MesLab Laboratorium Mikrobiologiczne Monika Sielecka

16/05/2026

Demodex folliculorum, preparat z rzęsy

28/04/2026

W punkt‼️

💊Źle dobrany antybiotyk to nie tylko brak efektu leczenia ale realny krok w stronę narastającego problemu, jakim jest antybiotykooporność.

Antybiotyk powinien precyzyjnie uderzać w konkretną bakterię. Jeśli jest źle dobrany, to wrażliwe bakterie giną a te bardziej odporne przeżywają i zaczynają się namnażać. W praktyce oznacza to, że zamiast eliminować infekcję…tworzymy środowisko sprzyjające selekcji opornych szczepów.

Dodatkowo:
– zbyt słaby lub nietrafiony antybiotyk „uczy” bakterie, jak się bronić
– może dochodzić do przekazywania genów oporności między bakteriami
– niszczony jest naturalny mikrobiom, co ułatwia rozwój opornych patogenów.

Jakie mogą być konsekwencje takiego działania? Coraz więcej infekcji staje się trudnych do leczenia, a standardowe leki przestają działać.

Pamietajmy także, że antybiotyki to nie „leki na wszystko”. Jeśli infekcja ma jednak podłoże bakteryjne, należy oznaczyć konkretne antybiotyki, które będą skuteczne w leczeniu. Stosowanie bowiem antybiotyków zawsze powinno być celowane i uzasadnione.

To nie jest tylko kwestia jednego pacjenta lecz odpowiedzialność za zdrowie całej populacji.

30/03/2026

🧫Dobre bakterie w jogurtach – czy na prawdę to wartościowy produkt?

Jogurty od lat uchodzą za symbol zdrowej diety. Często słyszymy, że „wzmacniają odporność” i „poprawiają pracę jelit”. Czy jednak każdy jogurt działa tak samo?

Jakie bakterie możemy znaleźć w jogurcie?
Jogurt powstaje dzięki fermentacji mleka przez bakterie:
- Lactobacillus delbrueckii subsp. bulgaricus
- Streptococcus thermophilus
To tzw. kultury starterowe – niezbędne do powstania jogurtu i muszą się w nim znaleźć, inaczej produkt nie można nazwać jogurtem.
W wielu produktach dodaje się też bakterie probiotyczne (np. Lactobacillus acidophilus, Bifidobacterium), które mogą mieć dodatkowe działanie wspierające odporność.

Czy bakterie w jogurtach są zdrowe?
Badania kliniczne pokazują, że regularne spożycie fermentowanych produktów mlecznych może:
- poprawiać równowagę mikrobioty jelitowej
- wspierać trawienie laktozy
- wiązać się z niższym ryzykiem chorób metabolicznych l

Jednak:
- efekt zależy od konkretnego szczepu bakterii
- nie każdy jogurt działa „probiotycznie”
- potrzebna jest regularność spożycia

👉 Jogurt może pomagać, ale nie jest „lekiem”.

3. Jogurt naturalny vs. słodzony – duża różnica.
Jogurt naturalny:
- zawiera żywe kultury bakterii
- ma prosty skład
- nie zawiera dodanego cukru

🍓Jogurt słodzony / owocowy:
- często zawiera dużo cukru (nawet 10–15 g na porcję) szczerze to chyba więcej niż bakterii 😉 nadmiar cukru może negatywnie wpływać na mikrobiotę jelitową,
- niektóre produkty mają dużo mniej aktywnych bakterii

Wniosek: bakterie w jogurtach smakowych są, ale efekt zdrowotny może być osłabiony przez skład.

Jogurt vs. inne produkty z dobrymi bakteriami. Co działa lepiej?

1. kefir – większa różnorodność mikroorganizmów (bakterie + drożdże)
2. kiszonki (kapusta, ogórki) – naturalne bakterie fermentacyjne
3. kimchi – bogate w bakterie kwasu mlekowego
4. fermentowane napoje (np. kombucha)

Najlepiej odnaleźć równowagę.

Badania pokazują, że dieta bogata w różne produkty fermentowane zwiększa różnorodność mikrobioty jelitowej. Natomiast jogurt? może wspierać zdrowie jelit i odporność, ale tylko jako element większej całości: zdrowej diety. Najlepszy wybór? Prosty, naturalny jogurt + różnorodne produkty fermentowane.

