Psychoterapeuta Rafał Biskup Moje SELF

25/02/2026

Gdyby o psychoterapii opowiedzieć obrazkiem być może wyglądałoby to tak 🙃

***
W połowie tygodnia - z przymrużeniem oka 😉

Pokoju. Ania

graf.autor poszukiwany

22/02/2026

💡Kto dziś u Ciebie siedzi za kierownicą?

Czy zdarzyło Ci się kiedyś zareagować złością nieadekwatną do sytuacji, a potem myśleć: „Dlaczego zachowałem się jak dziecko?”? A może złapałeś się na tym, że pouczasz kogoś dokładnie tym samym tonem, którego używał Twój surowy rodzic?

Według Erica Berne’a, twórcy Analizy Transakcyjnej, w każdym z nas współistnieją trzy stany „Ja”. To jak wewnętrzny zespół, który decyduje o tym, jak budujemy relacje (transakcje) z innymi:

1. Rodzic (To, co pożyczone) 👨‍🏫
To zbiór zasad, zakazów i nakazów, które przejęliśmy od opiekunów. Może być Krytyczny („Znowu Ci nie wyszło!”) lub Opiekuńczy („Daj sobie spokój, odpocznij”).
* Kiedy jest za silny: Czujemy przymus oceniania innych i siebie.

2. Dziecko (To, co czujemy) 👶
To nasze emocje, potrzeby i spontaniczność. Może być Adaptowane (grzeczne, chcące się przypodobać) lub Wolne (twórcze, radosne, ale też zbuntowane).
* Kiedy przejmuje stery: Możemy reagować fochem, lękiem przed oceną lub nadmierną beztroską.

3. Dorosły (To, co tu i teraz) ⚖️
To nasz wewnętrzny komputer. Nie ocenia, nie ulega emocjom – zbiera fakty i podejmuje decyzje na podstawie rzeczywistości.

* Cel terapii: Wzmocnienie Dorosłego, by potrafił zarządzać głosem Rodzica i potrzebami Dziecka.

✨ Ćwiczenie dla Ciebie na dziś:
Kiedy poczujesz napięcie w rozmowie z bliską osobą lub szefem, zatrzymaj się na sekundę i zadaj sobie pytanie:
👉 „Z którego stanu teraz mówię?”
👉 „Z którego stanu mówi do mnie druga osoba?”

Uświadomienie sobie, że nie musisz wchodzić w rolę „skarconego dziecka” lub „surowego sędziego”, to pierwszy krok do autentycznej wolności i lepszej komunikacji.
Pamiętaj: Jesteś OK. Inni są OK. To fundament zdrowych relacji.

31/01/2026

https://www.instagram.com/p/DT-2DUPgoCv/?img_index=5&igsh=MWF0ZTc1dDkybW5qOQ==

15/01/2026

Nie musisz być głośny, żeby być wartościowym.
W procesie psychoterapii często odkrywamy zaskakującą prawdę: bycie "głośnym", przebojowym i zawsze widocznym to rzadko objaw prawdziwej pewności siebie.
Często jest to nasza zbroja.
Mechanizm obronny, który wypracowaliśmy, by zostać zauważonym. By poczuć się doceniononym. By – choć na chwilę – zagłuszyć lęk przed odrzuceniem.
W gabinecie uczymy się zdejmować tę zbroję. Kawałek po kawałku.
Kiedy w toku terapii zaczynasz budować stabilne poczucie własnej wartości, cisza przestaje być ucieczką czy lękiem przed oceną.
Staje się Twoim świadomym wyborem.
Staje się obecnością.
Nie musisz już nikomu nic udowadniać, bo wiesz, że jesteś wystarczający taki, jaki jesteś. Tu i teraz.

Zadanie dla Ciebie (możesz potraktować to jako wstęp do pracy własnej):

-Zauważ moment, w którym mówisz więcej, niż czujesz – czy próbujesz w ten sposób zagłuszyć ciszę?
- Pozwól sobie nie tłumaczyć każdej decyzji – masz prawo do swoich granic bez usprawiedliwień.
-Sprawdź, jak to jest po prostu „być” – bez performowania, bez udowadniania, bez walki o uwagę.

Bycie głośnym daje chwilowe poczucie bycia widzianym przez innych.
Bycie obecnym przy sobie daje głębokie poczucie życia.

Terapia to droga do tego spokoju. Do miejsca, w którym nie musisz krzyczeć, by czuć się ważna.
Zgadzasz się z tym? Daj znać w komentarzu, czy bliżej Ci ostatnio do hałasu, czy do ciszy.

