Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 08:00 - 17:00 Wtorek 08:00 - 17:00 Środa 08:00 - 17:00 Czwartek 08:00 - 17:00 Piątek 08:00 - 17:00

Co to jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/558982270878345/

Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia, Grapa 1a, Białka Tatrzańska (2026)

13/09/2026

JAK ROZMAWIAĆ Z DZIEWCZYNKAMI

_________________
Byłam na przyjęciu u przyjaciółki w zeszły weekend i spotkałam jej pięcioletnią córkę po raz pierwszy.
Mała Maya miała kręcone brązowe włosy, ciemne oczy jak łania i była urocza w swojej błyszczącej różowej koszuli nocnej.
Chciałam kwiczeć:
„Maya, jesteś taka słodka! Spójrz na siebie! Odwróć się i popraw tę śliczną suknię, jest piękna! ”

Ale tego nie zrobiłam. Szybko ochłonęłam.
Jak zawsze ugryzłam się w język, gdy spotykam małe dziewczynki, powstrzymywałam się od pierwszego impulsu, czyli od powiedzenia im, jakie są cholernie słodkie/ładne/piękne/dobrze ubrane/dobrze wypielęgnowane/dobrze zmotywowane.

Co w tym złego? To standard naszej kultury taka rozmowa z małymi dziewczynkami sercołamaczami, prawda?
I dlaczego nie dać im szczerego komplementu, aby podnieść ich poczucie własnej wartości?
Ponieważ są tak kochane, że chcę pęknąć, gdy je spotkam, serio.

Zatrzymaj tę myśl przez chwilę.

W tym tygodniu wiadomości ABC podały, że prawie połowa wszystkich dziewczynek w wieku od 3 do 6 lat martwi się o to, że są grube...
Zaburzenia odżywiania wzrastają, samoocena spadła; a 25 procent młodych Amerykanek woli zdobyć kolejny top model Ameryki niż pokojową nagrodę Nobla. Nawet bystre, odnoszące sukcesy kobiety mówią, że wolą być bardziej “hot” niż mądre.
Mama z Miami właśnie zmarła po operacji plastycznej, zostawiając dwoje nastolatków. To się ciągle dzieje i łamie mi serce.

Uczenie dziewczyn, że ich wygląd jest pierwszą rzeczą, którą zauważasz, mówi im, że wygląd jest ważniejszy niż cokolwiek innego.
Ustawia się je na dietę w wieku 5 lat, funduje im zaburzenia żywienia w wieku 11 lat, operację piersi w wieku 17 lat i botox w wieku 23 lat. Ponieważ nasz kulturowy imperatyw, aby dziewczyny były gorące 24/7 stał się nową normalnością, Amerykanki stały się coraz bardziej nieszczęśliwe.
Czego brakuje? Życia pełnego sensu, życia z ideami i czytaniem książek i byciem cenionym za nasze myśli i osiągnięcia.

Dlatego zmuszam się do rozmów z małymi dziewczynkami w następujący sposób.

„Maya”, powiedziałam, przyczajona na jej poziomie, patrząc jej w oczy, „bardzo miło cię poznać. ”

„Wzajemnie miło cię poznać”, powiedziała tym wyszkolonym, uprzejmym, rozmawiającym z dorosłymi dobrym głosem dziewczyny.

„Hej, co czytasz? ” zapytałam, z błyskiem w oczach. Kocham książki. Szaleję za nimi.

Jej oczy zrobiły się większe, a wyćwiczony, uprzejmy wyraz twarzy ustąpił prawdziwej ekscytacji tym tematem. Zatrzymała się, choć trochę nieśmiało, do obcej osoby.

„KOCHAM książki”, powiedziała.
-„Naprawdę? ”

Większość dzieci tak robi.

„TAK”, powiedziała. „I mogę je wszystkie przeczytać sama! ”

„Wow, niesamowite! ” powiedziałam.

„Jaka jest Twoja ulubiona książka? ” zapytałam.

„Pójdę po nie! Mogę ci to przeczytać? ”

Purplicious był wyborem Mai i gdy Maya przytulała się obok mnie na sofie i z dumą czytała na głos każde słowo, o naszej bohaterce, która kocha róż, ale dręczy ją grupa dziewczyn w szkole, które ubierają się tylko na czarno. Niestety, było o dziewczynach i o tym, co nosiły, i o tym, jak wybór garderoby określał ich tożsamość. Ale po tym, jak Maya zamknęła ostatnią stronę, przekierowałem rozmowę do głębszych kwestii w książce: wredne dziewczyny i presja rówieśników na nie idącą zgodnie z grupą. Powiedziałam jej, że moim ulubionym kolorem na świecie jest zielony, bo kocham przyrodę, a ona była z tym zgodna.

