YourSelf- Gabinet psychoterapii

YourSelf- Gabinet psychoterapii Psychoterapia dla dorosłych, dzieci i młodzieży w nurcie psychodynamicznycm.
(1)

06/03/2026

Psychoterapia psychodynamiczna – co sprawia, że naprawdę leczy?
Psychoterapia psychodynamiczna opiera się na założeniu, że wiele naszych trudności emocjonalnych, problemów w relacjach czy powtarzających się schematów zachowań ma swoje źródło w nieświadomych procesach psychicznych. Często są one związane z wcześniejszymi doświadczeniami, zwłaszcza z relacji z ważnymi osobami w naszym życiu. To, co kiedyś pomagało nam przetrwać lub się przystosować, w dorosłości może stać się źródłem cierpienia. Psychoterapia pozwala te mechanizmy rozpoznać i stopniowo zmieniać.
Dlaczego psychoterapia psychodynamiczna działa?
1. Zrozumienie nieświadomych mechanizmów
W trakcie terapii odkrywamy, jakie emocje, potrzeby i konflikty działają w tle naszego życia. Uświadomienie sobie tych procesów często przynosi ulgę i daje możliwość wyboru nowych, bardziej wspierających sposobów reagowania.
2. Rozpoznanie powtarzających się wzorców
Wiele osób doświadcza w życiu podobnych trudności w relacjach – np. poczucia odrzucenia, nadmiernej odpowiedzialności za innych czy lęku przed bliskością. Terapia pomaga zobaczyć, skąd biorą się te schematy i jak można je stopniowo zmieniać.
3. Bezpieczna relacja terapeutyczna
Jednym z najważniejszych elementów leczenia jest relacja z terapeutą. To w niej można doświadczać emocji, mówić o trudnych przeżyciach i stopniowo budować nowe doświadczenie relacji opartej na zaufaniu, akceptacji i zrozumieniu.
4. Praca z emocjami, nie tylko z objawami
Psychoterapia psychodynamiczna nie koncentruje się wyłącznie na redukcji objawów (np. lęku, smutku czy napięcia), ale na zrozumieniu ich źródeł. Dzięki temu zmiany są głębsze i bardziej trwałe.
5. Integracja doświadczeń i rozwój osobisty
Proces terapii pomaga lepiej rozumieć siebie, swoje potrzeby i granice. Wiele osób oprócz zmniejszenia cierpienia doświadcza także większej swobody w relacjach, lepszej samoakceptacji i poczucia sensu.
Co może się zmienić dzięki terapii?
Psychoterapia psychodynamiczna może pomóc m.in. w:
radzeniu sobie z depresją i lękiem,
poprawie relacji z innymi ludźmi,
zmniejszeniu poczucia wewnętrznego napięcia i chaosu emocjonalnego,
lepszym rozumieniu siebie i swoich reakcji,
budowaniu stabilniejszego poczucia własnej wartości.
To proces, który wymaga czasu i zaangażowania, ale dzięki pogłębionej pracy nad sobą prowadzi do trwałych zmian – nie tylko w sposobie myślenia, lecz przede wszystkim w przeżywaniu siebie i relacji z innymi.

Trauma dziecięca i jej wpływ na zaburzenia emocjonalne oraz osobowościTrauma dziecięca to doświadczenia, które przekracz...
04/03/2026

