Centrum Diagnozy i Terapii LOGOS dr Grażyna Domanowska

Strona główna
Polska
Ostrołeka
Centrum Diagnozy i Terapii LOGOS dr Grażyna Domanowska

Specjalistyczne Centrum pomocy psychologicznej, psychoterapeutycznej i psychiatrycznej. Terapia Indywidualna. Terapię poprzedza spotkanie diagnostyczne.

~ OFERTA ~
Jeśli poszukujesz skutecznej terapii zapraszamy do "Centrum Diagnozy i Terapii LOGOS" w Ostrołęce i Łodzi. Nasi terapeuci nieustannie podnoszą zawodowe kompetencje oraz poddają swoją pracę terapeutyczną stałej superwizji. Oferujemy profesjonalną pomoc psychologiczną w sytuacjach kryzysów życiowych, rozwojowych, rodzinnych. Oferujemy terapię psychologiczną w postaci:
• psychoterapii ind

ywidualnej dla osób dorosłych, młodzieży i dzieci
• konsultacji i poradnictwa
• pomocy w rozwiązywaniu problemów natury psychologicznej
Psychoterapię prowadzimy w nurcie poznawczo-behawioralnym. Terapia poznawczo-behawioralna opiera się na badaniach empirycznych, które wskazują na jej skuteczność w leczeniu:
• zaburzeń lękowych (fobie, napady paniki, zespół lęku uogólnionego - GAD, fobia społeczna, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe – PTSD, hipochondria)
• zaburzeń nastroju (depresja, choroba afektywna dwubiegunowa- CHAD)
• zaburzeń snu
• zaburzeń odżywiania (anoreksja, bulimia, napadowe objadanie się)
• zaburzeń osobowości
• chorób psychosomatycznych
• przewlekłych chorób somatycznych
• ADHD
• całościowym zaburzeniem rozwoju (autyzm, zespół Aspergera)

Prowadzimy kompleksową diagnozę psychologiczną oraz diagnozę neuropsychologiczną w podstawowym zakresie. Organizujemy dla osób uczestniczących w terapii psychologicznej diagnozę i leczenie prowadzone przez psychiatrę osób dorosłych. Profesjonalne, oparte na rzetelnej wiedzy psychologicznej podejście łączymy ze zrozumieniem, empatią i szacunkiem w pracy z osobami posiadającymi problemy psychologiczne. Zapewniamy bezpieczną i spokojną atmosferę, która sprzyja otwarciu i zmianie w procesie terapeutycznym. Psychoterapia indywidualna stanowi cykl spotkań Pacjenta z terapeutą. Indywidualne sesje terapeutyczne trwają zasadniczo 50/60 minut i odbywają się raz w tygodniu. Ilość i częstotliwość spotkań terapeutycznych jest uzależniona od indywidualnego kontraktu terapeutycznego oraz ustalana wspólnie z Pacjentem podczas pierwszego spotkania diagnostyczno-konsultacyjnego umożliwiającego określenie problemu i określenie form terapii. Terapia Par i Małżeństw. Oferujemy terapię parom, które przeżywają kryzys w związku, trudności w relacji i potrzebują wsparcia psychicznego, poszukują skutecznych sposobów rozwiązania problemów partnerskich, chcą efektywniej porozumiewać się ze sobą i uzdrowić swoje relacje. Terapię rozpoczynamy, jeśli w trakcie konsultacji z parą/małżeństwem udaje się ustalić wspólny cel pracy i obszary zmiany dla obojga partnerów. Podczas procesu terapeutycznego odbywa się przynajmniej jedno spotkanie indywidualne z każdym z partnerów związku. Psychoterapia na odległość. Konsultacje, sesje terapeutyczne na odległość prowadzone są przez wideo rozmowę Skype. Forma sesji terapeutycznych on-line powstała z myślą o osobach, które szukają pomocy psychologicznej i zamieszkają za granicą (Norwegia), z możliwością kontynuowania terapii w formie bezpośredniej w okresie letnim (lipiec / sierpień). Konsultacje i porady psychologiczne. Konsultacje i porady psychologiczne to jednorazowe lub kilku razowe spotkania, mające na celu doraźną pomoc i wsparcie. Pomoc psychologiczna udzielana w formie porady czy konsultacji polega na omówieniu problemu Pacjenta, przekazaniu wiedzy psychologicznej i wspólnym znalezieniu rozwiązania odpowiedniego w sytuacji Pacjenta. Porady i konsultacje z psychologiem obejmują:
- konsultacje z rodzicami dziecka – ustalenie planu diagnostycznego/terapeutycznego
- omówienie wyników przeprowadzonych w Centrum badań psychologicznych dziecka
- konsultacje ze współmałżonkiem lub innymi członkami rodziny Pacjenta

