Joanna Meredyk Dom Psychoterapii

Wskazówki dojazdu Strona internetowa Kontakt: praktyka

Joanna Meredyk Dom Psychoterapii Psychoterapia zaburzeń depresyjnych, lękowych, osobowości. Psychoterapia uzależnień, współuzależnienia, DDA.

08/09/2026

My, psychoterapeutki i psychoterapeuci zrzeszeni w Polskim Towarzystwie Psychoterapii Psychodynamicznej, wyrażamy poparcie dla zasad przedstawionych w apelu prof. Bogdana de Barbaro. Nie zgadzamy się na personalne i deprecjonujące reakcje, które pojawiły się po jego wystąpieniu, ani na zastę...

14/07/2026

▌𝗡𝗼𝘄𝗮 𝗽𝘂𝗯𝗹𝗶𝗸𝗮𝗰𝗷𝗮 | 𝗣𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝗗𝘆𝗻𝗮𝗺𝗶𝗰𝘀 𝗟𝗮𝗯

𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝗻𝗶𝗲 𝗸𝗮ż𝗱𝗲 𝘁𝗿𝗮𝘂𝗺𝗮𝘁𝘆𝗰𝘇𝗻𝗲 𝗱𝗼ś𝘄𝗶𝗮𝗱𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲 𝗽𝗿𝗼𝘄𝗮𝗱𝘇𝗶 𝗱𝗼 𝗽𝘀𝘆𝗰𝗵𝗼𝗽𝗮𝘁𝗼𝗹𝗼𝗴𝗶𝗶?

Dlaczego jedni po doświadczeniu traumy rozwijają depresję lub zaburzenia osobowości, a inni nie?

Trauma relacyjna – zwłaszcza doświadczana ze strony osoby, której ufamy lub od której jesteśmy zależni (tzw. betrayal trauma, trauma zdrady) – od dawna uznawana jest za jeden z najważniejszych czynników ryzyka problemów psychicznych. Nadal jednak nie do końca wiadomo, jakie mechanizmy psychologiczne sprawiają, że doświadczenie traumy jest związane z późniejszymi trudnościami w funkcjonowaniu. Nasze najnowsze badanie miało odpowiedzieć właśnie na to pytanie.
⸻

𝗝𝗮𝗻́𝗰𝘇𝗮𝗸, 𝗠. 𝗢., 𝗚𝗮𝗴𝗹𝗶𝗮𝗿𝗱𝗶𝗻𝗶, 𝗚., 𝗞𝗮𝗺𝘇𝗮, 𝗔., 𝗖𝗼𝗹𝗹𝗶, 𝗔., 𝗙𝗼𝗻𝗮𝗴𝘆, 𝗣., & 𝗡𝗼𝗹𝘁𝗲, 𝗧. (𝟮𝟬𝟮𝟲).
Betrayal trauma and adult mental health: The role of mentalizing and dissociation. PLOS ONE.

⸻

Przebadaliśmy 209 dorosłych osób pochodzących zarówno z populacji klinicznej, jak i ogólnej. Interesowało nas, czy trauma zdrady doświadczona w dzieciństwie i w dorosłości wiąże się z nasileniem objawów depresji oraz poziomem funkcjonowania osobowości zgodnym z modelem ICD-11. Sprawdzaliśmy również, czy związek ten wyjaśniają dwa procesy psychologiczne: hipomentalizacja (trudność w rozumieniu stanów psychicznych) oraz dysocjacja.

𝗖𝗼 𝗽𝗼𝗸𝗮𝘇𝗮ł𝘆 𝘄𝘆𝗻𝗶𝗸𝗶?

◼︎ Analizy pokazały, że po uwzględnieniu tych procesów psychologicznych związek między traumą a psychopatologią przestawał być istotny statystycznie. Innymi słowy, związek ten był przede wszystkim wyjaśniany przez procesy psychologiczne: mentalizację i dysocjację.

◼︎ Oba mechanizmy okazały się istotne, jednak hipomentalizacja konsekwentnie wyjaśniała większą część efektów pośrednich niż dysocjacja, zarówno w przypadku depresji, jak i funkcjonowania osobowości.

