Gabinet Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej i Schematu Tomasz Sznajder

Gabinet Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej i Schematu Tomasz Sznajder Psychoterapia poznawczo-behawioralna oraz terapia schematu. Pomoc psychologiczna i psychoedukacja. Felinoterapia.

💡 Czy Twoje emocje mają „prawo bytu”?​Często słyszymy w gabinecie: „To, co czuję, nie jest normalne”, „Nie powinnam się ...
24/04/2026

💡 Czy Twoje emocje mają „prawo bytu”?
​Często słyszymy w gabinecie: „To, co czuję, nie jest normalne”, „Nie powinnam się tak mazać”, albo „Muszę zawsze zachować zimną krew”.

​Jeśli te głosy brzmią znajomo, prawdopodobnie Twój wewnętrzny Krytyk przejął stery, a tryb Odłączonego Obrońcy próbuje Cię chronić przed bólem poprzez scrollowanie social mediów, ucieczkę w pracę czy jedzenie. 🍕📱

​W terapii schematów pracujemy nad tym, aby wzmocnić Twojego Zdrowego Dorosłego – tę część Ciebie, która potrafi spojrzeć na lęk, smutek czy gniew z empatią i spokojem.

​Jak przejść z „unikania” do „akceptacji”?

​1️⃣ Zauważ i nazwij: Zamiast uciekać w zadania, powiedz sobie: „Czuję teraz ucisk w klatce piersiowej, to lęk. To jest OK”.

2️⃣ Zidentyfikuj Krytyka: Te wszystkie „powinnam” i „muszę” to nie są fakty. To stare schematy, które niegdyś miały Cię chronić, a dziś Cię ograniczają.

3️⃣ Wybierz „Zieloną Drogę”: Akceptacja emocji nie oznacza, że musisz im ulec. Oznacza uznanie, że są one naturalną informacją o Twoich potrzebach.

​Pamiętaj: Emocje są jak fale – mogą być wysokie i gwałtowne, ale każda z nich w końcu opada. Twoim zadaniem nie jest zatrzymanie oceanu, ale nauka surfowania. 🌊

​A Ty? Którą strategię unikania rozpoznajesz u siebie najczęściej?

🏛️ Filary Zdrowego Dorosłego: Jak budować emocjonalną dojrzałość?​W terapii schematów często mówimy o wzmacnianiu Zdrowe...
23/04/2026

🏛️ Filary Zdrowego Dorosłego: Jak budować emocjonalną dojrzałość?

​W terapii schematów często mówimy o wzmacnianiu Zdrowego Dorosłego. To nasz wewnętrzny „kapitan”, który potrafi nawigować przez trudne emocje, nie pozwalając, by stary ból czy lęk przejęły stery.

​Co składa się na tę siłę? Spójrzmy na kluczowe obszary przedstawione na grafice przez pryzmat pracy terapeutycznej:

​🔍 Introspekcja (Samoobserwacja)
​Zdrowy Dorosły potrafi zatrzymać się i zapytać: „Co teraz czuję? Czy moja reakcja wynika z obecnej sytuacji, czy może uruchomił się we mnie stary schemat?”. To umiejętność oddzielenia przeszłości od teraźniejszości.

​🛡️ Samoregulacja
​To zdolność do kojenia własnego napięcia. Zamiast działać impulsywnie pod wpływem emocji, Zdrowy Dorosły potrafi „objąć” swoje wewnętrzne dziecko, dając mu poczucie bezpieczeństwa i uspokojenia bez uciekania w destrukcyjne zachowania.

​🤝 Otwartość i Inteligencja Emocjonalna
​Budowanie dojrzałych relacji wymaga autentyczności. Zdrowy Dorosły nie boi się bliskości ani trudnych rozmów, ponieważ wie, że jego wartość nie zależy od aprobaty innych. Potrafi współczuć innym, jednocześnie zachowując własne granice.

​🤍 Samowspółczucie
​To serce Trybu Zdrowego Dorosłego. To głos, który mówi: „Popełniłeś błąd i to jest ludzkie. Nie musisz być idealny, by zasługiwać na miłość i szacunek”. To przeciwwaga dla surowych, wewnętrznych krytyków.
​Pamiętaj: Zdrowy Dorosły to nie ktoś, kto nie czuje lęku czy smutku. To ktoś, kto potrafi z tymi uczuciami konstruktywnie być.

