Katowicki Instytut Psychoterapii

Katowicki Instytut Psychoterapii Zapraszamy na nasz Instagram katowickiinstytutpsychoterapii Zapewnia konsultacje psychiatryczne oraz pomoc logopedyczną.
(1)

Prowadzi psychoterapię indywidualną, małżeńską i rodzinną, grupowe formy pomocy psychologicznej, pomaga również w rozwoju osobistym (coaching). Oferuje szkolenia dla profesjonalistów z zakresu psychoterapii oraz superwizję.

Chłopiec, który kradł. Historia, która zmieniła sposób myślenia o trudnych zachowaniach dzieci.Philip miał dziewięć lat,...
01/08/2026

Chłopiec, który kradł. Historia, która zmieniła sposób myślenia o trudnych zachowaniach dzieci.

Philip miał dziewięć lat, kiedy został usunięty ze szkoły z powodu kradzieży. W wieku sześciu lat zabrał zegarek pielęgniarki, później kradł pieniądze i przedmioty. Ostatecznie wyniósł ze szkolnej szafki niebezpieczne leki.

Winnicott nie zatrzymał się na pytaniu: „Jak powstrzymać kradzieże?”. Chciał zrozumieć, co wydarzyło się wcześniej.

Dzieciństwo Philipa zakłóciła wojna. Ojciec długo przebywał poza domem, rodzina zmieniała miejsce pobytu, a dom utracił dawną stabilność. Kiedy chłopiec miał niemal sześć lat, matka wyjechała, by urodzić jego siostrę. Philip zamieszkał wtedy u krewnych. Później opowiedział Winnicottowi, że tęsknił za matką tak bardzo, iż chwilami wydawało mu się, że widzi ją w kuchni. Gdy podbiegał bliżej, odkrywał, że to ciotka.

Podczas konsultacji Winnicott pomógł mu połączyć kradzieże z lękiem, utratą bliskości i potrzebą odzyskania bezpieczeństwa. Uznał też, że najważniejszą częścią terapii będzie dom. Rodzice mieli pozwolić synowi stać się przez pewien czas bardziej zależnym i otoczyć go stabilną opieką.

Philip wycofał się, potrzebował pomocy w codziennych czynnościach, a później zaczął moczyć się w nocy. Rodzina nie próbowała przyspieszać jego powrotu do samodzielności. Po około trzech miesiącach chłopiec sam zaczął odzyskiwać energię.

Kradzieże nie powróciły. Po roku Philip wrócił do tej samej szkoły, a dyrektor opisywał go jako zdrowego, dobrze funkcjonującego ucznia. W wieku czternastu lat dobrze radził sobie w nauce i sporcie.

Ta historia ilustruje jedną z najważniejszych myśli Winnicotta:

Tendencja antyspołeczna może nieść w sobie nadzieję.

Zrozumienie nie usuwa granic. Pozwala jednak zobaczyć, że trudne zachowanie bywa próbą odzyskania czegoś ważnego, czego dziecko nie potrafi jeszcze nazwać.

📩 Jeśli zachowanie dziecka budzi niepokój, w Katowickim Instytucie Psychoterapii można skorzystać ze wsparcia dla dzieci i ich rodzin.

Na podstawie: Donald W. Winnicott, „A Case of Compulsive Stealing…” (1953).

Jak poradzić sobie z bezsilnością wobec cierpienia bliskiej osoby?Kiedy cierpi ktoś, kogo kochamy, naturalnie chcemy zna...
30/07/2026

Jak poradzić sobie z bezsilnością wobec cierpienia bliskiej osoby?

Kiedy cierpi ktoś, kogo kochamy, naturalnie chcemy znaleźć właściwe słowa, rozwiązanie lub działanie, które szybko przyniesie ulgę. Czasem jednak bólu nie da się od razu usunąć. Wtedy pojawia się bezsilność, a wraz z nią lęk, smutek, złość lub poczucie winy: „Powinnam zrobić więcej”, „Powinienem wiedzieć, jak pomóc”.

Niezależnie od wieku osoba cierpiąca potrzebuje przede wszystkim poczuć, że jej doświadczenie zostało zauważone i potraktowane poważnie. Pomoc nie zawsze zaczyna się od rady. Często zaczyna się od obecności, uważnego słuchania i uznania tego, co druga osoba przeżywa.