◼︎ Model wyjaśniał 46% zróżnicowania objawów depresji oraz 57% zróżnicowania poziomu funkcjonowania osobowości, co wskazuje na dużą rolę analizowanych procesów psychologicznych. Te wyniki sugerują, że zaburzenia mentalizacji, i w mniejszym stopniu tendencja do dysocjacji, mogą być kluczowymi procesami łączącymi traumę relacyjną z nasileniem objawów depresji oraz trudnościami w funkcjonowaniu osobowości.

𝗖𝘇𝘆 𝗺𝗼𝗺𝗲𝗻𝘁 𝘄𝘆𝘀𝘁ą𝗽𝗶𝗲𝗻𝗶𝗮 𝘁𝗿𝗮𝘂𝗺𝘆 𝗺𝗮 𝘇𝗻𝗮𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗲?

Zakładaliśmy, że trauma z dzieciństwa będzie silniej wiązać się z zaburzeniami osobowości, natomiast trauma doświadczona w dorosłości – przede wszystkim z depresją.

Wyniki częściowo potwierdziły tę hipotezę. Trauma zdrady doświadczona w dorosłości była silniej związana z nasileniem objawów depresji niż trauma z dzieciństwa. Jednocześnie zarówno trauma z okresu dzieciństwa, jak i z dorosłości były w podobnym stopniu powiązane z poziomem funkcjonowania osobowości.

Sugeruje to, że relacyjne doświadczenia traumatyczne w dorosłości mogą wiązać się nie tylko z aktualnym nasileniem objawów depresji, ale również z trudnościami osobowościowymi. W obu przypadkach zależności te były wyjaśniane przede wszystkim przez procesy psychologiczne – zwłaszcza trudności w mentalizacji, a w mniejszym stopniu przez dysocjację.

𝗢𝗴𝗿𝗮𝗻𝗶𝗰𝘇𝗲𝗻𝗶𝗮
Badanie miało charakter przekrojowy, dlatego nie pozwala określić kierunku zależności ani wyciągać wniosków przyczynowo-skutkowych. Wszystkie zmienne oceniano metodą samoopisową, a doświadczenia traumatyczne były raportowane retrospektywnie.

𝗗𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘁𝗼 𝘄𝗮ż𝗻𝗲 𝗱𝗹𝗮 𝗽𝗿𝗮𝗸𝘁𝘆𝗸𝗶?

Wyniki wspierają współczesne modele psychoterapii, które zakładają, że skuteczna pomoc po traumie nie polega wyłącznie na pracy nad samymi wspomnieniami traumatycznych doświadczeń. Równie ważne jest odbudowywanie zdolności do rozumienia emocji, myśli i intencji oraz ograniczanie procesów dysocjacyjnych. To właśnie te mechanizmy mogą stanowić wspólny, transdiagnostyczny szlak prowadzący od traumy relacyjnej do różnych form psychopatologii.

16/09/2025

Justyna Kopińska: (...) mówi się, że współczesny świat ma obsesję na punkcie dopaminy. Czym jest dopamina i jak działa na nasz mózg?
prof. Anna Lembke: Na najbardziej fundamentalnym poziomie dopamina jest neuroprzekaźnikiem przetrwania. Neuroprzekaźniki regulują sygnały elektryczne w mózgu. Dopamina związana jest z motywacją, pragnieniem, a w konsekwencji przyjemnością i nagrodą. Nasz układ działa sprawnie, gdy przyjemność poprzedzona jest zaangażowaniem. Genetycznie zmodyfikowane myszy, niezdolne do wytwarzania dopaminy, nie będą szukały pożywienia i umrą z głodu. Obecnie żyjemy w świecie, w którym otrzymujemy natychmiastowe, wysokodopaminowe bodźce bez należnego wysiłku. Nadmiar różnorodnych czynników - uzależniające substancje, Facebook, Twitter, seksting, konsumpcja, gry wideo, hazard - dezorientują nasze mózgi, nieprzystosowane do nowej rzeczywistości. By zrekompensować liczne nagrody, mózgi obniżają produkcję dopaminy nie tylko do poziomu podstawowego, ale poniżej tego poziomu, aż do stanu chronicznego deficytu. Niekiedy odczuwamy ten proces w postaci stanów lękowych i braku skupienia.

