08/06/2021
Przez wieki medycyna chińska rozwinęła różnorodne sposoby leczenia, spośród których najlepiej znane są akupunktura, ziołolecznictwo, masaż, nastawianie kości, dieta, a także ćwiczenia mające na celu pielęgnowanie własnej energii. Założenia leżące u podstaw medycyny chińskiej i chińskiego systemu myślowego są zasadniczo takie same. Światopogląd oraz rozumienie cyklicznych i sezonowych faz rozwojowych, zgodnych z naturą transformacji i zmian w życiu, a także pojęcia zdrowia i choroby, odzwierciedlały się we wszystkich aspektach starożytnego chińskiego trybu życia i można je odnaleźć nawet dziś w chińskiej astrologii (ba zi), geomancji (feng shui) i popularnej formie przepowiadania przyszłości (yi jing). Bardziej naukowe formy ba zhi, feng shui i yi jing zostały włączone w chińską praktykę medyczną.
Filozoficzne i duchowe aspekty medycyny chińskiej mają swoje źródła w naukach trzech mistrzów: Laozi, Konfucjusza i Buddy. Chińczycy, zrozumiawszy dogłębnie istotę ludzką i przyczyny chorób, zwracali uwagę na wewnętrzne czynniki sprawcze, emocje i stany umysłu. Dziś każda z chińskich metod medycznych może być stosowana pojedynczo, a także objawowo, bez konieczności odnoszenia się do mentalno-emocjonalnego stanu pacjenta. Jednakże jak wynika ze starożytnych tekstów i nauk, lekarze i uzdrowiciele najwyższej rangi podchodzili do człowieka jako całości, uwzględniając wszystkie trzy wymiary: fizyczny; energetyczny i psychologiczny. Może to również tłumaczyć nacisk, jaki kładziono na praktyki transformacji wewnętrznej, a zwłaszcza doskonalenie umysłu, co często było podkreślane w starszych tekstach. Współczesne zachodnie teorie występujące w psychologii i psychoterapii mają wpływ na lepsze zrozumienie chińskich starożytnych koncepcji i posiadają tę zaletę, że oferują zachodniemu terapeucie więcej precyzyjnych narzędzi do radzenia sobie z problemami.
Starożytna medycyna chińska opierała się na zaawansowanym systemie diagnostycznym, pozwalającym przewidzieć zaburzenia równowagi i dzięki temu zapobiec rozwojowi choroby. Profilaktykę chwalono jako lepszą strategię niż leczenie istniejącej już choroby.
W ostatnich dekadach medycyna chińska stała się znana jako TMCh (tradycyjna medycyna chińska). Termin ten został ukuty w pierwszych latach istnienia komunistycznych Chin, żeby odróżnić ją od zachodniej medycyny alopatycznej. Wiele starożytnych koncepcji jednak usunięto, próbując nadać medycynie chińskiej bardziej naukowy i „medyczny" charakter. Przykładowo, usuwano z dawnych ksiąg medycznych fragmenty odnoszące się do psychiki i ducha oraz szamanistycznego podłoża akupunktury, tym samym zredukowano akupunkturę jedynie do terapii refleksologicznej. Z drugiej strony tradycja europejska, która początkowo pozostawała pod wpływem klasycznej medycyny chińskiej, pozwoliła na zachowanie pewnych aspektów tradycji. Na szczęście, obecnie w Chinach powraca się do starożytnych korzeni medycyny chińskiej. W ciągu ostatnich 40 lat wiele z klasycznych chińskich tekstów medycznych zostało przetłumaczonych i opatrzonych komentarzami, dzięki czemu doszło do połączenia teraźniejszości z przeszłością.
Na Zachodzie chińskie koncepcje medyczne znalazły wspólny grunt pojęciowy we Francji i w Niemczech w teoriach homeopatycznych Hahnemanna. Na początku XX wieku wielu lekarzy homeopatów z Francji przekonało się do akupunktury i stworzyło jej europejską wersję. Zarówno homeopatia, jak i akupunktura uważane są za „wibracyjne/energetyczne" metody medyczne i w obu postrzega się człowieka wielopłaszczyznowo. Obie również miały przeciwników i były odrzucane przez medycynę alopatyczną jako nieposiadające podstawy materialnej i naukowej. Co więcej, starożytny i obcy język oraz koncepcje medycyny chińskiej wciąż sprawiają, że trudno współczesnym lekarzom zachodnim zaakceptować akupunkturę i włączyć ją do swojego terapeutycznego arsenału. Pomimo coraz większej ilości badań naukowych wykazujących skuteczność tej metody leczenia zachodni świat medyczny pozostaje sceptyczny.
Dziś jesteśmy w ekscytującym momencie zwrotnym, kiedy to fizyka nuklearna i zachodnie technologie medyczne są w stanie wykazać nie tylko wiarygodność starożytnych koncepcji chińskich, ale nawet fizyczny, realny wymiar kanałów i punktów akupunkturowych.
Stosowanie najnowszych technologii zachodnich można jedynie wzbogacić poprzez głębszą wizję orientalną i zrozumienie natury ludzkiej, dzięki czemu połączone zostaną inteligencja i mądrość, doskonale przeciwstawiane w chińskiej paraboli połączenia Ognia z Wodą
