17/07/2026
🩵
Szanowni Państwo,
Poniżej zamieszczamy fragment tekstu, przygotowanego przez Annę Czownicką przy współudziale Gustawa Sikory i Moniki Barwińskiej.
„W 2017 ukazał się artykuł Lecha Kality i Magdaleny Chrzan-Dętkoś zawierający przegląd aktualnych badań empirycznych dotyczących efektywności terapii psychoanalitycznej, z którego wynika niepodważalny status terapii psychoanalizą jako skutecznej metody leczenia. Metoda ta, nastawiona nie tyle na redukcję objawów, co na proces zmiany psychicznej, pozwala badać zakres i stabilność zmiany na żywo w sytuacji klinicznej i określać w kontakcie z pacjentem możliwy zakres i kierunek dalszej zmiany. Badania wskazują na występujący w niej tak zwany efekt uśpienia, opisujący zjawisko, w którym poprawa lub zmiana terapeutyczna ujawnia się lub przybiera na sile po pewnym czasie od zakończenia terapii; wykazują także, że jedynie w wyniku terapii psychoanalitycznych osiąga się trwałe kompetencje w radzeniu sobie z relacjami, zmianami oraz sytuacjami kryzysowymi. Potwierdzają to zaprezentowane przez Marianne Leuzinger-Bohleber na corocznej konferencji Polskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego w maju 2026 roku wyniki empirycznych badań niemieckich LAC oraz MODE (długoterminowe badanie, które nadal trwa); wynika z nich, że terapia psychoanalityczna ma statystycznie porównywalną do innych podejść psychoterapeutycznych skuteczność w momencie kończenia leczenia, ale w stosunku do niektórych zaburzeń psychicznych osiąga trwalszy efekt – na przykład w przypadku depresji, depresji po przeżytej traumie, zaburzeń psychosomatycznych, zaburzeń jedzenia i zaburzeń osobowości (zwłaszcza osobowości z pogranicza). Tłumaczy to fakt, iż w odróżnieniu od innych rodzajów terapii wskutek terapii psychoanalitycznej dochodzi do zmian strukturalnych osobowości pacjentów.
Psychoanaliza zajmuje również ważne miejsce w świecie nauki, czego odzwierciedleniem jest jej obecność na uniwersytetach w krajach szeroko rozumianego Zachodu, wszędzie tam, gdzie nauka nie była kontrolowana przez politykę.”
W komentarzu zamieszczamy link do artykułu, usunięty fragment w jego pierwotnym kształcie oraz bibliografię.
