Opm-Med Ośrodek Psychoterapeutyczno-Medyczny w Opolu

01/01/2025

Nowy Rok – nowy początek! 🎉
Czujesz, że czas coś zmienić? W naszym ośrodku z pomocą doświadczonych terapeutów możesz odzyskać kontrolę nad swoim życiem.

🚨 Grupa rusza już 6 stycznia – ostatnie wolne miejsca!
Nie czekaj – podejmij decyzję, która zmieni Twoją przyszłość.

📞 Zadzwoń: 882 597 992
✉️ Napisz: [email protected]
💻 Dowiedz się więcej: https://opm-med.pl/

Zrób pierwszy krok – my pomożemy Ci przejść całą drogę! 🌟

12/06/2023

Jedna, kameralna grupa terapeutycznajest idealnym miejscem do znalezienia zrozumienia, empatii i wsparcia w koniecznych zmianach.

02/06/2023

Wielkie podziękowania dla nowych liderów wśród moich fanów! 💎

Teresa Stańczyk

15/11/2022

🤔Nasze Wewnętrzne Dziecko – powrócimy dziś do dzieciństwa

Drogi czytelniku, zamknij na moment oczy i przypomnij sobie jeden obraz z dzieciństwa, możesz go narysować, opisać na kartce. Jaki on jest? Co czujesz wracając w te miejsca, do tych osób? Co wtedy mogłeś czuć? Jak wspominasz ten czas? 🧜‍♂️

🟧Każdy człowiek, jak pisze Stefanie Stahl (2021), potrzebuje ciepłego, troskliwego, bezpiecznego miejsca, ostoi, przystani. Z założenia takim miejscem dla dziecka powinnien być dom rodzinny – gdzie czuje się akceptowane, kochane i szczęśliwe. Czy zawsze tak jest ⁉️ Z naszego dzieciństwa niesiemy ze sobą do dziś cały bagaż doświadczeń i uczuć, to w tym czasie kształtowało się nasze poczucie wartości, poczucie akceptacji oraz poczucie przynależności.

🟧Wiele osób ma trudne, często traumatyczne wspomnienia z dzieciństwa, często są one wyparte, zakopane, nie pamiętamy ich, mówimy, że dzieciństwo było udane. Czasami sądzimy, że to normalne, np. być bitym jako dziecko. Nawet jeśli uznamy taki czas dzieciństwa za „nienajgorszy”, to często nie wyniesiemy z niego tzw. pierwotnego zaufania do siebie i do ludzi. Będziemy wciąż walczyć o bycie lubianym, wątpić czy inni naprawdę nas lubią, nie będziemy wierzyć w siebie, będziemy wciąż oczekiwać od innych osób, aby zaspokoili nasze potrzeby np. bezpieczeństwa. To pułapka. Jak pisze Stahl: „Kto nie ma oparcia w samym sobie, nie znajdzie go też w świecie zewnętrznym”.

🟧W psychologii sumę doświadczeń, które ukształtowały człowieka w dzieciństwie (pozytywnych i negatywnych) nazywa się Wewnętrznym Dzieckiem. Najczęściej nie pamiętamy tych wydarzeń, jednak tkwią one w nas, w naszej nieświadomości i wpływają na nasze życie jako Dorosłego.
Wewnętrzne Dziecko w Tobie czytelniku robi wszystko co może, aby nie doświadczyć różnego typu skarg, niechęci, cierpień i zniewag z okresu dzieciństwa. Robi też wszystko, żeby w końcu dostać to, czego nie dostało w dzieciństwie, aby zaspokoić niezaspokojone potrzeby np. akceptacji.