JK: Zachęcasz do znalezienia sposobu, by w pełni zanurzyć się w życiu, które prowadzimy. Jak przestać marzyć o byciu kimś innym?
AL: Nieadaptacyjne marzenia, czyli budowanie innego życia w fantazjach, trwających nawet kilka godzin dziennie, to także forma uzależnienia umysłu. Jej popularność wynika z rzeczywistości, w której żyjemy. Zalecałabym porzucenie wszystkiego, co jest narzędziem snu na jawie - gry wideo, śledzenie celebrytów, wirtualne zakupy… I stopniowe praktykowanie codziennej świadomości.Pod wpływem praktyki nasze umysły się wyciszą. Pamiętajmy, że każde uzależnienie to choroba izolacji. Narkotyk zastępuje bliskie więzi międzyludzkie. Z czasem zaczynamy przeceniać jego wartość. Leczenie uzależnień jest niezwykle satysfakcjonujące, ponieważ zdrowie jednej osoby rozpoczyna uzdrawianie całego systemu rodzinnego i koleżeńskiego. Z każdym miesiącem widzę, jak pacjent staje się lepszym ojcem, mężem, pracownikiem i przyjacielem.

JK: Nawiązując do słynnej metafory: Nie możemy kontrolować wiatru. Ale jak nauczyć się dobrze ustawić żagle?
AL: Kluczowa jest świadomość, że żyjemy w świecie nieustannych pokus. System, działający na rzecz globalnych zysków, próbuje nas zmienić w bezwolny, uzależniony tłum. Na ten proces szczególnie narażone są dzieci. Żagle to odmowa udziału w dopaminowym wyścigu oraz codzienna troska o bliskość i zdrowy, silny charakter.

rozmowa dotyczy książki Anny Lembke: “Niewolnicy dopaminy. Jak odnaleźć równowagę w epoce obfitości, tłum Grażyna Chamielec, wyd. Zysk

fot Maxim Berg

03/08/2025

Anna Król Kuczkowska: Osobiście jestem bardzo ostrożna w pomyśle tworzenia wąskich specjalizacji w psychoterapii – uważam, że będą szkodziły pacjentom, samej dyscyplinie i terapeutom. Jeśli opowiedziałabym panu o różnych pacjentach z diagnozą depresji, których konsultowałam w ostatnim tygodniu, ukazałby się nam obraz frapujący i ciekawy.

Sławek Blich: Proszę opowiedzieć.

Anna Król Kuczkowska: Załóżmy, że to cztery osoby. Każda z diagnozą depresji. Czyli teoretycznie kwalifikująca się do jednej „szuflady” w takim centralnym manualu. Tyle tylko, że jedna z tych osób będzie miała reakcję depresyjną na ważną stratę w życiu, druga depresję jako objaw towarzyszący przy zaburzeniach osobowości typu borderline, trzecia to samo, tylko że jeszcze z zaburzeniami odżywiania i stanami lękowymi, a czwarta reakcję depresyjną na skutek porażki w kontekście narcystycznych zaburzeń osobowości.

Żeby pokazać złudną iluzję wąskich specjalizacji – każda z powyższych osób, jeśli terapia ma jej pomóc, będzie wymagała innego stylu pracy. Nie poradzi sobie z tym terapeuta, który leczy objaw, a nie całą osobę.

Link do całej rozmowy w komentarzu.

Polecam ten artykuł, bardzo merytorycznie i jasno opisuje zjawisko uzależnienia:
11/07/2024

Polecam ten artykuł, bardzo merytorycznie i jasno opisuje zjawisko uzależnienia:

Jak mózg wpycha nas w uzależnienia? Czy niektórzy mają większe predyspozycje do nałogów?

