Artisme

26/05/2026

Zapraszam Was do hotelu, w którym każda emocja znajdzie swoje miejsce. 🏨

Na początek przeczytaliśmy Hotel dla uczuć , jednocześnie poszukując emocji i tworząc ich siostry oraz braci z Rzepów Czepów.
Sprawdzaliśmy, co dzieje się, gdy emocje odwiedzają nas pojedynczo, a co wtedy, gdy jest ich tak dużo, że robi się tłoczno. Okazało się, że wtedy sklejają się w jedną ogromną kulę i trudno znaleźć, gdzie znajduje się każda z nich.

Następnie ruszyliśmy do meldowania gości. W hotelowych pokojach czekały różne sytuacje — po zadzwonieniu dzwonkiem zaglądaliśmy do środka i sprawdzaliśmy, co dzieje się w danym pokoju. (Sytuacje pochodziły z workbooka do książki )

W kolejnym etapie uzupełnialiśmy pokoje sytuacjami z Detektywa uczuć

Dopasowywaliśmy, jaka emocja lub emocje mogą znajdować się w danym pokoju.

Na koniec zastanawialiśmy się, co możemy zrobić, aby odczepić nasze rzep — czyli pomóc sobie, gdy emocji robi się za dużo.



Hotel dla Uczuć • Detektyw Uczuć • Psycholog Dziecięcy • Kompetencje Społeczne • Rzepy Czepy • Regulacja Emocji • Trening Umiejętności Społecznych

25/05/2026

Na stronie Strefa psychologii dzieci i młodzież możecie zobaczyć kolejny artykuł, który popełniłyśmy z Ewa Baranowska-Jojko - Rozwojowa kreska

Tym razem opowiedziałyśmy, jak wykorzystujemy wdzięczność w pracy z dziećmi i młodzieżą. Czekają na was konkretne wskazówki i propozycje aktywności ♥️

https://strefa-psychologii.pl/metody-terapii/wdziecznosc-w-pracy-terapeutycznej-z-dziecmi-i-mlodzieza-jak-buduje-odpornosc-psychiczna-i-relacje-235.htm

Wdzięczność pojawia się w naszym życiu jako naturalna odpowiedź na bezinteresowne dobro, stanowiąc jeden z najsilniejszych fundamentów więzi społecznych. Siła tego uczucia jest ściśle skorelowana z wysiłkiem, jaki włożył dobroczyńca, oraz stopniem, w jakim udzielone wsparcie było ...

22/05/2026

Zapraszam Was na kolejne spotkanie z Pomponem — tym razem odkrywamy talenty.

Spotkanie zaczęliśmy od stworzenia własnych króliczków ze sznurka do makramy. Przy okazji uczyliśmy się czekać na swoją kolej, ponieważ czasami potrzebna była moja pomoc. Dzięki temu mogliśmy doświadczyć, że niektóre talenty rozwijają się łatwiej dzięki wsparciu innych osób.

Z gotowymi króliczkami ruszyliśmy poznać kolejną przygodę Pompona. (Moja grupa SPE uwielbia ilustracje w tej książce!)
Korzystając z kart umiejętności , zastanawialiśmy się: jakie umiejętności w sobie widzimy i doceniamy, a z jakich być może jeszcze nie zdajemy sobie sprawy.
Z papierowego kubka stworzyliśmy słoneczko — w środku narysowaliśmy swoją twarz, a na promieniach zapisaliśmy nasze umiejętności. Bo to właśnie one tworzą wokół nas aurę i stają się naszymi promieniami.

Następnie, z pomocą kart talentów, poszukiwaliśmy tych cech i zdolności, które nas wyróżniają. Aby je docenić i uczcić, przygotowaliśmy dla siebie medale (medale powstały z podstawek pod mini torciki).