W kontakcie z dorosłym warto pozostawić mu wpływ na to, jakiego wsparcia potrzebuje. Możemy zapytać: „Chcesz, żebym Cię wysłuchał, czy wolisz, żebym pomógł poszukać rozwiązania?”. Czasem najważniejsze będzie uszanowanie ciszy, decyzji lub gotowości do przyjęcia pomocy.

Dziecko potrzebuje większego oparcia w dorosłym, ponieważ nie zawsze potrafi nazwać to, co czuje, ani samodzielnie poradzić sobie z silnymi emocjami. Pomagają spokojna obecność, proste i dostosowane do wieku wyjaśnienia, nazywanie emocji oraz zapewnienie, że dziecko nie jest winne trudnej sytuacji. Znaczenie mają również przewidywalność, codzienny rytm i poczucie, że dorosły pozostaje dostępny.

W obu przypadkach warto unikać nacisku, bagatelizowania i prób natychmiastowego „naprawiania” emocji. 🌿 Czasem największą pomocą jest przekaz: „Nie musisz przechodzić przez to sam”.

Towarzyszenie komuś w cierpieniu wymaga także troski o własne granice. Odpoczynek i szukanie wsparcia nie są wycofaniem z relacji. Pomagają pozostać blisko bez przejmowania pełnej odpowiedzialności za cudzy ból.

📩 Jeśli cierpienie bliskiej osoby staje się dla Ciebie zbyt trudne do uniesienia, zapraszamy do kontaktu.

„Miłość jest niezwykle trudnym uświadomieniem sobie, że ktoś poza nami jest naprawdę realny.”— za Iris MurdochW relacjac...
28/07/2026

„Miłość jest niezwykle trudnym uświadomieniem sobie, że ktoś poza nami jest naprawdę realny.”
— za Iris Murdoch

W relacjach łatwo pokochać nie tylko drugiego człowieka, lecz także własne wyobrażenie o nim. To, kim miałby być, jak powinien reagować, czego potrzebować i w jaki sposób okazywać bliskość.

Tymczasem druga osoba zawsze pozostaje odrębnym światem. Ma własną historię, wrażliwość, granice, potrzeby i sposób przeżywania rzeczywistości. Nie zawsze czuje to samo co my. Nie zawsze rozumie sytuację w podobny sposób. Czasem potrzebuje bliskości, a czasem przestrzeni.

Dojrzała miłość zaczyna się tam, gdzie pojawia się ciekawość tego, kim naprawdę jest drugi człowiek. Zamiast dopowiadać sobie jego intencje, możemy zapytać. Zamiast oczekiwać, że będzie reagował zgodnie z naszym scenariuszem, możemy próbować go zrozumieć.

To właśnie w tej odrębności może powstać prawdziwa więź. Nie opiera się ona na pełnej zgodności ani na idealnym dopasowaniu, lecz na gotowości do spotkania dwóch różnych osób, które chcą się wzajemnie poznawać. 🌿

W psychoterapii możemy zauważać, jak dawne doświadczenia wpływają na obecne relacje. Czasem widzimy w drugim człowieku kogoś z przeszłości. Czasem przypisujemy mu intencje, których się obawiamy. Kiedy zaczynamy rozpoznawać te mechanizmy, pojawia się więcej przestrzeni na bliskość opartą na rzeczywistym kontakcie.

Być może jednym z najpiękniejszych wymiarów miłości jest gotowość, by powiedzieć: chcę zobaczyć Cię takim, jakim naprawdę jesteś.

Czy w swoich relacjach pozostawiasz miejsce na prawdziwe poznawanie drugiego człowieka?

📩 Jeśli chcesz lepiej rozumieć siebie i swoje relacje, zapraszamy do kontaktu.

26/07/2026

Dlaczego czasem śmiejemy się w sytuacjach, które wcale nie są zabawne?

Śmiech kojarzymy najczęściej z radością, rozbawieniem i lekkością. Czasem jednak pojawia się podczas kłótni, trudnej rozmowy, opowiadania o bolesnym doświadczeniu albo w chwili, gdy czujemy wstyd, bezradność czy silne napięcie.

Taki śmiech może zaskakiwać zarówno osobę, która go doświadcza, jak i jej otoczenie. Bywa odbierany jako lekceważenie sytuacji, brak empatii lub niestosowność. Tymczasem często jest automatyczną reakcją organizmu, który próbuje poradzić sobie z emocjami zbyt intensywnymi, sprzecznymi albo trudnymi do wyrażenia.