24/11/2022
22/07/2022

Miliony pacjentów w Polsce i na świecie korzystają z działania leków określanych wspólnym mianem przeciwdepresyjnych, a wpływ na funkcje psychiczne tej grupy leków był badanych w wielu różnych wymiarach i opisywany w licznych publikacjach naukowych.
Tymczasem w artykule, który pojawił się w Portalu Wirtualna Polska ( „Leki na depresje to placebo? Ogłoszono przełomowe wyniki badań” 21.07.2022) czytamy: „Od lat krąży teoria, zgodnie z którą powodem takiego stanu zdrowia {depresji} jest zachwiana równowaga chemiczna w mózgu, którą przywrócić można przy pomocy popularnych leków antydepresyjnych. Pojawiły się jednak głosy, że ta teoria została wymyślona”
Artykuł oparty jest na wynikach analizy Joanny Moncrieff i wsp. „The serotonin theory of depression: a systematic umbrella review of the evidence” która została opublikowana w piśmie naukowym „Molecular Psychiatry”. Link do artykułu: https://www.nature.com/articles/s41380-022-01661-0?fbclid=IwAR2FJaC4uWJX0PBmYIXFqL8XwXotmQ5Z_Y74RVuUSEFVAtpFC2EivVUEFro&fs=e&s=cl
Pragnąc odnieść się do treści artykułu w wirtualnej Polsce, które mogą mieć negatywny wydźwięk dla osób leczonych („ Jeśli badania się potwierdzą, wówczas okaże się, że miliony osób latami zażywały leki, które nie tylko nie pomagały, ale jeszcze zostawiały po sobie wiele negatywnych skutków ubocznych”) warto wskazać na następujące fakty:
- był okres w rozwoju nauki kiedy dopiero odkrywano neuroprzekaźniki, nazwy których dzisiaj przeniknęły już nawet do kultury masowej: serotonina, noradrenalina, dopamina. W swoim czasie ich odkrycie było wielkim postępem nauki.
- w tamtym czasie żywiono nadzieję, że poznanie tych neuroprzekaźników i ich funkcji w mózgu pozwoli na wyjaśnianie powstawania zaburzeń psychicznych. Wtedy, w latach 1960-tych powstała tak zwana monoaminowa teoria depresji ( monoaminy to na przykład serotonina)
- następnie okazało się że sprawa nie jest taka prosta i teoria „za dużo dopaminy” nie tłumaczy powstawania schizofrenii a „za mało serotoniny” nie tłumaczy powstawania depresji. Po prostu kolejne lata dostarczały nowych danych naukowych, wskazujących że powstawanie zaburzeń psychicznych jest bardziej skomplikowane
Odnotowujemy, że w 2022 treść artykułu z Wirtualnej Polski ogłasza że „Ponad 35 lat temu ukształtowała się teoria, zgodnie z którą za depresję odpowiedzialny jest niedobór serotoniny. Dzisiejsze badania próbują udowodnić, że jest to jedynie powielany latami mit, którego głównym celem od początku były korzyści finansowe firm farmaceutycznych”. A więc teoria powstała ponad 35 lat temu, ale dzisiejsze badania nie próbują udowodnić że to mit, tylko próbują pokazać jakie są rzeczywiste mechanizmy działania leków przeciwdepresyjnych. Trudno byłoby się obecnie trzymać teorii sprzed 35 lat jako ciągle aktualnej i żywić te same nadzieje, które powstawały w nauce w tamtym czasie.
Te nowe badania udowadniają, że leki przeciwdepresyjne działają, jednak nie w prostym mechanizmie powodowania efektu „więcej serotoniny” w mózgu.
W 2008 światowy guru psychofarmakologii Prof. Stephen Stahl pisał w książce „Podstawy psychofarmakologii” „Klasyczna teoria dotycząc biologicznej etiologii depresji zakłada, że depresja jest wynikiem niedoboru neuroprzekaźników monoaminowych ( czyli „za mało serotoniny i noradrenaliny” […] Początkowe podstawy teorii monoaminowej depresji były dużym uproszczeniem” „w dalszym ciągu brakuje znacznej części dowodów mogących potwierdzać teorie monoaminową”. Książka ta został przetłumaczona na polski i wydana w 2009 roku.
Można wiec wskazać, że opisane w artykule Moncrieff i wsp. oraz cytowane w artykule w Wirtualnej Polsce dane ”obalają” pierwszą teorię „sprzed ponad 35 lat”, co do której naukowy i lekarze wiedzą od dekad, że była ona tylko pewnym etapem w rozwoju wiedzy na temat zaburzeń psychicznych.

Nie oznacza to, że leki przeciwdepresyjne nie działają, czego doświadcza na co dzień miliony osób na świecie. Oznacza że działają w bardziej złożonych mechanizmach, które częściowo już poznaliśmy i nadal poznajemy.

