24/07/2026
"- Może na tym właśnie polega praca z pacjentami z poczuciem chronicznego wstydu, żeby oni też w końcu uznali, że różne utraty w ich życiu są nieodwracalne. (...) Terapia nie polega na tym, by "wyciąć" to, co nam zrobiono, ale by uczyć się z tym żyć w najlepszy możliwy dla siebie i innych sposób. Przestać się obwiniać i karać, nie próbować odtwarzać przeszłości. Jeśli ojciec nie był w stanie nas kochać tak, jak potrzebowaliśmy, jeśli matka była wobec nas okrutna, to jest to nieodwracalna strata. Do przeszłości wrócić się nie da, nie można znowu mieć trzech lat i innego rodzica.
- Niektórzy jednak mają nadzieję, że ktoś ile tę "dziurę" zalepi.
- (...) Takie osoby często szukają kogoś, ale nie tam, gdzie trzeba i nie tego, co trzeba. Na przykład angażują się w kolejny przemocowy związek żywiąc nadzieję, że partner się odmieni i w ten sposób symbolicznie odmieni tę pierwotną relację. To się nie może wydarzyć, a koszt tej iluzji może być ogromny. W poszukiwaniu kogoś, kto odczaruje przeszłość, przegapiamy w swoim życiu ludzi, z którymi można budować teraźniejszość i przyszłość".
A. Król-Kuczkowska i A. Jucawicz "Czując. Porozmawiajmy o emocjach"
foto: Geralt, pixabay.com
