Przystań brzdąca

Rozwijanie umiejętności porozumiewania się dzięki metodom AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej).

Wspieranie osób z trudnościami w komunikowaniu się oraz ich rodzin w codziennym budowaniu dialogu, niezależnie od barier.

19/06/2026

Tę konferencję zdecydowanie warto mieć na radarze 📡

Cieszę się, że w jednym miejscu będzie można spotkać i posłuchać wielu specjalistów, których bardzo cenię i od których sama wiele się nauczyłam.
Zapowiada się na dzień pełen wartościowych wykładów, praktycznych inspiracji i spotkań z ludźmi, którym bliski jest rozwój komunikacji dzieci. ❤️

A jeśli planujecie udział, to warto podjąć decyzję już teraz - tylko do jutra obowiązuje cena przedsprzedażowa 🙂

14/06/2026

Książka komunikacyjna to nie gotowy produkt. Jej tworzenie to proces poznawania człowieka, jego potrzeb, możliwości i codziennego życia. ❤️

Dlatego nie ma jednej książki dobrej dla wszystkich!

09/06/2026

Mamy to 😍

Po wielokrotnym modelowaniu „jeszcze” w różnych aktywnościach pojawiło się samodzielne użycie i - co najważniejsze - przeniesienie na kolejną zabawę ❤️

I właśnie na takie momenty warto czekać.
Nie dlatego, że dziecko nacisnęło odpowiedni przycisk, ale dlatego, że zaczyna odkrywać znaczenie słowa.

Bo „jeszcze” to nie tylko bańki.
Nie tylko balon.
Nie tylko jedna zabawa.

To:
✨ chcę dalej
✨ podoba mi się
✨ nie kończ jeszcze

W AAC nie chodzi o nauczenie dziecka symboli. Chodzi o to, żeby symbole zaczęły coś znaczyć.

Najpierw dziecko odkrywa, że komunikacja działa. Potem zaczyna odkrywać, ile różnych rzeczy może dzięki niej powiedzieć. ❤️

I właśnie takie małe momenty budują później całą komunikację ☺️

03/06/2026

Książka komunikacyjna tworzona dla wszystkich jest zwykle książką dla nikogo.
Bo komunikacja jest osobista.

Tworzenie książki komunikacyjnej często wygląda z zewnątrz jak kilka kliknięć w programie i wydrukowanie gotowych stron.

W rzeczywistości to znacznie bardziej złożony proces.

Zaczyna się od poznania człowieka.
Od obserwacji tego:

✔️ co lubi,
✔️ co przyciąga jego uwagę,
✔️ jak obecnie się komunikuje,
✔️ jakie ma doświadczenia komunikacyjne,
✔️ jakie sytuacje wywołują potrzebę porozumienia się z drugim człowiekiem,
✔️ jakich słów może naprawdę potrzebować.

Bardzo ważną częścią tego procesu są bliscy osoby ze złożonymi potrzebami w komunikowaniu się.

To oni najlepiej wiedzą:
✅️ co jest ważne w codziennym życiu,
✅️ jakie osoby, miejsca i aktywności odgrywają istotną rolę,
✅️ co sprawia radość,
✅️ co wywołuje frustrację,
✅️ jakie komunikaty pojawiają się najczęściej.

Bez tej wiedzy trudno stworzyć naprawdę osobisty system komunikacyjny, bo każdy człowiek ma inne zainteresowania, doświadczenia, potrzeby i cele komunikacyjne. Książka, która ma pasować do każdego, zwykle nie pasuje w pełni do nikogo.

Dopiero po zebraniu tych wszystkich informacji zaczyna się dobór słownictwa.
I nie zawsze są to słowa, których spodziewają się dorośli.

Czasem jednym z najważniejszych komunikatów okazuje się nie „pies”, „auto” czy „kolor”, ale na przykład: „Spójrz na mnie”, „podlewać”, czy „drzwi automatyczne”, bo właśnie to chce powiedzieć konkretna osoba.