Na zakończenie pokazaliśmy sobie, że dzięki różnym umiejętnościom i talentom każdy z nas może być wyjątkowy i wspólnie możemy zrobić coś więcej — tak jak przy tworzeniu pierwszych króliczków.
Dzięki temu, że ktoś potrafił cierpliwie czekać na swoją kolej, ktoś szybko się uczył, ktoś umiał poprosić o pomoc, a ktoś inny świetnie radził sobie manualnie — każdy mógł stworzyć swojego króliczka przypominającego o jego talentach.



Trening Umiejętności Społecznych • Recenzja Książki • Książkowa Polecajka • Mocne Strony • Zasoby • Kompetencje Społeczne

21/05/2026

Dziś przedstawiam Wam urywki pracy ze ślimakami w różnych grupach wiekowych. 🐌✨

Tożsamość:
Młodsze grupy sprawdzały, co mają ze sobą wspólnego, a czym się różnią. Później dyskutowaliśmy o tym, co zyskujemy dzięki podobieństwom i różnicom. Na koniec tworzyliśmy ślimaki naszej wyjątkowości, którą symbolizowały guziki.

Starsza grupa zastanawiała się natomiast, jaki jest idealny ślimak. Porównaliśmy go do ślimaka, który przez cały dzień musi dźwigać ciężką skorupę oczekiwań. Drugim ślimakiem był realny nastolatek.
Następnie każdy stworzył własną skorupę — obrazującą to, jacy naprawdę jesteśmy.

Granice:
Te zajęcia były wstępem do rozmów o granicach. Dyskutowaliśmy o miłych i niemiłych gestach — zarówno naszych, jak i tych od innych osób. Następnie, poprzez ćwiczenie ruchowe, sprawdzaliśmy, gdzie przebiega nasza granica. Omawialiśmy też, co wpuszczamy do naszej skorupy, bo jest dla nas komfortowe i bezpieczne, a co zostaje poza nią.

Dbanie o siebie
Na trzecich zajęciach z nastolatkami rozmawialiśmy o tym, po czym poznajemy, że potrzebujemy odpoczynku. Z młodszą grupą zajęcia dopiero się odbędą.

W planie było zadanie indywidualne, ale ostatecznie stworzyliśmy wspólnie dużego ślimaka z sygnałami z ciała mówiącymi: stop, potrzebujesz odpoczynku / jesteś przeciążony / jesteś przebodźcowany.

Wspólnie szukaliśmy też sposobów na odpoczynek i regenerację.

Materiał własny - naffy.
Obejmuje 6 konspektów oraz materiały do zrealizowania ćwiczeń.
https://www.naffy.io/barbara-posluszna/slimak-ITX



Trening Umiejętności Społecznych • Autopromocja • Samoregulacja • Selfcare • Kompetencje Społeczne

20/05/2026

To jedno z moich największych książkowych zaskoczeń 2026 roku.
Książka zbiera podstawową wiedzę z psychologii rozwojowej i pokazuje, jak doświadczenia z dzieciństwa przekładają się na funkcjonowanie w dorosłym życiu.
Pierwsza część będzie świetną powtórką dla specjalistów, a jednocześnie bardzo przystępną psychoedukacją dla osób spoza branży. To także dobra baza do rozmów z rodzinami — pomaga zrozumieć, jak codzienne zachowania i relacje wpływają na rozwój dziecka.
Ogromnym plusem są quizy przypisane do każdego stylu charakteru. Dzięki nim można spojrzeć na teorię przez pryzmat własnych doświadczeń i bardziej angażująco przejść przez treść książki.
Bardzo doceniam również wstawki dla terapeutów, zawierające wskazówki do pracy z każdym stylem.
Druga część to dla mnie prawdziwa wisienka na torcie — konkretne ćwiczenia przypisane do poszczególnych stylów. Takie, które można wykorzystać zarówno w pracy indywidualnej, samorozwoju, jak i grupowej, w zależności od obszaru trudności.

W tym tygodniu dopełniam TUSy ćwiczeniem z książki:
„Ja na ten tydzień zabieram ze sobą: Zamknij oczy. Wyobraź sobie osobę (realną, fikcyjną lub symboliczną), która patrzy na Ciebie łagodnie — widzi Cię całego i niczego nie żąda.
Jak wygląda? Jak reagujesz na jej obecność? Zapisz, co chciał(a)byś usłyszeć od tej postaci.”





