Błękitne Okna Zuzanna Brożek

Błękitne Okna Zuzanna Brożek dr Zuzanna Brożek /// PSYCHOLOGIA - PSYCHOTERAPIA - PSYCHOEDUKACJA /// BARLINEK - GORZÓW WLKP - ONLINE

dr Zuzanna Brożek
psychoterapia, diagnoza i pomoc psychologiczna, pedagogiczna i seksuologiczna



gabinety:
> BARLINEK
> POZNAŃ
> GORZÓW

TEL. 601 940 027

26/08/2026

Kiedy rodzic, który miał chronić dziecko, staje się jego oprawcą

Najbardziej dramatyczne w konflikcie rodziców jest czasem to, że dziecko może zostać zranione nie tylko przez rodzica, który dopuścił się nadużyć, ale również przez tego, który miał być jego bezpiecznym schronieniem.

Jeżeli jeden z rodziców rzeczywiście krzywdził dziecko lub rodzinę — zdradzał, poniżał, przekraczał granice, stosował przemoc czy zachowywał się w sposób destrukcyjny — dziecko potrzebuje ochrony. Potrzebuje prawa do złości, żalu, dystansu i stawiania granic.

Ale potrzebuje również dorosłego, który pomoże mu odzyskać sprawczość, a nie zbudować swoją tożsamość na nienawiści do drugiego rodzica.

I właśnie tutaj zaczyna się ogromna odpowiedzialność rodzica, który pozostaje z dzieckiem.

Bo można powiedzieć:

„To, co zrobił twój tata/mama, było niewłaściwe. Masz prawo się przed tym chronić. Masz prawo powiedzieć „nie”. Masz prawo nie zgadzać się na krzywdzenie”.

Ale można też — świadomie lub nieświadomie — zrobić coś zupełnie innego: wykorzystać ból dziecka, własną złość i poczucie krzywdy, aby uczynić z niego sojusznika w konflikcie.

Wtedy dziecko przestaje być dzieckiem, a zaczyna pełnić rolę powiernika, świadka, obrońcy i emocjonalnego sprzymierzeńca jednego z rodziców.

I zostaje w potrzasku.

Bo kocha rodzica, który go chroni, i jednocześnie może czuć, że aby być mu lojalnym, musi odrzucić drugiego rodzica. Z czasem jego własne emocje mogą zacząć mieszać się z emocjami dorosłego.

To nie jest uczenie dziecka asertywności.

Asertywność nie polega na nienawiści. Granice nie wymagają pogardy. Ochrona siebie nie wymaga niszczenia drugiej osoby.

Zdrowy dorosły pomaga dziecku zrozumieć:

„To, co cię spotkało, było krzywdzące i nie musisz się na to godzić. Możesz chronić siebie. Możesz mieć swoje zdanie. Możesz być zły. Możesz nawet nie chcieć teraz bliskiej relacji. Ale nie musisz żyć cudzą złością”.

Bo prawdziwa ochrona dziecka nie polega na tym, żeby wygrać z drugim rodzicem.

Polega na tym, żeby dziecko nie musiało wybierać między miłością, lojalnością i własnym bezpieczeństwem.

I może właśnie dlatego warto zadać sobie trudne pytanie:

Czy chronię swoje dziecko przed krzywdą — czy wykorzystuję jego krzywdę, żeby walczyć z drugim rodzicem?

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na ten temat i poszerzyć swoje kompetencje, aby realnie i mądrze wspierać swoje dziecko w trudnej sytuacji, skorzystaj z kursów, które przygotowałam dla Ciebie na stronie www.sztukaprawa.pl, lub sięgnij po e-book „Sztuka rozstania. Kiedy prawo idzie w parze z psychologią”.

adw. dr Honorata Janik-Skowrońska
Sztuka Prawa
Fundacja Dobre Współrodzicielstwo

24/08/2026

Oświadczenie Polskiego Towarzystwa Psychologicznego w sprawie praktyk psychologicznych odbywanych online

W ostatnim czasie w przestrzeni publicznej pojawiają się oferty odbywania praktyk psychologicznych w formule online. Niektóre z nich są firmowane przez osoby posiadające kwalifikacje zawodowe psychologa lub psychoterapeuty, w tym przez osoby posiadające certyfikaty zawodowe.

