27/08/2026
Kiedy dziecko nie może „po prostu zapomnieć”…
Dzieci również doświadczają traumy. I nie zawsze potrafią o niej opowiedzieć.
Traumą może być nie tylko jedno bardzo trudne wydarzenie. Czasem są to powtarzające się sytuacje, w których dziecko czuło strach, bezradność, zagrożenie albo brak bezpieczeństwa.
Po trudnych doświadczeniach dziecko może:
- stać się bardziej lękliwe lub wycofane,
- reagować złością i wybuchami emocji,
- mieć trudności ze snem,
- gorzej znosić rozstania i zmiany,
- nadmiernie kontrolować otoczenie,
- reagować bardzo silnie na sytuacje, które dorosłemu wydają się „błahe”,
- mieć trudności z koncentracją,
- powracać do określonych tematów w zabawie,
- sprawiać wrażenie, jakby cały czas było „w gotowości”.
To nie zawsze jest nieposłuszeństwo.
To nie zawsze jest „taki charakter”.
Czasami zachowanie dziecka jest sposobem jego układu nerwowego na poradzenie sobie z tym, co było dla niego zbyt trudne.
A gdzie w tym wszystkim EMDR?
EMDR jest metodą, która może być wykorzystywana również w pracy z dziećmi i młodzieżą do przetwarzania trudnych doświadczeń i związanych z nimi wspomnień.
W terapii dziecka szczególnie ważne jest jednak dostosowanie sposobu pracy do jego wieku, możliwości rozwojowych i poczucia bezpieczeństwa.
Nie chodzi o to, żeby dziecko „opowiedziało wszystko”.
Chodzi o stworzenie takich warunków, w których jego doświadczenie może zostać bezpiecznie przepracowane, a wspomnienie przestaje wywoływać tak silną reakcję.
Bo dziecko nie powinno całe życie płacić emocjonalnej ceny za to, czego doświadczyło.
Jeżeli obserwujesz u swojego dziecka nagłe lub utrzymujące się zmiany w zachowaniu po trudnym wydarzeniu, warto poszukać przyczyny, a nie tylko próbować „naprawić” samo zachowanie.
Psycholog/Psychotraumatolog Anna Kasztelan
Gabinet Psychologiczny