Współpraca Recenzencka • Terapia • Samorozwój • Psychologia Rozwojowa • Psychoedukacja • Rozwój Osobisty • Wewnetrzne Dziecko

19/05/2026

„Poszukiwanie siebie wszędzie, tylko nie w sobie.”
Czwartej reakcji na traumę — uległości

To książka o rezygnowaniu z siebie, nadmiernym dopasowywaniu się, trudności w stawianiu granic i ciągłym zadowalaniu innych kosztem własnych potrzeb.
Autorka poprzez historie bohaterów i własne doświadczenia pokazuje, że uległość nie jest naszą cechą charakteru, ale była kiedyś sposobem na przetrwanie. Mechanizmem, który pomagał odnaleźć bezpieczeństwo, uniknąć konfliktu czy utrzymać relację. Problem pojawia się wtedy, gdy ten schemat zostaje z nami na lata.
To książka, która pomaga zrozumieć:
— dlaczego umniejszamy swoje uczucia i potrzeby,
— skąd bierze się hiperczujność, lęk i ciągłe analizowanie,
— dlaczego tak trudno powiedzieć nie,
— czym są traumatyczne więzi, gaslighting, love bombing czy future faking.
Autorka nie ocenia. Pokazuje mechanizmy obronne z ogromną łagodnością i daje poczucie, że nie jesteśmy sami w swoich doświadczeniach.
Druga część książki to z kolei bardzo potrzebne światełko w tunelu po uświadomieniu sobie własnych trudności — zatrzymanie się przy sobie, swoich marzeniach, triggerach (jako sygnale czego potrzebujemy) i potrzebach. O odzyskiwaniu własnego głosu krok po kroku.

„Osoby uległe są przyzwyczajone do regulowania innych, aby wyregulować samych siebie.”
Tym cytatem z książki podsumowałabym drugą część – pełną narzędzi i refleksji do tego, jak usłyszeć siebie i wspierać siebie w stawianiu granic i odzyskiwaniu własnej autentyczności.



Współpraca Recenzencka • Uległość jako Reakcja na Traumę • Polecam

18/05/2026

Rodzice po rozstaniu to jedna z tych książek, które warto przeczytać niezależnie od tego, czy jesteście po rozstaniu, w trakcie kryzysu czy po prostu próbujecie odnaleźć się w rodzicielskiej codzienności.

To poradnik oparty na teorii przywiązania, który pokazuje, jak budować z dzieckiem bezpieczną relację nawet wtedy, gdy dorośli mierzą się ze stresem, zmęczeniem, przebodźcowaniem czy bezradnością. Czytając przykłady z książki miałam przed oczami nie tylko rodziny po rozstaniu, ale też takie, które od dawna funkcjonują w napięciu i przeciążeniu — a współczesne życie często nam to funduje.

Największą wartością tej książki jest jej praktyczność. Autorki pokazują:
— jak komunikacja wpływa na funkcjonowanie dziecka,
— jak radzić sobie z różnicami w granicach, wartościach i sposobach wychowania,
— jak tworzyć rozwiązania w modelu wygrany–wygrany–wygrany,
— jak dostroić się do emocji dziecka - z konkretnymi narzędziami wsparcia,
— jak przeprowadzić rozmowę z dzieckiem o rozstaniu.

Znajdziecie tu też konkretne zabawy, ćwiczenia i gotowe komunikaty pomocne m.in. przy:
* odrabianiu lekcji,
* regulacji emocji,
* trudnościach z rozstaniem,
* budowaniu rutyny między dwoma domami,
* podejmowaniu wspólnych decyzji dotyczących dziecka,
* wprowadzaniu nowego partnera lub partnerki do życia dziecka.

Przeczytałam już wiele poradników o rozstaniach rodziców — tę polecam najczęściej.