Warto, upowszechniając artykuły na temat depresji pamiętać, że jest to stan związany z olbrzymim cierpieniem samych osób doświadczających tego problemu jak i ich bliskich. I że depresja, w związku z ryzykiem samobójczym, może zagrażać życiu.

Jednym z wybitnych badaczy którzy pokazali że pierwsze efekty podania leków uruchamiają kaskadę dalszych zmian funkcji mózgu był światowej sławy polski naukowiec Prof. Jerzy Vetulani.

Współcześnie wiemy że podanie leków należących do grupy przeciwdepresyjnych (przykładowo):
- ma korzystny wpływ na neuroplastyczność mózgu (odbudowa połączeń sieci neuronów w mózgu)
- zmienia automatyczny sposób przetwarzania informacji o znaczeniu emocjonalnym. W depresji ten automatyczny sposób opiera się na „czarnowidztwie”, leki przywracają bardziej zrównoważony sposób przetwarzania informacji po pozytywnym i negatywnym znaczeniu
- redukuje wymiar złości, rozdrażnienia, agresji
- zmienia tolerancję stresu, zastosowanie niektórych z nich jest związane z pojawieniem się dystansu emocjonalnego do problemów i bodźców ze środowiska
- ich zastosowanie prowadzi do możliwości zmian zachowania na bardziej adaptacyjne

Więcej informacji na temat działania leków przeciwdepresyjnych można znaleźć w artykule „Jak naprawdę działają leki przeciwdepresyjne”.
https://www.termedia.pl/Jak-naprawde-dzialaja-leki-przeciwdepresyjne,98,40443,0,0.html

Wykorzystano:
Leki na depresje to placebo? Ogłoszono przełomowe wyniki badań. Opracowanie Monika Mikołajewicz. Wirtualna Polska 21.07.2022
https://wiadomosci.wp.pl/leki-na-depresje-to-placebo-ogloszono-przelomowe-wyniki-badan-6792799408794464a?fbclid=IwAR0gdsESRb0YloRPkeu4j-j3nGBH0oZd3PcUSXJktSNaWtiNrvDcLZ971f8
Stephen M. Stahl. Podstawy psychofarmakologii. ViaMedica Gdańsk 2009 strona 249.

19/03/2022
Zapraszam osoby z gminy wiejskiej Pruszcz Gdański na zajęcia grupy Rozwoju Osobistego dla osób z syndromem DDA. Zajęcia ...
18/03/2022

Zapraszam osoby z gminy wiejskiej Pruszcz Gdański na zajęcia grupy Rozwoju Osobistego dla osób z syndromem DDA. Zajęcia odbywają się w piątki, w Ośrodku Ratio w Pruszczu Gdańskim, są bezpłatne.
Zapisy pod nr tel. 574 260 904.

Mieszkańcy gminy Pruszcz Gd mogą także korzystać z bezpłatnej psychoterapii dla osób uzależnionych oraz z psychoterapii dzieci i młodzieży.

Zapraszam do zapoznania się ze szczegółami w linku poniżej:

Uruchomiliśmy psychoterapię grupową dla osób z doświadczeniem DDA (dorosłe dzieci alkoholików) oraz terapię indywidualną dla osób uzależnionych, a także psychoterapię

07/03/2022

Fundacja Wspierania Dzieci i Rodzin oferuje bezpłatne wizyty lekarskie oraz psychologiczne uchodźcom wojennym z Ukrainy.
W każdą niedzielę w godzinach 13:00 – 17:00 dyżur będą pełniły:
dr n. med. Anita Sumiła – psychiatra dzieci i młodzieży
dr n. med. Irina Mogilnaya-Wenglowska – internista
Nataliia Shulzhenko - psycholog
Adres: ul. Podchorążych 4, Gdańsk dzielnica Matarnia

Adres

Gdansk

Strona internetowa

Powiadomienia

Bądź na bieżąco: wyślemy Ci e-mail, gdy Joanna Meredyk Dom Psychoterapii opublikuje nowości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu, a subskrypcję możesz anulować w dowolnym momencie.

Kontakt: Praktyka

Wyślij wiadomość do Joanna Meredyk Dom Psychoterapii:

Skróty

Udostępnij

Kategoria