Gabinet Psychoterapii Psychodynamicznej Paweł Bodzon

10/04/2026

https://www.facebook.com/share/1Ddqzpwx6z/

Anna Król-Kuczkowska: Terapia nie polega na tym, by „wyciąć” to, co nam zrobiono, zapomnieć o tym, ale by uczyć się z tym żyć, w najlepszy możliwy dla siebie i innych sposób. Przestać się obwiniać i karać, nie próbować odtwarzać przeszłości. Jeśli ojciec nie był w stanie nas kochać tak jak potrzebowaliśmy, jeśli matka była wobec nas okrutna, to jest to nieodwracalna strata. Do przeszłości wrócić się nie da, nie można mieć znów trzech lat i innego rodzica.
Agnieszka Jucewicz: Niektórzy mają jednak nadzieję, że ktoś im tę „dziurę” zalepi.
Anna Król - Kuczkowska: Dr Martha Stark, psychiatra i psychoanalityczka, nazywa to nieustępliwą nadzieją na realizację niemożliwego.
Takie osoby często szukają kogoś, ale nie tam, gdzie trzeba, i nie tego, co trzeba. Na przykład angażują się w kolejny przemocowy związek, żywiąc nadzieję, że partner się odmieni i w ten sposób symbolicznie odmieni tę pierwotną relację.
To się nie może wydarzyć, a koszt tej iluzji może być ogromny.
W poszukiwaniu kogoś, kto odczaruje przeszłość, przegapiamy w swoim życiu ludzi, z którymi można budować teraźniejszość i przyszłość.

Fragment rozmowy "Co za wstyd", "Charaktery 07/2017.
Rozmowa jest również częścią książki Agnieszki Jucewicz "Czując. Rozmowy o emocjach."
fot Inna Gurina

28/01/2026

Grupa terapeutyczna dla dorosłych - trwają konsultacje. Pierwsze osoby chętne już czekają na kolejnych uczestników. Może to dobry moment dla ciebie lub osób które znasz.
Potrzebujesz, zadzwoń, napisz. Nie potrzebujesz - przekaż dalej ->

30/11/2025

„Wstyd i zazdrość to formy wewnętrznego zamętu obecne w życiu każdego człowieka, które wywierają na nas przemożny potajemny wpływ i kierują naszym zachowaniem. Do tych uczuć przyznajemy się niechętnie, bo nie przynoszą nam chluby. Wstyd odczuwamy wtedy, gdy nagle urywa się interakcja z drugim człowiekiem lub popełniamy gafę; gdy dochodzi do nieporozumień, błędnych spostrzeżeń i mylnych osądów; gdy dostrzegamy puste i szydercze spojrzenia tam, gdzie spodziewaliśmy się empatii; gdy liczymy na uśmiech drugiej osoby, a widzimy w jej oczach odrazę; gdy przeżywamy osamotnienie i rozczarowanie, bo nie znajdujemy słów, by wyrazić nasze pragnienia, gdy odczuwamy potworną, beznadziejną pustkę, nie mogąc nawiązać kontaktu z drugim człowiekiem i doświadczamy otępienia, a zarazem wściekłości w wyniku spustoszeń wywołanych nadużyciem. Wszystkie te puste przestrzenie wypełnia wstyd. Czujemy wstyd, gdy ponosimy porażki. Największa porażka to niemożność zbudowania więzi z innymi istotami ludzkimi, a pierwszą taką istotą jest matka. Zazdrość odczuwamy, dostrzegając, że istnieje ktoś (na podstawowym poziomie – edypalny rywal lub rodzeństwo), kto nawiązał relację tam, gdzie nam się nie powiodło.”

Phil Mollon Wstyd i zazdrość. Ukryty zamęt. Przekład: Marta Lipińska, Oficyna Ingenium, Warszawa, 2024.
fot Stephanie Harvey

24/08/2025

Jesienna grupa terapeutyczna dla dorosłych już rozpoczęła konsultacje. Pierwsze osoby chętne już czekają na kolejnych uczestników. Może to dobry moment dla ciebie lub osób które znasz. Rok to dobry okres na sprawdzenie się w grupie.
Potrzebujesz, zadzwoń, napisz. Nie potrzebujesz - przekaż dalej ->

10/04/2025

https://www.youtube.com/watch?v=CiIL3WJ5JNw&t=655s

Gościem Rozalii Chudzik jest Paweł Bodzon, psychoterapeuta, a tematem teoria przywiązania.

10/02/2025

https://www.facebook.com/100045278984076/posts/1138552814330674/?mibextid=rS40aB7S9Ucbxw6v

„Nie doceniamy dziś tej głębokiej potrzeby: potrzeby bycia widzianym. Dostrzeżonym w niepowtarzalności, indywidualności, jedyności. Dlatego właśnie jesteśmy tak bezradni wobec tych pokus i pragnień, na których z powodzeniem żeruje rynek. I nie chodzi tu wcale o banalne zaspokajanie jakichś narcystycznych potrzeb coraz bardziej zobojętniałej, a zarazem coraz bardziej przestraszonej i zdezorientowanej klasy średniej. Chodzi o najprostszą ludzką potrzebę. Najbardziej bazowe pragnienie.”

Tomasz Stawiszyński „Powrót fatum” Wydawnictwo Znak
fot Milada Vigerova

18/12/2024

"Strachu przed śmiercią nie można wyeliminować i towarzyszy on nam przez całe życie; sygnalizuje zagrożenie i ma chronić przed niebezpieczeństwem. Lęk odczuwany w obliczu śmierci - jeżeli nie osiąga przesadnego natężenia i nie jest przeżywany w trybie prześladowczym – dowodzi obecności w świecie wewnętrznym sił umożliwiających dostrzeganie wartości życia i jego ochronę."