Konsultacje psychiatryczne
Z konsultacji z lekarzem psychiatrą mogą skorzystać tylko Pacjenci objęci terapią psychologiczną w naszym Centrum. Lekarz psychiatra ściśle współpracuje z psychoterapeutami, dzięki czemu zapewniamy całościową opiekę nad Pacjentem. Psychoterapeuta CBT. Jesteś ekspertem od tego, co czujesz i myślisz! Twoje przeżycia, myśli, uczucia i zachowania są niepowtarzalne. Możesz uzyskać pomoc w ich interpretacji, zarządzaniu nimi. W CBT obowiązuje współpraca pomiędzy terapeutą i klientem, która jest zarówno wymagająca, jak i satysfakcjonująca. Możesz aktywnie pracować, aby kształtować swoje życie. To jest moje zadanie, jako terapeuty, aby poprowadzić Cię przez proces zmiany. Zazwyczaj zaczynamy od identyfikacji problemów do pracy. Pomagamy w wyznaczeniu celów, które są realne do osiągnięcia w trakcie terapii. Wykonujemy tak zwaną analizę behawioralną (to, co wyzwala problemy) i analizę funkcjonalną (co sprawia, że problemy utrzymują się) Twojego zachowania. Poprzez rozmowy i wiele regularnych zadań domowych możesz stać się swoim własnym terapeutą i potrafić rozwiązywać swoje problemy samodzielnie. Będziemy zmierzać do opanowania trudnych sytuacji, które napotykasz w życiu, aby czuć się zadowolonym z tego, jaki jesteś, czym dysponujesz i jak żyjesz.

16/04/2026

„Supernova” - dyptyk baletowy

Ciało pamięta to, czego umysł nie potrafi
nazwać..

W choreografii Sharon Eyal „Bedroom Folk” uwidacznia się napięcie między bliskością a odrębnością – ruchy, które jednocześnie przyciągają i odpychają, jakby tancerze negocjowali granice własnego „ja”. W perspektywie psychologii głębi to zapis wewnętrznego dialogu: między potrzebą więzi a lękiem przed utratą autonomii.

Gesty są tu nie tylko estetyką – są symbolem. Fragmentaryczne, powtarzalne sekwencje mogą odzwierciedlać nieświadome wzorce relacyjne, które nosimy w sobie od wczesnych doświadczeń przywiązania. Ciało staje się językiem, którym przemawia to, co wyparte, niedookreślone, a czasem zbyt bolesne, by zostało ujęte w słowa.

Z poziomu klinicznego można tu dostrzec mechanizmy regulacji emocji: oscylowanie między aktywacją a wycofaniem, między pobudzeniem a zamrożeniem. To rytm znany osobom, których układ nerwowy uczył się funkcjonować w warunkach niepewności – gdzie bliskość była jednocześnie źródłem ukojenia i napięcia.

Relacyjnie jest to również opowieść o mentalizacji – o próbie uchwycenia stanu drugiej osoby przy jednoczesnym zachowaniu kontaktu ze sobą. Moment zawahania, zatrzymania ruchu, może być mikromiejscem, w którym pojawia się refleksyjność: „co czuję ja, a co należy do ciebie?”.

To, co szczególnie wybrzmiewa, to obecność cienia – w rozumieniu jungowskim. Napięcie, nieciągłość, niejednoznaczność ruchu mogą reprezentować te aspekty self, które nie zostały w pełni zintegrowane, a które w relacji z drugim człowiekiem znajdują swoją scenę.

To choreografia procesu, nie rozwiązania. Psyche nie dąży do prostego ukojenia, lecz do poszerzenia świadomości poprzez doświadczenie – także tego, co ambiwalentne.