Współpraca Recenzencka • Współdziałanie Rodziców • Poradnik dla Rodziców

15/05/2026

Przystanek 2 w naszej wyprawie asertywności - POTRZEBY.

Tym razem, aby uprościć temat i jednocześnie pozwolić go szerzej eksplorować, zaczęliśmy od Piramidy Maslowa.
Na początku poprosiłam uczestników, aby każdy wybrał 2–3 karty potrzeb KAN, które przedstawiają aktywności najczęściej towarzyszące im w ostatnim czasie, i odłożył je obok siebie.
Rundkę wprowadzającą rozpoczęłam od pytania: Jak rozumiesz pytanie: czego potrzebujesz? O czym ono dla Ciebie jest?
Następnie, za pomocą burzy mózgów, stworzyliśmy własną definicję potrzeby. Utrwaliliśmy ją odkrywając kartę z definicją oraz rozbiliśmy potrzeby na 5 kategorii. Najpierw próbowaliśmy sami stworzyć definicje poszczególnych kategorii, a dopiero później poznawaliśmy gotowe.

Gdy upewniłam się, że grupa rozumie, jak dzielą się potrzeby oraz że w każdej kategorii mogą znajdować się różne aktywności, wylosowaliśmy kolejne karty — każdy uczestnik otrzymał 6 kart z aktywnościami. Zadaniem było dopasowanie ich do potrzeby, na którą odpowiadają.
Nie poprawiałam odpowiedzi, ale jeśli ktoś widział to inaczej — mógł się tym podzielić.
Np. scrollowanie było strategią na:
odpoczynek (silne zmęczenie),
poczucie bezpieczeństwa (pozwalało być na bieżąco),
przynależności (znajomi robią to samo),
samorealizacją (inspiracja do własnych treści na YT).
Zobaczcie, jak pięknie wyszło to, że możemy różnić się strategiami zaspokajania tych samych potrzeb.

Po tej ciekawej dyskusji, która z każdym kolejnym hasłem coraz bardziej ożywiała grupę, dopasowaliśmy nasze własne karty aktywności do kategorii potrzeb.

Na koniec zatrzymaliśmy się przy sobie. Każdy otrzymał kartę pracy i wybrał 5–8 swoich, dopisał, na jaką potrzebę odpowiadają oraz oceni: czy strategia rzeczywiście mi pomaga? Chętni podzielili się.
Zakończyliśmy podaniem jednej nowej strategii ma potrzebę, która nie sprawdza się.

piramidamaslowa

Materiał dostępny na naff.

Autopromocja • Trening Umiejętności Społecznych • Samorozwój • Potrzebny według Maslowa • Kompetencje Społeczne • Potrzeby Emocjonalne • Komunikacja • Emocje

09/05/2026

W ostatnim miesiącu młodzież uczestniczyła w dość długim cyklu o asertywności, prowadzonym przez naszego praktykanta.
To była spora dawka wiedzy, którą przeplataliśmy eksplorowaniem różnych obszarów, aby sprawdzić, jak młodzi odnajdują się w tym temacie. Dzięki temu wyłoniły się kolejne obszary do pracy i dalszych rozmów.

Na podsumowanie zdobytej wiedzy i domknięcie pierwszej — bardziej teoretycznej — części spotkań sięgnęliśmy po karty metaforyczne.

Zadawałam pytania, a uczestnicy poszukiwali odpowiedzi wśród obrazów (pytania możecie zobaczyć na kafelkach).
Po tej dyskusji zabraliśmy się za stworzenie własnej karty metaforycznej pod hasłem: ASERTYWNOŚĆ (polecenie na kafelkach).

Myślę, że gdy będę powtarzać to ćwiczenie z inną grupą, rozpocznę i zakończę cykl właśnie tym zadaniem — aby sprawdzić, co i w jaki sposób może się zmienić w postrzeganiu asertywności czy innego tematu.



Trening Umiejętności Społecznych • Praca z Metaforą • Emocje • Rozmowa • Granice • Odmowa • Potrzeby • Kompetencje Społeczne • Pewność siebie