Ani razu nie rozmawialiśmy o ubraniach, włosach, ciałach, czy o tym, kto jest ładny. To zaskakujące, jak trudno jest trzymać się z dala od tych tematów z małymi dziewczynkami, ale jestem uparta.

Powiedziałam jej, że właśnie napisałam książkę i że mam nadzieję, że ona też kiedyś napisze. Była bardzo podekscytowana tym pomysłem. Oboje byłyśmy smutne, kiedy Maya musiała iść spać, ale powiedziałam jej, żeby następnym razem wybrała inną książkę i przeczytamy ją i porozmawiamy o niej. Ojej. Przez to była zbyt podniecona, żeby spać, i kilka razy zeszła ze swojej sypialni, cała podjarana.

Tak więc, jeden malutki sprzeciw wobec kultury, która wysyła wszystkie złe informacje do naszych dziewczynek.
Jeden malutki kuksaniec w kierunku cenienia kobiecych mózgów. Jeden krótki moment celowego wzoru do naśladowania.

Czy moje kilka minut z Mayą zmieni naszą wielomiliardową branżę kosmetyczną? Rzeczywistość pokazuje, że poniża kobiety, czy zmienię naszą kulturę celebrytów-maniakalnych?
Nie, ale zmieniłam perspektywy Mai przynajmniej na ten wieczór.

❤️Spróbuj tego następnym razem, gdy spotkasz małą dziewczynkę. Na początku może być zaskoczona i niepewna, bo niewiele osób pyta ją o umysł, ale bądź cierpliwa i trzymaj kierunek.

Zapytaj ją, co czyta.
Co lubi, a czego nie lubi, i dlaczego?
Nie ma złych odpowiedzi.
Po prostu generujesz inteligentną rozmowę, która szanuje jej umysł.

Do starszych dziewczynek - zapytajcie je o sprawy bieżących wydarzeń: zanieczyszczenia, wojny, obcięte budżety szkolne.
Co ją niepokoi tam na świecie?
Jak by to naprawiła, gdyby miała magiczną różdżkę?
Możesz otrzymać kilka intrygujących odpowiedzi.
Opowiedz jej o swoich pomysłach i osiągnięciach oraz ulubionych książkach. Bądź wzorem dla niej, co może mówić i robić myśląca kobieta...

Ku zmianie świata, jedna mała dziewczynka na raz. ”

~ Lisa Bloom, autorka "Myśl: Prosto rozmowa dla kobiet, aby pozostać mądrą w świecie ogłupionym”

Tłumaczenie własne

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

12/09/2026

PROJEKT CEL
- NIEWIDOCZNA SIŁA, ZARZĄDZAJĄCA ŻYCIEM

_______________________
Ten post chodził za mną od roku. Temat Projektu Celu (PC) przewija się tak często w psychobiologii, że śmiało mogę powiedzieć iż stanowi podstawę dekodowania w każdej sferze życia.
Czy wiesz, że przynosimy informacje z około 128 przodków do tej naszej ludzkiej życiowej historii doświadczenia?
Ale historia nie kończy się tam. Na przodkach.
Aby zrozumieć, skąd wybieramy jak "żyć", trzeba dodać kluczowe momenty, które kształtują naszą nieświadomą myśl i instynkty.
Projekt cel to momenty i odcinku czasu, które są istotą naszego pojawienia się w życiu ziemskim. Kierują naszymi instynktami i zachowaniami, w niewidzialny sposób, czasem utrudniając funkcjonowanie. To właśnie wtedy stanowią istotę konfliktu:

Moment poczęcia i 9 mcy przed: To czas, w którym oboje rodziców czuli się w jakiś sposób będąc razem, czy była to miłość, która zaczęła się wzajemnie spełniać, czy to byla przygoda, a może to była niespełna miłość.
Czy pojawienie się tutaj miało zatrzymać któregoś rodzica? Czy scementować relacje po ich kryzysie? Albo kogoś uratować?
A może w tym czasie rodzice przeżywali żałobę? I pojawienie się tutaj miało zapełnić ich pustkę?
Wszystko to jest zapisane w nas.

Moment wiadomości:
Dzień, w którym mama i tata dowiedzieli się o ciąży, dziecko czuje energię jego przyjęcia:
Czy to było przyjemność, strach, odrzucenie, odwaga, szczęście, czy miłość? To jest miejsce, gdzie pierwsza rana odrzucenia zarysowuje się bardzo często.
Ważne jest również jak ta wiadomość rodzice zanieśli do świata.
Czy mama nie ukrywała ciąży?

