Seminaria psychoanalityczne

01/06/2026

Polecamy

Uwaga ważne ogłoszenie! Ruszyła przedsprzedaż ostatniego numeru IDioMÓw. Postanowiłyśmy, że wydrukujemy go dokładnie tyle, ile będzie zamówień. Nie chcemy mnożyć bytów ponad miarę, a ponieważ zaplanowałyśmy urlop od bezpośredniej sprzedaży, zależy nam, by oszczędzać papier i nakład finansowy.

Jeśli nie macie u nas prenumeraty, nie chcecie polować na egzemplarze w księgarni, zamówcie w przedsprzedaży. Wy zyskacie gwarancję posiadania ostatniego numeru, a my informację, jaki nakład zamówić. Natura i nasz magazyn odetchną z ulgą :)

Na zdjęciu poniżej nasza, niepełna jeszcze, okładka za to wiosennie rozświetlona.

Link do zakupów w komentarzu.

29/05/2026

COWAP IPA w ramach cyklu „Being a women today” organizuje spotkanie z wykładem Justyny Zalewskiej i komentarzem Katy Bogliatto. Wykład jest otwarty. Link poniżej.

28/05/2026

Seminarium WPROWADZENIE DO PSYCHOTERAPII PSYCHOANALITYCZNEJ ON LINE
Na zajęciach, które będą mieć charakter seminaryjno-superwizyjny zapoznamy się z podstawowymi teoriami psychoanalitycznymi a także przestudiujemy psychoanalityczne spojrzenie na psychopatologię depresji, borderline, narcyzmu i psychozy.

Prowadzące:
Anna Konopacka-Rogowska superwizorka i terapeutka szkoleniowa PTPP oraz Beata Lewandowska certyfikowana psychoterapeutka psychoanalityczna PTPP

14/05/2026

Relacja matki i córki jest bardzo istotnym wątkiem w filmie “Spotkania Anny”, który można będzie obejrzeć w naszym comiesięcznym cyklu {Rozmowy przesłonowe}. Matka reżyserki Chantal Akerman przeżyła Auschwitz, a doświadczenie powojennego żydowskiego wykorzenienia mocno wpłynęło na jej kino. W wielu filmach Akerman pojawia się temat dziedziczonej traumy i niemożności poczucia „domu”.

Cykl jest wspólnym projektem ośrodka Konteksty oraz U-jazdowski Kino.
Pokaz odbędzie się 26 maja ( dzień matki) o godz 18.30. Po projekcji zapraszamy do dyskusji, gośćmi Justyny Dworczyk będą: Ewa Modzelewska-Kossowska i Maja Gomulska.
Szczegóły w komentarzu

07/05/2026

Jak zauważyłem wcześniej: „zdrowie to zdolność stania w przestrzeniach pomiędzy rzeczywistościami bez utraty żadnej z nich — zdolność bycia jednym Ja, a jednocześnie wieloma” (Bromberg, 1993, s. 166). „Stanie w przestrzeniach” oznacza zdolność tworzenia miejsca dla doświadczeń, które nie mieszczą się łatwo w aktualnym poczuciu „mnie”. Odróżnia to wyobraźnię twórczą od fantazji i konkretności, a także zabawę od jej powierzchownej, pozornej formy. Niektórzy ludzie potrafią to robić lepiej niż inni. Vladimir Nabokov pisał w wieku dwudziestu czterech lat: „Byłem kiedyś rozbity na milion istot i przedmiotów. Dziś jestem jednym; jutro znów się rozpadnę… Ale wiedziałem, że wszystkie są nutami jednej i tej samej harmonii.”

Bromberg, P. M. (1996) Standing in the Spaces: The Multiplicity Of Self And The Psychoanalytic Relationship. Contemporary Psychoanalysis 32:509-535

Gabriela Larios/Art Therapy Budapest

06/05/2026

Polecamy seminarium

27/04/2026

01/02/2026

„Mentalizacja to zdolność rozumienia siebie i innych, zachowania innych ludzi i własnego w kategoriach myśli, uczuć, życzeń i pragnień. Jest ważnym osiągnięciem rozwojowym, które ma swój początek w relacji przywiązaniowej. Nasze rozumienie innych i siebie w zasadniczym stopniu zależy od tego, czy nasze własne stany umysłowe w okresie niemowlęctwa były adekwatnie rozumiane przez troskliwych, uważnych, niezagrażających dorosłych”

/Anthony Bateman, Peter Fonagy/

27/01/2026

"Słyszałem jak na początku lat 70. Jacques Lacan, na jednym ze swoich seminariów, powiedział: "Le trauma c'est ce qui fait trou, c'est le troumatisme" [Trauma to coś, co robi dziurę; to nie tyle 'uraz', co raczej 'dziuraz" ('troumatisme' to nieprzetłumaczalne złożenie słów przyp. tłum.)] Ta gra słów 'dziura' (trou) i 'trauma' (traumatisme) podkreślała myśl, że działające tu mechanizmy nie mają nic wspólnego z wyparciem. Tam, gdzie było coś, teraz jest dziura. Nastąpiło stłumienie i paradoksalnie ten brak, ta dziura, jest pamięcią.

(...)

Nikt nie opisał lepiej, jak to jest przekazywane i jaki może mieć wpływ na umysł, niż Georges Perec.
Jego książka La Disparition [„Zniknięcie"] została wydana w 1969 roku. Polega na pozornie formalnym wyczynie: w całej powieści nie ma ani jednego słowa zawierającego najczęstszą samogłoskę w języku francuskim: „e". Czytelnik, który nie wie o tym przyjętym przez pisarza samoograniczeniu, prawdopodobnie nie zauważy, że ani jedno słowo w książce nie zawiera litery „e". Jest jednak bardzo prawdopodobne, że ten brak głęboko wpłynie na niego nieświadomie i czytelnik doświadczy w formie dziwacznych odczuć, wrażeń czy skłonności do odgrywania czegoś - efektu stłumienia czegoś, co normalnie powinno być, ale tego nie ma.

(...)

Na pierwszych stronach La Disparition Perec pisze tak: „Czegoś brakowało. Było jakieś zapomnienie, puste miejsce, dziura, której nikt nie widział, nie wiedział, jak zobaczyć, nie potrafił i nie chciał zobaczyć. Czegoś nie było. Coś zniknęło."

Patrick Miller,Pamięć bez pamięci: trauma, zaprzeczenie i żałoba, tlum. W. Turopolski, XVII Konferencja PTPP, Kraków 2019