Być może dlatego ten obraz zostaje na dłużej. Dotyka miejsca, w którym każdy – na swój sposób – wciąż tańczy między potrzebą bycia z drugim człowiekiem a potrzebą pozostania sobą.

dr Grażyna Domanowska

20/03/2026

Międzynarodowy Dzień Szczęścia

Szczęście bywa dziś traktowane jak projekt do zrealizowania.
Jak stan, który powinien być trwały, stabilny, najlepiej widoczny na zewnątrz.
A przecież z perspektywy psychologii, to znacznie bardziej złożone doświadczenie.
Nie jest tylko emocją.
Nie jest też wyłącznie wynikiem sprzyjających okoliczności.
Szczęście, to raczej relacja, jaką budujemy z własnym życiem.
W nurcie Acceptance and Commitment Therapy mówimy o nim nie jako o celu samym w sobie, ale jako o efekcie ubocznym życia w zgodzie z wartościami.
To oznacza, że nie pojawia się dlatego, że wszystko układa się „idealnie”.
Pojawia się wtedy, gdy jesteśmy gotowi być obecni, również w tym, co trudne, i mimo tego wybierać kierunek, który jest dla nas ważny.
Szczęście nie wyklucza lęku.
Nie wyklucza smutku.
Nie wyklucza niepewności.
Może współistnieć z nimi wszystkimi.
To moment, w którym czujesz spokój, nawet jeśli nie wszystko jest rozwiązane.
To chwila sensu, nawet jeśli droga wciąż jest niejasna.
To decyzja, by nie odkładać życia „na później”, aż wszystko stanie się łatwe.
Paradoksalnie, im bardziej próbujemy „złapać” szczęście i zatrzymać je na stałe, tym częściej się ono wymyka.
A im bardziej uczymy się robić miejsce na całe nasze doświadczenie, tym częściej ono pojawia się samo.
Dziś możesz zadać sobie inne pytanie niż zwykle:
nie „czy jestem szczęśliwa/y?”,
ale „czy to, jak dziś żyję, ma dla mnie znaczenie?”
Bo szczęście rzadko przychodzi wtedy, gdy je ścigamy.
Częściej pojawia się po drodze, kiedy żyjemy uważnie, autentycznie i w zgodzie ze sobą.

dr Grażyna Domanowska

11/01/2026

Miłość człowieka i kota nie potrzebuje słów..
Rodzi się w ciszy.. w dotyku.. w zapachu.. w spokojnym oddechu obok..

To więź, która leczy..
Reguluje układ nerwowy..
Daje poczucie bycia bezpiecznym..

Kot wybiera..
A gdy wybiera człowieka, tworzy się relacja oparta na pełnym zaufaniu..
Psychologicznie to jedna z najczystszych form przywiązania: obecność bez presji, bliskość bez utraty siebie..

W tym splocie ciała i spokoju świat przestaje być zbyt głośny..
I właśnie tam, w cichej przestrzeni, dzieje się miłość..

dr Grażyna Domanowska

11/01/2026

🌙 Autorski rytuał wieczorny przed snem

Powrót do bezpieczeństwa i regulacji

Sen nie zaczyna się w momencie zamknięcia oczu.
Zaczyna się wtedy, gdy układ nerwowy dostaje jasny sygnał:
już nie muszę być w gotowości.

Oto prosty, autorski rytuał wieczorny, który pomaga domknąć dzień na poziomie ciała i psychiki.

1. Pozycja i sygnał bezpieczeństwa

Połóż się na plecach.
Dłonie ułóż luźno, w pozycji otwartej.
Na twarzy pozwól sobie na delikatny uśmiech, nawet jeśli na początku wydaje się nienaturalny.

Ten drobny gest jest ważny.
Mięśnie twarzy wysyłają do mózgu informację: jest bezpiecznie.
Układ nerwowy reaguje na sygnały z ciała szybciej niż na myśli.

2. Oddech regulujący

Skieruj uwagę na oddech:
• wdech przez nos – 4 sekundy
• zatrzymanie – 2 sekundy
• długi wydech – 7 sekund

Powtórz trzy razy.

Wydłużony wydech obniża napięcie osi stresu i przełącza organizm z trybu działania w tryb regeneracji.
Umysł podąża za ciałem.