Miesiące ciąży:
Wszystko, co dzieje się w rodzinie, wpływa na nasz projekt cel a wiec to co nas determinuje i kieruje.

Sposób narodzin czyli poród:
Sposób, w jaki się rodzimy, ma głęboką symbolikę, która określa, jak interpretujemy życie:
👉🏻 Czy to był naturalny, czy cesarskie cięcie?
👉🏻 Czy był porodem przed czasem, czy po czasie?
👉🏻 Czy było potrzebne wspomaganie?
👉🏻 Czy było oddzielenie od matki? I jak długo?
👉🏻 Czy było karmienie piersią?
👉🏻 Czy były traumy i trudności dla nas lub/i matki?

Pierwszy rok życia: jest dokładnie tak samo istotny jak wszystkie wymienione wcześniej. Ważne jest co dzieje się z dzieckiem ale również to co przeżywają rodzice emocjonalnie i to co wydarza się w otoczeniu.

Dziś wiemy, że nawet 9 miesięcy przed narodzinami, możemy już doznać naszych pierwszych zranień, które jest przechowywane w naszej nieświadomości.

✨ Uzdrowienie zaczyna się od poznania naszej własnej historii.
Ile wiesz o swojej koncepcji poczęcia, życiu płodowym i narodzinach?
Często na sesjach słyszę - Mama nigdy mi nie opowiadała….
Ale czy wiesz i masz świadomość, że jesteś ogromną częścią tej historii i to twoja głęboka historia? To do ciebie należy odpowiedzialność żeby ją poznać?

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

🍀 Naturopatia,
🍀 Psychobiologia ( Totalna biologia),
🍀 Ustawienia systemowe
🍀 Praca z Dzieckiem Wewnętrznym

🪶 Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia

10/09/2026

DROGA DO OJCA

____________________
„Matka jest tą,
która daje dzieciom pozwolenie na to, czy kochają ojca, czy nie.
Jeśli on nie spełnia wymarzonej wizji matki jako jej partnera i tej, jaki powinien być,
ojciec jako partner zostaje odrzucony, wymazany, wykluczony,
to dzieci potajemnie są lojalne wobec ojca i będą podobne do niego w podświadomy sposób, aby sprowadzić go do rodziny;
zadaniem matki jest uleczenie jego rany i historii.

Uzdrawiające zdanie brzmi:

“Dziecko,
w tobie nadal kocham i szanuję twojego ojca,
i to bardzo dobrze, że kochasz swojego tatę i wyglądasz jak on i jesteś jak on.
Mam na to zgodę"

Jeśli matka poczuje te słowa w swoim sercu, dzieci dostają pozwolenie, aby wziąć ojca ze wszystkim, i są wolne, aby być sobą, i z surowcem, który otrzymały, robić to, co im się należy i tworzyć dzieło sztuki swojego życia.”

źródło - BERT HELLINGER

Odczuwany konflikt rodzica z dzieckiem, najczęściej dotyczy braku akceptacji między rodzicami.
Dziecko nie odczuwa wtedy, że jest gdziekolwiek akceptowane bo stanowi połączenia obojga rodziców.

“Ja za ciebie Tato/Mamo”

Rodzic, który narzeka i czuje się ofiarą w relacji z dzieckiem, nie szuka rozwiązań.
Tylko karmi i podżega problem.
Mimo, że jest jedynym odpowiedzialnym za tą relacje.
Nawet, kiedy dziecko jest już dorosłe, to rodzic stanowi fundament tej relacji.

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

09/09/2026

KOLANA
TWOJE CIAŁO OPOWIADA HISTORIE, KTÓRYCH TY NIE MASZ ODWAGI MÓWIĆ NA GŁOS.

________________________
Kolana to miejsce na mapie ciała m𝙞ę𝙙𝙯𝙮 𝙣𝙞𝙚𝙪𝙜𝙞ę𝙩𝙤ś𝙘𝙞ą, 𝙙𝙪𝙢ą 𝙖 𝙪𝙡𝙚𝙜ł𝙤ś𝙘𝙞ą
Twoje kolana symbolizują zdolność do poruszania się naprzód, zachowania elastyczności i wyznaczania własnej ścieżki. Gdy bolą lub sztywnieją, odzwierciedlają wewnętrzną walkę: starcie między koniecznością („muszę”) wypełnienia narzuconego zadania a pragnieniem („chcę”) pozostania wiernym sobie.

