Pracownia Psychologiczna Agnieszka Łozowicka

05/04/2026

Wszystkim klientom i przyjaciołom Pracowni Psychologicznej życzę zdrowych, pogodnych i radosnych Świąt! 🌷🐣

Agnieszka 🙂

05/03/2026

Przed nami kolejna edycja Warsztatów dla Rodziców, odbywających się w Stowarzyszeniu Relacja w Nowej Soli.

Zapraszamy rodziców chcących poszerzyć swoją świadomość co do własnych zachowań i zachowań dziecka, by lepiej zrozumieć mechanizmy funkcjonujące w rodzinie, chcących poprawić komunikację i pogłębić relacje z bliskimi.

Cykl warsztatów obejmuje 8 spotkań, raz w tygodniu, a udział jest całkowicie bezpłatny.

Szczegóły i zapisy pod nr telefonu 506804548.

Zapraszamy 🙂

18/02/2026

18-27.02 URLOP
Gabinet nieczynny.

28/12/2025

Jednak zazwyczaj, nie zdając sobie z tego sprawy, próbujemy zmienić coś innego zamiast siebie, próbujemy uporządkować rzeczy na zewnątrz nas. Ale uporządkowanie rzeczy nie jest możliwe, jeśli sami nie jesteśmy uporządkowani.

Shunryu Suzuki, "Umysł zen, umysł początkującego" (tłum. Jacek Dobrowolski, Adam Sobota)
fot. Tiana

28/12/2025

Odsetek nastolatków spędzających czas online “niemal ciągle” przyprawia o zawrót głowy i może być kluczem do wyjaśnienia nagłej zapaści zdrowia psychicznego młodych ludzi. Tak niezwykle wysokie wskaźniki sugerują, że nawet gdy członkowie pokolenia Z fizycznie uczestniczą w świecie realnym - na przykład siedzą w klasie, jedzą posiłek czy rozmawiają z tobą - dużą część ich uwagi jest pochłonięta monitorowaniem tego, co dzieje się w metawersum lub zamartwianiem się o to (okazują niepokój). Jak zauważyła profesor MIT Sherry Turkle w 2015 roku, opisująć życie ze smartfonami: “Zawsze jesteśmy gdzie indziej”. Ta głęboka zmiana w ludzkiej świadomości i relacjach zaszła u amerykańskich nastolatków między 2010 a 2015 rokiem. To moment narodzin dzieciństwa opartego na telefonie i definitywnego końca dzieciństwa opartego na zabawie.

Jonathan Haidt, „Niespokojne pokolenie”, tłumaczenie: Robert Filipowski
fot Creative

24/12/2025

Wszystkim klientom i przyjaciołom Pracowni Psychologicznej życzę Wesołych Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku! 🎄🎁☺️
Jak najwięcej zdrowia, ciepła, spokoju i radości!

20/12/2025

Najlepszym lekarstwem na konflikty wokół zadań domowych jest wspólna praca, czy to we dwoje, czy całą rodziną. Dzieci zazwyczaj nie kochają odkurzania ani zmywania naczyń, ale lubią spędzać czas z rodzicami. Dlatego wspólnota czwórki niezależnych pracowników domowych jest gorszym rozwiązaniem niż wspólny wysiłek, na przykład przy sprzątaniu mieszkania. Praca i wypoczynek to dwie strony jednego medalu, więc jeśli rodzina dzieli ze sobą tylko wypoczynek, jej wspólnota wkrótce okaże się pusta.

Jesper Juul - Życie w rodzinie (tłum. Dariusz Syska)
fot. Edward Eyer

15/12/2025

Unikanie komunikacji, jak i sprzeczne komunikaty to często podstawowe źródło wielu problemów w rodzinach i w bliskich relacjach.

