26/06/2026
🧠Odruch Moro
To pierwotny, automatyczny odruch obronny (reakcja na zagrożenie lub zaskoczenie), kontrolowany przez pnie mózgu. Wywołuje go nagły bodziec: dźwiękowy, wzrokowy, ruchowy (np. nagła zmiana pozycji głowy) lub dotykowy. Polega na gwałtownym odwiedzeniu rąk i nóg, wdechu, a następnie powolnym przywiedzeniu kończyn do klatki piersiowej i wydechu (często z płaczem).
🕰️Czas integracji:
Odruch Moro pojawia się już w życiu płodowym i powinien ulec pełnej integracji między 2 i 4 miesiącem życia.
‼️Objawy niewygaszonego Moro u dzieci starszych:
Odruch ten jest powiązany z wszystkimi zmysłami wobec tego mogą zaistnieć trudności w obrębie wszystkich systemów sensorycznych, kontroli posturalnej i ocznej oraz co może wydać się zaskakujące- gospodarce cukrowej organizmu.
• Duża lękliwość i labilność emocjonalna
• Problemy z koordynacją - szczególnie widoczne przy łapaniu piłki ( mrużenie oczu, unikanie lecącego obiektu, zakrywanie głowy rękoma)
• Problemy z prawidłową pracą gałek ocznych- wodzeniem ( duża męczliwość)
• Znaczące osłabienie siły mięśniowej, trudności w grach zespołowych - skutkuje niechęcią do aktywności ruchowej ze względu na powolność, niezgrabność ruchową, trudności z refleksem
• Choroba lokomocyjna
• Niepewność grawitacyjna
• Niska samoocena i trudności z samoregulacją
• Trudności w obrębie słuchowym- wyizolowanie odpowiednich dźwięków z otoczenia, ich różnicowanie, wszystkie bodźce docierają jako jednakowo ważne
• Nadwrażliwość na światło
• Nadwrażliwość na dotyk
• Nadwrażliwość na dźwięk
• Większe ryzyko depresji i nerwic lękowych
• Hipoglikemia reaktywna
• Niechęć do zmian
👆Jak integrować:
• Rzucanie i łapanie w siadzie na piłce
Dziecko siedzi na dużej piłce gimnastycznej (lub miękkiej pufie) i rzuca do rodzica woreczek z grochem / maskotkę, a następnie ją łapie. Wymusza to ciągłą pracę nad równowagą, stabilizacją centralną i kontrolą wzrokowo-ruchową, co bezpośrednio hamuje odruchowe reakcje Moro.
• „Naleśnik” / „Kokon”
Zawijamy dziecko ciasno w koc lub karimatę (zostawiając głowę na zewnątrz). Zadaniem dziecka jest samodzielne „wygramolenie się” z takiego zawinięcia. Ćwiczenie daje silne poczucie bezpieczeństwa i dostarcza głębokiego czucia (propriocepcji), które wycisza układ nerwowy.
• Zabawa łódź/rajd na kolanach rodzica
Rodzic siada na podłodze z wyprostowanymi lub lekko ugiętymi nogami, a dziecko siada na jego udach, tyłem lub przodem do rodzica. Rodzic, trzymając dziecko pod pachy lub za biodra, powoli kołysze swoimi nogami i tułowiem na boki, udając fale na morzu/ skuter/wyścigówkę (ogranicza Was tylko wyobraźnia)
• Kołysanie w kocu/hamaku
Dziecko kładzie się na środku dużego, mocnego koca, a dwoje dorosłych chwyta za rogi i delikatnie unosi je nad ziemię. Kołyszemy dziecko powoli w stronę prawą i lewą lub przód-tył. Ważne, aby ruch był rytmiczny i niezbyt gwałtowny. Taki powtarzalny, linearny ruch ma silne działanie hamujące dla odruchu Moro
• Kołysanie na piłce do przodu i tyłu
W przypadku późnego zdiagnozowania przetrwałego odruchu np w wieku nastoletnim czy u osoby dorosłej nieocenionym wsparciem dla terapii odruchów jest terapia behawioralna.
Poniżej zdjęcia z przykładami ćwiczeń u Pauliny integrującymi odruch