3. Domknięcie dnia słowem

Cicho lub w myślach wypowiedz intencję:

„Uwalniam ten dzień.
To, co było.
Teraz wracam do siebie.”

Nazwanie końca dnia jest dla psychiki aktem porządkowania.

4. Symboliczny powrót

Na zakończenie powiedz:
Gdy śpię — reguluję się.
Gdy odpoczywam — odzyskuję zasoby.
Gdy zasypiam — wracam do wewnętrznego domu.

W psychologii „dom” nie oznacza miejsca.
Oznacza stan, w którym ciało nie musi się bronić, a umysł nie musi czuwać.

🌙 Sen nie jest końcem dnia.
Jest procesem integracji, odbudowy i powrotu do równowagi.

Powtarzany wieczór po wieczorze rytuał staje się dla układu nerwowego mostem do bezpieczeństwa a sen jest regeneracją.

dr Grażyna Domanowska

08/01/2026

Czas ciszy..

Zimowe słońce pojawia się nisko nad horyzontem, jakby celowo nie chciało dominować nad światem.
Nie oświetla wszystkiego naraz, nie oślepia.
W psychologicznym sensie jest metaforą stanu, w którym człowiek przestaje funkcjonować w trybie ekspansji i kontroli, a zaczyna doświadczać bycia — spokojnego, ugruntowanego, świadomego.

Z perspektywy psychologii procesów wewnętrznych zatrzymanie nie jest regresją ani ucieczką od życia. Jest warunkiem refleksji. Dopiero gdy tempo zwalnia, możliwe staje się integrowanie doświadczeń: emocji, strat, decyzji, ról, które były pełnione zbyt długo bez uważności na własne granice. Cisza nie jest pustką ale jest przestrzenią, w której psyche odzyskuje głębię.

Zima, podobnie jak okresy wewnętrznego wycofania, redukuje ilość bodźców. Krótszy dzień, chłód, oszczędność światła — wszystko to sprzyja przejściu z funkcjonowania zadaniowego do egzystencjalnego. Umysł przestaje nieustannie reagować, a zaczyna rozumieć. To właśnie w takich momentach pojawia się zdolność do autorefleksji bez osądu i do kontaktu ze sobą bez konieczności naprawiania czegokolwiek.

Zimowe słońce uczy, że regeneracja nie polega na „robieniu więcej dla siebie”, lecz na zgodzie na to, co jest. Na bycie w rytmie, który nie wymaga osiągnięć ani dowodów wartości. To powrót do siebie nie poprzez analizę, lecz poprzez obecność — spokojną, uważną, osadzoną w ciele.

Psychologicznie jest to moment odbudowy zasobów wewnętrznych: poczucia sensu, spójności, kontaktu z własnymi potrzebami.
W ciszy łatwiej rozpoznać, co było adaptacją, a co autentycznym wyborem.
Co było reakcją na oczekiwania, a co wyrazem prawdziwego „ja”.

Zimowe słońce nie wzywa do działania.
Wzywa do zatrzymania.
A w tym zatrzymaniu często zaczyna się najgłębszy proces powrotu do siebie..

dr Grażyna Domanowska

04/01/2026

Gdy kobieta przestaje iść wbrew sobie, ciało odzyskuje oddech..

Nie czas odbiera młodość.
Odbiera ją niewypowiedziany wewnętrzny ból.
Granice, których nie postawiłaś.
Zgody udzielone wtedy, gdy w środku wszystko mówiło: „dość”.

Kobiece ciało nie zostało stworzone do nieustannego napięcia.
Jest zaprojektowane do harmonii.
Do pulsowania w rytmie cyklu, oddechu, natury i ciszy..

A jednak tak długo żyłaś ponad sobą.
W imię miłości.
Poczucia powinności.
Pragnienia bycia tą „właściwą”.

Empatia pozbawiona granic wyczerpuje.
Każde niewyrażone „nie” osiada gdzieś w ciele.
Każde „zgadzam się”, które przeczyło Tobie napina coś w ciele.
Każdy wysiłek ponad miarę zapisuje się w ciele jak pamięć o porzuconej sobie.

Aż nadchodzi moment, gdy kobieta wreszcie zatrzymuje się..
I zaczyna słyszeć ten cichy głos w środku..
Ten sam, który nigdy nie zamilkł, tylko został zagłuszony..