Polskie Towarzystwo Psychologiczne stanowczo sprzeciwia się praktykom polegającym na zastępowaniu rzeczywistego doświadczenia zawodowego i bezpośredniego kontaktu z praktyką psychologiczną formami praktyk realizowanymi wyłącznie lub w przeważającej mierze online.

Praktyki zawodowe stanowią istotny element przygotowania do wykonywania zawodu psychologa. Ich celem jest nie tylko zdobywanie wiedzy, lecz przede wszystkim rozwijanie umiejętności praktycznych, poznawanie realnego funkcjonowania instytucji i zespołów, obserwowanie pracy specjalistów oraz uczenie się odpowiedzialnego postępowania wobec osób korzystających z pomocy psychologicznej. Tego rodzaju doświadczenia wymagają odpowiednich warunków organizacyjnych, merytorycznego nadzoru oraz – w zależności od charakteru praktyki – bezpośredniego kontaktu z rzeczywistością zawodową.
Szczególną uwagę zwracamy na oferty, które pod nazwą „praktyk psychologicznych” proponują uczestnikom przede wszystkim udział w zajęciach online, materiały edukacyjne lub obserwację pracy bez rzeczywistego kontaktu z placówką, zespołem i specyfiką wykonywania zawodu.

Apelujemy do psychologów, psychoterapeutów, superwizorów oraz innych osób zaangażowanych w kształcenie przyszłych psychologów o szczególną odpowiedzialność przy tworzeniu i firmowaniu ofert praktyk. Osoby posiadające uznane kwalifikacje zawodowe swoim nazwiskiem i autorytetem współtworzą standardy, które osoby rozpoczynające drogę zawodową mogą uznawać za właściwe dla całego środowiska.Apelujemy również do studentek i studentów psychologii o uważne sprawdzanie ofert praktyk: kto odpowiada za ich prowadzenie, jakie doświadczenia rzeczywiście można podczas nich zdobyć, w jaki sposób sprawowana jest opieka merytoryczna oraz czy proponowana forma pozwala osiągnąć cele właściwe praktycznemu przygotowaniu do zawodu.

Apelujemy również do uczelni wyższych o rzetelną weryfikację realizowanych przez studentów praktyk oraz o niezaliczanie jako praktyk zawodowych form odbywających się wyłącznie lub w przeważającej mierze online, które nie zapewniają rzeczywistego kontaktu z praktyką psychologiczną i nie spełniają standardów właściwego przygotowania do wykonywania zawodu psychologa.

Jako Polskie Towarzystwo Psychologiczne stoimy na stanowisku, że jakość kształcenia i przygotowania zawodowego psychologów wymaga przestrzegania wysokich standardów etycznych i merytorycznych. Nie powinno być zgody na praktyki, które jedynie formalnie noszą tę nazwę, nie zapewniając rzeczywistego doświadczenia zawodowego i odpowiednich warunków uczenia się zawodu.

Zjawisko to skłania do przypomnienia, czym powinna być praktyka zawodowa i jakie warunki powinna spełniać, aby rzeczywiście służyła przygotowaniu do wykonywania zawodu psychologa. Praktyka zawodowa nie jest jedynie formą przekazywania wiedzy. Jej istotą jest zdobywanie doświadczenia w realnym kontekście wykonywania zawodu: poznawanie zadań i odpowiedzialności psychologa, obserwowanie pracy specjalistów, uczestniczenie-w zakresie odpowiednim do poziomu przygotowania-w rzeczywistych działaniach zawodowych, poznawanie zasad funkcjonowania instytucji i zespołów oraz rozwijanie umiejętności refleksji nad własnym działaniem.Zachęcamy środowisko psychologiczne do wspólnej troski o standardy wykonywania zawodu oraz o jakość przygotowania kolejnych pokoleń psychologów.
W naszej ocenie rzetelnie organizowana praktyka zawodowa powinna zapewniać w szczególności:

