Fizjoterapia Masaż Edukacja mgr Szczepan Badowski

04/09/2026

03/09/2026

Dużo w tym prawdy niestety...

03/09/2026

Zaczęła się szkoła, więc gorąco apelujemy:

03/09/2026

Bardzo lubię ten cytat

02/09/2026

Powroty do pracy

02/09/2026

💭 Jutro 2 września. Zaczyna się szkoła już tak naprawdę.
Pierwsze lekcje. Pierwsze przerwy. Pierwsze zadania i pierwsze szkolne historie.

Wiele dzieci wróci jutro do domu z głową pełną emocji i nowych doświadczeń. Jedne będą chciały opowiedzieć wszystko od progu. Inne rzucą plecak, pójdą do swojego pokoju i na nasze:

💭 „Jak było w szkole?”
odpowiedzą:
– „Ok!”
– „Dobrze!”
– „Nic!”
– „Nie chce mi się gadać o tej szkole…”

Hmmm?
Znacie takie odpowiedzi?
Ja TAK! 😉

Pytanie o szkołę jest ważne, bo to miejsce, w którym dzieci spędzają naprawdę dużo czasu. Dobrze wiedzieć, co się tam u nich dzieje. Co je ucieszyło, zaciekawiło, zdenerwowało. Z kim spędziły przerwę. Co było trudne, a co sprawiło, że się uśmiechnęły.

Tylko czasem warto zapytać inaczej.

Zamiast jednego dużego „Jak było w szkole?” spróbować małych pytań, które dają przestrzeń do opowiedzenia czegoś więcej.
💭 Co było dziś najlepsze?
💭 Co Cię dziś rozbawiło?
💭 Co było dla Ciebie trudne?
💭 Czego nowego się dowiedziałeś?
💭 Z kim było Ci dziś dobrze?
💭 Jak się dzisiaj masz?
Bo czasem jedno trochę inne pytanie otwiera zupełnie inną rozmowę.

✔️ Brakuje nam rozmów. Nie pytań.

Wychowujmy dojrzale.
Wychowujmy pozytywnie 😊

Pozdrawiam Was od serducha ❤️
dr Kamila Olga – psycholog

02/09/2026

Drogie Uczennice i Drodzy Uczniowie 💙

Nie każdy wraca dziś do szkoły bez lęku.

Nie każdy ma nowy plecak, nowe buty i wszystko, czego potrzebuje.

Nie każdy ma za sobą piękne wakacje, o których chce opowiadać.

Nie każdy ma przyjaciela, który zostawi mu miejsce obok siebie.

Nie każdy łatwo się uczy.
Nie każdy potrafi powiedzieć, że czegoś nie rozumie.

Nie każdy umie odnaleźć się wśród innych.
Nie każdy ma odwagę podejść pierwszy.

Nie każdy po lekcjach wraca do domu pełnego spokoju, bliskości i bezpieczeństwa.

Nie każdy smutek widać.
Nie każdą trudność można zauważyć.
Nie każdą historię znamy.

Nie oceniaj.
Zauważ.
Podejdź.
Przesuń się i zrób miejsce.
Zapytaj: „Chcesz usiąść z nami?”.

Nie wiesz, z czym ktoś przyszedł dziś do szkoły.

Życzliwość sprawia, że każdy czuje, że jest dla niego miejsce.

I ma wielką moc.

01/09/2026

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

01/09/2026

Zaczyna się nowy rok szkolny, więc mam jedną prośbę do rodziców: NIE DOKŁADAJCIE. Swoim dzieciom i nauczycielom.

Polski system edukacji już wystarczająco dobrze mieli ludzi. Dzieci mają siedzieć kilka godzin w ławkach, zapamiętywać rzeczy, których często nie rozumieją, ścigać się o oceny, ogarniać kartkówki, matury, wasze oczekiwania i jeszcze rozwijać pasje, uprawiać sport i broń Boże nie być przemęczone.

Nauczyciel ma dziś uczyć, wychowywać, motywować, pilnować bezpieczeństwa, realizować podstawę, wypełniać dokumenty i jeszcze sprawić, żeby trzydzieści osób przez 45 minut było szczęśliwych. Ma wymagać, ale tak, żeby nikt nie poczuł dyskomfortu, stawiać oceny, z których wszyscy będą zadowoleni, zwracać uwagę, ale nie urazić Kacperka, bo Kacperek „bardzo wszystko przeżywa”.

I nie róbcie z nauczyciela całodobowego centrum obsługi klienta. Nie musi Wam odpisać na Librusie o 22:37, bo córka dostała trójkę, choć „przecież się uczyła”, bo syn dostał uwagę, ale „on mówi, że nic nie zrobił”, bo dziecko nie lubi matematyki, więc matematyczka zabiła w nim ciekawość świata.

Może nie zabiła, może dzieciak po prostu nie umiał. Może czegoś nie zrobił, przesadził, poniósł konsekwencje i może właśnie to jest jedna z ważniejszych lekcji szkoły.

Rodzic nie musi być adwokatem dziecka w każdej sprawie. Czasem przydaje się jako świadek rzeczywistości, bo jeśli będziemy usuwać dzieciom spod nóg każdy kamień, wychowamy ludzi przekonanych, że świat ma obowiązek asfaltować im drogę aż do emerytury.

A potem się dziwimy, że pierwsza krytyka od szefa, porażka na studiach albo pierwsze „nie” od drugiego człowieka brzmi jak zdjęcie bocznych kółek w rowerze dopiero w dorosłym życiu.

Szkoła kuleje, ale nie naprawimy jej, robiąc z nauczycieli chłopców do bicia, a z dzieci projekty inwestycyjne, które mają przynosić piątki, paski i powody do chwalenia się przy rodzinnym stole. Czasem największym wsparciem dla dziecka nie jest walczyć za nie, tylko pozwolić mu coś spieprzyć, ponieść konsekwencje i odkryć, że świat się nie skończył.

System już wystarczająco mocno siedzi dzieciom i nauczycielom na plecach. Rodzic naprawdę nie musi jeszcze wskakiwać im na barana.