​Praca nad tymi filarami to proces. Każdy mały krok w stronę refleksji zamiast automatycznej reakcji jest sukcesem w budowaniu Twojej wewnętrznej siły.

​🌱 Nad którym z tych filarów chciałbyś/chciałabyś dzisiaj popracować najbardziej?

Wykres krzywej zmiany, znany również jako krzywa przejściowa ilustruje psychologiczny proces, przez jaki przechodzą jedn...
08/04/2026

Wykres krzywej zmiany, znany również jako krzywa przejściowa ilustruje psychologiczny proces, przez jaki przechodzą jednostki w obliczu istotnych modyfikacji w ich otoczeniu lub życiu.

​1. Faza Oporu i Szoku (Początek)
​Szok i Zaprzeczenie: Gdy zmiana zostaje ogłoszona, morale paradoksalnie może lekko wzrosnąć (próba udowodnienia, że nic się nie stało) lub utrzymać się na stabilnym poziomie dzięki mechanizmom obronnym. Umysł odrzuca nową rzeczywistość, co chroni go przed nagłym przeciążeniem informacyjnym.

​2. Faza Dezorganizacji (Spadek)
​Frustracja: Kiedy świadomość nieuchronności zmiany dociera do jednostki, pojawia się opór. Energia jest kierowana na zewnątrz w formie złości lub szukania winnych.
​Smutek / Depresja: To punkt krytyczny (tzw. „dolina rozpaczy”). Stare metody działania już nie działają, a nowe nie są jeszcze znane. Następuje spadek wiary we własne kompetencje i poczucie utraty kontroli. Jest to etap niezbędny do pożegnania się z przeszłością.

​3. Faza Eksploracji (Odbicie)
​Eksperymentowanie: Punkt zwrotny. Zamiast walczyć ze zmianą, jednostka zaczyna z nią współpracować. Pojawiają się pierwsze próby działania w nowym systemie, co wiąże się z nauką na błędach.
​Decyzja: Wybór konkretnej strategii adaptacyjnej. Uczucie przytłoczenia ustępuje miejsca konstruktywnemu myśleniu o przyszłości.

​4. Faza Rekonstrukcji (Wzrost)
​Integracja: Nowe zachowania stają się rutyną. Kompetencje jednostki często przewyższają poziom sprzed zmiany, ponieważ proces adaptacji wymusił rozwój nowych umiejętności i mechanizmów radzenia sobie.

​Kluczowe wnioski:

​Zarządzanie energią: W fazie „doliny rozpaczy” (smutek/depresja) kluczowe jest obniżenie oczekiwań wobec własnej wydajności. Próba forsowania maksymalnej produktywności w tym punkcie może prowadzić do wypalenia.

​Koszt poznawczy: Przejście przez każdą fazę wymaga zasobów mentalnych. Zrozumienie, gdzie aktualnie znajduje się jednostka, pozwala na dobór odpowiednich narzędzi wspierających – od wsparcia emocjonalnego na początku, po coaching zadaniowy na etapie eksperymentowania.

​Nieuchronność regresu: Wykres pokazuje, że spadek kompetencji i morale jest naturalnym elementem procesu rozwoju, a nie oznaką porażki.

12/02/2026

Przewlekłe picie alkoholu w sposób głęboki i długotrwały niszczy układ nagrody w mózgu, co bardzo często prowadzi do anhedonii – stanu, w którym człowiek przestaje odczuwać radość, satysfakcję i sens z codziennego życia. To jeden z najbardziej bolesnych, a jednocześnie najmniej rozumianych skutków uzależnienia.

Poniżej opisuję ten mechanizm krok po kroku – wraz z przykładami z życia osób pijących.

1. Czym jest układ nagrody?

Układ nagrody to sieć struktur mózgowych ( miedzy innymi jądro półleżące, kora przedczołowa, układ limbiczny), których głównym neuroprzekaźnikiem jest dopamina.
Jego zadaniem jest:
-motywowanie do działania,
-odczuwanie przyjemności,

wzmacnianie zachowań korzystnych dla życia (relacje, jedzenie, rozwój, bliskość).

