Psycholog & Mediator

05/10/2026

02/10/2026

Często słyszę, gdy odbieram telefon: „Dzień dobry. Chcielibyśmy się spotkać, żeby spisać ugodę. Wszystko mamy już ustalone.”
„JESTEŚMY DOGADANI” - hmmmm
Na pierwszym spotkaniu siadają obok siebie. I się zaczyna….
„Bo ty zawsze…” „A ty nigdy…” „Powiedz pani, jak było naprawdę!” „A Twoja matka…” „Kłamesz!!!”
Itd. Wrzaski, wyzwiska, niecenzurowane słowa również są na porządku dziennym.
I nagle okazuje się, że nie przyszli tylko podpisać ugody.
Przyszli z całą historią swojego małżeństwa.
Bo bardzo często „jesteśmy dogadani” oznacza: „ja wiem, czego chcę, i mam nadzieję, że druga osoba się zgodzi”.
I właśnie dlatego mediacja jest tak bardzo potrzebna.
Nie po to, żeby mediator zdecydował, kto ma rację.
Tylko po to, żeby w miejscu pełnym emocji, ale jednak na neutralnym gruncie, spróbować znaleźć rozwiązania, z którymi obie strony będą mogły dalej żyć.
Bo rozwód to nie tylko zakończenie związku.
To także nauka rozmowy z kimś, z kim przez kolejne kilkanaście lat będziecie wspólnie wychowywać dzieci.
Największym sukcesem mediacji nie jest to, żeby byli małżonkowie się lubili.
Ale, żeby potrafili ze sobą rozmawiać, komunikować sie w sprawach ważnych np. Wybór szkoly , czy lekarza dla dziecka.
Bo czasami para przez godzinę kłóci się o pieniądze, a tak naprawdę walczy o poczucie sprawiedliwości, bezpieczeństwo albo uznanie własnej krzywdy.
W mediacji bardzo często trzeba najpierw usłyszeć emocje, żeby móc później spokojnie rozmawiać o konkretach.
Nie zawsze da się naprawić małżeństwo.
Ale czasami można sprawić, że jego zakończenie nie będzie musiało oznaczać wojny.

23/09/2026

Julia Roberts powiedziała kiedyś:
"Pozwól rzeczom się rozpadać, przestań starać się je naprawiać.
Pozwól ludziom się złościć, pozwól im cię krytykować - ich reakcje nie są twoim problemem.

To, co ma odejść, odejdzie, a to, co ma zostać, pozostanie.
To, co odchodzi, robi miejsce na coś nowego.

Nie trzymaj się kurczowo tego, co już nie powinno być.
Zaufaj, że zawsze czeka na ciebie coś dobrego, jeśli pozwolisz odejść temu, co już nie należy do twojego życia."

09/09/2026

A gdybyś WŁAŚNIE dziś przestał(a) żyć życiem innych?
Cudzymi oczekiwaniami.
Cudzymi opiniami.
Cudzymi problemami.
Cudzym wyobrażeniem o tym, kim powinieneś/powinnaś być.
Nie mamy nieskończonego czasu.
Dlatego warto czasem zatrzymać się i zapytać siebie:
Czy moje życie naprawdę jest moje?
Czy robię to, czego chcę, czy tego, czego się ode mnie oczekuje?
Gdybyś DZISIAJ przestał(a) bać się opinii innych – co zrobisz inaczej?

