29/01/2026
Taaak dawno nas nie było, że dziś opowiadanie! 📖
Styczeń upłynął nam pod znakiem dobrych manier, uważnego bycia z innymi, rozmowy, współpracy i wzajemnego szacunku 🤍
Dziś ten miesiąc miał swoje piękne zwieńczenie. Dwie przedszkolne grupy spotkały się razem i… trudno było nie uśmiechać się od ucha do ucha. Poziom ekscytacji był ogromny, a radość z samego bycia ze sobą, zupełnie szczera i prawdziwa.
Dzieci wspólnie przygotowały stół, przy którym zasiadły, rozmawiały i dzieliły się tym, czego nauczyły się w ostatnim czasie. Była wymiana doświadczeń, ciekawość drugiej grupy, otwartość i dużo uważności na siebie nawzajem. Jedna z uczestniczek (razem z mamą) przygotowała na tę okazję domowe gofry (co było absolutnie przeurocze 💛) i przyniosła grę, do której z entuzjazmem zaprosiła innych.
To spotkanie było też pięknym przypomnieniem, że nie każdy wchodzi w takie sytuacje z tym samym poziomem radości czy gotowości. Czasem nowe, wspólne wydarzenia budzą mieszane uczucia… i to również jest w porządku. Ważne jest to, że można szukać rozwiązań, szanować własne potrzeby i krok po kroku oswajać to, co trudne. I właśnie to było dziś bardzo widoczne - z czasem pojawiający się spokój, zaciekawienie, a nawet uśmiechy, które mówiły więcej niż słowa.
Było w tym spotkaniu wszystko, co najpiękniejsze w relacjach: współpraca, dzielenie się, troska o wspólną przestrzeń, sprzątanie po sobie, dbanie o to, by każdy mógł spędzić czas na swój sposób. Jedni grali, inni budowali tory, sprawdzali pojazdy, tworzyli coś razem, z wzajemnym szacunkiem dla różnych potrzeb i pomysłów.
To był dla nas bardzo poruszający moment. Dowód na to, jak wiele radości daje bycie razem, jak naturalnie dzieci potrafią tworzyć wspólnotę i jak pięknie rozwijają się umiejętności społeczne, kiedy mają na to bezpieczną przestrzeń.
Takie chwile przypominają nam, dlaczego uważność i emocje są tak ważne ✨