Śmiech może chwilowo rozładować napięcie, stworzyć dystans wobec tego, co bolesne, lub pomóc odzyskać poczucie kontroli. Czasami pojawia się tam, gdzie człowiek nauczył się ukrywać strach, smutek czy zakłopotanie, ponieważ ich okazywanie nie było wcześniej bezpieczne lub akceptowane.

Nie zawsze mamy wpływ na pierwszą reakcję ciała. Możemy jednak z ciekawością przyjrzeć się temu, co znajduje się pod nią. Czy za śmiechem kryje się niepokój? Wstyd? Bezradność? A może potrzeba ochrony przed emocją, która w tej chwili wydaje się zbyt trudna?

W psychoterapii uczymy się rozpoznawać takie reakcje bez oceniania. To, co z zewnątrz wygląda jak sprzeczność, może mieć własną historię i pełnić ważną funkcję ochronną. 🌿

Czy zdarzyło Ci się śmiać w chwili, w której tak naprawdę chciało Ci się płakać albo uciec?

📩 Jeśli Twoje reakcje czasem Cię zaskakują i chcesz lepiej zrozumieć ich znaczenie, zapraszamy do kontaktu.

„Nie wszystko, co rozumiemy, od razu przestaje boleć.”Czasem potrafimy dokładnie opowiedzieć własną historię. Wiemy, ską...
24/07/2026

„Nie wszystko, co rozumiemy, od razu przestaje boleć.”

Czasem potrafimy dokładnie opowiedzieć własną historię. Wiemy, skąd bierze się nasz lęk, dlaczego tak trudno nam zaufać, czemu dążymy do perfekcji albo wycofujemy się, gdy ktoś staje się dla nas ważny.

Rozumiemy mechanizm. Dostrzegamy jego źródło. A jednak w podobnej sytuacji ciało znów się napina, pojawia się niepokój, wstyd albo potrzeba ucieczki.

Może wtedy przyjść rozczarowanie: skoro już to rozumiem, dlaczego nadal boli?

Intelektualny wgląd jest ważną częścią terapii, ale emocjonalna zmiana często zachodzi w innym rytmie. To, co powstawało przez lata, zwykle nie znika w chwili, gdy zostanie nazwane. Dawne reakcje mogły kiedyś chronić przed odrzuceniem, chaosem, samotnością albo utratą więzi. Z czasem stały się automatyczne — uruchamiają się szybciej, niż zdążymy je świadomie zatrzymać.

Dlatego psychoterapia nie polega wyłącznie na znalezieniu odpowiedzi. Jest także doświadczeniem czegoś nowego: relacji, w której można pozostać sobą i nadal być przyjętym; granicy, której nie trzeba usprawiedliwiać; emocji, którą można przeżyć bez zalania; bliskości, która nie kończy się utratą siebie.

Zrozumienie otwiera drzwi. Przejście przez nie wymaga czasu, powtarzalności i bezpiecznych doświadczeń. 🌿

Możesz wiedzieć, dlaczego coś boli, i nadal potrzebować wsparcia. To nie oznacza, że terapia nie działa ani że cofasz się w procesie. Być może Twoja historia powoli uczy się nowego zakończenia.

Czy jest w Tobie coś, co rozumiesz już od dawna, ale wciąż uczysz się przeżywać inaczej?

📩 Jeśli potrzebujesz przestrzeni, w której wiedza o sobie może stopniowo stawać się realną zmianą, zapraszamy do kontaktu.

23/07/2026

Wybierasz kurs psychoterapii? Zobacz, jak różnorodność nurtów zwiększa Twoje możliwości w pracy terapeutycznej

Wybór kursu psychoterapii wpływa na to, z jaką wiedzą i jakimi narzędziami wejdziesz później do gabinetu. Program skoncentrowany na jednym nurcie daje jedną główną perspektywę. Poznanie kilku podejść poszerza sposób rozumienia pacjenta i zwiększa repertuar możliwych interwencji.

Akredytowany Kurs Psychoterapii, realizowany przez Polskie Stowarzyszenie Rozwoju Psychoterapii we współpracy z Katowickim Instytutem Psychoterapii, obejmuje:

✔ psychoterapię systemową – 80 godzin,
✔ psychoterapię ericksonowską – 80 godzin,
✔ psychoterapię psychodynamiczną – 40 godzin,
✔ psychoterapię poznawczo-behawioralną – 40 godzin,
✔ psychoterapię pozytywną – 20 godzin.

