21/09/2025
Patrzyłem na stary, potężny i wysoki dąb.
Jego liście wyglądały, jakby chciały ochronić cały świat przed złem.
W pniu zapisana była historia bardzo głęboka i odległa.
Obserwowałem każdy szczegół tego drzewa.
Słońce przenikało przez koronę, jakby chciało powiedzieć: „Tu jest miejsce Twojej prawdy”.
Gałęzie delikatnie kołysały się do melodii wiatru.
Czułem się jak maleńki okruszek przy tym ogromnym drzewie - kruchość, której nie da się wytłumaczyć słowami.
Jakby dotarło do mnie, jak potężna jest moc natury.
Jak wielka jest siła nieokreślona.
W głębi duszy słyszałem krzyk,
jakby wydobywał się z głębokiej warstwy zwanej nieświadomością.
Drzewo przerastało mnie swoją mądrością i wiedzą dawnych wierzeń.
W pewnej chwili usłyszałem szept: „Podejdź bliżej, podejdź, nie lękaj się”.
Postawiłem krok,
a drzewo ukłoniło się.
Poczułem wtedy ogromne ciepło i nieskończoną akceptację.
Poczułem się częścią dębu
i zrozumiałem, że nie potęga jest siłą, a równość i jedność z każdym elementem życia.
Pytania refleksyjne :
Czym jest dla Ciebie równość ?
Co to znaczy poczuć jedność z każdym elementem życia ?
Kiedy nie czujesz się w równości ?
Co jest symbolem jedności dla Ciebie ?
Co mógł mieć na myśli Stary dąb wypowiadając słowa : ,,Podejdź bliżej, podejdź, nie lękaj się "
Jak rozumiesz ostatnie zdanie przekazu ?
Autor Opowieści ~Julia Walczak
