Gabinet Logopedyczno-Pedagogiczny Akademia Mowy Marta Czachor

26/06/2026

🌷Drodzy Rodzice i Kochane Dzieci,

Dobiegł końca kolejny rok logopedyczno-terapeutyczny. Był to czas pełen wspólnej pracy, małych i dużych sukcesów, zdobywania nowych umiejętności oraz pokonywania codziennych wyzwań. Dziękuję za zaangażowanie, wytrwałość i współpracę – to dzięki nim możliwe były wszystkie osiągnięte postępy.

Życzę Wam słonecznych, bezpiecznych i pełnych radości wakacji. Niech będzie to czas odpoczynku, niezapomnianych przygód i nabierania sił na kolejne wyzwania.
Do zobaczenia !

*Drogie koleżanki ☺️
Dziękuję za zgodę udostępnienia Waszego wizerunku 🙂

12/06/2026

Masaż logopedyczny

* Znaleziono w internecie

12/06/2026

Okazuje się, że istnieje taka ważna zasada - zasada „trzech minut”. Działa zarówno dla małżonków, jak i dla dzieci. Kiedy rodzice w rodzinie zaczynają stosować tę zasadę to zauważają, że ich relacje zmieniają się znacznie na lepsze.

Regułą „pierwszych trzech minut” polega na tym aby zawsze spotykać dziecko z tak wielką radością, jakbyś spotykał przyjaciela, którego nie widzieliśmy przez wiele, wiele lat. I nie ma znaczenia czy wróciłeś ze sklepu, w którym byłeś po chleb, czy wróciłeś z pracy do domu. Zwykle wszystko, czym dziecko chce się z tobą podzielić „rozdaje” w pierwszych minutach spotkania. To właśnie na tym polega cała ważność reguły aby nie przegapić tego czasu.

Natychmiast zauważysz tych rodziców, którzy intuicyjnie przestrzegają zasady „pierwszych trzech minut”. Na przykład, zabierając dziecko ze szkoły, zawsze kucają na poziomie oczu, przytulają się podczas spotkania i mówią, że za nim tęsknili podczas gdy inni rodzice po prostu zabierają dziecko za rękę, mówią „idziemy”,rozmawiając przy tym przez telefon.
Wychodząc z pracy, natychmiast zwracaj uwagę na dziecko. Masz kilka minut, by usiąść obok niego, zapytać o jego dzień i wysłuchać. Potem idź na obiad i obejrzyj wiadomości.

WAŻNE NIE ILOŚĆ CZASU, ALE EMOCJONALNA BLISKOŚĆ.

Czasami kilka minut rozmowy "od serca" oznacza o wiele więcej dla dziecka niż cały dzień spędzony z tobą. Fakt, że zawsze jesteśmy zmartwieni i zabiegani nie sprawi, że nasze dzieci będą szczęśliwsze, nawet jeśli wierzymy, że robimy to dla nich ich dobrobytu.

Dla rodziców i dzieci wyrażenie „czas razem” ma inne znaczenie. Dla dorosłych wystarczy, że dzieci są tuż obok nich, kiedy robią coś w domu lub chodzą do sklepu. Ale dla dzieci pojęcie „czasu razem” polega na spoglądaniu oko w oko, kiedy rodzice siedzą obok nich, odkładają na bok telefony komórkowe, eliminują myśli o setkach swoich problemów i absolutnie nie są rozpraszani przez inne postronne rzeczy. Dziecko nigdy nie będzie ufać jeśli poczuje, że w czasie spotkania u rodziców jest coś ważniejszego niż ono.

Oczywiście rodzice nie zawsze mają czas na wspólną zabawę ze swoimi dziećmi, ale w takich krótkich chwilach robią tylko to, czego chce dziecko. Nie oferuj mu swoich opcji na czas wolny. Czas jest przemijający i ani się obejrzysz jak twoi synowie i córki dojrzeją, więc nie trać czasu i buduj z nimi zaufanie już teraz. Niech zasada „trzech minut” będzie dla ciebie przydatna.

