Przestrzeń terapeutyczna Manawa

23/07/2026

Walka- Ucieczka-Zamrożenie- Przymilanie.

"Reakcja walki wyzwala się wtedy, gdy człowiek nagle odpowiada agresywnie na coś groźnego. Ucieczka uruchamia się, kiedy reagujemy na postrzegane zagrożenie odwrotem lub, symbolicznie, przejściem w tryb hiperaktywności. Reakcja zastygnięcia wyzwala się, gdy człowiek zdaje sobie sprawę, że opór jest daremny, i poddaje się, popadając w stan odrętwienia i dysocjacji, lub zapada się w sobie, niejako godząc się z nieuniknionym zranieniem. Reakcja obłaskawiania uruchamia się, kiedy ktoś w odpowiedzi na zagro- żenie stara się być miły lub pomocny, aby udobruchać i uprzedzić napastnika. Te cztery reakcje będziemy dalej określali skrótem „4F” pochodzącym od ich angielskich nazw (odpowiednio: fight, flight, freeze i fawn).
Straumatyzowane dzieci często nadmiernie ciążą ku jednemu z tych wzorców w celu przetrwania, a w miarę upływu czasu tryby te zakorzeniają się w naszej psychice i przekształcają w struktury obronne, które przypominają mechanizmy narcystyczne (walka), obsesyjno-kompulsywne (ucieczka), dysocjacyjne (zastygnięcie) lub współzależne (obłaskawianie)."

Pete Walker, Złożone PTSD, Od przetrwania do pełni życia proces powrotu do zdrowia po traumie dziecięcej
Przekład: Juliusz Okuniewski, Paweł Malinowski

Redakcja merytoryczna wydania polskiego: Paweł Malinowski
wyd Harmonia

Na zdjęciu: rzeźba z brązu, „Aus den Zwängen Sich Befreien” (Uwolnienie się z ograniczeń), Ursula Focke.

23/07/2026

Polecam!

„Jesteś czymś więcej niż stratami doświadczonymi w wyniku traumy i czymś nieskończenie więcej niż sposoby, którymi nauczyłeś/nauczyłaś się te straty przykrywać. Wiele rozdziałów twojego życia jeszcze się nie napisało. One nadal czekają na twoje delikatne, choć zdecydowane przewodnictwo. Przyjmij tę najważniejszą na świecie odpowiedzialność: uczynienia życia twoim własnym.”
Sabina Sadecka, „Powrót do ciała”

To będzie wieczór o tym, że życie jest większe niż to, co nas zraniło. Bo wiele przygód czeka, aż ich doświadczymy, wiele spotkań, rozmów i możliwości przed nami.

25 lipca spotkamy się z Sabiną Sadecką, psychoterapeutką, autorką książki „Powrót do ciała. Jak odzyskać siebie po doświadczeniu traumy”, by porozmawiać nie tylko o traumie. Przede wszystkim o tym, co dzieje się później. O odzyskiwaniu kontaktu ze sobą. O witalności, która nie zniknęła, nawet jeśli czasem trudno ją poczuć. O ciele, które nie jest problemem do rozwiązania, lecz miejscem, do którego można wrócić. O życiu, które może być czymś więcej niż ciągłym radzeniem sobie.

To będzie wyjątkowe spotkanie - zarazem ostatnie spotkanie autorskie Sabiny Sadeckiej, wokół książki „Powrót do ciała. Jak odzyskać siebie po doświadczeniu traumy”. I to właśnie w Gdyni! Pewnie z okazji 100 lat Gdyni?

Jak żyć pełniej po tym, co trudne?
Jak odzyskiwać siebie kawałek po kawałku?
Jak zaufać sygnałom płynącym z ciała i odnaleźć drogę nie tylko do przetrwania, ale do życia?
O tym porozmawia Sabina Sadecka i Ola Błaszkiewicz-Okrągły, z Trójmiejskiej Strefy Psychoterapii.

📅 25 lipca | 17:00
📍 Must Bake, ul. Świętojańska 80, Gdynia
🎟️ Wstęp wolny

Po spotkaniu będzie czas na rozmowę, pytania i podpisywanie książek.

