Centrum Psychiatrii i Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej w Lublinie

Centrum Psychiatrii i Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej w Lublinie specjalistyczne porady psychiatryczne:
leczenie nerwic,
depresji,
chad,
schizofrenii,
zaburzeń osobowości
(1)

„Nic mi nie jest.”Rodzice nastolatków słyszą to bardzo często.Czasem naprawdę nic poważnego się nie dzieje. Ale jeśli dz...
12/08/2026

„Nic mi nie jest.”

Rodzice nastolatków słyszą to bardzo często.

Czasem naprawdę nic poważnego się nie dzieje. Ale jeśli dziecko wyraźnie się zmienia, warto zwrócić na to uwagę.

Kryzys nie zawsze wygląda jak płacz albo smutek.

U nastolatka może pojawić się większa drażliwość, zamykanie się w pokoju, unikanie kontaktu, problemy ze snem, gorsze wyniki w nauce albo rezygnacja z rzeczy, które wcześniej były ważne.

Najważniejsza jest zmiana.

Jeśli dziecko przez dłuższy czas zachowuje się inaczej niż zwykle i zaczyna mieć trudność z codziennym funkcjonowaniem, dobrze to sprawdzić.

Rodzic nie musi od razu wiedzieć, co jest przyczyną. Wystarczy zauważyć, że coś się zmieniło i potraktować to poważnie.

Czasem rozmowa ze specjalistą pozwala lepiej zrozumieć sytuację i ocenić, jakiego wsparcia potrzebuje młoda osoba.

Jeśli martwi Cię zachowanie Twojego dziecka, skontaktuj się z opiekunem pacjenta.

📲 81 740 24 14.

Pomożemy dobrać odpowiednią formę konsultacji.

12/08/2026

Dziecko słyszy więcej, niż nam się wydaje.

Czasem bawi się obok, układa klocki, rysuje, ale nadal chłonie atmosferę w domu. Nie zawsze rozumie dorosłe sprawy, ale bardzo szybko czuje napięcie.

I często tłumaczy je po swojemu.

Kiedy słyszy rozmowy o pieniądzach pełne lęku, może zacząć bać się o bezpieczeństwo domu.

Kiedy słyszy komentarze o czyimś wyglądzie, uczy się, że ciało jest czymś, co inni oceniają.

Kiedy słyszy porównania do innych dzieci, może pomyśleć, że takie, jakie jest, nie wystarcza.

Kiedy słyszy, że rodzic ma dość rodzicielstwa, może wziąć to bardzo osobiście i poczuć się ciężarem.

Kiedy słyszy krytykę mamy albo taty, może poczuć, że musi stanąć po jednej stronie.

Dorosły często mówi takie rzeczy ze zmęczenia, złości albo bezsilności. Dziecko odbiera je dużo prościej: „czy przeze mnie jest źle?”, „czy jestem problemem?”, „czy nadal jestem bezpieczny_a?”.

To nie znaczy, że w domu trzeba mówić idealnie.

Nikt tak nie mówi.

Ważne jest to, żeby umieć wrócić do dziecka i naprawić to, co mogło zabrzmieć zbyt ciężko.

Można powiedzieć:

„To była sprawa dorosłych. Ty nie musisz się tym martwić”.

„Powiedziałam to ze zmęczenia. To nie znaczy, że jesteś dla mnie ciężarem”.

„Nie powinnam porównywać Cię do innych. Chcę porozmawiać o Twoim zachowaniu, a nie o tym, że ktoś jest lepszy”.

Takie zdania naprawdę mają znaczenie.

Ważne jest, żeby dorosły umiał zobaczyć, że jego słowa mogły przestraszyć, zawstydzić albo obciążyć.

Bo dzieci budują obraz siebie i świata także z tego, co słyszą mimochodem.

CBT Lublin 💙

11/08/2026

„On zrobił mi to specjalnie.”

Rodzice często tak mówią, kiedy dziecko kolejny raz krzyczy, odpowiada nieprzyjemnie, odmawia współpracy albo reaguje bardzo mocno na drobną rzecz.