Program obejmuje także psychoterapię grupową, psychoterapię rodzin oraz psychoterapię małżeństw i par – po 40 godzin każdego z tych obszarów.

Co daje Ci takie przygotowanie?

✔ kilka perspektyw rozumienia pacjenta,
✔ większą elastyczność w doborze sposobu pracy,
✔ przygotowanie do pracy z różnymi osobami i problemami,
✔ możliwość budowania własnego, spójnego warsztatu terapeutycznego,
✔ połączenie wiedzy teoretycznej z praktycznymi ćwiczeniami.

Cały program obejmuje 1560 godzin, w tym zajęcia wykładowo-warsztatowe, doświadczenia własne, superwizję grupową i indywidualną oraz obowiązkowy staż w ośrodku psychoterapeutycznym spełniającym wymogi PTP.

Kurs przygotowuje do samodzielnego prowadzenia psychoterapii. Jest atestowany przez Sekcję Naukową Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz akredytowany przez Sekcję Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

📣 Trwa nabór na XVIII edycję.

🔎 Szczegóły:
https://k-i-p.com.pl/akredytowany-kurs-psychoterapii/

📝 Formularz zgłoszeniowy:
https://www.archiwum.k-i-p.pl/ankieta-zgloszeniowa-na-akredytowany-kurs-psychoterapii

Masz pytania? Napisz do nas i sprawdź, czy ten kurs jest właściwym kolejnym krokiem w Twoim rozwoju zawodowym.

Jak poradzić sobie z poczuciem, że musimy zasłużyć na odpoczynek?Wakacje kojarzą się z ulgą, spokojem i zwolnieniem temp...
21/07/2026

Jak poradzić sobie z poczuciem, że musimy zasłużyć na odpoczynek?

Wakacje kojarzą się z ulgą, spokojem i zwolnieniem tempa. A jednak dla wielu osób odpoczynek wcale nie jest łatwy. Gdy ciało zatrzymuje się choć na chwilę, w głowie pojawiają się myśli: „Powinnam jeszcze coś zrobić”, „Marnuję czas”, „Najpierw obowiązki, potem przyjemność”.

Czasem za takim napięciem stoi przekonanie, że nasza wartość zależy od tego, ile robimy, jak bardzo jesteśmy potrzebni i czy spełniamy oczekiwania innych. Jeśli przez lata odpoczynek był nagrodą za wysiłek, bezczynność może budzić poczucie winy zamiast ulgi.

Tymczasem odpoczynek jest jedną z podstawowych potrzeb człowieka. To moment, w którym układ nerwowy może zwolnić, ciało odzyskać siły, a psychika przetworzyć to, co wydarzyło się wcześniej. Bez regeneracji nawet rzeczy, które zwykle dają radość, zaczynają przypominać kolejne zadania do wykonania.

Jak zacząć odpoczywać z większą zgodą?

🌿 Zauważ myśli, które pojawiają się, gdy niczego nie robisz.
🌿 Sprawdź, czy naprawdę musisz działać, czy jedynie trudno Ci wytrzymać chwilę bez działania.
🌿 Zacznij od krótkich momentów odpoczynku bez celu, planu i oczekiwania, że mają być „dobrze wykorzystane”.

Być może prawdziwy odpoczynek zaczyna się wtedy, gdy przestajemy traktować go jak nagrodę i pozwalamy sobie uznać go za naturalną część życia.

A Tobie co najczęściej utrudnia odpoczynek: poczucie winy, gonitwa myśli czy przekonanie, że zawsze jest jeszcze coś do zrobienia?

Jeśli czujesz, że trudno Ci zwolnić nawet wtedy, gdy ciało domaga się przerwy, psychoterapia może pomóc zrozumieć źródło tego napięcia i stopniowo budować bardziej życzliwą relację ze sobą.

„Powrót do równowagi po traumie może dokonać się jedynie w relacjach; nie może wydarzyć się w izolacji.”— za Judith Herm...
19/07/2026

„Powrót do równowagi po traumie może dokonać się jedynie w relacjach; nie może wydarzyć się w izolacji.”
— za Judith Herman

Trauma często pozostawia ślad nie tylko w pamięci i ciele, lecz także w sposobie przeżywania relacji. Bliskość może zacząć kojarzyć się z zagrożeniem, zależnością albo utratą wpływu. Człowiek uczy się wtedy chronić poprzez wycofanie, nadmierną samodzielność, kontrolę, czujność lub unikanie proszenia o pomoc.