Jakie konflikty biologiczne przeżywam?
👉🏻 Wymuszona uległość: Poczucie przymusu – ze strony innych lub własnej – by ustąpić i „ugiąć kolano” przed autorytetem lub rodzinnym nakazem.
👉🏻 Dewaluacja: Frustracja wynikająca z tego, że nie radzisz sobie tak dobrze jak dawniej, lub poczucie nieskuteczności w dźwiganiu codziennych ciężarów.
👉🏻 Mechaniczny hamulec: Ciało usztywnia staw, by zablokować ruch naprzód lub zmianę kierunku, którą podświadomość postrzega jako niebezpieczną.

Jakie rodowe wspomnienia prezentujesz?
👉🏻 Przodkowie poddani dominacji, którzy musieli milczeć i służyć, by przetrwać.
👉🏻 Obowiązki i poczucie winy należące do innych, które odziedziczyłeś i dźwigasz jako własne.
👉🏻 Nieświadomy lęk przed pójściem naprzód, by nie powtórzyć dramatów lub wykluczeń, których doświadczyli rodzice czy dziadkowie.

Jakie konflikty emocjonalne tłumisz?
👉🏻 Duma i upór: Sztywne ego, które odmawia umożenia się, przyjęcia pomysłów innych czy przyznania, że nie zawsze ma rację.
👉🏻 Zamrożony gniew: Wściekłość tłumiona w milczeniu przy jednoczesnym trwaniu w znienawidzonych układach – z obawy przed oceną w razie próby zmiany.
👉🏻 Presja zadowalania innych: Skrajne wymagania wobec siebie, gdzie czujesz, że Twoja wartość zależy wyłącznie od spełniania oczekiwań otoczenia.

✨ Uwalnianie u źródła:
Uzdrowienie zaczyna się, gdy przekształcasz obowiązek w wybór. Łagodząc osądy i ustępując z pokorą – działając z miłości do siebie, a nie z uległości – Twoje stawy odzyskują swobodę i pewność, by wykonać kolejny krok. W wolności i lekkości. ♥️

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

07/09/2026

PIENIĄDZE I SUKCES

_____________________
Dlaczego nie każdy człowiek ma taką samą relacje z pieniądzem? Nie każdy osiąga tym samym nakładem sukces?. Skąd się bierze prawo i przywilej do powodzenia?
W tej pozycji od Wydawnictwo Virgo poznajemy przekazy międzypokoleniowe, które wpływają na powyższe kwestie.
Czy istnieje lojalność wobec przodków, która kieruje podświadomością tak głęboko, że dla jednych pieniądze oznaczają bezpieczeństwo i sprawczość, a dla innych winę, lęk, wstyd albo konflikt z bliskimi?
Jak odszukać na drzewie genealogicznym rocznic przez co ujawnia się lojalność do losu danego przodka?
Książka bogato i w prosty sposób przeprowadza czytelnika przez wiele zagadnień związanych z relacją z pieniądzem i powodzeniem.
Opiera się na wielu przykładach z gabinetu terapeutycznego autorki Marie-Noëlle Maston-Lerat, która jest psycholożką kliniczną specjalizująca się w psychogenealogii.
Ta pozycja otwiera przede wszystkim na wgląd jak bardzo niezobaczone traumy łażą za kolejnymi potomkami w sposób powtarzalny, żeby w końcu ktoś je zobaczył i wydobył na światło dzienne.

„Rodzaje auto-sabotażu: koniki polne i mrówki.
W przypadku Koników Polnych autosabotaż polega na tym, że w ich podejściu do pieniędzy widać wyraźne pomylenie pewnej Iluzji (marzeń) z rzeczywistością.
Mrówki z kolei tak bardzo boją się, że może im czegoś zabraknąć, że kwota którą już mają na koncie w żaden sposób ich nie uspokaja.
Konik polny działa pod wpływem impulsu słyszy cichy wewnętrzny głos, który popycha go do wydawania pieniędzy lub do błędnych obliczeń, co sprawia że myli kompulsywne pragnienia z prawdziwymi potrzebami. W efekcie czego "chce tego" jest równoznaczne z "potrzebują tego".
Ten cichy głos dobrze znają kompulsywnie zakupowicze i nałogowi hazardziści

W odróżnieniu od Koników Polnych, mrówki będą karmiły swoje podejście do pieniędzy irracjonalnym lękiem przed tym, że może im czegoś zabraknąć, czym doprowadzają się do stanu, który niektórzy nazywają anoreksją finansową.
Tego rodzaju przesadna oszczędność ma częściowo również swoje źródła we wczesnym okresie rozwoju człowieka, a szczególnie w przebiegu fazy an*alnej, gdy pewne praktyki rodzinne są uparcie podtrzymywane. Mechanizmy auto-sabotujące są również widoczne u mrówek anorektyczek, chodzi o takie zachowania jak unikanie rozliczeń na koniec miesiąca, nie otwieranie wyciągów bankowych, nie sprawdzanie salda na koncie.”