🟧Wyobraź sobie sytuację: Zawsze kiedy prosisz o coś męża i on o tym zapomina np. kupić Twój ulubiony jogurt w sklepie (mimo, że pamiętał o innych zakupach), zawsze wtedy czujesz się wściekła. Wybuchasz złością. Mąż nie rozumie o co chodzi, a Ty jesteś załamana. Czy naprawdę to jest koniec świata?
Głęboka przyczyna tej sytuacji jest gdzie indziej, Twój ojciec nigdy nie zaspokajał Twojej potrzeby bycia zauważoną i ta sytuacja wyzwala też tamte emocje, z dzieciństwa, których nie mogłaś wyrazić do ojca. Odzywa się skrzywdzone dziecko, które się złości, bo ktoś znów Cię nie zauważył…

🙏👶Drogi czytelniku, poznaj swoje wewnętrzne dziecko, ego, siebie – obojętnie jak to nazwiesz. Spróbuj zagłębić się w swoje emocje i poszukać skąd one pochodzą. Przeżyłeś podobne jak w przykładzie sytuację?
Czy zastanawiałeś się jakie jest Twoje Wewnętrzne Dziecko? 💞💞💞

Artykuł na podstawie książki „Odkryj swoje wewnętrzne dziecko” Stefanie Stahl

Ciąg dalszy nastąpi… 🫂

💓

03/11/2022

Często pytamy, czym jest dobre życie?
Posłuchajmy co pisze Carl Rogers:

"Wierzę, że to stało się jasne dlaczego, dla mnie, przymiotniki takie jak: szczęśliwy, zadowolony, rozanielony, przyjemny, nie wydają mi się właściwe do ogólnego opisu procesu, który nazywam “dobrym życiem”, nawet jeśli osoba w tym procesie doświadczałaby każdego z nich w odpowiednim na to czasie.
Ale przymiotniki, które wydają się ogólnie bardziej dopasowane, to: wzbogacony, podekscytowany, satysfakcjonujący, stanowiący wyzwanie, znaczący.

Jestem przekonany, że proces dobrego życia nie jest życiem dla tchórzliwych. Zawiera on w sobie rozciąganie i wzrastanie ku korzystaniu bardziej i bardziej z potencjału danej osoby. Obejmuje odwagę do bycia. Oznacza, angażowanie siebie w pełni w strumień życia.

Jednak dogłębnie ekscytującą rzeczą w byciu człowiekiem jest, że gdy jednostka jest wewnętrznie wolna, wybiera jako dobre życie ten proces stawania się."

09/10/2022

Kilka słów o wstydzie, który masz w sobie od dzieciństwa.
Wstyd to emocja, której poświęcamy niewiele uwagi. Zatrzymaj się dziś z Nami nad tą emocją.
Zapraszamy ;)
W dzieciństwie rodzice/opiekunowie wzbudzają w Tobie poczucie wstydu. Wstyd jest potrzebny, aby funkcjonować w społeczeństwie. Wywiera pozytywny wpływ na Twój rozwój w dzieciństwie. Pod warunkiem, że rodzice wzbudzali go w sytuacjach, kiedy Twoje zachowanie naruszało normy społeczne, w sytuacjach adekwatnych. To uczucie pomagało Ci zahamować niektóre wrogie, agresywne, być może bezmyślne czy egocentryczne zachowania.

Co jeśli uczucie wstydu zostało wpojone Ci w innych sytuacjach? Czy wiesz czym jest toksyczny wstyd?

Być może, jako dziecko, słyszałeś słowa:
„jesteś beznadziejny”,
„nie nadajesz się do niczego”,
„nic z Ciebie nie wyrośnie”,
„inne dzieci są grzeczne, posłuszne, a Ty…. wstydź się” etc.

Słysząc te słowa jako mały człowieczek, zacząłeś nabierać poczucia, że nie jesteś taki jak powinieneś być, że coś z Tobą nie w porządku, że jesteś gorszy od innych. Uczucie wstydu było wykorzystywane przez Twoich rodziców/opiekunów/bliskich w sposób, który odbierał Ci poczucie ważności, godności.