Natalia Siroticz 💗💗💗

26/05/2026

Z okazji pragnę złożyć najserdeczniejsze życzenia wszystkim Mamom – tym, które każdego dnia z niezwykłą czułością, cierpliwością i siłą wspierają rozwój swoich dzieci.
Jako ,życzę Wam, abyście każdego dnia odnajdywały w małych postępach, z wielkich kroków swoich dzieci oraz i w sobie. Niech Wasza miłość zawsze wraca do Was .

Marta Czachor
Oligofrenopedagog, Terapeuta, Nauczyciel, Neurologopeda

16/05/2026

Wspieranie poprzez budowanie spokoju i poczucia obfitości można skutecznie łączyć z prostymi – zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

🔹 „spokojny tor oddechowy”
Powolny wdech nosem (4 sekundy), wydłużony wydech ustami (6–8 sekund). Wspiera regulację napięcia oraz pracę przepony, co przekłada się na jakość fonacji.

🔹
Delikatne masaże policzków, warg i języka (np. szczoteczką sensoryczną lub palcem). Poprawiają świadomość czucia i przygotowują aparat artykulacyjny do pracy.

🔹 Ćwiczenie „powolna mowa”
(np. „aaaa”, „oooo”) z koncentracją na odczuciach w ciele. Wzmacnia kontrolę oddechowo-fonacyjną i płynność wypowiedzi.

🔹
Zamknięcie oczu i identyfikowanie dźwięków z otoczenia. Wspiera integrację sensoryczną i koncentrację.

Regularne wprowadzanie tych aktywności sprzyja wyciszeniu układu nerwowego, zwiększa jego plastyczność oraz tworzy optymalne warunki do terapii i komunikacji.

Bo spokojny układ nerwowy to fundament efektywnej pracy neurologopedycznej.

30/04/2026

nie kończy się w chwili wyjścia ze szpitala.
Dla wielu dorosłych to dopiero początek walki… o słowo, o głos, o możliwość bycia zrozumianym.

Jako widzę, jak ogromną zmianą jest nagła utrata komunikacji — , , w . To nie tylko problem „mowy”. To izolacja, frustracja i często utrata poczucia własnej tożsamości.

Ale widzę też coś jeszcze — ogromną siłę.
Małe kroki, pierwsze wypowiedziane słowo, spojrzenie, które mówi „rozumiem”.

to proces. Wymaga czasu, cierpliwości i wsparcia.
Dlatego tak ważne jest, by nie zostawiać tych osób samych.

. 🤍

Marta Czachor

Neurologopeda
Oligofrenopedagog
Terapeuta
Nauczyciel

30/04/2026

Świat niepodległości w ujęciu logopedii to przestrzeń, w której każdy człowiek ma prawo do – dosłownie i metaforycznie. To możliwość swobodnego komunikowania swoich potrzeb, emocji i myśli, niezależnie od trudności artykulacyjnych czy językowych.

w logopedii to proces budowania autonomii komunikacyjnej – od pierwszych dźwięków dziecka, przez rozwój mowy, aż po odzyskiwanie sprawności językowej po urazach czy chorobach. To także wsparcie w przełamywaniu barier, które ograniczają uczestnictwo w życiu społecznym.

Każde wypowiedziane , każdy przełamany lęk przed mówieniem, to mały krok ku niezależności. Bo zaczyna się tam, gdzie człowiek może być usłyszany i zrozumiany….

19 likes. "PIOSENKA MAŁEGO PATRIOTY - dziecko 11 listopada"

22/04/2026

Czy wiesz, że sposób, w jaki dziecko oddycha i połyka, ma ogromny wpływ na jego mowę?

W pracy neurologopedycznej często skupiamy się nie tylko na samych dźwiękach, ale na całym układzie funkcjonalnym dziecka. Mowa nie zaczyna się w ustach — jej fundamentem są prawidłowe funkcje prymarne: oddychanie, połykanie, żucie oraz napięcie mięśniowe.

Dziecko, które oddycha przez usta, może mieć obniżone napięcie mięśniowe w obrębie warg i języka. To z kolei wpływa na trudności artykulacyjne, nieprawidłowy tor połykania czy nawet wadę zgryzu. Z pozoru „drobny” nawyk potrafi uruchomić całą kaskadę konsekwencji rozwojowych.