I to jest zrozumiałe, bo z perspektywy dorosłego takie zachowanie może wyglądać jak złośliwość.

Warto jednak sprawdzić jeszcze jedną możliwość.

Dziecko mogło być zwyczajnie przeciążone. Zmęczone, głodne, niewyspane, przebodźcowane albo pełne emocji, z którymi jeszcze nie potrafi sobie dobrze poradzić.

W takim stanie jego reakcja bywa dużo silniejsza niż sama sytuacja.

Rodzic widzi zachowanie. Dziecko przeżywa napięcie, którego często nie umie jeszcze nazwać.

To oczywiście nie znaczy, że mamy zgadzać się na wszystko. Nadal można postawić granicę i zatrzymać niewłaściwe zachowanie.

Ale łatwiej zrobić to spokojnie, kiedy zamiast myśleć: „on robi mi na złość”, spróbujemy pomyśleć: „co się z nim teraz dzieje?”.

Taka zmiana perspektywy często zmienia też reakcję rodzica.

Psycholog i psychoterapeuta Katarzyna Panecka wyjaśnia, dlaczego trudne zachowanie dziecka nie zawsze wynika ze złośliwości i co może się pod nim kryć.

Jeśli relacja z dzieckiem stała się ostatnio trudniejsza, skontaktuj się z nami.

Chętnie pomożemy Wam przejść przez ten etap. 💙

Wiele osób dorastających w latach 80. i 90. słyszało podobne komunikaty. Często były wypowiadane bez złych intencji, jak...
10/08/2026

Wiele osób dorastających w latach 80. i 90. słyszało podobne komunikaty. Często były wypowiadane bez złych intencji, jako sposób wychowania, motywowania albo uczenia „radzenia sobie”.

1. „Nie przesadzaj.”
W dorosłości może to utrudniać rozpoznawanie własnych emocji. Człowiek czuje napięcie, smutek albo złość, ale szybko podważa własne przeżycia: „może robię z tego za duży problem”.

2. „Inni mają gorzej.”
Taki komunikat może uczyć porównywania własnego cierpienia z cudzym. Zamiast zauważyć, że coś naprawdę jest trudne, pojawia się poczucie winy za to, że w ogóle potrzebuje się wsparcia.

3. „Co ludzie powiedzą?”
Z czasem opinia innych może stać się ważniejsza niż własne potrzeby. W dorosłości sprzyja to nadmiernemu kontrolowaniu siebie, lękowi przed oceną i trudności w podejmowaniu decyzji zgodnych ze sobą.

4. „Nie płacz.”
Dziecko uczy się wtedy, że niektóre emocje są niewygodne albo niepożądane. W dorosłości może mieć trudność z ich wyrażaniem, a napięcie częściej wychodzi przez ciało, drażliwość albo wycofanie.

5. „Musisz być silny/a.”
To zdanie może budować przekonanie, że proszenie o pomoc jest oznaką słabości. W dorosłości taka osoba często długo radzi sobie sama, nawet wtedy, gdy jest już przeciążona.

6. „Z tobą zawsze jest jakiś problem.”
Powtarzany komunikat może zostać zapisany nie jako ocena konkretnego zachowania, ale jako ocena siebie. Później łatwo pojawia się myśl: „ze mną jest coś nie tak”, nawet w zwykłych konfliktach czy trudnych sytuacjach.

7. „Bądź grzeczny/a.”
Jeśli „grzeczność” oznaczała nie sprzeciwiać się, nie złościć, nie odmawiać i nie sprawiać problemów, w dorosłości może być trudno stawiać granice bez poczucia winy.

W psychoterapii często wracamy do takich komunikatów, bo pomagają zrozumieć, skąd biorą się dzisiejsze reakcje. Nie po to, żeby szukać winnych, ale żeby zobaczyć, które przekonania nadal kierują życiem mimo że powstały wiele lat temu.

