Wiktoria Kubiec Psycholog

20/08/2026

18/08/2026

Dlaczego trudne wspomnienie czasem wciąż wydaje się teraźniejsze?

Może znasz to uczucie...
Wiesz, że to wydarzyło się dawno temu.
Wiesz, że jesteś już w innym miejscu.
Wiesz, że teraz jest bezpiecznie.
A jednak wystarczy określony zapach, dźwięk, miejsce albo sytuacja… i nagle pojawia się napięcie, lęk, złość albo silna reakcja w ciele.
Jakby Twój organizm reagował tak, jakby zagrożenie znowu było obecne.
To może być zaskakujące, szczególnie kiedy rozum podpowiada: „Przecież to już przeszłość.”
I właśnie na tym polega jedna z trudności związanych z traumą.
Możesz wiedzieć, że coś wydarzyło się w przeszłości, a jednocześnie nadal reagować tak, jakby zagrożenie było obecne teraz.
Wspomnienie obejmuje nie tylko to, co się wydarzyło. Może być również związane z emocjami, odczuciami z ciała i poczuciem zagrożenia.
Reakcje te są związane z historią naszego życia i biologicznymi mechanizmami odtwarzającymi się w naszym układzie nerwowym. Kiedyś miały nas one chronić, lecz trauma utrwala je, przez co nasze zachowanie i reakcje w ciele nie zawsze są adekwatne do sytuacji.

I tutaj wspiera nas terapia w podejściu EMDR.
Celem terapii nie jest wymazanie wspomnienia ani sprawienie, żebyś zapomniał(a), co się wydarzyło.
Chodzi o to, żeby wspomnienie przestało uruchamiać reakcję, która nie odpowiada chwili obecnej.
Żeby z czasem możliwe stało się adekwatne reagowanie, które będzie brało pod uwagę myśl „To było wtedy. Teraz jest inaczej.”

🤓Jeśli chcesz lepiej zrozumieć, co dzieje się w mózgu i układzie nerwowym podczas traumy, zajrzyj do serii „TRAUMA I UKŁAD NERWOWY”.
Tam krok po kroku wyjaśniam mechanizmy biologiczne związane z reakcją na doświadczenie traumatyczne.

🧠Seria opiera się na aktualnej wiedzy naukowej dotyczącej traumy, terapii EMDR, psychologii klinicznej i badań nad skutecznością terapii. Jej celem jest popularyzacja rzetelnej wiedzy o EMDR — bez uproszczeń i mitów, ale w sposób zrozumiały zarówno dla pacjentów, jak i profesjonalistów. Materiały edukacyjne nie zastępują indywidualnej diagnozy, konsultacji ani terapii. Nauka rozwija się nieustannie – dlatego również nasze rozumienie podejścia EMDR będzie rozwijać się wraz z nowymi badaniami.

11/08/2026

Czym właściwie jest EMDR?
📖Rozpoczynamy serię o terapii traumy w podejściu EMDR.

EMDR to podejście terapeutyczne opracowane z myślą o pracy z doświadczeniami traumatycznymi i ich konsekwencjami.
Nazwa EMDR pochodzi od angielskiego Eye Movement Desensitization and Reprocessing — określenia odnoszącego się do odwrażliwiania i przetwarzania z wykorzystaniem ruchów gałek ocznych.

Podejście zostało opracowane przez Francine Shapiro pod koniec lat 80. Początkowo rozwijano je w pracy z osobami doświadczającymi trudności związanych z traumatycznymi wspomnieniami, a następnie poddawano dalszym badaniom. Pierwsze publikacje dotyczące EMDR koncentrowały się na objawach zespołu stresu pourazowego (PTSD).
Dziś EMDR należy do podejść, dla których istnieją dowody skuteczności w terapii PTSD. Jest uwzględniane w międzynarodowych wytycznych dotyczących leczenia tego zaburzenia, m.in. przez WHO i NICE.

Ale czym właściwie jest EMDR?
Jednym z charakterystycznych elementów tego podejścia jest stymulacja bilateralna.
Oznacza ona naprzemienne dostarczanie bodźców po obu stronach ciała. Może mieć różne formy — między innymi ruchy gałek ocznych, bodźce słuchowe albo stymulację dotykową, np. za pomocą pulsatorków.
Ruchy oczu są jednym z najbardziej charakterystycznych elementów EMDR. Nie są jednak całą terapią.
EMDR jest ustrukturyzowanym procesem terapeutycznym, który obejmuje m.in. poznanie historii i aktualnych trudności pacjenta, przygotowanie do pracy, określenie celów terapeutycznych, pracę z wybranymi doświadczeniami oraz późniejszą ocenę zmian.
I właśnie dlatego EMDR nie można sprowadzić do „patrzenia na poruszającą się rękę”.

