Aleksandra Kolasiewicz- psychologia i psychoterapia

27/04/2026

Ten weekend był gęsty - w skali makro i mikro jednocześnie.

Łatwogang właśnie zapisał się w historii polskiego internetu. 9 dni streamu, ponad 250 milionów złotych dla dzieci chorych na raka, rekord Guinnessa. Wspólnotowość poruszona lawiną otwartych serc, wciąż jestem wzruszona!

A my w skali mikro ćwiczyliśmy się w lepszym rozumieniu procesów terapeutycznych 🙏

🌺To był jak to mówili uczestnicy “kaloryczny” warsztat. Bardzo dziękuję 🙏 grupie za otwarcie, współtworzenie przestrzeni na doświadczanie, próbowanie, diagnozowanie, deliberowanie i odwagę do bycia w doświadczaniu nowego.
🌸Cudowanie było prowadzić was po meandrach diagnozy zewnętrznej i wspierać rozumienie procesu kontaktu. 👋Do zobaczenia na szlakach Gestalt Ania Małecka 💖

03/02/2026

Kończenie- stawianie kropki w jednym miejscu, by móc rozpocząć wersalikiem nowy rozdział życia.

Jakie macie skojarzenia z kończeniem, pożegnaniem?
Jakie doznania w ciele pojawiają się teraz, kiedy czytacie to pytanie?

Mój prywatny wszechświat drży od pożegnań u początków roku (cóż za dysonans!). Powoli dobiega końca kurs traumy złożonej u Sabiny Sadeckiej ("Relacja. Integracja. Obecność.), który położył solidny fundament na istniejące już drobne zasieki moich traumowych fundamentów wiedzy. Wzbogacona- tak mogłabym się opisać. Nasze sobotnie spotkanie w Poznaniu, tym razem na żywo, zapamiętam jako mocno celebracyjne (osobiście i warsztatowo)- mimo klimatu tego zakończenia właśnie. Dziękuję, Sabina!

Cytując ww.- "Każde przejście to turbulencje. Pod każde pożegnanie podpięta jest historia wszystkich pożegnań".

Turbulentnie zbliża się więc także zakończenie naszego/ mojego (bo bez mojej grupy to doświadczenie miałoby inny wymiar) szkolenie psychoterapii. O tym z pewnością napiszę więcej w przyszłości.

Ta kumulacja różnych życiowych zakończeń (fizycznych, ale i symbolicznych) sprowadza mnie do refleksji nad wielowymiarowością tego doświadczenia. Zakończenie może oznaczać nie tylko stratę, ale przecież też i zysk i wdzięczność. Spokojnie pomieści kocioł emocji- od radości, ekscytacji z Nowego, po złość, frustrację, smutek. Czasem i gniew. Wszystko to, co zarejestrowaliśmy wielowymiarowo na linii życia.

Pozostawię Was (i siebie) z dobrą wiadomością- pożegnania, a raczej doznania/ uczucia z nim związane, można reorganizować. Poszerzać repertuar znaczeń i zwiększać pojemność na różne odczucia. To się może zadziewać w procesie psychoterapii, ale nie tylko :)

Ola.

27/10/2025

Wiersz na poniedziałek. Co o nim sądzicie?

„Powoli umiera ten, kto nie podróżuje, kto nie czyta, ten kto nie słucha muzyki, ten kto nie obserwuje.

Powoli umiera ten, kto niszczy swą miłość własną, ten kto znikąd nie chce przyjąć pomocy.

Powoli umiera ten, kto staje się niewolnikiem przyzwyczajenia, ten kto odtwarza codziennie te same ścieżki, ten kto nigdy nie zmienia punktów odniesienia, ten kto nigdy nie zmienia koloru swojego ubioru, ten kto nigdy nie porozmawia z nieznajomym.

Powoli umiera ten, kto unika pasji i wielu emocji, które przywracają oczom blask i serca naprawiają.

Powoli umiera ten, kto nie opuszcza swojego przylądka, gdy jest nieszczęśliwy w miłości lub pracy, ten kto nie podejmuje ryzyka spełnienia swoich marzeń, ten kto chociaż raz w życiu nie odłożył na bok racjonalności.”

***

Pablo Neruda, chilijski poeta

zdjęcie własne, z Chile

14/09/2025

„Spójrzcie na drugiego człowieka tak, jak patrzylibyście na zachód słońca czy majestatyczne góry. Przyjmujcie to, co widzicie, z otwartością i radością. Akceptujcie człowieka takim, jakim jest, bez prób jego zmieniania. Tak jak nie mówicie: ‚ten zachód słońca powinien być bardziej purpurowy’ albo ‚te góry powinny być wyższe’, tak samo pozwólcie sobie podziwiać drugiego człowieka. Nie komentujcie: ‚jego skóra powinna być jaśniejsza’ ani ‚jego włosy krótsze’. Człowiek po prostu jest – i w tym tkwi jego pełnia.”

Cytat ten, choć wyglądający na mądrą poradę dla kolegów po fachu, innych terapeutów, urzeka mnie w swojej prostocie. A szczególnie jego uniwersalność- spójrz na człowieka i nie próbuj go zmieniać. Nie próbuj optymalizować pod swoje potrzeby. Dostrzeż.