Budzenie w Tobie poczucia winy, poczucia wstydu nieadekwatnego do sytuacji może być z Tobą do dzdzisiaj. Przypomnij sobie sytuacje, w których czujesz wstyd. Zdarza Ci sie wstydzić "za innych"?

Często rodzice/opiekunowie, blokują za pomocą zawstydzania, naturalną potrzebę ekspresji emocji u dziecka. Czy mogłeś w dzieciństwie wyrazić smutek, złość, radość, strach? Czy rodzice Ci na to pozwalali? Czy zdarzało się, że mówili, że np. tak nie wypada?
Być może poprowadziło Cię to do unikania wyrażania emocji, wypierania tego, co czujesz. Podobnie mogło się zadziać z Twoimi dziecięcymi potrzebami: bliskości, akceptacji, kontaktu, przytulenia, ciekawości świata, poznawania swoje i innych ciała, edukacji seksualnej. I tutaj też hamulcem do wyrażania tych potrzeb mógł stać się toksyczny wstyd, który otrzymałeś od dorosłych obok Ciebie.

Posłuchajmy wypowiedzi rodziców, którzy wykorzystują wstyd w sposób toksyczny:

Co tak się przytulasz dzisiaj? Jesteś już za duży na takie mizianie.
Czego się trzęsiesz, jakby naprawdę to było straszne.
To nie są informacje, które powinny Cię ciekawić.
Ciągle zadajesz te same głupie pytania, po co?
Nie można patrzeć i podglądać innych ludzi, bo Cię Bozia ukarze.

Zastanów się dzisiaj – czy jako dziecko ktoś wzbudzał w Tobie nieadekwatne poczucie wstydu?
Czy jako dorosły człowiek wzbudzasz w ludziach/sobie poczucie toksycznego wstydu?

Na koniec posłuchaj:

Kiedy dziecko jest krytykowane, uczy się osądzać.
Kiedy dziecko jest prześladowane, uczy się walczyć.
Kiedy dziecko jest wyśmiewane, uczy się nieśmiałości.
Kiedy dziecko jest zawstydzane, uczy się poczucia winy.
Kiedy dziecko jest rozumiane, uczy się cierpliwości.
Kiedy dziecko jest szanowane, uczy się cenić samego siebie.
Kiedy dziecko jest traktowane sprawiedliwie, uczy się, jak być sprawiedliwym.
Kiedy dziecko może żyć w bezpieczeństwie, uczy się lubić samego siebie.
Kiedy dziecko jest przyjmowane przyjaźnie, uczy się znajdowania w świecie miłości.
(z pedagogicznej mądrości Wschodu, za: Karpowicz, 2007).

Notka na podstawie opowieści Pawła Karpowicza z książki „Terapia wewnętrznego dziecka”, 2007).

(fobia, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, adaptacyjne, dyscocjacyjne, PTSD etc.) to grupa różnych zaburzeń. Pojawia się lęk, który powoduje wiele różnorakich

09/09/2022

Dzień dobry🥰

"Im bardziej jest się uczciwym wobec siebie, tym większą ma się szansę na satysfakcjonujące i udane życie."
Nancy Mcwilliams

Udanego dnia🌻z momentem na zatrzymanie sie:)

29/08/2022

🍀„Nie zmieniając niczego, nic się nie zmieni” – Tony Robbins

Zapraszamy do OPM-MED w Opolu🌻.

Rozpoczęliśmy pracę psychoterapeutyczną w dwóch grupach, są jeszcze wolne miejsca. Jeśli chcesz rozpocząć proces zmiany, czujesz, że cierpisz, może teraz jest dobry czas, by porozmawiać o tym?

Osoby, które chcą uzyskać więcej informacji zapraszamy do kontaktu telefonicznego.

Poznajmy się. 🧘🧘‍♀️🧘🧘‍♂️

🎯🎯🎯
https://opm-med.pl/kontakt/

25/08/2022

🆕 Zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne

➡️W poprzednim poście dotyczącym zaburzeń lękowych i ich rodzajów wspomnieliśmy o bohaterze filmu Dzień Świra – tak kojarzą się nam zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, jako przymus powtarzania pewnych czynności. Większość czytelników zapewne pamięta słodzenie herbaty przez bohatera filmu.

