15/07/2026
Powieź to nie tylko tkanka łączna otaczająca mięśnie. To niezwykle bogaty narząd czuciowy.
„W porównaniu z unerwieniem wrzecion mięśniowych powięź posiada dziesięciokrotnie większą liczbę neuronalnych receptorów sensorycznych aniżeli jej odpowiednik w postaci czerwonych włókien mięśniowych (van der Wal 2009). Zawiera ona wiele różnych typów receptorów czuciowych, włączając w to mielinowe włókna nerwowe Golgiego, Pacciniego i Ruffiniego oraz niezliczoną liczbę małych, niezmielinizowanych wolnych zakończeń nerwowych, które można znaleźć na całej powierzchni powięzi, szczególnie w obrębie okostnej, śródmięsnej, namięsnej i tkanki łącznej trzewi. (…) Z punktu widzenia czuciowych zależności występujących w ciele człowieka, które składają się z propriocepcji, nocycepcji i interocepcji – powięź jest zdecydowanie najważniejszą percepcyjną strukturą w naszym organizmie.”
(Schleip 2003; van der Wal 2009, cyt. za: Robert Schleip, Thomas W. Findley, Leon Chaitow, Peter A. Huijing, „Powięź. Badanie, profilaktyka i terapia dysfunkcji sieci powięziowej”)
To właśnie dlatego w Integracji Strukturalnej praca z powięzią nie polega wyłącznie na zmianie napięcia tkanek. Oddziałujemy również na układ nerwowy, który za pośrednictwem milionów receptorów odbiera informacje o ułożeniu ciała, ruchu, nacisku czy bólu. Zmiana jakości tych bodźców często przekłada się na bardziej swobodny ruch, lepszą koordynację i większy komfort funkcjonowania