11/05/2026
Przy traumie dysocjacja jest inteligentną odpowiedzią mózgu na nieznośne doświadczenie: „Skoro nie mogę uciec ciałem, ucieknę świadomością.” Korteks przedczołowy „wyłącza się”, by system przeżył.
Problem pojawia się, gdy ten mechanizm utrudnia codzienne życie — relacje, pracę, kontakt z własnym ciałem i emocjami. Leczenie to stopniowe, bezpieczne „integrowanie” tych oddzielonych części.
Dysocjacja to continuum — nie tylko poważne zaburzenia
Termin „strukturalna dysocjacja osobowości” (van der Hart) opisuje podział na część ANP i EP
Integracja, nie eliminacja — celem terapii jest spójność, nie usunięcie dysocjacji.
Źródło: van der Hart O. et al., „The Haunted Self” (2006); Putnam F.W., „Dissociation in Children and Adolescents” (1997)