Co zatem oznacza „przetwarzanie”?
To jedno z najważniejszych pojęć w EMDR.
Przetwarzanie nie oznacza wymazania wspomnienia. Nie chodzi o to, żeby zapomnieć, że dane wydarzenie miało miejsce.
Chodzi o pracę nad tym, jak doświadczenie jest obecnie przeżywane i jak wpływa na funkcjonowanie w teraźniejszości.
W terapii mogą zmieniać się między innymi związane ze wspomnieniem emocje, przekonania dotyczące siebie, reakcje cielesne czy sposób reagowania na sytuacje przypominające o doświadczeniu.
Wspomnienie pozostaje częścią historii człowieka. Celem nie jest usunięcie tej historii, lecz to, aby przestała w takim stopniu wpływać na teraźniejsze życie.

W kolejnych postach przyjrzymy się temu, dlaczego niektóre doświadczenia nadal mogą być przeżywane tak, jakby należały do teraźniejszości, co właściwie oznacza ich „przetwarzanie” i jaką rolę w EMDR odgrywa stymulacja bilateralna.

🧠Seria opiera się na aktualnej wiedzy naukowej dotyczącej traumy, terapii EMDR, psychologii klinicznej i badań nad skutecznością terapii. Jej celem jest popularyzacja rzetelnej wiedzy o EMDR — bez uproszczeń i mitów, ale w sposób zrozumiały zarówno dla pacjentów, jak i profesjonalistów. Materiały edukacyjne nie zastępują indywidualnej diagnozy, konsultacji ani terapii. Nauka rozwija się nieustannie – dlatego również nasze rozumienie podejścia EMDR będzie rozwijać się wraz z nowymi badaniami.

04/08/2026

Nie ma jednej drogi do zdrowienia.

Każdy człowiek wnosi do terapii własną historię, doświadczenia i potrzeby.
Dlatego to, co pomaga jednej osobie, nie zawsze będzie najlepszym rozwiązaniem dla drugiej.
Dla niektórych ważnym wsparciem są ćwiczenia uważności, techniki oddechowe, relaksacja czy aktywność fizyczna. Inni odnajdują pomoc w psychoterapii, której jednym z kluczowych elementów jest bezpieczna relacja terapeutyczna — oparta na zaufaniu, poczuciu akceptacji i wspólnym poszukiwaniu drogi, która będzie odpowiednia dla danej osoby.
Czasem potrzebne jest również wsparcie farmakologiczne lub połączenie kilku różnych form pomocy.
Być może masz już za sobą różne próby poradzenia sobie z bólem.
Niektóre mogły przynieść ulgę. Inne okazały się niewystarczające.
Jeśli jednak mimo upływu czasu i własnych prób radzenia sobie z trudnym doświadczeniem ono nadal jest obecne w Twoim codziennym życiu — wpływa na relacje, sen, poczucie bezpieczeństwa lub codzienne funkcjonowanie — warto rozważyć rozmowę ze specjalistą.
Nie po to, aby oceniać dotychczasowe sposoby radzenia sobie, ale po to, aby wspólnie poszukać drogi, która będzie odpowiadała Twoim potrzebom.

W kolejnych postach przyjrzymy się jednej z takich metod – terapii EMDR. Porozmawiamy o tym, na czym polega, jak przebiega i co wiemy o jej skuteczności z badań naukowych.

28/07/2026

Trauma to nie tylko trudne wydarzenie.

👥Dlaczego dwie osoby mogą przeżyć to samo doświadczenie, a tylko jedna będzie przez długi czas zmagać się z lękiem, napięciem czy poczuciem zagrożenia?
Intuicyjnie szukamy odpowiedzi w samym wydarzeniu.
Współczesna psychologia pokazuje jednak, że trauma nie jest definiowana wyłącznie przez to, co się wydarzyło.

Trauma jest reakcją człowieka na doświadczenie, z którym w tamtym momencie nie miał wystarczających zasobów, by sobie poradzić.
To dlatego każdego z nas może zranić coś innego.
Nie chodzi o to, że jedni są silniejsi, a inni słabsi. Każdy z nas ma inną historię, inne doświadczenia, inny etap rozwoju, inne wsparcie i inne zasoby, z których może skorzystać w obliczu trudnego doświadczenia.

Czasem nie chodzi o to, co się wydarzyło, ale o to, w jaki sposób to doświadczenie przekroczyło nasze możliwości poradzenia sobie.
Bywa, że:
• było go za dużo,
• wydarzyło się za szybko,
• albo przyszło za wcześnie.

To nie oznacza, że każde trudne doświadczenie prowadzi do traumy. Na to, jak człowiek poradzi sobie z wydarzeniem, wpływa wiele czynników – między innymi wcześniejsze doświadczenia, dostępne wsparcie, poczucie bezpieczeństwa oraz zasoby, którymi dysponuje w danym momencie.

Dlatego, gdy mówimy o traumie, warto zadać sobie inne pytanie.
❌Nie: „Czy to wydarzenie było wystarczająco poważne, żeby wywołać traumę?”
✅Ale: „Czy w tamtym momencie człowiek miał wystarczające zasoby, by sobie z nim poradzić?”

🧐Trauma nie uczy nas oceniać wydarzeń.
Uczy nas z ciekawością i uważnością przyglądać się temu, jak różni ludzie przeżywają ten sam świat.