07/07/2026

„PROSZĘ”, „PRZEPRASZAM”, „DZIĘKUJĘ”.

Trzy proste słowa, które mają budować relację, a które jednak bardzo często tracą swój sens i ciało to wyczuwa.
---------------------------------
KIEDY "PROSZĘ" PRZESTAJE BYĆ PROŚBĄ?
✨
Prawdziwa prośba zawiera w sobie zgodę na to, że druga osoba może powiedzieć „nie”. Ma w sobie przestrzeń, ale często „proszę” staje się:
➡️naciskiem,
➡️oczekiwaniem,
➡️ukrytym żądaniem.
I wtedy ciało to pokazuje:
➡️napięciem w szczęce,
➡️ściśnięciem w brzuchu,
➡️impulsem „zrób to”.
✨
To już nie jest prośba. To jest presja ubrana w grzeczność.
---------------------------------
KIEDY "PRZEPRASZAM" NIE JEST PRZEPROSINAMI?
✨
„Przepraszam” z ciała płynie inaczej niż „przepraszam” z obowiązku.
Gdy jest autentyczne:
➡️ciało mięknie,
➡️pojawia się kontakt,
➡️jest miejsce na drugą osobę.
Gdy jest wymuszone:
➡️pojawia się napięcie,
➡️złość zostaje w środku,
➡️słowo nie niesie ulgi.
✨
Wtedy „przepraszam” staje się formą kontroli, nie naprawy relacji.
---------------------------------
KIEDY "DZIĘKUJĘ" ZNIKA?
✨
Czasem „dziękuję” w ogóle nie pada. Zamiast niego pojawia się:
➡️zachwyt,
➡️ocena,
➡️komentarz.
„Jak pięknie posprzątałeś!.” „Jaka jesteś grzeczna!” "Ale piękny prezent!".
✨
A jednak to nie jest to samo, co „DZIĘKUJĘ.”
✨
Szczególnie w relacji z dzieckiem to ma ogromne znaczenie, bo kiedy zamiast „dziękuję” pojawia się ocena dziecko dostaje komunikat: :jestem wartościowe, kiedy coś robię dobrze.
A kiedy słyszy „dziękuję”, pojawia się relacja i myśl, że to, co zrobiłem, ma znaczenie dla drugiej osoby.
✨
Ciało zawsze wie, jaka jest intencja Możemy powiedzieć właściwe słowo, ale ciało i tak czuje, co jest pod spodem.
➡️„proszę” z napięcia brzmi jak nacisk,
➡️„przepraszam” bez kontaktu brzmi pusto,
➡️„dziękuję” z obowiązku nie dociera.
Ale gdy słowa płyną z regulacji:
➡️są miękkie,
➡️mają przestrzeń,
➡️budują więź.

💛 Najważniejsze:

Nie chodzi o to, by mówić „ładnie”. Chodzi o to, by słowa były zgodne odczuciami, z ciałem. Bo dziecko, i każdy człowiek niezalenie od wieku, nie uczy się tylko tego, co mówimy. Uczy się tego, co czuje nasze ciało, kiedy to mówimy.

Wielu proszę, przepraszam, dziękuję prosto z serca dziś nam wszystkim życzę 💚

Katarzyna J Malysz, SEP

05/07/2026

😍Piękna książka pomagająca nazywać, eksplorować, rozmawiać.

Cudowne ilustracje ✍️💫.
Pytania pomocnicze na końcu książki.

Zabieram jutro do gabinetu!

19/05/2026

Najtrudniejsze w regresach jest to, że potrafią odebrać nadzieję.
Człowiek zaczyna myśleć: „przecież już było lepiej, więc dlaczego znowu tak się czuję?”

Tyle że organizm po traumie nie uspokaja się raz na zawsze.
On wraca falami do tego, co niewyregulowane, przeciążone i niewysłuchane.

I właśnie dlatego chwilowe pogorszenie nie oznacza porażki.
To po prostu kolejna fala organizmu, który uczy się, że nie musi już cały czas żyć w trybie przetrwania.