Takie strategie mają swój sens. Mogły powstać w czasie, gdy brak zaufania pomagał przetrwać, a poleganie wyłącznie na sobie dawało choć odrobinę bezpieczeństwa. Z czasem jednak ochrona może stać się samotnością, a samowystarczalność — ciężarem.

Judith Herman zwraca uwagę, że powrót do równowagi po traumie potrzebuje bezpiecznego doświadczenia relacyjnego. Takiego, w którym granice są respektowane, emocje traktowane poważnie, a zaufanie budowane spokojnie, bez nacisku i pośpiechu. 🌿

W bezpiecznej relacji można stopniowo odkrywać, że bliskość nie musi oznaczać utraty siebie. Że proszenie o pomoc nie odbiera siły. Że nie trzeba od razu mówić wszystkiego ani ufać bez zastrzeżeń. Czasem pierwszy krok to zgoda, by ktoś po prostu pozostał obok.

Relacja terapeutyczna może stać się miejscem, w którym człowiek odzyskuje poczucie wpływu, uczy się rozpoznawać własne potrzeby i doświadcza bycia wysłuchanym bez oceny. Każde takie spotkanie może stopniowo poszerzać przestrzeń, w której życie przestaje być wyłącznie przetrwaniem.

💭 Czy w Twoim życiu jest relacja, w której możesz zachować swoje granice, a jednocześnie czuć się naprawdę dostrzeżonym?

W Katowickim Instytucie Psychoterapii tworzymy przestrzeń, w której zaufanie może rozwijać się we własnym tempie — z uważnością na Twoją historię, potrzeby i gotowość.

🧠 Ciekawostka psychoterapeutycznaDlaczego mózg bardziej pamięta jedną krytykę niż dziesięć pochwał?Czy zdarzyło Ci się u...
17/07/2026

🧠 Ciekawostka psychoterapeutyczna
Dlaczego mózg bardziej pamięta jedną krytykę niż dziesięć pochwał?

Czy zdarzyło Ci się usłyszeć wiele miłych słów, a mimo to przez cały dzień wracać myślami do jednej krytycznej uwagi?

To nie oznacza, że jesteś przewrażliwiony.

🔬 Psychologowie opisują to zjawisko jako negatywne nastawienie poznawcze (ang. negativity bias) – naturalną skłonność naszego mózgu do silniejszego reagowania na informacje negatywne niż pozytywne. Badania pokazują, że nieprzyjemne doświadczenia zwykle wywierają na nas większy wpływ niż równie intensywne doświadczenia pozytywne.

💡 Z perspektywy ewolucji miało to ogromny sens. Nasi przodkowie, którzy szybciej zauważali zagrożenia i lepiej je zapamiętywali, mieli większe szanse na przetrwanie. Dostrzeżenie drapieżnika mogło uratować życie, podczas gdy piękny krajobraz czy miły gest nie miały takiego znaczenia dla przeżycia.

Choć dziś żyjemy w zupełnie innych warunkach, nasz mózg nadal działa według podobnych mechanizmów. Dlatego jedna krytyczna uwaga potrafi przyciągnąć więcej naszej uwagi niż wiele szczerych pochwał.

Na szczęście nie oznacza to, że jesteśmy na to skazani. Badania pokazują, że świadome dostrzeganie pozytywnych doświadczeń, pielęgnowanie wspierających relacji oraz praca nad własnymi przekonaniami mogą stopniowo osłabiać wpływ tego mechanizmu. Nie chodzi o ignorowanie trudności, ale o przywracanie równowagi w sposobie, w jaki postrzegamy siebie i otaczający nas świat.

💬 Do refleksji:
Czy zdarza Ci się pamiętać jedną krytyczną uwagę znacznie dłużej niż wiele słów uznania? Jak myślisz, z czego to wynika?

Jeśli chcesz lepiej zrozumieć mechanizmy, które wpływają na Twoje emocje i sposób myślenia, zapraszamy do kontaktu. 🤍

Adres

Ulica Franciszkańska 25
Katowice
40-708

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 09:00 - 20:00
Wtorek 09:00 - 20:00
Środa 09:00 - 20:00
Czwartek 09:00 - 20:00
Piątek 09:00 - 20:00

Telefon

+48507020082

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Katowicki Instytut Psychoterapii umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Katowicki Instytut Psychoterapii:

Skróty

Udostępnij

Kategoria