Trauma dziecięca i jej wpływ na zaburzenia emocjonalne oraz osobowości
Trauma dziecięca to doświadczenia, które przekraczają możliwości emocjonalne dziecka i powodują długotrwałe poczucie zagrożenia, bezradności lub braku bezpieczeństwa. Mogą to być zarówno pojedyncze, silne wydarzenia (np. przemoc, wypadek, utrata bliskiej osoby), jak i długotrwałe doświadczenia takie jak zaniedbanie emocjonalne, przemoc psychiczna, fizyczna czy brak stabilnej relacji z opiekunem. Wczesne doświadczenia mają ogromny wpływ na rozwój psychiczny człowieka, ponieważ w dzieciństwie kształtują się podstawowe mechanizmy regulacji emocji, poczucie własnej wartości oraz sposób budowania relacji z innymi.
Jak trauma wpływa na rozwój emocjonalny
Dziecko, które doświadcza traumy, często funkcjonuje w stanie chronicznego stresu. Układ nerwowy pozostaje w ciągłej gotowości do reagowania na zagrożenie, co może prowadzić do trudności w regulowaniu emocji. W dorosłym życiu osoby z takimi doświadczeniami mogą odczuwać intensywny lęk, nadwrażliwość na krytykę, trudności z zaufaniem innym ludziom oraz skłonność do wycofywania się z relacji lub przeciwnie – do silnej zależności emocjonalnej.
Trauma dziecięca może także wpływać na sposób interpretowania rzeczywistości. Osoba, która w dzieciństwie doświadczała odrzucenia lub przemocy, może w dorosłości postrzegać neutralne sytuacje jako zagrażające. Powoduje to nadmierną czujność, impulsywność lub trudności w kontrolowaniu emocji.
Związek z zaburzeniami emocjonalnymi
Wiele badań wskazuje, że doświadczenia traumatyczne z dzieciństwa znacząco zwiększają ryzyko rozwoju zaburzeń emocjonalnych. Do najczęściej występujących należą:
zaburzenia lękowe
depresja
zaburzenia stresowe pourazowe (PTSD)
zaburzenia regulacji emocji
trudności w budowaniu stabilnych relacji interpersonalnych
Osoby z historią traumy mogą także doświadczać poczucia pustki, chronicznego napięcia lub trudności w rozpoznawaniu i nazywaniu własnych emocji.
Trauma a zaburzenia osobowości
Długotrwała trauma w dzieciństwie może również wpływać na rozwój struktury osobowości. W szczególności wiąże się ją z większym ryzykiem występowania zaburzeń osobowości, takich jak osobowość borderline, unikająca czy zależna. W takich przypadkach problemy dotyczą nie tylko pojedynczych emocji, ale także głęboko zakorzenionych schematów myślenia o sobie i świecie.
Przykładowo osoba, która dorastała w środowisku pełnym niestabilności lub przemocy, może w dorosłym życiu odczuwać silny lęk przed porzuceniem, mieć trudności z utrzymaniem stabilnego obrazu siebie lub reagować bardzo intensywnie na konflikty w relacjach.
Możliwość leczenia i wsparcia
Choć trauma dziecięca może mieć długotrwałe konsekwencje, jej skutki można skutecznie łagodzić dzięki odpowiedniej terapii psychologicznej. Współczesne podejścia terapeutyczne, takie jak terapia schematów, terapia poznawczo-behawioralna czy terapia skoncentrowana na traumie, pomagają zrozumieć źródła trudności oraz stopniowo budować zdrowsze sposoby regulacji emocji i relacji z innymi.
Proces zdrowienia często polega na odzyskaniu poczucia bezpieczeństwa, przepracowaniu trudnych doświadczeń oraz rozwijaniu nowych, bardziej adaptacyjnych sposobów radzenia sobie z emocjami.

Terapia psychodynamiczna a zaburzenia emocjonalneZaburzenia emocjonalne, takie jak depresja, zaburzenia lękowe, chwiejno...
01/03/2026

