13/02/2026
Dzisiaj wpis o badaniach Hussein M., Hanumanthu M.M., Shirodkar K. (2025)
Cubital tunnel syndrome: Anatomy, pathology, and imaging.
📌 Cel pracy
Autorzy przedstawiają kompleksowy przegląd anatomii kanału łokciowego, mechanizmów patologicznych oraz roli nowoczesnego obrazowania (USG i MRI) w diagnostyce zespołu kanału łokciowego (CuTS). Artykuł ma charakter radiologiczno-kliniczny i koncentruje się na korelacji między anatomią a obrazem w badaniach obrazowych.
⸻
🦴 1️⃣ Anatomia (ze szczególnym uwzględnieniem więzadła Osborne’a)
Autorzy szczegółowo opisują kanał łokciowy jako kanał włóknisto-kostny ograniczony przez:
• dno – torebka stawowa i więzadło poboczne przyśrodkowe (MCL),
• ściany boczne – nadkłykieć przyśrodkowy i wyrostek łokciowy,
• strop – więzadło Osborne’a (cubital tunnel retinaculum).
Podkreślono, że:
• więzadło Osborne’a napina się przy zgięciu łokcia,
• objętość kanału zmniejsza się nawet o 30–50%,
• dochodzi do wzrostu ciśnienia śródkanałowego,
• jest to najczęstszy punkt kompresji nerwu łokciowego.
Autorzy akcentują również zmienność anatomiczną (np. obecność mięśnia anconeus epitrochlearis).
⸻
⚙️ 2️⃣ Patofizjologia
W pracy opisano dwa główne mechanizmy:
🔹 Kompresja statyczna
• pogrubienie więzadła Osborne’a,
• włóknienie,
• zmiany pourazowe,
• osteofity,
• gangliony.
🔹 Kompresja dynamiczna
• zgięcie łokcia → napięcie więzadła,
• rozciąganie nerwu,
• zmniejszenie przepływu krwi,
• mikrourazy powtarzalne.
Wskazano, że przewlekła kompresja prowadzi do:
• obrzęku nerwu,
• demielinizacji,
• wtórnej degeneracji aksonalnej.
⸻
🖥️ 3️⃣ Znaczenie obrazowania
Artykuł mocno podkreśla rosnącą rolę radiologii:
🔎 USG
• pogrubienie nerwu (>10 mm²),
• utrata struktury pęczkowej,
• dynamiczna ocena podczas zgięcia,
• możliwość uwidocznienia pogrubiałego więzadła Osborne’a.
🧲 MRI
• hiperintensywność nerwu w T2,
• obrzęk,
• zanik mięśni międzykostnych,
• ocena struktur otaczających (np. więzadła, mięśni dodatkowych).
Autorzy podkreślają, że obrazowanie:
• nie zastępuje EMG,
• ale jest kluczowe przy wątpliwościach diagnostycznych,
• pomaga w planowaniu operacji.
⸻
🏥 4️⃣ Znaczenie kliniczne
Artykuł potwierdza, że:
• więzadło Osborne’a jest centralnym elementem anatomicznym CuTS,
• jego pogrubienie lub napięcie stanowi główny mechanizm ucisku,
• obrazowanie pozwala zidentyfikować dokładne miejsce kompresji,
• właściwa lokalizacja zmiany wpływa na wybór techniki operacyjnej.
⸻
📊 Najważniejsze wnioski autorów
✔ CuTS to dynamiczna neuropatia uciskowa
✔ więzadło Osborne’a = kluczowa struktura dachowa kanału
✔ USG jest bardzo przydatne w diagnostyce dynamicznej
✔ MRI pomaga ocenić zaawansowanie zmian nerwowych
✔ obrazowanie wspiera planowanie zabiegu operacyjnego