30/12/2025

🌿 Nowy Rok:
O sztuce puszczania i robienia miejsca

Wielu z nas wchodzi w Nowy Rok z listą postanowień, oczekując od siebie „więcej, szybciej, lepiej”. Ale zanim dodamy coś nowego do swojego życia, warto zatrzymać się nad dwiema ważnymi prawdami, które często budzą w nas lęk, choć niosą ze sobą ogromną wolność:

✨ „Nic nie jest nam dane na zawsze”
✨ „To, co odchodzi, robi miejsce nowemu”

1. Przemijalność to nie strata, to natura życia
Jako ludzie naturalnie dążymy do stabilizacji. Chcemy zatrzymać chwile, relacje i emocje, które są dla nas dobre. Jednak terapeutyczna praca nad akceptacją pokazuje, że kurczowe trzymanie się przeszłości (lub wizji tego, jak „powinno” być) często staje się źródłem naszego cierpienia. Uświadomienie sobie, że nic nie jest dane na zawsze, pozwala nam bardziej doceniać to, co mamy tu i teraz.

2. Pożegnanie jako proces tworzenia przestrzeni
Często boimy się pustki. Kiedy kończy się relacja, zmieniamy pracę lub żegnamy się z pewnym etapem życia, czujemy brak. Ale w psychologii pustka to nie tylko nicość – to potencjał.
Wyobraź sobie swój wewnętrzny świat jako ogród. Jeśli nie usuniemy zwiędłych roślin, nowe nie będą miały gdzie wypuścić korzeni. To, co odchodzi – nawet jeśli boli – przygotowuje grunt pod coś, czego jeszcze nie znamy, a co może nas zaskoczyć.

💡 Refleksja na Nowy Rok:

Zamiast pytać:
„Co muszę w tym roku osiągnąć?”, spróbuj zapytać siebie:

• Co w moim życiu już mi nie służy i naturalnie domaga się pożegnania?
• Na co w swoim sercu chcę zrobić miejsce w nadchodzących miesiącach?

Pamiętaj, że zmiana jest jedyną stałą. Pozwól sobie na smutek po tym, co mija, ale zachowaj w sobie ciekawość na to, co nadchodzi.

Życzę Ci w tym roku odwagi do puszczania i spokoju w przyjmowaniu nowego. 🤍

28/11/2025

„Im większe w człowieku wewnętrzne rozbicie, poczucie własnej słabości, niepewności i lęku, tym większa tęsknota za czymś, co go z powrotem scali, da pewność i wiarę w siebie.”
Antoni Kępiński
fot. Hilal

20/11/2025

Nagle poraziła mnie pewna myśl: po raz pierwszy w życiu objawiła mi się prawda po tylekroć wplatana w pieśni przez poetów i ogłaszana najwyższą mądrością przez filozofów, a mianowicie, że miłość jest najwyższym i najszlachetniejszym celem, do jakiego może dążyć człowiek. Pojąłem wówczas sens największej tajemnicy, której rąbka uchylają przed nami dzieła największych poetów, myślicieli i duchownych: droga do zbawienia człowieka wiedzie poprzez miłość i sama jest miłością. Zrozumiałem, że nawet ktoś, komu wszystko na tym świecie odebrano, wciąż może zaznać prawdziwego szczęścia, choćby nawet przez krótką chwilę, za sprawą kontemplacji tego, co najbardziej ukochał.

Viktor E. Frankl "Człowiek w poszukiwaniu sensu" (tłum. Aleksandra Wolnicka)
fot. Daniel & Hannah Snipes

17/11/2025

„Wsparcie to nie tylko pocieszenie czy udzielenie rady. To także gotowość do obecności przy drugim człowieku w jego bólu, bez próby natychmiastowego naprawiania czegokolwiek. Największym prezentem, jaki możemy ofiarować drugiemu, jest nasza pełna uwaga i cierpliwość. Wspólne milczenie może czasem znaczyć więcej niż tysiąc słów. Dla wielu pacjentów to właśnie taka obecność staje się pierwszym doświadczeniem relacji, w której mogą być sobą, bez obawy przed oceną.”

— Irvin D. Yalom, Dar terapii, tłum. Agnieszka Bieńczyk
fot. Damir K,

05/11/2025

🌙 Sen jako Okno do Nieświadomości
Jung uważał, że sen jest spontanicznym, symbolicznym autoportretem aktualnej sytuacji w nieświadomości śniącego. Sny nie są jedynie spełnieniem wypartych życzeń (jak u Freuda), lecz ważną wypowiedzią duszy i osobowości.

05/11/2025

Czym jest "bycie"? Nie chodzi tylko o istnienie, ale o pełne doświadczanie życia, ze wszystkimi jego radościami i wyzwaniami. Każdy moment, nawet ten trudny, jest częścią naszej unikalnej podróży. To w tych chwilach najgłębiej odczuwamy naszą wolność i odpowiedzialność za kształtowanie własnego sensu.

22/10/2025