- jasno określone cele i efekty uczenia się;
- kontakt z rzeczywistymi zadaniami i kontekstem pracy psychologa;
- opiekę osoby posiadającej odpowiednie kompetencje zawodowe;
- możliwość obserwacji, omawiania i stopniowego podejmowania zadań adekwatnych do poziomu przygotowania osoby odbywającej praktykę;
- regularną informację zwrotną i możliwość refleksji nad zdobywanym doświadczeniem;
- przestrzeganie zasad etycznych, w tym ochrony prywatności, poufności i dobra osób korzystających z pomocy psychologicznej;
- możliwość poznania realiów współpracy z innymi specjalistami i funkcjonowania środowiska, w którym wykonywane są działania psychologiczne.

Stanowisko Komisji Psychoterapii PTP

Komisja Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego zwraca szczególną uwagę na odpowiedzialność psychoterapeutów i superwizorów psychoterapii angażujących się w organizowanie lub firmowanie praktyk przeznaczonych dla studentów psychologii.

Psychoterapia jest obszarem wymagającym szczególnie wysokich standardów etycznych, ochrony poufności oraz poszanowania granic kompetencji osoby uczącej się. Kontakt z materiałem klinicznym, obserwacja pracy psychoterapeuty czy omawianie przypadków mogą stanowić wartościowy element edukacji, ale wymagają odpowiednich zabezpieczeń etycznych i merytorycznych.

Jednocześnie udział w wykładach, webinarach, seminariach, analizie przypadków czy innych formach szkoleniowych- także prowadzonych przez doświadczonych psychoterapeutów i superwizorów – nie staje się przez to praktyką zawodową. Wartość edukacyjna szkolenia i wartość praktycznego doświadczenia zawodowego są różnymi, wzajemnie uzupełniającymi się elementami przygotowania profesjonalnego i nie powinny być ze sobą utożsamiane.

Szczególnej ostrożności wymaga również wykorzystywanie w ramach praktyk materiału pochodzącego z rzeczywistej pracy klinicznej. Dobro, prywatność i poufność osób korzystających z psychoterapii muszą mieć pierwszeństwo przed potrzebami dydaktycznymi.

Polskie Towarzystwo Psychologiczne i Komisja Psychoterapii PTP zachęcają uczelnie, organizatorów praktyk oraz całe środowisko zawodowe do wspólnego wypracowywania i przestrzegania wysokich standardów praktycznego przygotowania przyszłych/klinicystów.

Praktyka zawodowa powinna być rzeczywistym doświadczeniem uczenia się zawodu, a nie jedynie formalnym sposobem zaliczenia wymaganej liczby godzin.

---

Polskie Towarzystwo Psychologiczne
Komisja Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

24/08/2026

Sądy rodzinne są przeciążone, a wojna na sali rozpraw rzadko kończy się dobrze dla dziecka. Polacy to wyczuwają.

W naszym badaniu zapytaliśmy, co realnie pomaga rozwiązać spór o dziecko. Wyniki są wymowne: Mediacja rodzinna: 40,2% skuteczności Terapia rodzinna i wsparcie psychologa: 40,7% Postępowanie sądowe: 30,0%

Rozmowa przy stole działa lepiej niż konfrontacja przed sędzią. Nie zawsze wystarczy, ale częściej niż proces prowadzi do porozumienia, z którym obie strony potrafią żyć.

Dlatego tak mocno wspieramy mediacje. Cały raport na stronie fundacji.

23/08/2026

23/08/2026
23/08/2026

GROOMING - kiedy zaufanie staje się narzędziem manipulacji

Czy krzywdzenie zawsze zaczyna się od zachowań, które od razu rozpoznajemy jako niebezpieczne? Nie.

Grooming to celowy i stopniowy proces budowania zaufania oraz relacji po to, aby stworzyć warunki do późniejszego wykorzystania drugiej osoby. Osoba stosująca przemoc może początkowo prezentować zachowania odbierane jako troska, zainteresowanie, pomoc czy szczególna bliskość. Z czasem relacja może jednak służyć zwiększaniu zależności, osłabianiu granic i przejmowaniu kontroli.

