Tune In Edyta Derecka

16/07/2026

Idziesz ulicą i przypomina Ci się coś dobrego.
Uśmiechasz się sama do siebie i nagle łapiesz czyjeś spojrzenie.
Uśmiech znika, zanim zdążyłaś zdecydować.
Bo przecież głupio tak chodzić po mieście i uśmiechać się bez widocznego powodu.

Ale to nie jest nawet Twoja decyzja.
To wyćwiczona reakcja na zdanie z dzieciństwa: „No i co się tak cieszysz?”.

Ta reakcja zabija w nas trzy rzeczy. 1️⃣ radość tej konkretnej chwili
Badania nad tłumieniem ekspresji pokazują, że gdy ciało nie może pokazać emocji, samo przeżycie słabnie.
2️⃣ odruch cieszenia się
Ciało uczy się gasić radość automatycznie, zanim zdążysz cokolwiek postanowić.
3️⃣ i tu najgorsza rzecz- to zdanie nie zostaje w dzieciństwie.
Zabieramy je ze sobą w dorosłość i powtarzamy je dalej sobie, po cichu, za każdym razem, gdy radość wydaje się „niepoważna”.
A czasem, niechcący, własnym dzieciom.

ZADANIE NA DZIŚ:
gdy poczujesz coś dobrego, pokaż to ciałem.
Uśmiech w pełnej wersji, wyprostowane plecy, głośne „ale dobre!”. Trzy sekundy. Nikt nie musi widzieć.

Daj znać w komentarzu, czy znasz to zdanie z dzieciństwa. Co ciekawe, ja je nawet słyszałam ostatnio od osoby na moim roku na studiach🫣😁

A jeśli czujesz, że jest ktoś, komu takie ćwiczenia się przydadzą, to prześlij tę rolkę tej osobie i wspólnie potrenujcie

🔮 Jestem Edyta - studiuję psychologię na SWPS. Od 6 lat pracuję z kobietami i tłumaczę co mówi ich podświadomość. Łączę wiedzę psychologiczną z zapisami w polu informacyjnym i pomagam zobaczyć własne wzorce i blokady.
Bo jak C.G.Jung mówł: „Zobaczone przestaje Toba rządzić z ukrycia”

👀 ZAOBSERWUJ derecka
jeśli czujesz, że potrzebujesz więcej pozytywnych emocji na co dzień

⛩️ Brama 7 | Celebracja | pozytywne emocje | radość

15/07/2026

Przydarzyło Ci się coś dobrego.
Jakaś drobna rzecz, udany dzień, ktoś powiedział Ci coś miłego, coś się udało.
I co z tym robisz?
Najczęściej nic.
Zostaje w Tobie i do końca dnia nie ma już po tym śladu.

A gdybyś opowiedziała o tym drugiej osobie, radość by nie zniknęła. Ona by się zwiększyła.

Badania wskazują, że dzielenie się dobrym wydarzeniem podnosi pozytywny afekt ponad to, co dało samo wydarzenie. Mówiąc o czymś dobrym, przeżywasz to drugi raz. Shelly Gable nazwała to kapitalizacją.

Ale jest jeden warunek i to on decyduje o wszystkim.

Radość rośnie tylko wtedy, gdy druga osoba naprawdę się z Tobą ucieszy.
Dopyta, uśmiechnie się, wejdzie w to z Tobą.
Jeśli opowiesz to komuś, kto skwituje „no dobra” albo od razu znajdzie dziurę albo zacznie opowiadać o sobie radość nie urośnie.
A wręcz odwrotnie.
Radość zgaśnie.

Dlatego nie chodzi o to, żeby mówić wszystkim.
Chodzi o jedną osobę, która umie się cieszyć Twoim dobrem.
I nie musisz być gadułą. To może być jedno zdanie czy wiadomość - do jednej bliskiej Ci osoby.

Zadanie na dziś: opowiedz komuś o jednej dobrej rzeczy z Twojego dnia.
Wybierz kogoś, kto się ucieszy.

