Andrzej Kras - Indywidualna Praktyka Lekarska

31/03/2023

W procesie terapii są różne fazy.
Jedna z nich jest moment, kiedy można już dokonać zmiany i przełamać nieświadomy opór.
Lęk przed zmianą bywa często olbrzymim wyzwaniem i nie raz potrzeba sporo czasu, aby zrozumieć Co jest przyczyną i Jak zmodyfikować strategie obronne przed postępem w procesie.
Czasem pomocna jest też wiedza Dlaczego warto to robić :)

"Znana psychoterapeutka psychodynamiczna Martha Stark nazwała taką nadzieję [ że rodzice się zmienią] "nieustępliwą”. Dorosłe już osoby często mają poczucie, że czegoś w dzieciństwie nie dostały, jeżdżą do domów rodzinnych, myśląc, że tym razem będzie inaczej. Że mama i tata w końcu ich docenią. Dlatego jeszcze bardziej się postarają, kupią lepszy prezent, będą bardziej potulni albo awansują w pracy tylko po to, by w oczach mamy lub taty pojawił się błysk dumy albo miłość. Ale to się nie dzieje. W terapii tym, co leczy, jest pozbawienie nadziei na to, że rodzic się zmieni. I że w dorosłym życiu da to, czego nie dał w dzieciństwie. Ta świadomość pozwala wejść w proces żałoby za tym brakiem. Kiedy żałoba zostaje przepracowana, można zaczynać budować nowe, dorosłe życie. Bo ci sami ludzie, którzy straceńczo jeżdżą do domów po zrozumienie, często sami nie "widzą" i nie akceptują swoich rodziców takimi, jakimi oni są.
A w tym nowym, dorosłym życiu można na swoich rodziców spojrzeć innym okiem. Dostrzec, że zimny, krytyczny ojciec nie jest może w stanie dać ciepła, ale może mi np. naprawić samochód. Albo że mama, choć kompletnie niezainteresowana tym, co się u mnie dzieje, to potrafi zrobić wyśmienitą kapustę. Nie kochała tak, jak tego oczekiwałam, ale kapusta jest OK. I że mogę przyjechać do niej po prostu na obiad, a nie po to, czego kiedyś nie dostałam.
Ale że tak jak ja nie zamierzam być dentystką z mężem i dwójką dzieci, tylko, powiedzmy, historyczką sztuki żyjącą w bezdzietnym związku z kobietą – tak moja mama nie będzie wrażliwą i empatyczną duszą, a tata intelektualistą. Im mniej wzajemnego oczekiwania zmiany, tym łatwiej się spotkać w dorosłym tu i teraz. Albo zadecydować o ograniczeniu kontaktu, jeśli ta niezmienność polega na tym, że np. tato jest alkoholikiem, stosuje przemoc psychiczną i nie chce się leczyć.

Katarzyna Szaulińska, psychiatrka, psychoterapeutka
fot Daniel Mirlea

25/02/2022

"Znalezione w sieci"

W obliczu tej wojny zadania na dziś są takie:
1. Powiedz tym, których kochasz, że ich kochasz.
2. Przytul kogoś. Psa. Kota. Człowieka.
3. Jeśli się modlisz, pomódl się za pokój.
4. Jeśli się nie modlisz, weź wdech i wydech.
5. Wymień trzy rzeczy za które jesteś wdzięczny/a tu i teraz, dokładnie w tym momencie.
6. Czuwaj, żeby nie dać się wkręcić w wir lęków. Skoro tam wojna, to w nas potrzebujemy spokoju.
7. Dzisiaj mijając jakieś osoby wybierz losowo trzy, do których się uśmiechniesz. Tak po prostu. Na ulicy. W samochodzie. W sklepie.
8. Zrób dla siebie jedną malutką i czułą rzecz np. Kawę, znajdź śmiesznego mema, pojedź ulubioną trasą do pracy itd.
9. I taką malutką też dla innych: wpuść kogoś w korku, podaj wózek w sklepie, dodaj w mailu czułe słowo...
10. Wesprzyjcie fundacje, organizacje, non-profit, które już pomagają lub będą pomagać Ukrainie.

Wojny nie biorą się znikąd. One biorą się z wewnętrznego konfliktu. Putin i inni kiedyś też byli po prostu dziećmi, które pragnęły miłości i spokoju. Coś poszło nie tak. Więc dla dobra naszych rodzin, przyjaciół, miast, kraju i świata - pacyfikujmy nasze wewnętrzne wojny, wewnętrzne konflikty, lęki - miłością. Serio. Na serio."

07/02/2022

W życiu i w terapi ważny jest proces. Jednym z jego elementow jest budowanie wiekszego poczucia humoru wobec zdarzeń, siebie i otoczenia;)