Jeśli zauważasz, że podobne przekonania nadal wpływają na Twoje relacje, decyzje albo sposób, w jaki traktujesz siebie, psychoterapia może pomóc je lepiej zrozumieć i stopniowo zmieniać.

Umów pierwszą konsultację w CBT Lublin i sprawdź, od czego warto zacząć pracę nad sobą. 💙

06/08/2026

Przeciążony organizm rzadko przechodzi od wysokiego napięcia do pełnego spokoju na zawołanie. Częściej potrzebuje wielu krótkich doświadczeń, które pokazują, że w danej chwili można zwolnić i przestać pozostawać w ciągłej gotowości.

Pomocne bywają proste działania: spokojniejszy oddech, skierowanie uwagi na otoczenie, rozluźnienie napiętych mięśni czy świadome wykonanie jednej czynności w wolniejszym tempie. Ich zadaniem jest przerwanie automatycznej reakcji i odzyskanie kontaktu z tym, co dzieje się tu i teraz.

Warto obserwować, jak reaguje ciało. U jednej osoby napięcie gromadzi się w szczęce i barkach. U innej pojawia się płytki oddech, ścisk w brzuchu, gonitwa myśli albo potrzeba natychmiastowego działania. Wczesne zauważenie tych sygnałów daje większą szansę, żeby zareagować przed wybuchem, wycofaniem lub całkowitym wyczerpaniem.

Te ćwiczenia mogą przynieść chwilową ulgę i wspierać powrót do równowagi. Przy przewlekłym napięciu równie ważne jest przyjrzenie się temu, co regularnie je uruchamia: nadmiarowi obowiązków, brakowi snu, trudnym relacjom, stałej presji albo lękowi, który utrzymuje się mimo odpoczynku.

Regulacja rozwija się stopniowo. Organizm uczy się, że nie każda chwila ciszy wymaga czujności, a odpoczynek nie musi być poprzedzony całkowitym wyczerpaniem.

Zapisz tę rolkę i wróć do niej, kiedy zauważysz, że napięcie zaczyna przejmować kontrolę.

Centrum Psychoterapii CBT Lublin 💙

05/08/2026

Długotrwałe funkcjonowanie w napięciu zmienia sposób, w jaki człowiek reaguje na codzienne sytuacje.

Organizm przyzwyczajony do ciągłej gotowości zaczyna traktować spokój jak coś obcego. Odpoczynek może wtedy wywoływać niepokój, bliskość uruchamiać czujność, a zwykła decyzja zajmować znacznie więcej energii niż powinna.

Z czasem takie reakcje stają się automatyczne. Człowiek bierze na siebie kolejne obowiązki, unika proszenia o pomoc, długo analizuje wybory albo odreagowuje napięcie przy najbliższych. Z zewnątrz może wyglądać na bardzo samodzielnego i dobrze zorganizowanego. W środku często towarzyszy mu przeciążenie, drażliwość i poczucie, że nadal robi za mało.

W gabinecie przyglądamy się temu, co uruchamia ten stan i co go podtrzymuje. Ważne jest rozpoznanie momentu, w którym organizm wchodzi w gotowość, zanim pojawi się wybuch, wycofanie albo kolejna próba „ogarnięcia wszystkiego”.

Takie schematy zwykle powstają stopniowo. Ich zmiana również wymaga czasu, powtarzalności i nowych doświadczeń, w których odpoczynek, zależność od innych czy popełnienie błędu przestają być odbierane jak zagrożenie.

W kolejnej rolce pokażemy 5 sposobów, które mogą wspierać regulację układu nerwowego.

Czy zauważasz u siebie podobne reakcje? Jak sobie z nimi radzisz i czy rzeczywiście utrudniają Ci codzienne funkcjonowanie?

Masz do podjęcia prostą decyzję, a mimo to odkładasz ją kolejny dzień?Przeciążenie decyzyjne pojawia się wtedy, gdy umys...
03/08/2026

Masz do podjęcia prostą decyzję, a mimo to odkładasz ją kolejny dzień?