A jeśli nie wiesz komu, napisz tę dobrą rzecz tu, w komentarzu.
Ucieszę się razem z Tobą 🔮

🔮 Jestem Edyta - studiuję psychologię na SWPS. Od 6 lat wspieram kobiety 40+, tłumacząc na język psychologii, co znaczą zapisy zawarte w ich polu informacyjnym i jak dotrzeć do własnej podświadomości.

👀 ZAOBSERWUJ .derecka
jeśli czujesz, że potrzebujesz więcej pozytywnych emocji na co dzień

⛩️ Brama 7 - celebracja/radość/pozytywne emocje/delektowanie się

14/07/2026

Aromat parzonej kawy.
Smak ulubionego napoju.
Ciepła woda na skórze.

Wokół nas doznania zmysłowe na wyciągnięcie ręki, ale najczęściej ich potencjał pozostaje zmarnowany. Zatopione w myślach, problemach, zadaniach, planowaniu, jesteśmy w przyszłości albo w przeszłości.
A tu i teraz nie istnieje.

Pijesz kawę z telefonem w ręce.
Pod prysznicem planujesz dzień.
Jedząc, zastanawiasz się, co kto powiedział i jak trzeba było odpowiedzieć.

A przecież chodzi o delektowanie się życiem - tym tu i teraz, zamiast czekać na urlop, na weekend, na specjalną okazję.

Smak, dotyk i węch to jedyne zmysły, w których bodziec dosłownie dotyka ciała.
Wzrok i słuch działają z dystansu, dlatego łatwiej je przeoczyć.

Węch jest tu wyjątkowy: jako jedyny zmysł nie musi przechodzić przez wzgórze w drodze do ośrodków emocji i pamięci. Sygnał idzie najkrótszą drogą, prosto do ciała migdałowatego i hipokampa. Dlatego zapach uderza w emocję szybciej, niż zdążysz o niej pomyśleć.

Nie potrzebujesz nowych przyjemności.
Potrzebujesz wziąć z tych, które już masz.

Zadanie na dziś:
wybierz jedną z trzech i przeżyj ją w pełnej uwadze.
Tylko jedną i choćby raz. Wystarczy (na początek).

Podziel sie w komentarzu, jeśli zrobiłaś.

🔮 Jestem Edyta - doktor nauk humanistycznych, studiuję psychologię na SWPS. Tłumaczę kobietom 40+, co mówi ich podświadomość: łączę pracę z polem informacyjnym z wiedzą psychologiczną i od 6 lat pomagam im zobaczyć własne wzorce i blokady.

👀 ZAOBSERWUJ .derecka
jeśli czujesz, że potrzebujesz więcej pozytywnych emocji na codzień

⛩️ Brama 7 - celebracja/radość/pozytywne emocje/delektowanie się

13/07/2026

DZIEŃ 1/7 - Zauważ i nazwij 🔮
„Fajnie”. „Super”. „Spoko”. „W porządku”. „Ekstra”.
A po drugiej stronie: „masakra”, „tragedia”, „jakoś leci”.

To nie są emocje.
To określenia, którymi zbywamy to, co naprawdę czujemy. Bardzo wygodne, tak skonstruowane, by znaczyć wszystko, co mogłoby być pozytywnym stanem emocjonalnym.

Dlaczego to ważne dla nas w pierwszym dniu wyzwania?
Bo pokazuje, że tak samo jak nie umiemy nazwać radości, nie umiemy nazwać precyzyjnie smutku czy lęku.

A nazywanie naszych emocji działa (to jedno z ważnych narzędzi psychoterapeutycznych).
Badania pokazują, że gdy ubierasz uczucie w słowo, mózg zmienia bieg: wycisza się Twój wewnętrzny alarm(ciało migdałowate), a włącza rozumienie (kora przedczołowa ).
Nazwane przestaje rządzić z ukrycia.

Twoje zadanie na dziś:
Złap jeden dobry moment.
Zatrzymaj się.
Nazwij, co czujesz ale konkretnie:
Radość? Spokój? Duma? Ulga? Wdzięczność?