Później przychodzi czas na organizację systemu.

Trzeba zdecydować:
🔸 ️jakie słowa powinny być dostępne od razu,
🔸 ️jak je uporządkować,
🔸 ️gdzie zostawić miejsce na rozwój komunikacji i języka,
🔸️ jak dostosować system do możliwości dostępu użytkownika.

Dopiero wtedy powstają strony, foldery i symbole.

A gdy książka jest gotowa, zaczyna się kolejny etap - modelowanie i uczenie się jej przez partnerów komunikacyjnych. Tak❗️ bo to najczęściej rodzice/bliscy są najczęściej jej pierwszymi użytkownikami, a nawet najlepiej zaprojektowany system nie nauczy nikogo komunikacji sam z siebie.

Tworzenie systemu AAC nie jest więc przygotowaniem pomocy dydaktycznej.
To proces budowania narzędzia dla konkretnego człowieka.

Narzędzia, które ma pomóc mu mówić o tym, co jest ważne właśnie dla NIEGO. ❤️

24/05/2026

III moduł szkolenia specjalistów AAC zakończony 😊
Dziś online, tydzień temu intensywnie w Toruniu - i po raz kolejny ogromnie czuć było, jak ważna jest wymiana doświadczeń między ludźmi, którzy na co dzień wspierają osoby w komunikowaniu się.

Dziękuję wszystkim uczestniczkom za zaangażowanie, otwartość i dzielenie się swoją praktyką. W grupie było wiele wspaniałych specjalistek i to była ogromna wartość tego spotkania.
Dziękuję też Ewelinie za współpracę trenerską ❤️

Ciocia Ewelina Terapeuta od dzieci

Szkolenie realizowane w ramach projektu:
„Centrum Komunikacji dla Osób z Niepełnosprawnościami” - projekt, który zmienia przyszłość i wspiera budowanie społeczeństwa otwartego na różnorodność oraz równość szans.

21/05/2026

Bywa i tak 🤭

Bo system AAC to nie tylko „ładne słówka”, gotowe prośby i miłe komunikaty do ćwiczeń przy stoliku.

To także możliwość powiedzenia:

"wkurza mnie to"
„daj mi spokój”
„nie chcę tego”
"denerwujesz mnie"

Prawdziwa komunikacja zaczyna się wtedy, gdy człowiek może wyrazić nie tylko zgodę i radość, ale też dyskomfort, sprzeciw, frustrację czy potrzebę wycofania się z sytuacji.

AAC nie służy do tworzenia „grzecznych użytkowników”. Służy do budowania sprawczości, autonomii i poczucia bezpieczeństwa.

Patrycja Łosin

17/05/2026

Trafił mi się pająk.

Kto mnie zna, ten wie, że to bardzo „mój” symbol, bo jestem obserwatorką amatorką małych żyjątek i lubię zatrzymywać się przy tym, co łatwo przeoczyć, patrzeć uważniej.

Trochę tak samo pracuje się z komunikacją. Często najważniejsze rzeczy zaczynają się od drobnych sygnałów, krótkiego spojrzenia, minimalnej reakcji, czegoś, czego inni mogliby nawet nie zauważyć.

A potem z tych małych nici zaczyna powstawać sieć połączeń, znaczeń i relacji.

Z tą myślą (i pająkiem) wracam po szkoleniowym weekendzie do domu 🕷️

Ewelina dziękuję ❤️

13/05/2026

Czasem dziecko najpierw musi poczuć, że komunikacja nie odbiera bezpieczeństwa.
Dopiero potem zaczyna z niej korzystać.

Stos książek piętrzący się dziś na zajęciach już poukładany 😅
Zaczynałam i kończyłam dzień z dwoma chłopcami, dla których książki są bardzo ważne – choć pełnią zupełnie różną funkcję.

Jeden pochłania tekst. Litery to „jego bajka”.
Dla drugiego najważniejsze są przede wszystkim obrazki.