Wtedy wydarza się coś subtelnego, a zarazem potężnego..

Ciało zaczyna oddychać pełniej.
Twarz mięknie.
Skóra nie musi już wołać o uwagę przez ból.
Hormony powoli odnajdują spokój.
Piersi, uda, brzuch — czują, że znów mogą być bezpiecznym miejscem.

Gdy kobieta jest w zgodzie ze sobą, ciało nie musi już wysyłać sygnałów alarmowych.

Ciało kobiety żyjącej w prawdzie starzeje się inaczej.
Z uważnością.
Z godnością.
Bez pośpiechu.
Nie rozpada się od środka lecz dojrzewa.
Nie traci siebie lecz coraz wyraźniej nią jest..

Nie musisz przekraczać siebie, by zasłużyć.
Nie musisz niczego udowadniać.
Twoje „nie” ma taką samą wartość jak „tak”.
A Twoja obecność — jest wystarczająca.

Zatrzymaj się.
Oddychaj.
Wróć do siebie.
Tam, gdzie jesteś autentyczna — jesteś także ponadczasowa..

Kochaj siebie..
Rób to, co kochasz każdego dnia..

dr Grażyna Domanowska

03/01/2026

Pełnia księżyca jako etap rozwoju wewnętrznego

W psychologii rozwoju wewnętrznego (w tym w ujęciu jungowskim, postjungowskim i egzystencjalnym) pełnia Księżyca może być rozumiana jako moment graniczny w procesie dojrzewania psychicznego. Taki punkt, w którym coś domaga się domknięcia, nazwania albo przekroczenia.

Rozwój wewnętrzny nie przebiega linearnie. Przypomina raczej ruch spiralny: wracamy do tych samych tematów, ale na innym poziomie świadomości. Pełnia księżyca symbolizuje właśnie ten moment spirali, w którym nie da się już „nie wiedzieć”. To faza kulminacji, napięcia między tym, kim byliśmy, a tym, kim już się stajemy.

Cień jako zasób rozwojowy.
To, co ujawnia się w czasie pełni – impulsy, emocje, sny, drażliwość – nie jest cofnięciem się w rozwoju, lecz zaproszeniem do kolejnego etapu integracji. Cień w rozwoju wewnętrznym nie jest błędem, ani deficytem regulacji, ale obszarem energii, która nie została jeszcze świadomie przeżyta.

Rozwój nie polega na eliminowaniu napięć, lecz na zwiększaniu pojemności psychicznej – zdolności do utrzymania sprzeczności bez konieczności natychmiastowego działania lub wycofania się.

Pełnia księżyca jako próg.
W rozwoju wewnętrznym każdy próg wiąże się z chwilowym chaosem. Stare strategie przestają działać, a nowe nie są jeszcze dostępne. Pełnia symbolizuje stan „pomiędzy”. To czas, w którym psyche testuje nowe granice:
– czy mogę czuć więcej i się nie rozpaść?
– czy mogę powiedzieć „nie” bez poczucia winy?
– czy mogę wyjść z roli, która już mnie nie rozwija?

Indywiduacja w praktyce.
Z perspektywy rozwoju wewnętrznego indywiduacja nie jest samorealizacją ani „pracą nad sobą”. Jest procesem oddzielania tego, co moje, od tego, co przejęte. Rozwój często zaczyna się tam, gdzie pojawia się wewnętrzny konflikt lojalności.

Wskazówka rozwojowa na czas Wilczej Pełni 3 stycznia.
Zamiast regulować emocje poprzez kontrolę, warto praktykować świadome bycie z doświadczeniem:
– nazwać, co jest żywe,
– nie interpretować zbyt szybko,
– pozwolić, by sens wyłonił się sam.

Rozwój wewnętrzny nie wymaga pośpiechu. Wymaga obecności.
Wilk nie biegnie – idzie własnym tempem, ale zawsze we właściwym kierunku.

dr Grażyna Domanowska

Adres

Ulica Prądzyńskiego 4/lok . 37
Ostrołeka
07-410

Strona Internetowa

http://drdomanowska.pl/

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Centrum Diagnozy i Terapii LOGOS dr Grażyna Domanowska umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.