U zdrowej osoby:
-radość daje rozmowa,
-satysfakcję przynosi praca,
-ulgę i sens – relacje, hobby, odpoczynek.

2. Alkohol – „dopaminowy oszust”
Alkohol sztucznie i gwałtownie pobudza układ nagrody, powodując:
-masywny wyrzut dopaminy,
-szybkie uczucie ulgi, rozluźnienia, euforii.

Problem polega na tym, że:
-ten wyrzut jest nienaturalnie silny,
-nie wymaga wysiłku ani zaangażowania,
-mózg uczy się: „To najprostsza droga do ulgi”.

Przykład z życia
Mężczyzna po pracy czuje napięcie i zmęczenie. Alkohol natychmiast „wyłącza” stres. Mózg zapisuje:
stres → alkohol → ulga.
Inne źródła przyjemności zaczynają przegrywać.

3. Adaptacja mózgu – im dłużej pijesz, tym mniej czujesz

Przy przewlekłym piciu mózg próbuje się bronić:
-zmniejsza wrażliwość receptorów dopaminowych,
-ogranicza naturalną produkcję dopaminy,
-„przykręca” cały system nagrody.

Efekt:
-to, co kiedyś cieszyło, przestaje działać,
-do uzyskania tej samej ulgi potrzeba więcej alkoholu,
-bez alkoholu pojawia się pustka.

Przykład
Kobieta, która kiedyś cieszyła się z kontaktów z dziećmi, spacerów, książek:
-dziś „nic jej nie rusza”,
-czuje się emocjonalnie martwa,
-pije już nie dla przyjemności, ale żeby cokolwiek poczuć.

4. Alkohol jako jedyne źródło „radości”

Z czasem alkohol:
-przestaje być dodatkiem do życia,
-staje się centralnym regulatorem emocji.

W praktyce oznacza to:
-brak motywacji bez alkoholu,
-zobojętnienie na ludzi i sprawy,
-życie „na autopilocie”.

Przykład
Mężczyzna mówi:
-„Jak nie wypiję, to wszystko jest szare. Nic mnie nie interesuje. Nie mam siły, sensu, chęci.”

-To nie lenistwo ani brak charakteru – to uszkodzony układ nagrody.

5. Anhedonia – emocjonalna pustka

Anhedonia to:
-brak odczuwania radości,
-brak satysfakcji,
-brak poruszenia emocjonalnego.

U osób pijących objawia się jako:
-„nic mnie nie cieszy”,
-„wszystko jest obojętne”,
-„życie nie ma smaku”.

Często mylona jest z:
-depresją,
-wypaleniem,
-„taki już jestem”.

Przykład
Osoba trzeźwiejąca mówi po kilku tygodniach:
„Nie piję, ale jest gorzej niż było. Nie czuję nic. Myślałem, że bez alkoholu będzie lepiej.”

-To typowy okres odbudowy układu nagrody, a nie dowód na porażkę.

6. Dlaczego po odstawieniu alkoholu jest jeszcze gorzej?

Po zaprzestaniu picia:
-dopamina jest na bardzo niskim poziomie,
-mózg nie potrafi jeszcze sam regulować emocji,
-wszystko wydaje się puste i bezsensowne.
-To tzw. zjazd dopaminowy.

Przykład
Mężczyzna po miesiącu abstynencji:
-nie odczuwa radości,
-ma myśli: „To nie ma sensu”,
-wraca do alkoholu, bo tylko on „coś daje”.
-To moment największego ryzyka nawrotu.

7. Czy układ nagrody się odbudowuje?

Tak – ale powoli i pod warunkiem:
-długotrwałej abstynencji,
-pracy nad emocjami,
-odbudowy relacji,
-regularnych, naturalnych źródeł dopaminy (ruch, sens, więź).

Pierwsze sygnały powrotu odczuwania:
-krótkie momenty spokoju,
-małe przyjemności,
-powolny wzrost motywacji.

Przykład
Osoba po kilku miesiącach mówi:
- „Pierwszy raz od lat uśmiechnąłem się bez alkoholu. To było krótkie, ale prawdziwe.”