„Warsztaty pozwoliły mi przeanalizować mój stosunek do pieniędzy i nie czuć się już tak winną. Zrozumiałam że w mojej rodzinie zarówno po stronie matki, jak i ojca zdarzali się jeśli nie bankruci, to przynajmniej marnotrawcy fortuny.
Pradziadek zecstrony mojego ojca, czlowiek niecznoszacy sprzeciwu i megaloman, zrujnował rodzinną firmę: winnice i produkcje wina w regionie Bordeaux.
To bankructwo spowodowało śmierć mojego dziadka, syna tego pierwszego który przez lata pracowicie rozwijał rodzinny interes, przemierzając Francję wzdłuż i wszerz i sprzedając pochodzące z własnych upraw wina najlepszej jakości. Kiedy ogłoszono upadłość I sprzedaż rodzinnej posiadłości, dziadek dostał zawału serca, Znaleziono go martwego w jego gabinecie. Moj ojciec, który był wówczas 13-letnim chłopcem, został głęboko naznaczony przez te wydarzenia. Skutek tego był taki, że uznał on, że w życiu liczy się tylko ciężka i sumienna praca, i ją postawił sobie za punkt honoru i życiowy cel.
Niestety po restrukturyzacji firmy, w której pracował przez 24 lata, ojciec znalazł się na bezrobociu. Z tego powodu popadł w depresję. Ja w tamtym momencie miałam... 13 lat!
Przeprowadziliśmy się z rodzicami do Paryża, ojciec myślał że tam będzie mu łatwiej znaleźć pracę. Nigdy jej nie znalazł.
Po stronie matki sytuacja wyglądała tak, że jej ojciec był typem utracjusza i lekko ducha. Żył w cieniu osobistości swojego ojca, wielkiego uczonego, i w ciągu całego życia nie pracował w sumie dłużej niż 10 lat. Osierocona przez swoją matkę w wieku 18 lat, imała się prac dorywczych, by utrzymać siebie i ojca. Jej życie było bardzo trudne, często brakowało jej pieniędzy na bilet autobusowy, a musiała dojeżdżać do pracy. W sytuacji tej trwala do czasu, gdy poznała mojego ojca i wyszła za niego za mąż miała wówczas 27 lat.
Nikomu z mojej rodziny nie udało się pomnożyć rodzinnego majątku. Z wyjatkiem mojego ojca, który nieźle zarabiał, dopóki pracował.
Warto również wspomnieć o innych członkach mojej rodziny, którzy żyli w ubóstwie, poświęcając się dla innych.
Miriam jest powiązana ze swoim ojcem, obydwoje urodzili się 2 Września. Ta zbieżność dobrze wyjaśnia pojawienie się finansowych Trudności u ojca W czasie, gdy myriam miała 13 lat. Wiek, który mocno naznaczył ojca, bo był w podobnym wieku sam urodziny doświadczyła bankructw”

06/09/2026

KIEDY DYSTANS TO JEDYNA
GRANICA, KTÓRA DZIAŁA

______________
Są rodzice, którzy szkodzą zdrowiu psychicznemu swoich dzieci. I jest to temat, o którym bardzo trudno rozmawiać.

Zanim nazwiesz dziecko, które się oddaliło, „niewdzięcznym”, zastanów się, ile razy musiało ono zdradzić samego siebie, milczeć, umniejszać własnej wartość i rezygnować z własnych potrzeb tylko po to, by móc zostać.
Niektóre dzieci nie odchodzą z braku miłości; odchodzą, ponieważ kochanie rodziców kosztowało je zbyt wiele – kosztowało je cząstkę ich samych.

Można kochać matkę, a jednocześnie nie móc znieść sposobu, w jaki cię traktuje. Można rozumieć ojca, a mimo to zdecydować, że nie pozwoli mu się już dłużej poniżać.
Można być wdzięcznym za to, co się otrzymało, a jednocześnie opłakiwać to, czego zabrakło.
Dwie prawdy mogą współistnieć.

Czasami twój lęk nie był z tobą od urodzenia. Kształtował się, gdy próbowałeś odgadnąć, w jakim nastroju wróci do domu tata; gdy ostrożnie ważyłeś każde słowo, by nie rozgniewać mamy; gdy uczyłeś się nie potrzebować niczego, nie być ciężarem i nie płakać zbyt często.
Stałeś się ekspertem w przetrwaniu we własnym domu.

