31/10/2026
Budda opowiadał o człowieku, którego trafiła strzała, zadając mu okropny ból. Ale zaraz potem ten sam człowiek wbija w siebie drugą strzałę, taką, która zadaje permanentny ból: złość, wstyd, „dlaczego właśnie ja”. I to ona rani głębiej. (Sallatha Sutta)
Strach to pierwsza strzała. Nie wybieramy go. Pojawia się jak nieproszony gość.
„Jestem tchórzem”, „znowu się boję”, „inni się nie boją”. To strzała, którą mierzymy sami w siebie.
Kiedy podejmowałam decyzję, co do zakupu miejsca na moją szkołę jogi, najpierw poczułam strach, a potem wstyd. Dopiero na końcu zobaczyłam, że ten strach nie był przeciwko mnie. Posadził mnie przy stole i kazał liczyć. Liczby się nie zgadzały.
Na macie widzę to samo. Strach przed staniem na głowie często mówi prawdę: ciało nie jest jeszcze gotowe. Nie trzeba go przekrzykiwać. Wystarczy go wysłuchać.
Może więc nie musimy zastanawiać się czy to „intuicja czy lęk?”. Może kolejne metki są bez znaczenia. Może lepiej przyjrzeć się, czego ten strach pilnuje?
Myślisz, że to źle się bać?
buddyzm emocje uważność