8. Najważniejsza prawda

Alkohol nie daje radości – on ją kradnie, a potem sprzedaje w małych dawkach, uzależniając od siebie.

Anhedonia u osób pijących:
-nie jest „wadą osobowości”,
-nie jest trwałym wyrokiem,
-jest skutkiem neurobiologicznych zmian.

- Radość wraca, ale nie w butelce – tylko w procesie zdrowienia.
-Alkohol to jeden z silniejszych depresantow działających jak lichwiarz któremu przychodzi płacić bardzo duże odsetki za chwilę spokoju
za:afraczkowska

04/02/2026
22/01/2026

Polsce można leczyć ludzi bez podstaw do rozumienia człowieka.
Szkoła psychoterapii bez psychologii k**i prostotą. Cztery lata (weekendowo), własna terapia, certyfikat, poczucie misji. Często dochodzi syndrom ratownika i przekonanie, że własne cierpienie wystarcza za kompetencje. Intencje bywają dobre. Wiedzy i wyobraźni klinicznej często brak.
Psychologia to nie teoria dla teorii. Studia to kilka tysięcy godzin kontaktu z diagnozą, psychopatologią, rozwojem, neurobiologią, metodologią i realną praktyką. Psycholog po studiach i roku pracy na oddziale psychiatrycznym ma za sobą kilka tysięcy godzin realnego mierzenia się z pacjentem. Szkoły psychoterapii oferują około 700 godzin łącznie. Staż bywa równy dwóm miesiącom obserwowania, nie odpowiedzialności.
Dlatego terapeuta (powiedzmy socjolog, choć zdarzają się bardziej odlegle kierunki) po samej szkole terapii i terapeuta po psychologii i szkole terapii to nie są dwie drogi do tego samego miejsca. To różne poziomy przygotowania do pracy z cudzym cierpieniem.
To kwestia bezpieczeństwa.

27/11/2025
15/10/2025

Nie wierz we wszystko co myślisz, ale także nie wierz, we wszystko co czujesz. To nie znaczy, że mamy unikać emocji, czy ich nie słuchać. Wręcz przeciwnie, by zaopiekować się emocjami, potrzebujemy je zauważyć, uważnić i wdrożyć działanie, które pomoże nam sobie z nim poradzić.

Zniekształcone myśli, zawierające błędy w myśleniu, nieprawidłowe interpretacje sytuacji, prowadzą do emocji, a te do zachowań, które nam nie służą.

Jak przerwać cykl nieużytecznych zachowań emocjonalnych? Zachowanie nie lubi pustki. Najlepszym sposobem jest zastąpienie obecnego emocjonalnego zachowania, alternatywnym zachowaniem.

Zmieniając swoje zachowanie, możemy zmienić to, jak się czujemy. Gdy zmieniamy zachowanie, zmieniamy także swoje myśli. Gdy pracujemy nad myślami, łatwiej zmienić zachowanie.

Nowe zachowania mogą być trudne do wdrożenia, wymagają zmierzenia się z trudnymi emocjami, wysiłkiem, zwłaszcza gdy do tej pory robiliśmy coś innego. Czasami myślimy, że musimy po prostu coś przestać robić. Przeciwieństwem nie jest jednak nierobienie niczego. Trudno nam wymyślić alternatywne sposoby. Ta lista może pomoże Ci wyznaczyć kierunek, nad czym możesz pracować i do czego dążyć.

Na podstawie Barlow i in.(2020). Transidagnostyczna terapia poznawczo-behawioralna zaburzeń emocjonalnych.

11/10/2025
10/10/2025
Wsparcie w rozwoju dla dzieci i rodziców, polecam 👇
30/09/2025

Wsparcie w rozwoju dla dzieci i rodziców, polecam 👇

Sprawdź Senso Space Terapia Dzieci i Młodzieży w Gdańsk - opinie klientów, cennik usług i rezerwacje online 24/7 w jednym miejscu!

Adres

Ulica Grunwaldzka 212
Gdansk
80-266

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Gabinet Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej i Schematu Tomasz Sznajder umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Gabinet Psychoterapii Poznawczo-Behawioralnej i Schematu Tomasz Sznajder:

Skróty

Udostępnij

Kategoria