Gdy dorastanie w takim środowisku staje się normą, pewne zachowania zaczynają wydawać się normalne. Są rodzice, którzy cię poniżają, a potem twierdzą, że to tylko żart. Kontrolują cię i nazywają to troską. Wzbudzają w tobie poczucie winy i nazywają to miłością.
Wymagają posłuszeństwa i nazywają to szacunkiem.
Nie wszystko, co pochodzi od rodziców, wynika z czystej miłości. Wynika z ich wyobrażeniach o miłości.

Dlatego dziecko zazwyczaj nie budzi się pewnego wtorku z decyzją, że nie chce już być blisko rodziców.
Zanim odejdzie, próbuje, rozmawia, wyjaśnia, wybacza, wraca i próbuje ponownie.
Często dystans pojawia się dopiero wtedy, gdy dziecko zrobiło wszystko, co w jego mocy, by zostać.

Ale zrobiło tyle, ile mogło. I to jest w porządku.
Być może to, co oni zdołali zrobić, również cię zraniło. Zrozumienie ich historii może pomóc wyjaśnić pewne sprawy, ale zrozumienie ich nie oznacza, że musisz nadal narażać się na krzywdę.

I właśnie w tym miejscu pojawia się trudność, którą wielu dorosłych zna aż za dobrze: masz problem z wyznaczaniem granic.
Przepraszasz za to, że odpoczywasz. Czujesz się winny, gdy mówisz „nie”.
Boisz się, że kogoś rozczarujesz.
Znosisz zbyt wiele tylko po to, by inni od ciebie nie odeszli, a potem zastanawiasz się, dlaczego tak reagujesz.
Są rzeczy, które nie zaczęły się od ciebie.

Tak bardzo lubimy idealizować rodzinę, że wolimy uznać dziecko za niewdzięczne za to, iż się dystansuje, niż zapytać, przez co musiało przejść, skoro odejście stało się dla niego mniej bolesne niż pozostanie.

I nie – dystansowanie się nie zawsze oznacza karanie kogoś. Czasami chodzi o zakończenie kłótni o to, jak postrzegasz rzeczywistość, o rezygnację z błagania o przeprosiny czy o zaprzestanie prób wyjaśnienia bólu, któremu druga osoba uparcie zaprzecza.
Czasami dystans to granica, która wreszcie przynosi skutek. W spokoju.

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

04/09/2026

KIEDY POMOC
STAJE SIĘ
PRZEMOCĄ

______________________
W dynamice rodzinnej i relacjach,
gdy ktoś przejmuje obowiązki lub emocje, które faktycznie należą do kogoś innego — na przykład:
dźwiganie bólu rodzica,
ochrona rodzeństwa jak własnego dziecka
czy podejmowanie decyzji, które do tej osoby nie należą — pojawia się zaburzenie wewnętrzne jako bałagan.

To pomieszanie generuje nieporządek w systemie: osoba, która jest przeciążona traci energię, jasność umysłu lub dobrostan, podczas gdy ten, kto powinien wziąć na siebie swoją odpowiedzialność, jest powstrzymany przed własnym rozwojem.

System dąży do powrotu do równowagi, dlatego osoby przejmujące role innych często doświadczają konsekwencji emocjonalnych, relacyjnych, a nawet fizycznych.
Tylko wtedy,
gdy każda osoba zostanie umieszczona na swoim miejscu,
które jej się należy,
życie może płynąć bardziej harmonijnie.

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

03/09/2026

MITOMANIA:
CZYLI KŁAMSTWO, KTÓRE ŻYJE BO POCHODZI Z RANY

________________
Mitomania (pseudologia) to zaburzenie psychiczne polegające na nawykowym i kompulsywnym opowiadaniu zmyślonych, wyolbrzymionych historii na każdy temat a przede wszystkim na swój. .

