Gabinet Terapii Uzależnień- Bożena Gołębiewska

23/08/2026

20/08/2026

Dlaczego tak trudno osobie uzależnionej podjąć terapię?
Bo terapia oznacza zmierzenie się z tym, przed czym przez długi czas można było uciekać.
Osoba uzależniona często wie, że traci kontrolę, widzi konsekwencje, cierpi… a mimo to boi się zrobić pierwszy krok.
Pojawia się: • wstyd i poczucie winy,
• lęk przed oceną,
• zaprzeczanie problemowi,
• myślenie „jeszcze dam sobie radę”,
• strach przed życiem bez substancji lub zachowania,
• obawa przed tym, co wydarzy się podczas terapii.
Uzależnienie potrafi przekonać człowieka, że problemem nie jest uzależnienie, tylko wszystko wokół niego.
Dlatego decyzja o terapii nie zawsze przychodzi wtedy, gdy konsekwencje są już ogromne.
Czasem potrzeba czasu, wielu prób i jednego momentu, w którym człowiek mówi:
„Nie chcę już tak żyć. Potrzebuję pomocy.”
I właśnie ten moment może być początkiem zmiany. ❤️
Nie trzeba być gotowym na całą drogę. Wystarczy odważyć się zrobić pierwszy krok.

16/08/2026

Uzależnienie potrafi przyczepić się do życia tak mocno, że zaczyna wyglądać jak jego część.
Na początku może być tylko sposobem na poradzenie sobie z czymś trudnym.
Z czasem jednak zaczyna oplatać coraz więcej obszarów życia – relacje, rodzinę, pracę, emocje, plany i marzenia.
Tak jak roślina na zdjęciu – zaczyna rosnąć w miejscu, w którym znalazła oparcie. Z czasem coraz mocniej się go trzyma.
I właśnie dlatego tak trudno jest po prostu „przestać”.
Uzależnienie nie jest tylko kwestią silnej woli. To utrwalony sposób radzenia sobie, który z czasem przejmuje kontrolę.
Ale nawet jeśli coś mocno nas oplątało, można zacząć się uwalniać.
Terapia pomaga zobaczyć, czego naprawdę potrzebowaliśmy, kiedy pojawiło się uzależnienie – i nauczyć się zaspokajać te potrzeby inaczej.
Nie chodzi tylko o to, żeby przestać pić, brać czy kompulsywnie wykonywać określone zachowania.
Chodzi o to, żeby odzyskać własne życie.

04/08/2026

SIERPIEŃ - MIESIĄC TRZEŹWOŚCI

Sierpień to dla wielu osób tylko miesiąc wakacji.
Dla mnie, jako terapeuty uzależnień, to najważniejszy miesiąc w roku do rozmowy o trzeźwości.

Co roku w sierpniu słyszę w gabinecie to samo zdanie:
"Bożena, ja chyba nie mam problemu, przecież ja funkcjonuję..."

Funkcjonujesz. Pracujesz. Dbacie o dom. Tylko gdzieś po drodze gubisz siebie.

Chcę, żeby ten sierpień był inny. Bez moralizowania. Bez straszenia.

Trzeźwość to nie jest rezygnacja z czegoś. To decyzja, by coś odzyskać.

W tym miesiącu zapraszam Cię do małego eksperymentu. Zamiast pytać "czy muszę przestać pić?", zapytaj:
1. Jak śpię, kiedy nie piję? 2. Jak rozmawiam z bliskimi, kiedy jestem trzeźwy/a? 3. Co czuję wieczorem, kiedy nie znieczulam się alkoholem? 4. Ile mam wtedy dla siebie czasu i energii?
31 dni bez alkoholu to czasem więcej niż rok terapii. Bo wreszcie słychać własne myśli.

Jeśli w trakcie tego eksperymentu zrobi Ci się trudno, jeśli wrócą emocje, z którymi ciężko sobie poradzić - to jest dokładnie ten moment, w którym warto porozmawiać.

Nie musisz mieć "dna". Wystarczy, że masz dość.

23/07/2026

Jak uzależnienie dziecka wpływa na życie rodziców? Wyniki norweskich badań

19/07/2026

Stawianie granic to nie akt egoizmu, lecz najwyższy wyraz szacunku do samego siebie.
​Często boimy się mówić „nie”, myśląc, że stracimy przez to bliskość. Tymczasem jest odwrotnie – granice nie dzielą, one budują zdrowe fundamenty. Jeśli musisz rezygnować z siebie, by inni byli zadowoleni, Twoja relacja przestaje być autentyczna, a zaczyna być obciążeniem.
​Pamiętaj:
​Masz prawo chronić swój spokój.
​Masz prawo do własnych potrzeb.
​Nie musisz płonąć, by ogrzewać innych.
​Ludzie, którzy naprawdę Cię szanują, zaakceptują Twoje „nie”. Nie bój się wybierać siebie – to nie odpycha, to uczy innych, jak Cię traktować. Czasem postawienie granicy to najlepszy prezent, jaki możesz zrobić sobie i swojej relacji.
​Czy masz w sobie odwagę, by dziś powiedzieć „nie” czemuś, co Cię wyczerpuje?

15/07/2026

„Uzależnienie jest normalną reakcją na nienormalne okoliczności.”
— Gabor Maté
Za każdym uzależnieniem kryje się jakaś historia. Ból, samotność, odrzucenie, przemoc, strata, brak poczucia bezpieczeństwa lub emocje, z którymi człowiek nie potrafił sobie poradzić.
Uzależnienie nie rodzi się z braku silnej woli. Często jest próbą przetrwania i ucieczki od cierpienia. To sposób na chwilowe zagłuszenie tego, co wydaje się nie do uniesienia.
To nie znaczy, że uzależnienie jest rozwiązaniem. Z czasem staje się kolejnym źródłem bólu. Ale aby wyzdrowieć, warto przestać pytać: „Co jest ze mną nie tak?”, a zacząć: „Co mi się wydarzyło?”.
Trzeźwienie to nie tylko rezygnacja z substancji czy zachowania. To odwaga, by zmierzyć się z własną historią, odzyskać kontakt ze sobą i nauczyć się żyć bez uciekania od emocji.
Bo uzdrowienie zaczyna się tam, gdzie pojawia się zrozumienie zamiast osądzania. ❤️

14/07/2026

Kobiece uzależnienie często długo pozostaje niewidoczne.
Kobiety rzadziej proszą o pomoc od razu. Częściej ukrywają cierpienie za uśmiechem, obowiązkami, troską o innych i pozornie „normalnym” życiem. Wstyd, poczucie winy i lęk przed oceną sprawiają, że uzależnienie rozwija się w ciszy.
To nie jest oznaka słabości. To choroba, która odbiera spokój, poczucie własnej wartości i nadzieję.Większość kobiet nie marzy o alkoholu czy innych substancjach. Marzy o spokojnym poranku bez lęku. O przespanej nocy. O szczerym uśmiechu dziecka. O odzyskaniu zaufania bliskich. O tym, by znów spojrzeć w lustro i zobaczyć kobietę, z której można być dumną.
Uzależnienie odbiera nadzieję i sprawia, że marzenia wydają się nierealne. Ale terapia pomaga je odzyskać – krok po kroku. Uczy, że można żyć bez uciekania od emocji, bez wstydu i bez ciągłego poczucia winy.
Każda kobieta zasługuje na życie, w którym nie musi przetrwać kolejnego dnia – ale może zacząć spełniać swoje marzenia.
Bo zdrowienie nie polega tylko na rezygnacji z uzależnienia. Polega na odzyskaniu siebie i życia, o którym kiedyś się marzyło. 🤍