Joanna | I hear YOU

18/04/2026

09/04/2026

„Jeśli wszystko w terapii pójdzie dobrze, pacjent przejdzie od użalania się nad sobą i narzekania do bycia proaktywnym, od wygrażania ciemnościom – do zapalenia świecy, od eksternalizowania winy – do przyjmowania odpowiedzialności, od dysocjowania – do bycia bardziej obecnym, od poczucia, ze jest ofiarą – do poczucia siły i sprawczości, od bycia unieruchomionym – do mobilizowania energii i realizowania marzeń, od zaprzeczania – do stawiania czoła i od bycia nadmiernie krytycznym – do większego współczucia.”

Martha Stark: Stres optymalny w psychoterapii: jak wspierać, kiedy to konieczne, i stawiać wyzwania, kiedy to możliwe
fot Artak Petrosyan

11/03/2026

Na sabinasadecka.com nowy tekst. O egzystencjalnym utknięciu, o tym, żeby go nie przeoczyć i czegoś się na jego podstawie nauczyć. A do tego wiele pytań wspierających mnie w momencie utknięcia. Może będą przydatne i dla Was (a jeśli jesteście terapeutami, to i w Waszych gabinetach).

Pięknej lektury!

https://sabinasadecka.com/o-utknieciu-i-21-pytan-ktore-zadaje-sobie-gdy-sie-ono-pojawia/

17/10/2025

Ujęło mnie bardzo zdanie z ostatniej sesji.

„Z czymkolwiek tu nie usiądę, zawsze wracam do siebie.”

Powroty do Siebie są ważne.
Wszystko bowiem jest w nas.
Warto tam zaglądać.
Warto tam wracać.

FotoMoje, gdzieś na Warmii

17/06/2025

🔨🔧🪚Dziś miałam dość nieprzyjemny zabieg. I mimo że przebiegał w atmosferze wsparcia, nie czulam się najlepiej. Gdyby tak przywołać teorię poliwagalną, byłam w systemie żółtym - zaniepokojona i czujna.

Bo kto lubi usuwać zęby? 🦷 i kto poszedłby w podskokach dać sobie wyrwać dwie ósemki 😬?

Starałam się bardzo regulować mój UN dłuższym wydechem, dotykaniem bluzy, pierścionka, szukaniem oczu lekarza.
Pomagało troszkę.

I wiem też, że cała moja wiedza z Somatic Experiencing była tu bardzo pomocna.

Mając świadomość, że pozycja leżąca i światło lamp powoduje u mnie 😶‍🌫️stany dysocjacyjne (zaobserwowałam to o dziwo! u kosmetyczki!),
przed tym zabiegiem pracowałam z moją 🧑‍⚕️medyczną traumą- operacją wyrostka.

Dzięki temu, mogłam być dziś na fotelu świadoma siebie, świadoma ciała w przestrzeni, tego, że ciało może się poruszyć - choćby stopą.

🤲I mając też wiedzę, że ciało będzie potrzebowało wsparcia po tym zabiegu, umówiłam się do osteopatki.
⬇️wiadomym jest, że obniżony kortyzol ma wpływ na regeneracje tkanek, rany goją się szybciej!

🏃🏼‍♀️‍➡️Wiecie, gdybym tego nie wiedziała, wyszłabym z gabinetu w normalny dzień, normalny tryb, normalne aktywności.
Przecież nic się nie stało, prawda?

A na spotkaniu z Kingą uwolnił się ten lęk, popłynęły łzy powstrzymane w gabinecie, żuchwa drżała długo …
Poczułam ciepło w dłoniach, poczułam bezpieczeństwo. Mogłam wejść w stan Zielony.

Dziękuję Tobie Kinga Pełnia Ciała - przestrzeń terapeutyczna, że byłaś.

Dzielę się z Wami, ponieważ „nic się nie stało” słyszymy często. Często od siebie samych …

Bądźmy uważni. Bo to nasze ciało mówi. Nasze emocje pojawiają się po coś. Nasze odczucia są ważne.

Dbajcie o siebie💚.

Kwiaty dla Kinga Tomczyk ♥️.