W terapii neurologopedycznej patrzymy szeroko:
✔️ analizujemy napięcie mięśniowe
✔️ oceniamy funkcje prymarne
✔️ wspieramy integrację sensoryczną
✔️ pracujemy nad precyzją ruchów artykulacyjnych

Bo prawidłowa mowa to efekt harmonijnej współpracy całego organizmu, a nie tylko języka.

Obserwuj swoje dziecko:
– czy ma domknięte usta w spoczynku?
– czy oddycha przez nos?
– czy jego język znajduje się na podniebieniu?

Czasem odpowiedzi na te proste pytania są kluczem do skutecznej terapii.

Jeśli coś Cię niepokoi — warto działać wcześnie. Wczesna interwencja to większe szanse na szybkie i trwałe efekty.

*Zdjęcia za zgodą rodziców dziecka

06/04/2026

Babcine Zakazy przy Stole
10 Rzeczy Zabronionych Podczas Jedzenia

Polski stół miał własne prawa — ściślejsze niż jakikolwiek regulamin. Przy każdym posiłku obowiązywał niepisany kodeks, który chronił domowników, szanował jedzenie i trzymał złe moce z dala od chleba. Babcia nie negocjowała żadnego z nich.

1. GWIZDANIE PRZY STOLE
Gwizdanie podczas jedzenia wymiata dostatek z domu razem z oddechem. Kto gwiżdże przy stole, gwiżdże na własne szczęście — dosłownie. Zakaz obowiązywał wszystkich, bez wyjątku wiekowego.

2. ODWRÓCONY BOCHENEK CHLEBA
Chleb leżący skórką do góry na stole to zniewaga dla strawy i wróżba biedy. Bochenek kładziono zawsze skórką do dołu lub stawiając go pionowo przy ścianie. Babcia poprawiała cudzy chleb bez pytania.

3. ŚPIEWANIE PRZY JEDZENIU
Kto śpiewa przy stole, płacze przed snem. Radość przy posiłku okazywano rozmową — nie śpiewem. Melodia przy chlebie miała przyciągać żałobę przez drzwi.

4. ZOSTAWIANIE ŁYŻKI W GARNKU
Łyżka zostawiona w garnku po nabraniu zupy mąci myśli domowników i przynosi kłótnię do wieczora. Łyżka wracała na talerz lub miseczkę — nigdy nie stała pionowo zatkniętą w potrawie.

5. SIADANIE W ROGU STOŁU
Kto siada w rogu stołu, nie wyjdzie za mąż ani nie ożeni się przez siedem lat. Dzieci przy rodzinnym stole przesuwano z rogów bez dyskusji — babcia liczyła miejsca, zanim ktokolwiek usiadł.

6. KROJENIE CHLEBA OD SIEBIE
Chleb kroi się zawsze ku sobie — krojenie od siebie oddaje razem z kromką cząstkę własnego dostatku. Nóż ciągnięty do siebie zbiera, nie oddaje.

7. SOLENIE Z DALEKA
Podawanie soli przez stół zamiast postawienia jej przed proszącym przynosi kłótnię między obiema osobami. Solniczka zawsze ląduje na stole, nie z ręki do ręki i nie rzucona ponad zastawą.

8. TALERZ OBRÓCONY DO GÓRY DNEM
Talerz odwrócony do góry dnem przy nakrytym stole to miejsce dla duszy — nie dla żywego. Babcia odkładała odwrócony talerz natychmiast, zanim ktokolwiek usiadł obok.

9. JEDZENIE Z NOŻA
Kto je z noża, staje się okrutny z charakteru. Jedzenie z noża to nie tylko brak manier — to zaproszenie do ostrego języka i twardego serca. Babcia odbierała nóż bez słowa komentarza.

10. WSTAWANIE PRZED KOŃCEM POSIŁKU
Wstanie od stołu zanim wszyscy skończą jedzenie skraca życie temu, kto wstaje. Na uroczystych posiłkach nikt nie ruszał się z miejsca, dopóki ostatnia łyżka nie wylądowała na talerzu.

PRZESTROGA DLA CIEBIE I BLISKICH
Mądrość ludowa przekazywana z pokolenia na pokolenie.
Tradycyjny polski folklor domowy.