Przeciążenie decyzyjne pojawia się wtedy, gdy umysł zbyt długo analizuje, porównuje i próbuje przewidzieć wszystkie możliwe konsekwencje wyboru.

Zamiast decyzji pojawia się napięcie. Zamiast działania kolejne sprawdzanie, pytanie innych albo odkładanie tematu na później.

Często towarzyszą temu myśli:

„Muszę wybrać idealnie.”
„Nie mogę popełnić błędu.”
„Jeśli wybiorę źle, konsekwencje będą poważne.”

W terapii poznawczo-behawioralnej pracujemy nad tym, aby ograniczać liczbę opcji, realistycznie oceniać ryzyko i lepiej tolerować niepewność. Pomocne staje się również odejście od decyzji idealnej na rzecz decyzji wystarczająco dobrej, zgodnej z aktualnymi możliwościami i wartościami.

Przeciążenie decyzyjne nie zawsze wynika z braku zdecydowania. Często pokazuje, że każda decyzja zaczęła być traktowana jak test własnej wartości.

Jeśli nadmierne analizowanie, prokrastynacja i lęk przed pomyłką utrudniają Ci codzienne funkcjonowanie, warto porozmawiać o tym ze specjalistą.

Centrum CBT Lublin 💙
-----------------------
https://cbtlublin.pl/

01/08/2026

Czy wiesz, że...

terapia grupowa bywa mylnie traktowana jako alternatywa „zamiast” terapii indywidualnej.

W praktyce są to dwie różne formy pracy, które mogą odpowiadać na inne potrzeby pacjenta.

W terapii indywidualnej pacjent ma przestrzeń do uważnego przyglądania się swojej historii, objawom, emocjom, przekonaniom i sposobom reagowania. W terapii grupowej bardzo ważnym elementem staje się doświadczenie relacji tu i teraz.

To szczególnie istotne, ponieważ wiele trudności psychicznych ujawnia się właśnie w kontakcie z innymi ludźmi.

W grupie można zauważyć, co dzieje się wtedy, gdy pojawia się lęk przed oceną, potrzeba wycofania, nadmierne dopasowanie, trudność z mówieniem o swoich potrzebach, napięcie przy wyrażaniu sprzeciwu albo automatyczne branie odpowiedzialności za emocje innych osób.

Takie reakcje często są dobrze znane z codziennego życia, ale dzieją się szybko i bezrefleksyjnie. W procesie grupowym można je zatrzymać, nazwać i omówić w bezpiecznych warunkach, przy wsparciu terapeutów.

Właśnie na tym polega jedna z największych wartości terapii grupowej.

Pacjent nie tylko opowiada o swoich relacjach. Może zacząć obserwować, jak wchodzi w kontakt, jak reaguje na innych i jakie przekonania uruchamiają się w sytuacjach społecznych.

Dla wielu osób ważnym doświadczeniem jest także poczucie, że nie są same ze swoimi trudnościami. Usłyszenie podobnych historii, podobnych obaw i podobnych reakcji często zmniejsza wstyd oraz poczucie izolacji.

Terapia grupowa nie jest mniej wartościową formą pomocy. Jest innym doświadczeniem terapeutycznym, szczególnie pomocnym wtedy, gdy trudności dotyczą relacji, emocji, granic, poczucia odrzucenia, napięcia społecznego albo utrwalonych schematów reagowania wobec innych ludzi.

Grupa terapeutyczna Oswojony Umysł w Centrum CBT Lublin jest przestrzenią do pracy nad lepszym rozumieniem siebie, swoich reakcji i sposobów funkcjonowania w relacjach.

Spotkania prowadzą psychoterapeuci Tomasz Hormański i Monika Stelmasiak.

Środy, godzina 16:30.
Grupa działa również w sierpniu.

Zapraszamy CBT Lublin 💙
www.cbtlublin.pl

Kiedy warto połączyć wizytę u psychiatry z psychoterapią?O tym w programie na żywo „Miłego popołudnia” w TVP3 Lublin roz...
31/07/2026

Kiedy warto połączyć wizytę u psychiatry z psychoterapią?

