01/06/2022
Trening Umiejętności Społecznych.
Dla Kogo?
Dla każdej osoby ,która z jakiegoś powodu ma trudności w nawiązywaniu relacji, nie potrafi odnajdywać się w sytuacjach społecznych. Dla każdego kto chciałby lepiej rozpoznawać intencje innych i lepiej rozumieć i wyrażać swoje zdanie.
TUS z jasno wytyczonymi zasadami szczególnie sprzyja rozwijaniu kompetencji społecznych osobom ze spektrum autyzmu.
Cele Treningu Umiejętności Społecznych:
optymalizacja zachowań społecznych
korygowanie nieprawidłowych nawyków i zastąpienie ich nawykami adekwatnymi do sytuacji
uzyskanie umiejętności, kompetencji i wiedzy społecznej
przełożenie wyuczonych i wyćwiczonych zachowań do rzeczywistości! (najważniejsze).
Rola treningu umiejętności społecznych: (M. Szczyglik)
rola edukacyjna – uczę się czegoś nowego z zakresu umiejętności społecznych
rola kompensacyjna – pomoc w osiąganiu możliwie najwyższego poziomu funkcjonowania społecznego z uwzględnieniem wszelkich ograniczeń wynikających z deficytów np. niepełnosprawność ruchowa, intelektualna itp.
rola korekcyjna – zmieniam swoje zachowanie, to odpowiedź na żądania społeczne
rola terapeutyczna – trening umożliwia dziecku zrozumienie własnego potencjału i możliwości.
Techniki wykorzystywane w treningu umiejętności społecznych:
Wykonywanie instrukcji – każda z ćwiczonych umiejętności rozpisywana jest w formie instrukcji ,,krok po kroku”. Instrukcja musi byś napisana prostym i dostępnym językiem. Instrukcja może mieć również formę obrazkową – łańcuchy czynności.
Odgrywanie ról – zademonstrowanie instrukcji dziecku, potem rolę odgrywa dziecko – naśladuje terapeutę. Ten moment pozwala na zmodyfikowanie instrukcji, jeśli coś dziecku wyda się niejasne.
Modelowanie – terapeuta modeluje instrukcje.
Udzielanie wzmocnień i ich stopniowanie – bazowanie na pozytywnych zachowaniach, skojarzeniach i pozytywnych emocjach. Ustalamy jaka nagroda jest najatrakcyjniejsza dla dziecka i udzielamy jej w momencie wystąpienia pożądanego zachowania. Nagroda nie może być przekupstwem.
Udzielanie informacji zwrotnych – muszą być nacechowane pozytywnie. Dziecko lepiej zapamięta komunikat pozytywny.
Aktywne podpowiadanie – terapeuta pełni rolę wspierającą, nie powinien wyręczać dziecka przy wykonywaniu kroku z instrukcji. Należy też dać dziecku czas, aby mogło poprosić o pomoc, gdy jej potrzebuje.
Przydzielenie zadań do wykonania – zadania do przećwiczenia w domu z rodzicami.-