09/09/2026
W pracy z dziećmi z trudnościami w komunikowaniu się skupiamy się na tym, w jaki sposób dziecko ma się komunikować: gestem, symbolem, przyciskiem, książką czy tabletem.
Jednak wcześniej jest coś znacznie ważniejszego – intencja komunikacyjna.
Intencja komunikacyjna to świadomość, że swoim zachowaniem można wpłynąć na drugiego człowieka.
Można zrobić coś, aby:
👉 dostać mi zabawkę,
👉 zrobić coś jeszcze raz,
👉 przerwać,
👉 otrzymać pomoc,
👉 otrzymać czyjąś uwagę.
U jednego dziecka tym zachowaniem będzie wyraźny gest lub spojrzenie. U innego – ruch ręki, zmiana mimiki, napięcie ciała, wokalizacja albo zatrzymanie aktywności.
Nie każde takie zachowanie od początku jest świadomym komunikatem. Ale jeśli je zauważamy, odpowiadamy na nie i nadajemy mu znaczenie, dziecko może stopniowo odkrywać bardzo ważną zależność:
„Kiedy coś robię – drugi człowiek reaguje. Mam wpływ.”
Wtedy zaczyna się komunikacja intencjonalna.
Dlatego zanim zaczniemy wymagać wskazywania symboli, budowania zdań czy sprawnego korzystania z tabletu, warto zadbać o fundament: doświadczenie sprawczości i skuteczności własnych komunikatów.