❓ Zastanówmy się, czy my sami nie posiadamy w swoim bagażu zachowań pewnych rytuałów i/lub myśli natrętnych np. czy wracamy sprawdzić czy zamknęliśmy drzwi albo trzy razy stukamy łyżeczką po mieszaniu, zastanawiamy się czy wyłączyliśmy żelazko z prądu?
Każdy z nas może doświadczać pewnych zachowań z grupy obsesji lub kompulsji, ale kiedy mówimy o zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym?

🟡 W literaturze można spotkać krótkie wytłumaczenie „wykonywanie nienormalnych czynności przez normalnych ludzi” (za: Seligman M.E.P., Walker E.F, Rosenhan D.L, 2003). Człowiek jest świadomy, że obsesje i/lub kompulsje stanowią wytwór umysłu, mimo to je wykonuje.

🟡 Dwa ważne słowa: Obsesja i Kompulsja.
1. Obsesja – powracające uporczywe myśli, wyobrażenia, impulsy, które człowiek sobie uświadamia, ale nie potrafi ich kontrolować, zapanować nad nimi, ma poczucie narzucenia tych myśli z zewnątrz.
Przykłady obsesji: czy wyłączyłem/am żelazko, zamknęłam/em drzwi, jest brudno, mogłam się czymś zarazić, mogłabym/mógłbym kogoś udusić, muszę wrócić etc.
2. Kompulsja – reakcje na myśli, czyli wykonywanie tych samych czynności, często w postaci rytuałów (np. ciągłe mycie rąk) czy czynności umysłowych (np. powtarzenie nieustannie modlitwy), dla osoby je wykonującej są one męczące, powodują dużą destabilizację życia, osoba ma świadomość ich nieadekwatności jednocześnie nie potrafi nad nimi zapanować.

🔄Przykłady kompulsji: kilkakrotne sprawdzanie czy zamknięte są drzwi do mieszkania, czy żelazko wyłączone, układanie bielizny, odzieży według kolorów, powtarzanie mycia rąk, nieustanne czyszczenie powierzchni z brudu etc.

🟡 Celem wykonywania czynności jest poprawa złego samopoczucia – wykonywanie tych czynności przynosi na chwilę ulgę od lęku, mają za zadanie odwrócić możliwość wydarzenia się czegoś złego, groźnej sytuacji. Czynności te nie mają jednak bezpośredniego powiązania i nie ma realnie możliwości za ich przyczyną wpłynąć na to, czemu mają zapobiec. Dają jednak uczucie ulgi choć na chwilę.
U osoby z wyżej wymienionym zaburzeniem występować mogą tylko obsesje lub kompulsje bądź razem obsesje i kompulsje.

➡️W różnych nurtach psychologicznych zaburzenia te są inaczej rozumiane i leczone. Nurt psychodynamiczny przyczyn zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych dopatruje się w nieświadomych konfliktach wewnętrznych, obsesyjne myśli stanowią obronę przed straszniejszą i trudniejszą do zaakceptowania myślą. Obsesja i kompulsja chronią i dają chwilową ulgę do lęku. W psychoterapii ważne jest zatem odkrycie nieświadomych konfliktów i ich przepracowanie wspólnie z psychoterapeutą.

✅Na koniec przypomnijmy sobie bohaterów filmów, jak bardzo obsesje i kompulsje utrudniały im codzienne funkcjonowanie, jak wiele czasu na nie musieli poświęcić i jak bardzo dezorganizujące życie były ich objawy.
Jednocześnie, być może chroniły przed czymś znacznie trudniejszym?

syndrom wypalenia zawodowego, burnout syndrom – pacjent odczuwa wówczas brak satysfakcji z pracy.