Terapia psychodynamiczna a zaburzenia emocjonalne
Zaburzenia emocjonalne, takie jak depresja, zaburzenia lękowe, chwiejność nastroju czy trudności w regulowaniu uczuć, często mają głębsze podłoże niż tylko bieżące wydarzenia życiowe. Terapia psychodynamiczna pomaga dotrzeć do źródeł tych trudności, zrozumieć ich mechanizmy oraz wprowadzić trwałą zmianę w sposobie przeżywania siebie i budowania relacji z innymi.
Czym jest terapia psychodynamiczna?
Terapia psychodynamiczna to forma psychoterapii skoncentrowana na nieświadomych procesach psychicznych, wewnętrznych konfliktach oraz doświadczeniach z przeszłości, zwłaszcza tych związanych z ważnymi relacjami. Zakłada, że wiele obecnych trudności emocjonalnych ma swoje korzenie w dawnych przeżyciach, które nadal wpływają na sposób myślenia, odczuwania i reagowania. Celem terapii nie jest jedynie redukcja objawów, ale pogłębione zrozumienie siebie oraz trwała zmiana w funkcjonowaniu emocjonalnym.
Jak terapia psychodynamiczna wpływa na zaburzenia emocjonalne?
Terapia pozwala dotrzeć do źródeł trudności, zamiast skupiać się wyłącznie na objawach takich jak lęk czy obniżony nastrój. Często u podłoża problemów leżą nierozwiązane konflikty wewnętrzne, tłumione emocje, doświadczenia odrzucenia lub brak poczucia bezpieczeństwa w dzieciństwie. Uświadomienie sobie tych mechanizmów sprawia, że stopniowo tracą one swoją siłę oddziaływania.
W procesie terapeutycznym osoba uczy się lepiej rozumieć swoje emocje oraz ich znaczenie. Zyskuje większą zdolność do ich regulowania i wyrażania w sposób bezpieczny i adekwatny. To prowadzi do większej stabilności emocjonalnej oraz poczucia wpływu na własne życie.
Terapia psychodynamiczna pomaga także rozpoznawać powtarzające się schematy w relacjach. Trudności takie jak lęk przed bliskością, nadmierna zależność, unikanie konfliktów czy silna potrzeba akceptacji często mają swoje źródło w wcześniejszych doświadczeniach. Relacja z terapeutą staje się bezpieczną przestrzenią do przyglądania się tym wzorcom i stopniowego ich zmieniania.
Ważnym elementem terapii jest również wzmacnianie poczucia tożsamości. Osoby z zaburzeniami emocjonalnymi często zmagają się z niskim poczuciem własnej wartości, niepewnością oraz trudnością w podejmowaniu decyzji. Terapia wspiera budowanie bardziej stabilnego obrazu siebie, pomaga lepiej rozumieć własne potrzeby i granice oraz podejmować bardziej świadome wybory.
Dla kogo jest terapia psychodynamiczna?
Terapia psychodynamiczna może być pomocna w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń osobowości, trudności w regulacji emocji, problemów w relacjach oraz przewlekłego poczucia pustki czy napięcia. Może mieć charakter krótkoterminowy, skoncentrowany na konkretnym problemie, lub długoterminowy, jeśli celem jest głębsza i bardziej całościowa zmiana.
Dlaczego warto wybrać to podejście?
Terapia psychodynamiczna nie oferuje wyłącznie szybkiej redukcji objawów. Daje możliwość głębokiej pracy nad sobą i trwałej zmiany. Dzięki lepszemu rozumieniu własnych emocji i mechanizmów działania można poprawić jakość relacji, zwiększyć odporność psychiczną, wzmocnić poczucie własnej wartości oraz osiągnąć większą satysfakcję z życia.