I choć ich komunikacja jest na różnych etapach, ich potrzeby niewiele się różnią. Potrzebują bezpieczeństwa, przewidywalności i relacji — podstaw regulacji emocjonalnej.

Bo komunikacja rodzi się dopiero wtedy, gdy dziecko przestaje skupiać się na przetrwaniu sytuacji i kontroli.

W AAC łatwo wpaść w pułapkę myślenia zadaniowego — więcej słów, więcej ćwiczeń, więcej wskazywania.
Tymczasem największe rzeczy często dzieją się na podłodze, podczas wspólnego działania, w śmiechu, czy po prostu byciu razem.

A to pierwsze zdanie?
Czasem oznacza bardzo proste doświadczenie: że „koniec” nie musi oznaczać utraty.
Że po ostatniej stronie może być „jeszcze” 💛

06/05/2026

Dziś był jeden z tych dni, po których człowiek pada wieczorem zmęczony… ale z głową pełną ważnych momentów ❤️

🔸 Nikodem – drugie spotkanie diagnostyczne. Sprawdzaliśmy m.in., czy dostępna będzie dla niego inna siatka tablic i jak odnajduje się w nowym układzie komunikacji. Dużo cennych obserwacji.

🔸 Piotruś – jak zawsze ogromne zaangażowanie 💪
Doskonaliliśmy umiejętność dokonywania wyboru oraz komunikowania własnych potrzeb. Małe kroki, które naprawdę mają znaczenie.

🔸 Antoś – pracował dziś z wykorzystaniem TD I-Series i dostępu wzrokowego 👀
Sprawdzaliśmy możliwości sterowania wzrokiem i rozwijania sprawczości w komunikacji. To zawsze bardzo ważny etap obserwacji.

🔸 Hubcio – 2-letni maluszek na spotkaniu konsultacyjnym 🧸
Pierwsze rozmowy, pierwsze obserwacje i szukanie najlepszej drogi wsparcia.

🔸 Julian – a na zakończenie krótkie, ale bardzo cenne chwile w relacji ❤️
Takie momenty, które trwają czasem kilkanaście minut, a zostają w głowie na długo.

A potem jeszcze tylko papierkowa robota i praca nad nowym systemem komunikacyjnym 😅

Dużo pracy, dużo emocji, dużo uważności i radości, że mogę być częścią tych małych-wielkich kroków w komunikacji.

05/05/2026

Dziś ważny dzień.
Nie o hasłach. O ludziach. I o głosie, który często nie jest słyszany.

Godność zaczyna się od komunikacji.
Nie od tego, jak ktoś mówi – ale od tego, czy ma możliwość powiedzieć cokolwiek.

Osoby z niepełnosprawnościami bardzo często doświadczają dyskryminacji nie dlatego, że „nie potrafią”, ale dlatego, że nie mają dostępu do skutecznej komunikacji.

Bez niej trudno:

🚫 wyrazić potrzeby
🚫 powiedzieć „nie”
🚫 podjąć decyzję
🚫 być zauważonym jako osoba, a nie tylko „podopieczny”.

Komunikacja wspomagająca i alternatywna to nie dodatek. To PRAWO.
Prawo do bycia wysłuchanym, zrozumianym i traktowanym poważnie.

Dziś warto zadać sobie jedno pytanie:
👉 czy osoba, którą wspieram, ma realny wpływ na swoje życie poprzez komunikację?

Bo godność nie zaczyna się od deklaracji.
Zaczyna się od tego, że ktoś może powiedzieć:
„chcę”, „nie chcę”, „jeszcze”, „stop”.

⁉️ Czy osoba, którą wspierasz, ma dziś realną możliwość powiedzenia „NIE”?

✅️Dzień Godności Osoby z Niepełnosprawnością Intelektualną.
✅️Europejski Dzień Walki z Dyskryminacją Osób
z Niepełnosprawnościami.

Adres

Brzeźno 33
Człuchów Gmina
77-300

Telefon

+48604643709

Strona Internetowa

https://przystanbrzdaca.com/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Przystań brzdąca umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.