04/06/2026
W najnowszym numerze The Lancet ukazał się artykuł, którego mam zaszczyt być współautorem, przedstawiający wyniki wieloośrodkowych, randomizowanych badań klinicznych MUSETTE i GAVOTTE, w których to oceniono skuteczność i bezpieczeństwo zastosowania wysokich dawek okrelizumabu, w zależności od masy ciała, u chorych z rzutową (RMS) i pierwotnie postępującą postacią stwardnienia rozsianego (PPMS).
Okrelizumab (OCR), humanizowane przeciwciało monklonalne anty-CD20, jest aktualnie jedynym lekiem modyfikującym przebieg stwardnienia rozsianego mającym zastosowanie w terapii zarówno u chorych z RMS jak i PPMS. W analizie post-hoc danych z badań rejestracyjnych stwierdzono, że wyższa ekspozycja na OCR wiązała się z głębszą deplecją limfocytów B i niższym ryzkiem postępu niesprawności. W badaniach MUSETTE i GAVOTTE przeanalizowano skuteczność i bezpieczeństwo zastosowania dawek 1200 i 1800 mg w porównaniu do standardowej 600 mg, w zależności od masy ciała (poniżej i powyżej 75 kg). Chorzy otrzymywali wlewy OCR co 24 tygodnie przez co najmniej 120 tygodni. W obu badaniach pierwszorzędowym punktem końcowym był czas do wystąpienia 12-tygodniowego złożonego, potwierdzonego, postępu niepełnosprawności. Zwiększenie ekspozycji na okrelizumab nie wykazało wyższej efektywności dawek 1200 i 1800 mg w porównaniu z zatwierdzoną dotychczas standardową dawką 600 mg, natomiast co okazało się niezmiernie istotne, wysokie dawki OCR nie powodowały ani zwiększenia ryzyka występowania ani też natężenia zdarzeń niepożądanych w trakcie terapii.
Dane uzyskane w trakcie powyższych badań okazały się na tyle znaczące, że zostały przyjęte do opublikowania w The Lancet.
The Lancet jest najstarszym europejskim nadal wydawanym, recenzowanym czasopismem medycznym. Pierwszy numer ukazał się w 1823 roku. Jego aktualny wskaźnik siły oddziaływania (IF – Impact Factor) wynosi 88.5 pkt., co czyni go jednym z najbardziej prestiżowych periodyków medycznych na świecie.
W tym miejscu bardzo chciałbym podziękować moim współpracownikom z NEUROCENTRUM Bydgoszcz, którzy brali udział w powyższych projektach badawczych. Bez ich ciężkiej pracy i zaangażowania w cały proces prowadzenia badań MUSETTE i GAVOTTE powyższy sukces nie byłby możliwy.
I najważniejsze, bardzo, bardzo dziękuję naszym pacjentom, którzy zaufali zarówno mnie jak i mojemu zespołowi, że zawierzyli nam swoje zdrowie i zgodzili się wziąć udział w powyższych badaniach klinicznych. Bez Państwa zaufania nie byłoby to możliwe.