Prześlij tę rolkę komuś, kto na wszystko mówi „fajnie” , bo może właśnie tego potrzebuje tego ćwiczenia

Jestem Edyta - doktor nauk humanistycznych, studiuję psychologię na SWPS. Od 6 lat pracuję z kobietami 40+ i pomagam zobaczyć i zrozumieć ich własne wzorce, przekonania i blokady.

Zaobserwujderecka

12/07/2026

Brak radości nie boli. I właśnie to jest w nim najgroźniejsze.

Kryzys czujesz od razu.
A życie bez radości? Ono się po prostu dzieje.
Dzień za dniem: zadania, obowiązki, odhaczanie.

Nawet nie zauważasz, że staje się to Twoim stanem normalnym.
Bo tak działa mózg: powtarzalny stan uznaje za normę i przestaje go rejestrować.
Jeśli Twoją codziennością jest napięcie i przetrwanie, mózg robi z nich stan domyślny. Znany i stąd bezpieczny.

Zagrożenia wyłapuje się automatycznie, bo tak jesteśmy ewolucyjnie stworzeni.

Ale na dobre chwile trzeba mózgowi po prostu wskazać palcem.
I to jest dobra wiadomość: radości można się nauczyć.

Dlatego od poniedziałku zapraszam Cię na wyzwanie:
7 dni. Jedno proste zadanie dziennie. Kilka minut.

Ale zanim do tego przejdę zrób jedną rzecz:
prześlij tę rolkę osobie, z którą chcesz przejść to wyzwanie razem. Albo komuś, komu radość by się przydała.

To nie jest zwykłe „udostępnij”: badania Shelly Gable pokazują, że dzielenie się dobrym z drugą osobą wzmacnia radość. Robienie rzeczy wspólnie dodatkowo to umacnia.

Co zyskasz, jeśli zrobisz wyzwanie świadomie?
🔮 zaczniesz zauważać dobre momenty, które dziś przelatują niezauważone
🔮 nauczysz się je zatrzymywać i przedłużać, to trenowalna umiejętność (badania Freda Bryanta nad savoringiem)
🔮 poczujesz różnicę w zwykłym, powszednim dniu , bez wywracania życia o 180 stopni

Jestem Edyta - doktor nauk humanistycznych, kończę studia psychologii na SWPS. Tłumaczę kobietom 40+, co mówi ich podświadomość: łączę pracę z polem informacyjnym z wiedzą psychologiczną i od 6 lat pomagam im zobaczyć własne wzorce i blokady.

Zaczynamy w poniedziałek.
Będziesz? I pamiętaj -wejdź z kimś 🔮

ZAOBSERWUJderecka, jeśli czujesz, że potrzebujesz więcej radości

psychologia radość rozwój osobisty podświadomość pole informacyjne

⛩️ Brama 7: Celebracja

10/07/2026

Są trzy proste czynności, zbliżające ludzi do siebie:
1. wspólne jedzenie, 2. wspólna radość
I jest ta 3...

Od 6 lat pomagam kobietom zrozumieć podświadome zapisy w polu informacyjnym i widzę podobny wzorzec: przychodzą wyczerpane, bez zasobów na zmianę. Zanim cokolwiek ruszymy, szukamy miejsc, którymi energia ucieka.

I zwykle trafiamy na ten sam niepozorny rytuał - to
3. wspólne narzekanie.

Tu muszę powiedzieć coś w naszej obronie: bo my POLACY jesteśmy w tym mistrzami, u nas narzekanie to nie pesymizm, tylko sposób nawiązywania kontaktu. Ponarzekanie sobie wspólnie pełni tę samą funkcję co uścisk dłoni.

Bo wspólne narzekanie daje coś cennego: daje potwierdzenie. Bo czujesz, że ktoś widzi podobnie. Dlatego to działa i dlatego tak trudno to zauważyć.

Ale Twój układ nerwowy nie wie, że narzekasz „towarzysko”.
Każda taka rozmowa to dla niego sygnał zagrożenia. Mózg lubi koncentrować się na tym co złe a wspólne narzekanie tę skłonność codziennie trenuje.

