27/06/2026
Pakując ostatnie dyplomy dla dzieci na zakończenie roku szkolnego, zatrzymałam się na chwilę.
Spojrzałam na nie i pomyślałam, ile wydarzyło się przez ostatnie miesiące. Ile było rozmów, uśmiechów, trudnych emocji, wzruszeń, wyzwań, ale też chwil zwątpienia i zwykłego ludzkiego zmęczenia.
Są lata, które po prostu mijają. I są takie, które zostają z nami na długo.
Dla mnie ten rok był właśnie takim rokiem. Nie dlatego, że wszystko było łatwe. Właśnie dlatego, że nie było.
Był pełen nowych wyzwań i odpowiedzialności.
👉 Po raz pierwszy pełniłam funkcję nauczyciela wspomagającego.
👉 Zostałam mentorem nauczycieli rozpoczynających awans zawodowy.
👉 Miałam przyjemność być opiekunem praktyk studentki psychologii.
👉 Rozpoczęłam również studia podyplomowe z neuropsychologii.
Nie wiedziałam, czy we wszystkich nowych rolach odnajdę się od razu. Dziś wiem jednak, że właśnie poza strefą komfortu rozwijamy się najbardziej.
Jestem ogromnie wdzięczna, że na swojej zawodowej drodze spotykam ludzi, którzy wierzą w rozwój, dają przestrzeń do podejmowania nowych wyzwań i wspierają w zdobywaniu kolejnych kompetencji.
Dzięki temu mogę rozwijać się w kierunku neuropsychologii, łączyć wiedzę z praktyką i jeszcze lepiej pomagać dzieciom oraz ich rodzinom.
To utwierdziło mnie w przekonaniu, że oświata może być miejscem, w którym naprawdę można się rozwijać.
Równolegle prowadziłam również swój gabinet. Wiem, że praca psychologa nie kończy się w chwili, gdy pacjent wychodzi z gabinetu. Każda diagnoza to godziny obserwacji, analizy, rozmów z rodzicami, przygotowywania opinii oraz zaleceń do dalszej pracy dla rodziców i nauczycieli.
Niezależnie od tego, jaką rolę pełniłam w tym roku, najważniejsze było dla mnie jedno – być psychologiem, który uważnie słucha, stara się zrozumieć i pomaga dostrzec potencjał drugiego człowieka.
Diagnoza nigdy nie jest dla mnie celem. Jest początkiem drogi do lepszego zrozumienia drugiego człowieka.
Nie widzę przed sobą „przypadku” ani „wyniku testu”. Widzę dziecko, które chce być zrozumiane. Rodzica, który szuka odpowiedzi. Człowieka, który potrzebuje uważności, zrozumienia i poczucia, że nie jest sam.
Patrząc na mijający rok, widzę setki rozmów z dziećmi, rodzicami, nauczycielami i specjalistami. Każde z tych spotkań czegoś mnie nauczyło.
Dzieci po raz kolejny przypomniały mi, że największe zmiany często zaczynają się od najmniejszych kroków. Jednego wypowiedzianego słowa. Pierwszego uśmiechu. Odwagi, by spróbować jeszcze raz.
Były dni, kiedy wracałam do domu naprawdę zmęczona.
Dziś wiem, że zmęczenie nie zawsze jest oznaką słabości.
Czasem jest dowodem na to, że daliśmy z siebie tyle, ile potrafiliśmy.
Ten rok przypomniał mi również coś bardzo ważnego.
Nigdy nie wiemy, z czym mierzy się drugi człowiek.
Jako psycholog każdego dnia widzę, że za każdym zachowaniem kryje się jakaś historia.
Dlatego zanim ocenimy drugiego człowieka, spróbujmy najpierw go zrozumieć.
Może właśnie tego najbardziej potrzebujemy – zatrzymać się na chwilę i zadać sobie pytanie: „Czego jeszcze o tej osobie nie wiem?”
Im więcej się uczę, tym większą mam pokorę wobec drugiego człowieka.
I właśnie ta pokora przypomina mi każdego dnia, że w tym zawodzie najważniejsze nie są tytuły ani doświadczenie, ale uważność, szacunek i autentyczna obecność.
Z całego serca dziękuję społeczności Szkoły Podstawowej w Kunicach, Niepublicznego Przedszkola „Źródełko” w Legnicy oraz Przedszkola Mali Odkrywcy w Legnicy.
Dziękuję dyrekcji, współpracownikom, rodzicom, a przede wszystkim dzieciom za zaufanie, życzliwość i wszystkie wspólne chwile.
Każde z tych miejsc zostawiło we mnie coś ważnego.
Dziękuję również wszystkim Pacjentom mojego gabinetu za zaufanie. To ogromny przywilej móc towarzyszyć Wam w poznawaniu siebie i odnajdywaniu własnej drogi.
W okresie wakacyjnym nadal prowadzę diagnozy i konsultacje psychologiczne. Liczba terminów jest ograniczona. 😊
Na zakończenie chciałabym zostawić jedną myśl.
Nigdy nie wiemy, z czym mierzy się drugi człowiek.
Bądźmy dla siebie bardziej uważni, bardziej życzliwi i bardziej obecni. Czasem właśnie to zmienia czyjś świat.
Życzę Wam spokojnych, dobrych wakacji. Odpocznijcie, nabierzcie sił i do zobaczenia po wakacjach – w szkole, w przedszkolu i w moim gabinecie. ❤️
Sylwia Warchoł-Plucińska
Psycholog
"Które słowa nauczyciela zostały z Wami na lata?"