Franco De Masi, Kres istnienia Psychoanalityczne rozważania o przemijalności; Oficyna Ingenium, Warszawa 2020, tłum. Danuta Golec).

fot Paweł Szymański

23/11/2024

Zofia Milska-Wrzosińska: Przychodząc na ustawienia Hellingera, słyszymy, że istnieje odwieczny porządek, który został naruszony. To może dotyczyć kogoś sprzed dwóch albo pięciu pokoleń, zależnie jaka efektowna fantazja przyjdzie hellingerowcowi do głowy.
Jeżeli ktoś w starszym pokoleniu był krzywdzicielem, wyrządził zło naszej rodzinie, to wypadł poza system rodzinny i teraz na takim seansie trzeba go przywrócić na jej łono, bo to powoduje cierpienie pozostałych. W związku z tym należy tego krzywdziciela przywrócić, starszych uhonorować, ukorzyć się, przeprosić, pokłonić się i tak dalej. A wszystko w imię niczym nie popartej, arbitralnie przyjętej ideologii. Hellinger był przez pewien czas zakonnikiem i niektórzy uważają, że część założeń wynika właśnie z fałszywego rozumienia myśli chrześcijańskiej.

Oliwia Fryc: W Polsce ustawienia są coraz popularniejsze, tylko że tutaj zastępujemy terapeutę „wszech-czującym" ustawiaczem, który ma wprowadzić porządek w nasze życie.

ZMW: Kiedy do Polski weszły ustawienia, jakieś 25-30 lat temu, z poczucia zawodowego obowiązku obejrzałam wiele nagrań z Hellingerem. Z równie wielkim wrażeniem, co i niesmakiem obserwowałam, jak despotycznie zarządza tym, co się dzieje. Jak mówi ludziom, co czują, dlaczego czują, a przede wszystkim, co powinni czuć, myśleć i robić. Na przykład zgłosiła się para, która miała trudności w związku i chciała się rozstać. Hellinger wtedy zaczął dokładnie wypytywać o wszystko, łącznie z życiem intymnym. Przypominało to raczej klimat przesłuchania niż wywiadu psychoterapeutycznego. Okazało się, że ona kiedyś samoistnie poroniła. Wtedy Hellinger uznał, że pewnie tak naprawdę zrobili aborcję, bo nie chcieli dziecka, więc teraz muszą przywracać do rodziny tego „przodka", odgrywanego przez uczestnika grupy. Nie było żadnych powodów, żeby uznać, że to jest przyczyna ich problemu, ale Hellinger tak arbitralnie postanowił.
Chociażby na tym przykładzie możemy stwierdzić, że ustawienia to antyteza wszystkiego, co powinno się wydarzać w psychoterapii. Terapeuta, jeśli jest autorytetem, to tylko w tym sensie, że jest ekspertem psychoterapii, profesjonalistą, a nie wszechwiedzącym guru, nauczycielem wszystkiego, przewodnikiem duchowym i tak dalej. Tak samo w psychoterapii bywa ważne poczucie przynależności do grupy, ale nie na zasadzie zależności i podległości, a już na pewno nie w stosunku do prowadzącego.

fragment rozmowy dla Dużego Formatu
fot Abishek

06/10/2024

Proces psychoterapii często prowadzi do zmian, które nie wszystkim się podobają. W efekcie terapii przestajemy zadowalać innych kosztem siebie. Uczymy się stawiania zdrowych granic, co bywa trudne dla osób, które przyzwyczaiły się do naszej "dawnej" wersji. To normalne, że te zmiany spotykają się z oporem – ale jednocześnie warto pamiętać, że wyznaczanie granic to krok w stronę zdrowych, autentycznych relacji.

06/08/2024

W listopadzie ruszamy z kolejną grupą. Zapraszam osoby zainteresowane tą formą pomocy do kontaktu ze mną (608 671 443) lub panią Izabela Prandota-Niziołek (504 318 741)

Strona poświęcona Gabinetowi Psychoterapii Psychodynamicznej dla młodzieży i dorosłych w Olsztynie

06/05/2024

Wnioski płynące z lekcji o równowadze
1. Nieustanne dążenie do przyjemności (i unikanie bólu) prowadzi do bólu.
2. Wyzdrowienie rozpoczyna się od abstynencji.
3. Abstynencja resetuje ścieżkę nagrody mózgu, oddając nam zdolność do czerpania radości z prostszych przyjemności.
4. Samoograniczanie tworzy dosłowną i metapoznawczą przestrzeń między pragnieniem a konsumpcją, która jest współczesną koniecznością w naszym przeładowanym dopaminą świecie.
5. Leki mogą przywrócić homeostazę, ale warto zastanowić się, co tracimy, lecząc ból.
6. Naciśnięcie szali po stronie bólu prowadzi do przyjemności.
7. Należy jednak uważać, by nie uzależnić się od bólu.
8. Radykalna uczciwość wzmacnia świadomość, pogłębia intymność i sprzyja rozwijaniu poczucia obfitości.
9. Prospołeczny wstyd pomaga nam poczuć, że należymy do ludzkiego plemienia.
10. Zamiast uciekać od świata, możemy znaleźć upragnioną ucieczkę, zanurzając się w nim.

Anna Lembke, Niewolnicy dopaminy. Jak odnaleźć równowagę w epoce obfitości
tłum. Grażyna Chamielec

Osoby zainteresowane kształceniem się w nowoczesnej psychoterapii uzależnień zapraszamy do naszej Szkoły (SPOPU), więcej informacji - na naszej stronie
fot Ugo Mende