O tym w programie na żywo „Miłego popołudnia” w TVP3 Lublin rozmawiały nasze specjalistki:
🔹dr Marzena Wieczerzak-Skubis, lekarz psychiatra i właścicielka Centrum CBT Lublin
🔹Paulina Serwejuk-Gawłowska, psycholog i psychoterapeutka.

💬 Temat rozmowy dotyczył współpracy psychiatry i psychoterapeuty oraz tego, jak w praktyce może wyglądać leczenie, które łączy farmakoterapię z psychoterapią poznawczo-behawioralną.

Leki mogą pomóc zmniejszyć nasilenie objawów, poprawić sen, koncentrację i codzienne funkcjonowanie. Psychoterapia pozwala natomiast lepiej zrozumieć mechanizmy, które podtrzymują trudności, oraz uczy nowych sposobów reagowania na myśli, emocje i sytuacje wywołujące napięcie.

U części osób wystarczająca będzie psychoterapia. U innych potrzebna może być farmakoterapia. Czasem najlepsze efekty daje równoległa współpraca z lekarzem psychiatrą i psychoterapeutą.

Najważniejsze jest to, żeby leczenie było dobrane do konkretnej osoby, jej objawów, historii i aktualnej sytuacji.

Całą rozmowę można obejrzeć w archiwum TVP3 Lublin w odcinku programu „Miłego popołudnia” z 22 lipca 2026 roku:
https://lublin.tvp.pl/94472901/22-lipca-2026

*Rozmowa z udziałem naszych specjalistek zaczyna się od 1:12:40 nagrania.

CBT Lublin 💙

Dołącz do zespołu CBT LublinRozwijamy nasz zespół i zapraszamy do współpracy specjalistów, którzy chcą pracować w miejsc...
30/07/2026

Dołącz do zespołu CBT Lublin

Rozwijamy nasz zespół i zapraszamy do współpracy specjalistów, którzy chcą pracować w miejscu łączącym psychiatrię, psychoterapię i kompleksową opiekę nad pacjentem.

Obecnie poszukujemy:

• lekarzy psychiatrów dzieci i młodzieży, specjalistów oraz lekarzy w trakcie specjalizacji
• lekarzy psychiatrów dorosłych, specjalistów oraz lekarzy w trakcie specjalizacji
• psychoterapeutów poznawczo-behawioralnych

Co oferujemy?

Pracę w interdyscyplinarnym zespole psychiatrów, psychologów i psychoterapeutów.

Dostęp do superwizji oraz możliwość dalszego rozwoju zawodowego i udziału w szkoleniach.

Elastyczny grafik, który można dopasować do pozostałych obowiązków zawodowych.

Wsparcie w budowaniu rozpoznawalności specjalisty poprzez profil placówki, stronę internetową i media społecznościowe.

Komfortowe, bezpieczne i dobrze wyposażone gabinety.

Atrakcyjne warunki wynagrodzenia oraz możliwość współpracy na podstawie umowy B2B lub umowy zlecenia.

Szukamy osób, które cenią wysokie standardy pracy, współpracę zespołową i odpowiedzialne podejście do pacjenta.

📩 Zainteresowane osoby zapraszamy do przesłania CV na adres: [email protected]

W tytule wiadomości prosimy wpisać: Współpraca CBT Lublin.

https://cbtlublin.pl/kariera/

Adres

Ulica Lwowska 12
Lublin
20-400

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 08:00 - 20:00
Wtorek 08:00 - 20:00
Środa 08:00 - 20:00
Czwartek 08:00 - 20:00
Piątek 08:00 - 20:00
Sobota 09:00 - 16:00

Telefon

+48817402414

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Centrum Psychiatrii i Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej w Lublinie umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do Centrum Psychiatrii i Psychoterapii Poznawczo- Behawioralnej w Lublinie:

Skróty

Udostępnij