13/02/2026

Depresja, stany agresji, myśli autodestrukcyjne czy agresja u dzieci bardzo rzadko są „problemem samym w sobie”. Najczęściej są objawem – sygnałem, że pod powierzchnią dzieje się coś znacznie głębszego.
To, co widzimy na zewnątrz – wybuchy złości, wycofanie, bunt, autoagresja, zachowania ryzykowne – bywa próbą poradzenia sobie z napięciem, lękiem, wstydem, poczuciem odrzucenia czy samotnością. Organizm i psychika zawsze próbują przetrwać. Czasem jednak wybierają sposoby, które ranią.
Objaw to komunikat
Depresja może być zamrożoną rozpaczą.
Agresja – maską bezradności.
Myśli autodestrukcyjne – desperacką próbą zatrzymania bólu.
Agresja dziecka – krzykiem: „nie radzę sobie”.
Zamiast skupiać się wyłącznie na wygaszaniu objawów, warto zadać pytanie:
Co ta reakcja próbuje powiedzieć?
Ukryte przyczyny emocjonalne
Pod objawami często znajdują się:
nierozpoznane i niewyrażone emocje
doświadczenia odrzucenia lub zawstydzania
brak bezpiecznej więzi
przewlekły stres
doświadczenia traumatyczne
nierealistyczne wymagania wobec siebie
głęboko zakorzenione przekonania: „jestem niewystarczający”, „nie zasługuję”, „muszę być silny”
Szczególnie u dzieci agresja bardzo często jest reakcją na przeciążenie emocjonalne. Dziecko nie ma jeszcze rozwiniętych narzędzi do regulacji uczuć – reaguje więc ciałem i zachowaniem.
Zintegrowane obrazy ważnych dorosłych
W psychice każdego z nas zapisane są tzw. wewnętrzne reprezentacje ważnych dorosłych – rodziców, opiekunów, nauczycieli. To, jak byliśmy widziani, słyszani i traktowani, staje się częścią naszego wewnętrznego dialogu.
Jeśli dziecko doświadczało:
krytyki,
chłodu emocjonalnego,
niestabilności,
nadmiernej kontroli,
odrzucenia,
może w dorosłości nosić w sobie surowego, zawstydzającego lub niedostępnego „wewnętrznego rodzica”. To właśnie te zintegrowane obrazy często aktywują się w momentach stresu i wzmacniają depresję, autoagresję czy wybuchy złości.
Z kolei doświadczenie akceptacji i bezpiecznej więzi buduje wewnętrzny obraz wspierającego dorosłego, który pomaga regulować emocje i radzić sobie z trudnościami.
Schematy – niewidzialne filtry
Wczesne doświadczenia tworzą również schematy – głęboko zakorzenione wzorce myślenia, odczuwania i reagowania. Schematy działają automatycznie, często poza świadomością.
Przykładowe schematy, które mogą stać za objawami:
„Jestem bezwartościowy”
„Zaraz zostanę porzucony”
„Nie mogę nikomu ufać”
„Muszę być perfekcyjny”
„Złość jest jedynym sposobem, żeby mnie usłyszano”
Gdy schemat się aktywuje, emocje stają się intensywne, a reakcje – gwałtowne lub autodestrukcyjne. To nie jest „zła wola”. To utrwalony sposób przetrwania.
Zmiana zaczyna się pod powierzchnią
Prawdziwa pomoc nie polega wyłącznie na eliminowaniu zachowań. Polega na:
odkrywaniu ukrytych emocji,
rozpoznawaniu wewnętrznych obrazów i schematów,
budowaniu bezpiecznej relacji,
rozwijaniu zdolności regulacji emocji,
tworzeniu nowych, bardziej wspierających doświadczeń.
Kiedy rozumiemy, że objaw jest komunikatem, przestajemy walczyć z osobą – zaczynamy słuchać jej historii.
Depresja, agresja czy myśli autodestrukcyjne nie definiują człowieka. Są sygnałem, że w środku znajduje się niezaspokojona potrzeba, zraniona część lub niewyrażony ból.
A tam, gdzie jest zrozumienie i bezpieczna relacja – możliwa jest zmiana.

