Aneta Bartnik - Psycholog

13/08/2026

27/07/2026

🫶🏻

17/07/2026

Psychoterapia jest systematycznie badana od ponad 70 lat. Choć nadal nie znamy wszystkich odpowiedzi, wiemy już wystarczająco dużo, by skutecznie i bezpiecznie

08/07/2026

"Nastolatek podczas przebudowy mózgu (między 12 a 17/18 rokiem życia) widzi świat jako przestrzeń z gruntu zmienną. (...) np. coś, co nastolatka wczoraj irytowało, dzisiaj go cieszy i odwrotnie (...) Zmienność struktury mózgu powoduje zmienność świata. Problem z nami - dorosłymi - polega na tym, że my oczekujemy od tego nastolatka głównie stałości (...)

Tak naprawdę, gdy ma się w domu nastolatka, to ma się dwa byty - nastolatka na zimno i nastolatka na gorąco. Nastolatek na zimno to ktoś (...) kto potrafi zrozumieć zależności przyczynowo-skutkowe, racjonalnie widzieć świat. Nastolatek na gorąco to istota, której niczego nie wytłumaczycie, do niczego nie przekonacie"

prof. Marek Kaczmarzyk w rozmowie z Joanną Szulc w książce "Kochaj i pozwól na bunt”

05/07/2026

o szczęściu🌱

04/07/2026

Psychoterapia nie polega wyłącznie na zmianie zachowania; dotyczy także akceptacji tego, czego zmienić nie sposób. Pogodzenie się z nieodwracalną stratą wymaga przejścia przez proces żałoby, czasem długotrwały. Żałoba wydaje się naturalnym mechanizmem, który pomaga nam zaadaptować się do najboleśniejszych ran zadanych przez życie. Utrata może dotyczyć osoby, przedmiotu, ukochanego zwierzęcia, a także miejsca lub sposobu życia – np. ojczyzny wraz z jej kulturą i językiem. Może też dotyczyć bezpowrotnego odejścia młodości, dawnego stanu zdrowia, utraty pracy, wcześniejszych oczekiwań czy złudzeń. Żałoba może obejmować również stratę związaną z decyzjami, które w przeważającej mierze przyniosły korzyści – jak rozwód czy zmiana tożsamości płciowej.

W literaturze inspirowanej ruchem psychologii pozytywnej oraz we współczesnych trendach społecznych obserwuje się wzmożone zainteresowanie wartością akceptacji, wdzięczności i przebaczenia – postaw od dawna akcentowanych przez tradycje religijne, lecz często zaniedbywanych w kulturach świeckich. Być może jednym z czynników wzrostu zainteresowania buddyzmem i praktyką uważności (mindfulness) jest powszechna potrzeba skupienia się na tym, co jest, a nie na nieustannej pogoni za tym, co mogłoby być – pogoni promowanej przez ideologie konsumpcjonizmu Zachodu. Mądrość ta jest kluczowa w psychoterapii, której podstawowe wartości często pozostają w sprzeczności z założeniami dominującej kultury komercyjnej. Również w literaturze psychoanalitycznej rośnie zainteresowanie kategorią mądrości oraz takimi zagadnieniami jak przebaczenie. "

Nancy McWilliams, Superwizja Psychoanalityczna, wyd WUJ
strona 99/100
fot Guilherme Stecanella

26/05/2026

Drogie Mamy❤️
życzymy Wam łagodności dla siebie, chwili oddechu i poczucia, że nie musicie być idealne.
Niech codzienność ma w sobie spokój, wsparcie i ciepło🫶🏻

24/05/2026

"Największy kłopot w relacjach międzyludzkich polega na tym, że ludzie bardzo często chcą dostać od innych to, czego ci inni po prostu nie mają. Uczciwości od osób mijających się z prawdą, lojalności od tych bez granic, podziwu od tych, którzy nikogo nie cenią, uważności od skoncentrowanych na sobie, refleksyjności od ludzi defensywnie zajętych własną samooceną.
I niesamowite jest to, ile wysiłku wkładamy w próby wydobycia z kogoś czegoś, czego tam po prostu nie ma. Proszenie, błaganie, wyjaśnianie, czekanie, usprawiedliwianie, przypominanie się, kolejne tłumaczenia, kolejne rozmowy - jakby samą siłą determinacji można było sprawić, żeby ktoś stał się kimś, kim nie jest. To jak picie z wyschniętej studni."

Joanna Flis wpis z 5 marca 2026
fot Techton

29/04/2026

11/04/2026

"Sygnałem zmęczenia jest niezdolność do przeżywania radości. Nagle znika przyjemność płynąca z pracy i z wysiłku, znika też przyjemność z odpoczywania.
Mówi się często, że w dorosłym życiu traktujemy siebie tak, jak byliśmy traktowani w dzieciństwie. Jeśli słyszeliśmy wtedy, że odpoczynek jest nagrodą i zależy od wykazania się, to jako ludzie dorośli prawdopodobnie potraktujemy siebie podobnie. To ma niewiele wspólnego z dbaniem o siebie i wsłuchiwaniem się w swoje potrzeby. Każdy z nas funkcjonuje zasadniczo w cyklu: wysiłek – mobilizacja – zmęczenie – odpoczynek – regeneracja i ponowny wysiłek. O zdrowym funkcjonowaniu świadczy uczucie przyjemności płynące z podejmowanego wysiłku przy jednoczesnej świadomości potrzeby odpoczynku. Jednak nie w nagrodę czy za osiągnięcie czegoś, ale dlatego że jest to naturalny sposób bycia. Nie da się tego schematu skrócić do nieustannego wysiłku i niejasnej perspektywy odpoczynku – kiedyś, w przyszłości i w dodatku tylko na chwilę, bo trzeba się będzie przecież spieszyć, by wykonać kolejne zadanie. Wówczas odpoczynek przybiera karykaturalną formę inwestycji, która ma podtrzymać naszą zdolność do wysiłku i wydajności."

Rafał Bornus
fot. Gauravdeep Singh Bansal