19/04/2026
Terapia trochę przypomina wspólną drogę przez nieznany teren.
Nie zawsze widać kierunek.
Czasem idzie się wolniej, czasem trzeba się zatrzymać.
Bywają momenty zwątpienia — czy to ma sens, czy to dokądkolwiek prowadzi.
I to jest w porządku.
W tej drodze nie chodzi o to, żeby ktoś prowadził za rękę ani dawał gotowe odpowiedzi.
Chodzi o to, że ktoś idzie obok — uważnie, w Twoim tempie, bez oceniania.
Czasem robisz krok do przodu.
Czasem wracasz do miejsc, które wymagają jeszcze uwagi.
A czasem po prostu stoisz — i to też jest część procesu.
Z czasem okazuje się, że to nie droga się zmieniła,
tylko sposób, w jaki po niej idziesz.
Zrób pierwszy krok i zadbaj o siebie. Terapia jest ok! ❤️