Ps. To cytat z terapeuty Gestalt, Zinkera, znanego ze stworzenia cyklu samoregulacji- metody sprawdzania, gdzie utykamy z naszą świadomością bądź energią.

psychoterapia Gestalt ~ postrzeganie ~ dostrzeganie

03/01/2025

„Odkryłem, że im bardziej jestem otwarty na rzeczywistość we mnie i wewnątrz innych, tym mniej mam skłonności do osądzania. Zamiast tego, rozwija się we mnie głęboka akceptacja i zrozumienie dla tego, kim jestem i kim są inni.”, Carl Rogers, „Proces stawania się osobą”

zdjęcie - archiwum własne

01/01/2025

Kontemplując i podsumowując rok 2024 w kompletnej dziczy wpadłam na pomysł zapisu moich odkryć z minionego roku, którymi, co dotarło do mnie potem, chciałabym się podzielić ze światem. Tak też są! Chętnie usłyszę, czy z Wami rezonują 🌿

29/12/2024

🌿 Świetna idea porządkująca dotychczasowe badania naukowe dotyczące psychoterapii relacyjnej. Polecam obserwować :)

18/12/2024

Myśl na dziś: zdrowienie nie oznacza, że nigdy nie wrócimy już na stare tory, nie powtórzymy starych schematów, nie ześlizgniemy się w „stare i niezdrowe” sposoby funkcjonowania.

Nie bójmy się odważnego stwierdzenia, że tak być może- i to naprawdę ok, zwłaszcza, że na podorędziu będziemy mieć nasze sprawstwo, na które pracujemy w terapii bądź/i innych formach poszerzania świadomości.

Proces zdrowienia nie jest więc mierzony brakiem „starych schematów”.

〰️Jest mierzony naszą świadomością, że znajdujemy się w starym schemacie.

〰️ Jest mierzony naszą gotowością, by podjąć pracę nad zmianą, bez uciekania się do dobrze nam znanych z tam i wtedy, negatywnych mechanizmów radzenia sobie. To ta decyzja i Twój krok, że CHESZ inaczej.

〰️ Jest mierzony naszą odwagą do kierowania się o pomoc do naszej społeczności, nie osamotniając się.

Kiedyś usłyszałam od mojej terapeutki słowa: Teraz to już o sobie wiesz. Kropka. Co teraz zrobisz? Co chcesz zrobić? Bądź stróżem swojej zmiany.

Może ktoś z Was potrzebuje to dziś usłyszeć 🌊

psychoterapia • gestalt • zmiana • zdrowienie

15/12/2024

Po dłuższej przerwie- wracam🌊

Wracam z myślą, że odpuszczam sobie ocenianie siebie za stan mojego konta w sieci- za to, ile mnie ma tu być, jak często należy tu publikować i jakie to mają być treści. Polecam Wam z tego miejsca znane już szerzej przekonanie- „zrobić przedziałek i odpieprzyć się od siebie” 🌿

A do publikacji tej myśli, choć przecież nie nowej we mnie, zainspirowało mnie… moje własne ciało.

Ostatnio na sesji usłyszałam (choć często to słyszę gabinetowo, w różnych odcieniach i słowach)- „Myślałam, że moje ciało ma mi służyć tylko jako maszyna do wykonywania moich obowiązków”. Zrobiło mi się autentycznie smutno- jak to? Przecież CIAŁO ma tyle rewelacyjnych funkcji do zaoferowania!

Kiedy smutek odpadł, sesja się skończyła, dotarła do mnie refleksja: ok, każdy z nas tam był. Każdy z nas zna te momenty odłączenia od ciała, wymogu jego funkcjonowania. To NIE JEST indywidualistyczne podejście.

W terapii Gestalt ciało jest równoprawnym mówcą. Często oddajemy mu głos pytając- jak się masz? Gdzie odczuwasz smutek, żal, bądź cokolwiek, co się teraz przydarza? Jak się czułeś, kiedy to wypowiedziałeś?

Ponadto, wsłuchując się w ciało, dostajemy sygnały o niebo głębsze niż te chociażby o głodzie czy pragnieniu.

Mi ciało przyniosło dziś fajną ekscytację. Ekscytację ukierunkowaną na ciało. O mówieniu o ciele. Myślę, że będę ten temat poruszać tu szeroko, skoro mnie tak pociągnął 🌊

A jeśli już tu jesteś, daj swojemu ciału chwilę:

〰️co aktualnie odczuwasz? gdzie lokuje się to w ciele?
〰️czego potrzebuje Twoje ciało? jak możesz dać mu na ten moment wytchnienie?
〰️jeśli nie potrafisz nazwać, tego, co się zadziewa- całkiem w porządku. Czasem nie potrzebujemy zaprzęgu słów. Potrzebujemy poczuć.

ciało • psychoterapia • gestalt

03/07/2024

Żyjemy w paradoksalnych czasach. Z jednej strony wciąż czuć osad społecznych i kulturowych norm, które to słynęły z etykietowania emocji i szerzenia podziałów na te „dobre i złe”. Z drugiej zaś psychoedukacja wypłynęła na szerokie wody oceanu, coraz częściej spotykamy treści psychoedukacyjne w sieci o regulacji emocjonalnej traktujące.

Tymczasem, niezależnie od etykiet, bardzo często nie rozumiemy, co się z nami dzieje. Trudno nam nazywać emocje, rozpoznać ich reprezentacje w ciele, wyrazić idącą za nimi potrzebę- tak fundamentalną dla zdrowia psychicznego. Zabiera nas często pęd i intelektualny charakter naszego życia.

Zachęcam Cię więc do zatrzymania. Refleksji nad tym, co się aktualnie dzieje w Twoim ciele, czy doświadczasz jakiejś emocji i gdzie manifestuje się ona- w klatce piersiowej, barkach, nogach? Znasz to skądś? Jaki to dla Ciebie stan? Stan braku czy stan zadowolenia? O czym on mówi?

Codzienne otwieranie się na własne emocje jest drogą do samopoznania, ale też wolnego przepływu naszej życiodajnej energii.

Dobrego 🌸

regulacja ~ emocje ~ gestalt ~ psychoterapia