“Kłamie szybciej, niż oddycha” - bo to kłamstwo, to zniekształcanie rzeczywistości jest dla kogoś jedyną znaną formą przetrwania.
W jego odczuciu, potrzebna bardziej niż tlen.
Mitomania to nie tylko kłamstwo.
To mechanizm obronny, który pojawia się, gdy wewnętrzna prawda boli bardziej niż osoba jest w stanie unieść.
Mitoman wymyśla, przesadza lub przekształca historie nie po to, aby manipulować – nawet jeśli to robi – ale dlatego, że od najmłodszych lat nauczył się, że jego prawda
„nie wystarczy”,
że trzeba być kimś więcej, aby zostać zauważonym lub docenionym.
Kłamstwo staje się emocjonalną zbroją wobec kruchego ja, które boi się odrzucenia, porzucenia i wstydu, że czuje się niewystarczająco.
Z psychoanalizy rozumiemy, że za powtarzanym kłamstwem kryje się:
✔️ wczesne rany emocjonalne afektywne
✔️ głębokie uczucie pustki
✔️ osłabione “ja”, które czuje się bezwartościowe
✔️ strach przed odkryciem swojej wrażliwości
✔️ rozpaczliwa potrzeba uznania
“Muszę być kimś innym bo prawdziwy ja, nigdy nie zasłużył na miłość”
Problemem nie jest tylko kłamstwo:
- jest zerwana więź,
- utracone zaufanie,
- i ból życia z kimś, kogo słowo nigdy nie było bezpiecznym miejscem.
Ponieważ kiedy czyjaś miłość staje się ciągłym ćwiczeniem zwątpienia, niepokój zajmuje miejsce spokoju, a więź przestaje być domem, i staje się niepewnością.
Prawda może boleć, tak.
Ale ciągłe kłamstwo powoli niszczy wszystko, czego dotknie.
Jeśli jesteś w związku, w którym kłamstwo jest już nawykiem, a nie przypadkiem, pamiętaj o tym:
nie chodzi o zmianę drugiej osoby,
ale o rozpoznanie tego, co ta dynamika w Tobie budzi... i poproś o pomoc, jeśli tego potrzebujesz.
Uzdrowienie zaczyna się, gdy przestajesz usprawiedliwiać to, co cię boli.
Z perspektywy rodowej transgeneracyjnej popatrzmy czy
- kłamstwo komuś nie uratowało życia?
- czy twoje poczęcie (PC) nie stało się dzięki czyjejś manipulacji lub kłamstwu.
Kłamstwo jest trucizną. Jest ogromnie wyczerpujące energetycznie, ileż można nieść na barkach “inny świat”, pełen iluzji.
Nie jesteś skazany/a na ten ciężar.
Jest to forma uzależnienia od alternatywnej rzeczywistości, którą możesz spokojnie zostawić.
Kiedy sam/a zaakceptujesz i pokochasz prawdziwego SIEBIE.
Bo zawsze byłeś/aś właściwy/a.

Z miłością. 🩵

🪶 Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia

_______________________
🍀🌿🍀 Współpraca:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

02/09/2026

MÓWMY DZIECIOM, ŻE SA DOBRE

___________________
Zaczyna się kolejny rok szkolny.
Niech dla nikogo nie będzie jak
NO-WYROK SZKOLNY

Dla niektórych pierwszy, dla innych ostatni.
Bez względu na wiek, dziecko potrzebuje wiedzieć, że jest dobre i kochane.
Potrzebuje wsparcia w świecie, który zapędziliśmy wcześniejszymi pokoleniami do tego miejsca.
Potrzebuje wsparcia w systemie, który tylko wymaga i mechanizuje.
Potrzebuje wiedzieć i czuć, że zawsze stoi za nim ktoś bliski i dorosły, dla kogo najważniejsze pytanie to zawsze
“A jak Ty się z tym czujesz?”
I da przestrzeń na odpowiedź i jeszcze ją usłyszy.

“Są rzeczy do powiedzenia naszym dzieciom.
Na przykład, że porażka jest dużą możliwością.
Wycofać się i wstawać.
Nie nauczysz się tego innym sposobem.

Powinniśmy mówić chłopcom,
że jak płaczą, to nie są dziewczęcy.
Do dziewczynek, które potrafią grać w piłkę lub gadać o niej, że mogą bez bycia chłopięcą.

Powinniśmy powiedzieć naszym chłopcom,
że nie są księciem z bajki i nie muszą nikogo ratować.
Dziewczynkom, że nikt ich nie uratuje poza nimi samymi.

Trzeba powiedzieć,
że nuda to dobry czas dla siebie.
Powinniśmy powiedzieć,
że można umrzeć ale magia istnieje.

Powinniśmy mówić naszym dzieciom,
że są dni na tak, i dni na nie.
I wszystkie mają taką samą wartość.
Trzeba umieć zostać, przeżyć to wszystko.
I ból można pokonać.

Powinniśmy mówić naszym dzieciom,
że czas nam dano, aż się skończy, a my zawsze zdajemy sobie z tego sprawę za późno.
Powinniśmy powiedzieć,
że nie ma wygranej ani przegranej,
a życie to nie walka.

Możemy mówić,
że zło istnieje i jest w każdym z nas.
Musimy to wiedzieć, żeby sobie z tym poradzić.

Powinniśmy mówić naszym dzieciom,
że ojciec i matka nie zawsze są bezpieczną przystanią.
Niektóre latarnie morskie nie dają światła.

Powinniśmy mówić naszym dzieciom,
że i tak mogą przegrać i wciąż żyć szczęśliwie.
Właściwie, może nawet bardziej.
Że mogą czuć się źle, ale to cierpienie pcha nas do przodu i to też mija.