07/09/2026

Słowo na poniedziałek 🔆

03/09/2026

Dopiero co zadzwonił ostatni dzwonek i zaczynały się wakacje….
A tu nagle… zaczyna się wrzesień 😜.
Jeszcze chwilę temu rodzice zastanawiali się, czy dzieci mają wystarczająco dużo kremu z filtrem, a dziś zastanawiają się, gdzie podział się zeszyt w trzy linie i kto zapisał dziecko na angielski we wtorek o 17.00
Powrót do szkoły oznacza nie tylko plecaki, książki i nowe zeszyty, ale również powrót do codziennej logistyki: odrabiania lekcji, treningów, wizyt u lekarza, dodatkowych zajęć i… rachunków.
Dla wielu rodzin wrzesień jest właściwie drugim styczniem – miesiącem nowych planów, postanowień i organizowania życia od nowa.
Warto jednak pamiętać, że dziecko nie potrzebuje rodzica idealnie zorganizowanego. Potrzebuje rodzica obecnego i spokojnego.
Nie musimy zapisywać dziecka na pięć dodatkowych zajęć tylko dlatego, że „wszyscy chodzą”.
Nie każde popołudnie musi być wypełnione od 16.00 do 20.00.
Dziecko potrzebuje również nudy, odpoczynku i spontanicznej zabawy.
A rodzice? Rodzice też.
Warto na początku roku szkolnego usiąść całą rodziną i ustalić: kto odwozi, kto odbiera, kto pilnuje lekcji, kto płaci za zajęcia i – bardzo ważne – kiedy wszyscy po prostu jesteśmy razem.
Jeśli rodzice są po rozwodzie, dobrze ustalić te rzeczy jeszcze dokładniej: kto kupuje wyprawkę, kto płaci za zajęcia dodatkowe, kto wozi na treningi, kto kontaktuje się ze szkołą i jak przekazujemy sobie ważne informacje.
Bo dziecko nie powinno być sekretarzem między mamą a tatą:
„Powiedz tacie, że trzeba zapłacić…”
„Zapytaj mamę, kiedy masz trening…”
Dorośli mają telefony……
Dziecko ma dzieciństwo.
Jak powiedział psycholog Donald Winnicott : „Dziecko nie potrzebuje idealnego rodzica, ale wystarczająco dobrego”.
I może właśnie tego warto sobie życzyć na ten rok szkolny.
Nie idealnego planu.
Nie idealnego dziecka.
Nie idealnego rodzica.
Tylko trochę mniej presji, trochę więcej spokoju i jak najwięcej poczucia, że jesteśmy po tej samej stronie.
Ps. Czy kanapka z czerwca wyrzucona?😉

26/08/2026

„Nie mogę się doczekać, kiedy dzieci pójdą do szkoły!” Brzmi znajomo?
Wakacje z dziećmi mogą być wspaniałe, ale dla wielu rodziców są też okresem ogromnego obciążenia.Trzeba pogodzić pracę z opieką, organizować czas dzieciom, prosić o pomoc dziadków, szukać opiekunki i jednocześnie próbować znaleźć choć chwilę dla siebie. Do tego dochodzi ciągła gotowość: „Mamo!”, „Tato!”, „Nudzi mi się!”, „Co dzisiaj robimy?”
Nic dziwnego, że rodzic może być zwyczajnie zmęczony.
W psychologii mówimy o przeciążeniu rodzicielskim – kiedy obowiązków, odpowiedzialności i bodźców jest więcej, niż człowiek ma zasobów, żeby je spokojnie udźwignąć. I wtedy pojawia się potrzeba ciszy, przewidywalności i własnej przestrzeni.
To bardzo ważne: zmęczenie dzieckiem nie oznacza zmęczenia miłością do dziecka.
Możesz kochać swoje dzieci bezwarunkowo i jednocześnie potrzebować od nich odpoczynku. Możesz cieszyć się, że wracają do szkoły, bo odzyskasz kilka godzin na pracę, własne zainteresowania, czy zwykłą kawę wypitą w spokoju.To nie jest egoizm.
To jest dbanie o swoje zasoby.
A rodzic, który ma trochę przestrzeni dla siebie, często wraca do dziecka z większą cierpliwością i spokojem.
Dlatego zamiast pytać siebie: „Co ze mną nie tak, skoro cieszę się z końca wakacji?”, warto zapytać: „Czego potrzebuję, żeby mieć więcej siły na bycie rodzicem?”
I może właśnie to jest najważniejsza rada na początek roku szkolnego:
nie wyrzucaj sobie, że potrzebujesz odpoczynku od własnych dzieci.
Naucz się traktować swoje potrzeby równie poważnie, jak potrzeby swoich dzieci.
Nie rób sobie wyrzutów, bo cieszysz się, że zaczyna się szkoła.
„Czy to znaczy, że jesteś złym rodzicem?”
Nie. To znaczy, że jesteś człowiekiem.