Badania nad wspólnym rozpamiętywaniem problemów pokazały pewien paradoks:
te same rozmowy, które pogłębiają bliskość, podnoszą napięcie i obniżają nastrój.
Więź rośnie ale zasoby topnieją.
Dlatego czujesz się wyczerpana, choć przecież tak miło było sobie ponarzekać.

Co z tym zrobić?
Na pewno nie „przestać narzekać”, bo to odcięłoby Cię od czegoś, co łączy z innymi.

Ale wprowadź zasadę domykania.
Po wspólnym narzekaniu dorzuć jedno zdanie o czymś, co się udało czy ucieszyło.
Więź zostaje, a układ nerwowy dostaje sygnał odwołania alarmu.
🔮 Jestem Edyta - doktor nauk humanistycznych, studiuję psychologię na SWPS. Tłumaczę kobietom 40+, co mówi ich podświadomość: łączę pracę z polem informacyjnym z wiedzą psychologiczną i od 6 lat pomagam im zobaczyć własne wzorce i blokady.

👀 ZAOBSERWUJderecka, jeśli chcesz rozumieć, co naprawdę Tobą kieruje.

psychologia narzekanie relacje układ nerwowy podświadomość pole informacyjne
⛩️ Brama 7: Celebracja

09/07/2026

„Nie ciesz się za wcześnie. Jeszcze zapeszysz.”
Znasz ten moment? Gdy dzieje się coś dobrego i zanim zdążysz to poczuć, coś w Tobie już szuka haczyka?
Od 6 lat pomagam kobietom zrozumieć podświadome zapisy w polu informacyjnym i widzę u wielu z nich ten sam wzorzec. I zawsze stoją za nim te same dwa powody.

POWÓD 1 - ten oczywisty.
Słyszałaś to zdanie w dzieciństwie, wiele razy.
A dziecko nie ma jeszcze narzędzi, żeby pomyśleć „mama tak uważa”.
Dziecko myśli sobie, że tak działa świat i że radość przyciąga karę.
To zdanie nie zapisało się jako czyjaś opinia, zapisało się jako fakt o świecie.
Dlatego dziś nie brzmi jak przekonanie. Brzmi jak prawda.

POWÓD 2 - ten, którego się nie spodziewasz.
Badaczka Brené Brown przez lata pytała ludzi o emocje.
I odkryła coś zaskakującego: najbardziej wrażliwą emocją nie jest wstyd ani strach.
Jest nią radość. Bo radość oznacza, że masz coś do stracenia.
Więc mózg robi „próbę generalną tragedii” - gasi radość na starcie i wyobraża sobie najgorsze, żeby ból, jeśli przyjdzie, nie zaskoczył.

Czyli myślenie o pechu, zapeszanie to tak jakby „polisa ubezpieczeniowa na wypadek rozczarowania”.
Tylko że ta polisa nie działa. Kiedy trudne rzeczy przychodzą, bolą tak samo. Jedyne, co realnie tracisz, to radość, tę radość tu i teraz.

Pierwszy powód mówi, skąd to masz. A drugi powód, dlaczego wciąż to trzymasz.

Co pomaga?
Brown znalazła jedną wspólną cechę u ludzi, którzy umieją przeżywać radość: w momencie, gdy przychodzi, zatrzymują się i nazywają to, co dobre, dokładnie wtedy, gdy trwa.
I uświadamiają sobie: „To jest dobre. I to jest teraz.”

Następnym razem, gdy usłyszysz w głowie „nie ciesz się za wcześnie” - spróbuj właśnie tego.

🔮 Jestem Edyta - doktor nauk humanistycznych, studiuję psychologię na SWPS. Tłumaczę kobietom 40+, co mówi ich podświadomość: łączę pracę z polem informacyjnym z wiedzą psychologiczną i od 6 lat pomagam im zobaczyć własne wzorce i blokady.

👀 ZAOBSERWUJ mój profil, jeśli chcesz rozumieć, co naprawdę Tobą kieruje.

09/07/2026