07/01/2026

Terapia TFP dzieci i młodzieży – czym jest i jakie daje korzyści?
Terapia TFP (Terapia Skoncentrowana na Przeniesieniu) to nowoczesna forma psychoterapii psychodynamicznej, dostosowana do pracy z dziećmi i młodzieżą, które zmagają się z trudnościami emocjonalnymi, problemami w relacjach oraz zaburzeniami zachowania. Jest to skuteczna metoda leczenia problemów psychicznych u młodych osób, prowadzona przez doświadczonego psychoterapeutę dzieci i młodzieży.
TFP pomaga lepiej zrozumieć emocje, myśli i zachowania dziecka oraz ich wpływ na codzienne funkcjonowanie – w domu, w szkole i w relacjach z rówieśnikami.
Na czym polega terapia TFP dla dzieci i młodzieży?
W terapii TFP dziecko lub nastolatek spotyka się regularnie z terapeutą w bezpiecznej, wspierającej atmosferze. Kluczowe znaczenie ma relacja terapeutyczna, która pozwala lepiej zrozumieć schematy emocjonalne i relacyjne utrwalone we wcześniejszych doświadczeniach.
Podczas sesji:
dziecko uczy się rozpoznawać i nazywać emocje
terapeuta pomaga zrozumieć trudne reakcje, wybuchy złości, lęk czy wycofanie
młoda osoba stopniowo buduje poczucie bezpieczeństwa i stabilności emocjonalnej
rodzice są często włączani w proces terapeutyczny
Terapia TFP jest skuteczna zarówno w pracy z dziećmi, jak i nastolatkami.
Dla kogo jest terapia TFP?
Psychoterapia TFP dzieci i młodzieży jest polecana szczególnie w przypadku:
trudności emocjonalnych u dzieci
problemów z regulacją emocji
częstych wybuchów złości lub agresji
lęków, depresji u młodzieży
problemów w relacjach z rówieśnikami
niskiego poczucia własnej wartości
problemów szkolnych i wychowawczych
trudności w relacjach z rodzicami
zaburzeń osobowości u młodzieży
Jakie korzyści przynosi terapia TFP?
Regularna terapia psychologiczna dzieci i młodzieży w nurcie TFP może przynieść wiele długofalowych korzyści:
lepsze rozumienie własnych emocji
poprawa relacji z rówieśnikami i rodziną
większa stabilność emocjonalna
wzrost poczucia własnej wartości
zmniejszenie lęku, napięcia i frustracji
poprawa funkcjonowania w szkole
rozwój umiejętności radzenia sobie z trudnymi sytuacjami
Dzięki terapii TFP dziecko lub nastolatek zyskuje realne narzędzia do lepszego funkcjonowania w codziennym życiu.
Psychoterapia dzieci i młodzieży – bezpieczna pomoc
Jeśli Twoje dziecko przeżywa trudności emocjonalne, psychoterapia dzieci i młodzieży może być skutecznym wsparciem. Terapia TFP to sprawdzona metoda, która pomaga zrozumieć źródła problemów i wprowadzić trwałe zmiany.
Zapraszamy do gabinetu psychoterapii dzieci i młodzieży, gdzie oferujemy profesjonalną pomoc psychologiczną dostosowaną do potrzeb młodych pacjentów oraz ich rodzin.