"Unikanie komunikacji to jedno z podstawowych źródeł problemów w rodzinach i w bliskich relacjach. Może przybierać różne formy: milczenie, ucieczkę od trudnych tematów, powierzchowne rozmowy w stylu „ Wszystko u mnie okej”, „Po staremu”, które w rzeczywistości nie pozwala na autentyczną wymianę myśli i emocji. (…) Czasem unikanie komunikacji, czyli próby wzajemnego zrozumienia siebie nawzajem i sytuacji, prowadzi do stosowania tak zwanego podwójnego wiązania. (…) Gregory Bateson, brytyjski antropolog, tłumaczył, że unikanie rozmowy o istotnych problemach może prowadzić do sytuacji, w której ktoś zostaje uwięziony w komunikacyjnej pułapce. Wciąż otrzymuje od bliskich sprzeczne komunikaty i nie wie już co jest właściwe. W takich rodzinach co innego się mówi, co innego czuje - a co innego robi - i to rodzi konflikty. Przykładem jest dziecko, które słyszy od rodzica: „Możesz mi powiedzieć wszystko”, ale kiedy próbuje się podzielić swoimi emocjami, spotyka się z irytacją, odrzuceniem lub karą. NIe wie więc, czy ufać słowom, czy reakcjom, czy mówić, czy milczeć. Każdy wybór niesie ryzyko. (…) Z perspektywy terapii systemowej podwójne wiązanie to nie tylko problem komunikacyjny - to część większego wzorca relacyjnego. Najczęściej powtarza się on regularnie i w zasadzie manifestuje we wszystkich sferach życia. W rodzinach, w których taka sprzeczna komunikacja jest normą, członkowie uczą się żyć w stanie wewnętrznego rozdarcia i niespójnych oczekiwań. Bo jak zbudować zaufanie do siebie i innych, jeśli nie wiadomo co jest prawdą? (…) Długotrwałą ekspozycja na sprzeczne komunikaty może prowadzić do wewnętrznego chaosu i poczucia, że „cokolwiek zrobię, będzie żle”. (…) W domach opartych na podwójnym wiązaniu dzieci uczą się jednego: nie ufaj sobie ani innym. A potem, już jako dorośli, często noszą w sobie ten wewnętrzny zamęt. (…)
Często to właśnie terapia dla wielu osób jest pierwszym miejscem, w którym otrzymują one jasne i spójne komunikaty."

Joanna Flis, Gry rodzinne; Wydawnictwo ZNAK
fot engin akyurt

29/11/2025

„Zadaniem psychoterapii nie jest znalezienie rozwiązania problemu lub kompromisowego wyjścia. Nie polega też ona na rzuceniu kilku porad w dobrej wierze. Jej rolą jest raczej odszukanie drogi, której dana osoba jeszcze nie zbadała.”
Nesibe Özdemir, Kogo widzisz w lustrze? (tłum. Ewa Kochanowska)
fot. Muhammed Hanefi

29/11/2025

„Nie jest łatwo wziąć odpowiedzialność za własne życie, to, które człowiek sam sobie ułożył. O wiele łatwiej ustawić się w roli ofiary: "To oni! Oni ułożyli mi życie!".”

Jon Frederickson, "Kłamstwa, którymi żyjemy. Jak zmierzyć się z prawdą, zaakceptować siebie i zmienić swoje życie" (tłum. Maria Nowak)
fot. Muhammet Türközü

27/11/2025

Anna Król-Kuczkowska: "Niezwykle ważna w funkcjonowaniu człowieka jest zdolność do przeżywania mniej „dobrostanowej" strony życia - cierpienia, bólu, rozczarowania. Tymczasem wellness obiecuje, że kiedy do jakiegoś punktu dobrniemy, to będziemy szczęśliwi."

Berenika Steinberg: "Wolałabym jednak czuć szczęście niż ból."

Anna Król-Kuczkowska: "Daniel Haybron, amerykański profesor filozofii badający zagadnienie szczęścia i dobrostanu, twierdzi, że my - zwłaszcza w zachodniej kulturze - właściwie nie rozumiemy pojęcia szczęścia. Skłonni jesteśmy myśleć, że to jasno określony stan, który można osiągnąć. Tymczasem osoby, które określiłyby siebie jako generalnie w życiu szczęśliwe, rzadko kiedy odczuwają takie mityczne szczęście. Ich poczucie, że jest okej, polega na czymś zupełnie innym, a mianowicie na doświadczeniu zaangażowania w życie, które to doświadczenie Haybron nazywa vitality. To przekonanie, że nasze życie jest żywe i wartościowe, i my jesteśmy w nim żywi i wartościowi. Właśnie owo poczucie witalności, żywotności i dobrego funkcjonowania w świecie -
zarówno z innymi, jak i w swojej skórze - jest tym, co można nazwać szczęściem. Tylko że to inne szczęście niż takie, o którym mówi tzw. pop-psychologiczny wellness.

Anna Król-Kuczkowska w rozmowie z Bereniką Steinberg, Tygodnik Powszechny 2025 nr 42, "Swoja wersja siebie"
fot Christina Ambalavanar