Trzeba im powiedzieć,
że jeśli w życiu nie biorą ślubu lub nie mają dzieci, to mogą być szczęśliwi.

Bieda istnieje i musimy ją znosić.

Mogą być kim chcą.
Ale nie za wszelką cenę.

Że przebaczenie istnieje. I można od czasu do czasu odpuścić , żeby razem iść do przodu.
Że bez innych niewiele możemy. Albo nic.

Że świat potrzebuje ich wysiłku, aby stać się pięknym miejscem do życia.
Powinniśmy powiedzieć naszym dzieciom,
że mogą zajść daleko.
Bardzo daleko.
Tam, gdzie ich już nie widzimy.
I że tu będziemy.
Kiedy będą chcieli wrócić.

Cinzia Pennati - z „Dzieci mają co mówić”

Tłumaczenie 🪶 Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia

_______________________
🍀🌿🍀 Zapraszam:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

01/09/2026

DORASTANIE

_________________________
"Dzień, w którym dziecko zrozumie,
że wszyscy dorośli są niedoskonali,
staje się nastolatkiem;
W dniu, w którym im wybaczy,
zwraca się ku dorosłości;
dzień, w którym wybaczy sobie
Sam staje się mądry."

Jestem córką kobiety,
która nauczyła mnie swoim przykładem i również swoimi rannymi doświadczeniami... i z tych wszystkich rzeczy nauczyłam się SIEBIE.

Moja matka dała mi korzenie,
które mnie wspierają, i również skrzydła, których nauka obsługiwania, zajęła mi trochę czasu.
Dziś mogę spojrzeć na jej historię i zrozumieć, że nawet w tym, co mnie zraniło, były doświadczenia, które doprowadziły mnie do budowania własnej wolności.

Jest kobietą, która szła do przodu, niosąc ze sobą rzeczy, których wielokrotnie nikt nie mógł zobaczyć. Ze swojej siły i swoich ograniczeń nauczyła mnie, że siła również pozostawia ślady, i że za pomocą Wyższej Mocy próbowała mnie chronić.

A potem coś się zmieniło w córce.

Zrozumiałam, że nie muszę idealizować swojej matki, aby ją kochać.
Zrozumiałam, jak pięknie mnie opiekowała i mogę zacząć cieszyć się spokojem i zacząć cieszyć się z życia.
Dostrzegłam, jak kobieta opiekowała się wszystkimi, i dziś sama decyduje nauczyć się opiekować sobą.
Moglam poznać kobię, która przetrwała wiele rzeczy i czciła swoją matkę, by zacząć cieszyć się z życia, budując własną drogę.

To, czego nauczyłam się, może stać się mądrością.
Rana może przestać kierować życiem.
A ja - córka mogę głęboko kochać swoją matkę, nie dając się pokonać temu, co ją zraniło, i zaczynam pojmować, że nawet w tym, co ją zraniło, było widać, że siła pozostawia ślady, i że za matką stoi człowiek, który jest nieidealny ale prawdziwy.

I może jeden z najgłębszych ruchów w życiu dorosłych nastąpił, kiedy przestałam postrzegać matkę tylko jako „matkę” i zobaczę ją jako kobietę.

Kobietę, która miała marzenia,
a musiała odłożyć je na później, zanim mogła zacząć cieszyć się z życia bo najpierw stała się matką.
Kobietę, która w tamtym czasie nie miała aż tylu możliwości, które mam ja.
A dzięki temu, że otrzymałam życie, mogę z nich wszystkich korzystać przyjmując siłę i mądrość kobiet, które były tu przede mną.

_______________________
🍀🌿🍀 Zapraszam:

🎯 stacjonarnie Białka tatrzańska

☎️ online lub telefonicznie nr 795 822 824

🎯 WHatsUp https://wa.me/48795822824

📸 Instagram: https://www.instagram.com/kasia.kuruc.kowal

💌 [email protected] - 📍formularz oraz ankietę do sesji wysyłam tylko tutaj

Katarzyna Kuruc Kowal w Miłości do Życia

13/09/2026

12/09/2026

10/09/2026

09/09/2026

07/09/2026

06/09/2026

04/09/2026

03/09/2026

02/09/2026

01/09/2026

Adres

Godziny Otwarcia

Telefon

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skontaktuj Się Z Praktyka

Skróty

Udostępnij

Kategoria

Prośba o usunięcie wpisu

Poniedziałek	08:00 - 17:00
Wtorek	08:00 - 17:00
Środa	08:00 - 17:00
Czwartek	08:00 - 17:00
Piątek	08:00 - 17:00