24/03/2026

09/03/2026

🧫 Diagnostyka mikrobiologiczna – czy w Polsce jest wystarczająco dostępna? 🤔

Zastanawiam się, jak wygląda realna dostępność diagnostyki mikrobiologicznej w Polsce. To bardzo specyficzna, ale jednocześnie niezwykle ważna dziedzina medycyny, która często pozostaje „w cieniu”, mimo że ma ogromny wpływ na prawidłowe leczenie pacjentów.

Badania mikrobiologiczne pozwalają dokładnie zidentyfikować drobnoustrój odpowiedzialny za zakażenie oraz dobrać właściwą terapię, zwłaszcza antybiotykową. W dobie narastającej antybiotykooporności wydaje się to szczególnie istotne.

Mam jednak wrażenie, że w praktyce diagnostyka mikrobiologiczna nie zawsze jest wykorzystywana tak często, jak mogłaby być. Czasem decyzje terapeutyczne podejmowane są „w ciemno”, bez wykonania posiewów czy innych badań identyfikujących patogen.

Jak Wy to widzicie?
Czy Waszym zdaniem diagnostyka mikrobiologiczna w Polsce jest wystarczająco dostępna i rozpowszechniona?
A może wciąż jest niedoceniana lub zbyt rzadko wykorzystywana w codziennej praktyce medycznej?

Chętnie poznam Wasze doświadczenia i opinie. 👇

20/02/2026

18/01/2026

Ciekawy przypadek 🤔

Przypadek zagadka- post edukacyjny:

🧔🏻‍♂️Pacjent: mężczyzna- 40 lat, który pracuje na w większości czasu na siedząco, skarży się od ponad pół roku na:
• świąd odbytu
• uczucie wilgoci
• czasem krew na papierze
• „guzki” przy odbycie

Leczenie dotychczas, które stosował to maści i czopki na hemoroidy kupowane w aptece bez recepty jednak nie odczuł poprawy. Zastosował nawet dietę oraz leki i maści przeciwgrzybicze-bez poprawy. W większości samoleczenie, lekarz rodzinny wystawił skierowanie do proktologa jednak mężczyzna się wstydził i nie skorzystał.

Po dłuższym czasie zdecydował się jednak na wizytę u proktologa.
W badaniu:
• okolica odbytu: liczne drobne, kalafiorowate grudki
• część zmian płaska, prawie niewidoczna
• przy dotyku łatwo krwawią

Badania dodatkowe zlecone przez lekarza to:
• HIV: ujemny
• morfologia: prawidłowa
• CRP: prawidłowe

Pobrano biopsję zmian i wysłano na badanie histo- pato oraz wykonano jeszcze jedno badanie.

❓❓Pytania:
1. Jaki jest najbardziej prawdopodobny czynnik zakażenia?
2. Jakie badania należy jeszcze wykonać?

10/01/2026

Dnia 7 stycznia 2026 r. Towarzystwo Lekarzy Medycyny Zintegrowanej umieściło post na podstawie analizy publikacji z Oncotarget, która „identyfikuje ponad 300 recenzowanych przypadków raka związanych ze szczepionką przeciwko COVID-19 w 27 krajach”.

Tyle, że jest to manipulacja. Dlaczego? Bo Towarzystwo Lekarzy Medycyny Zintegrowanej nie umieszcza kontekstu ani wypowiedzi samych autorów pracy. Zapraszam do poczytania, aby rozwiać wątpliwości i nie straszyć tych, którzy przyjęli/przyjmą szczepionki przeciwko Covid-19.

Publikacja w Oncotarget to systematyczny przegląd opisów przypadków i małych serii, plus kilka analiz populacyjnych – razem 69 publikacji i 333 pacjentów, u których nowotwór pojawił się lub uległ progresji w pewnym czasie po szczepieniu albo zakażeniu SARS CoV 2. Autorzy sami podkreślają, że związek jest wyłącznie czasowy i że ani liczba opisów, ani odstęp czasowy nie pozwalają ustalić związku przyczynowego; piszą wręcz, że dane te „nie ustanawiają kauzacji” (czyli dane nie ustanawiają przyczynowości).

Jakie są ograniczenia tej publikacji?

