Ośrodek Psychoterapii PRO EGO

30/12/2022

„Nieradzenie sobie z emocjami to bardzo szerokie pojęcie. Nie radzi sobie ten, kto wybucha w sposób niekontrolowany i krzywdzi innych lub siebie. Ale nie radzi sobie również ten, kto nie wyraża otwarcie uczuć, ponieważ się tego boi. A także ten, kto przemieszcza emocje – na przykład nie złości się na tego, kto odpowiada za jego trudną sytuację, lecz na innych, często przypadkowych ludzi. Każda z tych osób może znaleźć się w niespodziewanej, trudnej sytuacji. I każda z nich nie poradzi sobie z emocjami na swój własny sposób. Dobrze to ujął neuropsycholog Mark Solms: «Na poziomie ciała wszyscy czujemy emocje – rzecz w tym, że nie wszyscy je rozpoznajemy». Ktoś może powiedzieć: brzuch mnie boli, nieświadom tego, że ból pojawia się wtedy, gdy wzbiera w nim złość. Mechanizm jest taki, że u ludzi, którzy nauczyli się, że być złym na kogoś jest niebezpieczne, bo naraża na odwet ojca lub niezadowolenie mamy, za impulsem złości podąża lęk: złoszczę się, a mi nie wolno. To powoduje reakcje w ciele: ból brzucha, głowy, niepokój. I dopóki nie zrozumiemy, co się w nas dzieje, nic nie możemy zrobić. Żeby radzić sobie z emocjami, trzeba je rozpoznawać.”

Zofia Milska-Wrzosińska, fragment wywiadu „Rozpacz, nienawiść, furia” (Pani, 11/2017)
fot Luke Pennystan

22/07/2022

Nastolatkowie, którzy kończą naukę na szkole średniej i „szybko wchodzą" w dorosłość, często doświadczają wykluczenia społecznego; młode osoby, które rezygnują z nauki tuż przed lub w momencie osiągnięcia wieku zakończenia obowiązkowej edukacji, tracą dostęp do rynku pracy "klasy pracującej", często przedwcześnie zakładają rodziny, zostają rodzicami w wieku nastoletnim, dokonują przestępstw czy nadużywają narkotyków lub alkoholu. Z kolei „wydłużona droga" do dorosłości oznacza, że uczący się nastolatek dłużej prowadzi pseudoniezależne życie, później zakłada rodzinę i zdobywa pracę, dłużej zajmuje mu osiągnięcie niezależności finansowej i rezygnacja ze wsparcia rodziców.
A zatem, z perspektywy zmieniających się okoliczności społecznych, okres dojrzewania to "podatny grunt" dla za grożeń (Furlong, Cartmel, 1997). Zarówno „szybkie wejście" w dorosłość, skutkujące społecznym wykluczeniem, jak również rozciągnięte w czasie "powolne" wchodzenie w dorosłość mogą zapoczątkować nieprawidłowości w procesie kształtowania się tożsamości oraz zakłócenia zdrowia psychicznego. Koncepcja indywidualizacji zakłada osobistą odpowiedzialność za zdarzenia życiowe - Furlong i Cartmel nazywają to ,,błędem epistemologicznym". „Większa odpowiedzialność za własne życie konfrontuje z niepewnością i zagrożeniami, co negatywnie wpływa na zdrowie psychiczne młodych ludzi" (Furlong, Cartmel, 1997, s. 9).
Wyniki ostatnich badań (Collishaw i in., 2004) potwierdzają pogląd, że zdrowie psychiczne współczesnych nastolatków pogarsza się. Jednak media skupiają się jedynie na wskaźnikach dowodzących, że coraz więcej młodzieży choruje na depresję, dokonuje samouszkodzeń, popełnia przestępstwa itd. Traktują przejawy zaburzeń psychicznych w oderwaniu od rozumienia powodów i znaczenia natury procesu dorastania we współczesnym społeczeństwie. Medialne dyskusje o pogarszaniu się zdrowia psychicznego nastolatków pomijają momenty życia młodych osób, w których uwidaczniają się nie tylko destrukcyjne i autodestrukcyjne sposoby nawiązywania relacji, ale także możliwości wzrostu i rozwoju, które można uchwycić i konstruktywnie wykorzystać. „Poczucie sprawczości" można odnaleźć na styku ograniczeń i możliwości jednostki, okoliczności interpersonalnych i społecznych.