20/08/2022

Bez względu na wyjątkowość historii życia każdego wszyscy mamy część wspólną. Niektóre aspekty życia prowadzą do bólu i cierpienia. W trakcie psychoterapii, dzielenie się swoimi doświadczeniami daje szansę zidentyfikowania się z innymi oraz wydobycia z tego wartości dla siebie, co jest znaczące w procesie leczenia.
ZAPRASZAMY do obejrzenia filmu 😀
https://fb.watch/f0dQqCrzVZ/

16/08/2022

UZALEŻNIENIE
➡Pacjenci często rozpoczynając terapię odczuwają pewien poziom izolacji. Czują się niezrozumiani. Uczestnictwo w psychoterapii grupowej pokazuje pacjentowi, że żaden człowiek nie mieszka na samotnej wyspie. Ujawniając tę prawdę, widzimy, że nasi pacjenci odnajdują siebie budując więzi. W pokoju ludzi o podobnych doświadczeniach pacjenci będą mieli wiele okazji do wzajemnej pomocy. Wszyscy mają niepowtarzalną historię do podzielenia się. Bez względu na wyjątkowość historii życia każdego z uczestników grupy, wszyscy mają część wspólną. Niektóre aspekty życia prowadzą do objawów i cierpienia. Udostępniając te informacje, istnieje duża szansa, że każdy pacjent będzie mógł zidentyfikować się z innymi. Jest to potężny zasób leczenia. Dzieląc się swoimi doświadczeniami, zawsze istnieje możliwość, że każdy uczestnik grupy wydobędzie z tego wartość dla siebie i będzie to kolejny krok w stronę zdrowienia.
➡Gdy pacjenci uczestniczą w programie terapii stacjonarnej, są bezpieczni. Ośrodek jest wolny od narkotyków i alkoholu, co oznacza, że jest mniej okazji do złamania abstynencji. Znacznie łatwiej jest gdy istnieje całodobowa opieka i praktycznie nie ma dostępu do substancji psychoaktywnych oraz do innych środków lub zachowań zmieniających nastrój.
Zwłaszcza na początku leczenia osoba uzależniona potrzebuje tego, czego w dotychczasowym życiu jej brakowało: uporządkowania, dyscypliny, jasnych i przejrzystych norm funkcjonowania.
➡Na pierwszym etapie psychoterapii konieczna jest abstynencja od substancji psychoaktywnych, rozumiane jako rozłączenie, po to by zacząć przywiązywać się do członków grupy psychoterapeutycznej. Kolejny etap to praca nad zrozumieniem objawów uzależnienia, mechanizmów uzależnienia oraz praca nad sposobami radzenia sobie z nimi. To jest puntem wyjścia do trzeciego etapu psychoterapii.
Jest to trzeci etap leczenia, tutaj rozpoczyna się praca dotycząca problematyki osobowościowej, dotycząca zdolności do rozwiązywania konfliktów w konstruktywny sposób, do rozwijania dojrzałej, zdrowej współzależności z drugim człowiekiem oraz do poczucia własnej tożsamości i kontroli własnych działań.
➡Psychoterapia ma na celu korektę zaburzeń przeżywania i zachowania, ma usunąć bądź zredukować objawy oraz przyczyny uzależnienia, w tym cechy osobowości powodujące zaburzenia przeżywania.
Słowo „uzależnienie” pochodzi z greckiego źródła „narke”, które w tłumaczeniu oznacza: „odtrętwienie” lub „odbierający czucie”, można przez to rozumieć, że uzależnienie ma na celu uśmiercanie doznań lub stępienie uczuć. W trakcie psychoterapii pacjenci uczą się również rozpoznawania, przeżywania oraz wyrażania uczuć, nawiązania kontaktu z własnymi uczuciami.

Prowadzimy odwyk zamknięty, skierowany w stronę osób uzależnionych od alkoholu, narkotyków, dopalaczy, hazardu, leków lub komputera.

10/08/2022