• Dane tej pracy oparte są głównie na tzw. case reports (opisach pojedynczych przypadków) – a te z definicji wybierają rzadkie, nietypowe, „sensacyjne” przypadki i nie mają grupy kontrolnej ani informacji, ile osób NIE MIAŁO żadnego problemu po szczepieniu.
• Przegląd nie podaje, jak często takie nowotwory występują w populacji ogólnej, u nieszczepionych, albo tylko po infekcji – bez tego nie da się policzyć ryzyka względnego.
• Część opisów dotyczy osób z już istniejącym nowotworem lub silnymi czynnikami ryzyka; przy miliardach dawek szczepionki i milionach diagnoz raka rocznie część takich zbieżności czasowych jest statystycznie nieunikniona.

A jaki mechanizm tych „nowotworów po szczepionce” autorzy publikacji w Oncotarget proponują?

Autorzy spekulują o potencjalnych mechanizmach (dysregulacja odporności, białko S, DNA plazmidowe), ale NIE PRZEDSTAWIAJĄ nowych badań eksperymentalnych, tylko zestawiają hipotezy z literatury; to są punkty do dalszych badań, a nie potwierdzone fakty. Natomiast …

Inne duże prace o bezpieczeństwie szczepień u pacjentów onkologicznych pokazują, że szczepionki przeciwko Covid-19 nie zwiększają częstości nowotworów, natomiast zakażenie COVID 19 pogarsza rokowanie u chorych na raka, co przemawia ZA szczepieniem w tej grupie pacjentów.

Sam przegląd Oncotarget nie dochodzi do wniosku, że „szczepionki powodują raka”, tylko że istnieją sygnały wymagające dalszego monitorowania i lepszego nadzoru onkologicznego po pandemii.

Obecny całokształt dowodów (duże kohorty pacjentów onkologicznych) nie potwierdza wzrostu ryzyka nowotworów po szczepieniu; znacznie twardsze są dane o tym, że to COVID 19 jest szczególnie groźny dla chorych na raka, a nie szczepionki.

10/01/2026

Fakty i mity o Streptococcus pneumoniae (dwoinka zapalenia płuc)

🟢 Fakty

1️⃣ Pneumokoki są częstą przyczyną inwazyjnych zakażeń.
Mogą wywoływać zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, sepsę, bakteriemię, a także ciężkie zapalenie płuc.

2️⃣ Kolonizacja nosogardła jest częsta, zwłaszcza u dzieci.
Nosicielstwo bywa bezobjawowe i stanowi punkt wyjścia do choroby oraz transmisji w rodzinie i przedszkolu.

3️⃣ Istnieje wiele serotypów pneumokoków.
Różnią się one zjadliwością i otoczką polisacharydową — dlatego nie wszystkie zachowują się tak samo klinicznie.

4️⃣ Szczepienia znacząco zmniejszają ryzyko najcięższych zakażeń.
Szczepionki PCV ograniczają zachorowania wywołane serotypami objętymi szczepem i pośrednio zmniejszają transmisję.

5️⃣ Oporność na antybiotyki jest istotnym problemem.
W wielu regionach występują szczepy oporne na penicyliny i makrolidy, co wymaga racjonalnego doboru terapii.

⸻

🔴 Mity

1️⃣ „Pneumokoki wywołują tylko zapalenie płuc”.
Fałsz — mogą powodować także zakażenia ucha, zatok, krwi i opon mózgowo-rdzeniowych.

2️⃣ „Jeśli ktoś jest nosicielem, to na pewno zachoruje”.
Nie — większość nosicieli pozostaje zdrowa; choroba rozwija się przy niesprzyjających warunkach (np. infekcja wirusowa, spadek odporności).

3️⃣ „Szczepienie daje odporność na wszystkie serotypy pneumokoków”.
Nie — chroni przed serotypami zawartymi w szczepionce; inne serotypy mogą nadal krążyć.

4️⃣ „Dorośli nie muszą martwić się pneumokokami”.
Fałsz — osoby ≥65 lat i przewlekle chore są w grupie wysokiego ryzyka ciężkiego przebiegu.

5️⃣ „Antybiotyk zawsze szybko wyleczy zakażenie pneumokokowe”.
Nie zawsze — oporność i ciężki przebieg mogą wymagać hospitalizacji, leczenia dożylnego i wsparcia oddechowego.