Stephen Briggs - "Praca z nastolatkami i młodymi dorosłymi. Współczesne podejście psychodynamiczne."

27/05/2022

🙃

10/05/2022

To, co rodzice nazywają wychowaniem, nie przynosi żadnego efektu wychowawczego.

Ich słowa wpadają dzieciom jednym uchem, a wypadają drugim. Wychowanie dzieci dokonuje się, jeśli można tak powiedzieć, między wierszami. Jak dzieci uczą się radzić sobie z konfliktami?

No właśnie, obserwują, jak dorośli to robią.

Nic nie pomogą napomnienia, że należy ze sobą rozmawiać grzecznie, skoro oni sami obrzucają się wyzwiskami.
Dzieci nie robią tego, co im mówimy, one robią to, co my robimy.

Jesper Juul

08/05/2022

Zmieniając świat, przede wszystkim zacznij od siebie

"Klasyka wygląda tak, że najpierw dla dobra związku rezygnujemy że swoich praw i potrzeb, i podporządkujemy się partnerowi. Gdy ta strategia kończy się klęską i rozwodem, mówimy sobie: Dosyć tego, już nie dam się zdominować! - I przechodzimy na drugą stronę, podporządkujemy sobie nowego partnera. Oczywiście tak zbudowany związek znowu się rozpada i wtedy powstaje szansa na coś pośrodku, ponieważ wiemy już, jak smakuje samotność zarówno osoby zdominowanej, jak i dominującej.
Trzeba poznać ekstrema, aby nauczyć się być pośrodku. Ja to nazywam teorią przeginania pały. Teoria przeginania pały ma szerokie zastosowanie w takich sytuacjach, kiedy ludzie usiłują zdobyć szczęście przez zmianę partnerów, a nie przez pracę nad sobą."

Andrzej Wiśniewski, Związki i rozwiązki miłosne

26/04/2022

Depresja dzieci i młodzieży według wybitnego polskiego psychoterapeuty Wojciecha Eichelbergera. Dowiedz się, jak pomóc i zapobiegać depresji!

03/09/2021

Trwają zapisy do kolejnej grupy terapeutycznej

Informujemy, iż trwają zapisy do półotwartej grupy terapeutycznej. W takiej grupie skład pacjentów podlega niezbyt częstym i nieregularnym zmianom. Czas leczenia jest różny dla poszczególnych pacjentów, jest dostosowany do ich potrzeb wynikających z poziomu przeżywanych problemów i trudności. Psychoterapia w małej analitycznej półotwartej grupie trwa przeciętnie od dwóch do czterech lat.
Grupa adresowana jest do osób dorosłych, zainteresowanych rozwojem osobistym, doświadczających trudności w relacjach, napięć, lęków, chętnych lepiej rozumieć siebie oraz poprawić jakość swego życia.
Udział w grupie poprzedzony będzie kilkoma konsultacjami indywidualnymi w celu określenia optymalnej pracy terapeutycznej.
Rozpoczęcie spotkań: Termin rozpoczęcia zostanie ustalony po uformowaniu grupy. Proponowana jest godz. 16.15. Sesja będzie trwać 1,5 godz. Jeden raz w tygodniu.
Udział w grupie jest płatny. Koszt spotkania: 100 pln od osoby.
Osobą prowadzącą grupę będzie psycholog, psychoterapeutka Izabela Sobczak, do której prosimy się zgłaszać, tel. 500 074 125

15/02/2021

- Powinieneś iść na terapię!
- Ty pierwsza!
- Mam przeczucie, że to ja będę pierwsze.....

Love it