Jak może wyglądać ten proces?

1. Budowanie zaufania i wyjątkowej relacji
Dużo uwagi, zainteresowania, komplementów, pomocy czy prezentów może służyć stworzeniu poczucia szczególnej więzi: „Nikt nie rozumie Cię tak jak ja”.

2. Tworzenie zależności i tajemnicy
Relacja zaczyna nabierać charakteru „wyjątkowego”. Mogą pojawiać się oczekiwania zachowania pewnych spraw w tajemnicy lub przekonanie, że tylko ta osoba może zapewnić zrozumienie, wsparcie czy bezpieczeństwo.

3. Izolowanie od innych
Stopniowo może dochodzić do osłabiania kontaktów z osobami, które mogłyby zauważyć niepokojące zachowania, udzielić wsparcia lub zakwestionować działania sprawcy.

4. Stopniowe przesuwanie i testowanie granic
Zachowania, które na początku mogłyby wzbudzić sprzeciw, wprowadzane są stopniowo. Sprawca sprawdza reakcje drugiej osoby, narusza jej prywatność lub normalizuje kolejne przekroczenia.

5. Utrzymywanie kontroli
Kiedy osoba próbuje postawić granicę lub wycofać się z relacji, mogą pojawić się naciski, wzbudzanie poczucia winy, strach, groźby albo wykorzystywanie zdobytych wcześniej informacji.

Grooming najczęściej omawiany jest w kontekście wykorzystywania seksualnego dzieci i młodzieży, zarówno w internecie, jak i poza nim. Podobne strategie: zdobywanie zaufania, izolowanie, budowanie zależności czy stopniowe przesuwanie granic, mogą jednak występować także w innych relacjach opartych na nierównowadze sił, kontroli i wykorzystaniu.

Warto zwracać uwagę nie tylko na pojedyncze zachowanie, ale na cały ich wzorzec i kierunek, w którym rozwija się relacja.

To, co później okazuje się manipulacją lub przemocą, na początku może przypominać troskę, bliskość czy szczególne zainteresowanie. Właśnie dlatego rozpoznanie tego procesu bywa trudne.

Jeśli jakaś relacja budzi Twój niepokój, ktoś systematycznie przekracza Twoje granice, ogranicza kontakty z innymi lub wywiera na Ciebie presję - warto o tym porozmawiać.

Zapraszamy do kontaktu z Ogólnopolskim Pogotowiem dla Osób Doznających Przemocy Domowej „Niebieska Linia”.

Bezpłatny, całodobowy telefon: 800 120 002.

23/08/2026
23/08/2026

Rozmowy z rodzicem na temat seksualności są bardzo potrzebne. To one najlepiej ze wszystkiego chronią przed wszystkimi złymi rzeczami, które mogą spotkać dziecko!

Bo budują relację, poczucie bezpieczeństwa, pokazują, że z rodzicem można porozmawiać o wszystkim.

W takiej rozmowie można też budować pozytywne skojarzenia z tą sferą życia, żeby na niej budować dalszy rozwój. To pomaga rozpoznać ewentualną krzywdę!

Bo trudno przypomnieć sobie teoretyczne: "Hm, chyba to jest jedna z tych 20 sytuacji, o których rodzice mówili, żeby im o tym powiedzieć".

Łatwiej poczuć: "Nie podoba mi się to. To dziwne. Powiem o tym rodzicowi, bo zawsze stara mi się pomóc."

Seksualność nie jest zła. Jest ludzka, normalna, zwyczajna, a czasem niezwykła i piękna. Tak, niektórzy czasem robią z nią rzeczy, które nie są dobre. Ale tak jest ze wszystkim. Dlatego potrzebujemy świadomości i wsparcia.

Adres

Łazienki 6
Gorzów Wielkopolski
66-400

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Błękitne Okna Zuzanna Brożek umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Błękitne Okna Zuzanna Brożek:

Skróty

Udostępnij

Kategoria