28/12/2025

Czym jest kontrakt w psychoterapii psychodynamicznej TFP?
Kontrakt terapeutyczny w psychoterapii psychodynamicznej opartej na przeniesieniu (TFP – Transference-Focused Psychotherapy) to jasno określona umowa pomiędzy pacjentem a terapeutą, która stanowi fundament całego procesu leczenia. Jego celem jest stworzenie bezpiecznych, stabilnych i przewidywalnych ram terapii, niezbędnych do pracy nad głębokimi trudnościami emocjonalnymi i relacyjnymi.
W TFP kontrakt ma szczególne znaczenie, ponieważ terapia ta jest często stosowana w pracy z osobami doświadczającymi intensywnych emocji, trudności w relacjach, problemów z tożsamością czy impulsywnością. Jasne zasady pomagają utrzymać ciągłość terapii i chronią zarówno pacjenta, jak i terapeutę.
Co obejmuje kontrakt terapeutyczny?
Kontrakt w TFP zazwyczaj zawiera kilka kluczowych elementów:
Cele terapii – wspólnie określone obszary trudności, nad którymi będzie prowadzona praca.
Zasady organizacyjne – częstotliwość i długość sesji, kwestie płatności, odwoływania spotkań oraz poufności.
Zobowiązania pacjenta – m.in. regularne uczestnictwo w sesjach, gotowość do mówienia o swoich przeżyciach i zachowaniach, także tych trudnych lub budzących wstyd.
Zobowiązania terapeuty – zapewnienie profesjonalnej, etycznej i uważnej relacji terapeutycznej oraz pracy zgodnej z modelem TFP.
Ustalenia dotyczące bezpieczeństwa – szczególnie ważne w przypadku zachowań autodestrukcyjnych, myśli samobójczych czy impulsywnych działań.
Dlaczego kontrakt jest tak ważny w TFP?
W psychoterapii TFP kontrakt nie jest jedynie formalnością. Stanowi on punkt odniesienia w momentach kryzysu, napięcia lub trudności w relacji terapeutycznej. Pomaga rozpoznawać i analizować wzorce relacyjne, które ujawniają się w kontakcie z terapeutą, a które często są obecne również w innych relacjach pacjenta.
Dzięki kontraktowi pacjent zyskuje większe poczucie bezpieczeństwa i jasność co do przebiegu terapii, a terapeuta może skuteczniej wspierać proces leczenia, dbając o jego strukturę i ciągłość.
Kontrakt jako element współpracy
Kontrakt w TFP jest ustalany wspólnie i może być omawiany oraz modyfikowany w trakcie terapii, jeśli pojawią się nowe potrzeby lub trudności. Jest wyrazem współpracy i zaangażowania obu stron w proces terapeutyczny, którego celem jest lepsze rozumienie siebie, swoich emocji i relacji z innymi.

25/12/2025

Czym jest diagnoza psychodynamiczna TFP?
Diagnoza psychodynamiczna w nurcie TFP (Transference-Focused Psychotherapy – Psychoterapia Skoncentrowana na Przeniesieniu) to pogłębiony sposób rozumienia funkcjonowania psychicznego osoby. Nie polega ona wyłącznie na przypisaniu etykiety diagnostycznej, ale na całościowym spojrzeniu na to, jak dana osoba przeżywa siebie, innych ludzi oraz relacje.
W diagnozie TFP terapeuta analizuje m.in.:
sposób budowania relacji i reagowania emocjonalnego,
dominujące konflikty wewnętrzne,
mechanizmy obronne,
stabilność obrazu siebie i innych,
zdolność do regulowania emocji i impulsów,
charakterystyczne wzorce relacyjne, które często ujawniają się także w relacji terapeutycznej.
Diagnoza ta opiera się na wywiadach klinicznych oraz obserwacji relacji pacjent–terapeuta i jest procesem, a nie jednorazowym testem.
Po co jest diagnoza psychodynamiczna TFP?
Celem diagnozy TFP jest lepsze zrozumienie trudności pacjenta oraz dobranie najbardziej adekwatnej formy terapii. Dzięki niej możliwe jest:
określenie, czy psychoterapia TFP będzie pomocna i bezpieczna,
zrozumienie źródeł problemów emocjonalnych i relacyjnych,
zaplanowanie jasnych celów terapii,
przewidywanie potencjalnych trudności w procesie terapeutycznym,
zwiększenie skuteczności leczenia poprzez indywidualne dopasowanie pracy terapeutycznej.
Diagnoza psychodynamiczna TFP jest szczególnie pomocna u osób doświadczających:
trudności w relacjach,
intensywnych, zmiennych emocji,
poczucia pustki lub niestabilnego obrazu siebie,
powtarzających się kryzysów,
objawów związanych z zaburzeniami osobowości.
Co daje pacjentowi diagnoza TFP?
Dla pacjenta diagnoza TFP to szansa na:
lepsze zrozumienie siebie i swoich reakcji,
nazwanie trudnych doświadczeń w sposób porządkujący,
poczucie większej kontroli i sensu w terapii,
stworzenie bezpiecznych ram do głębokiej pracy nad zmianą.
Diagnoza nie jest oceną — jest narzędziem, które pomaga rozpocząć świadomy i skuteczny proces terapeutyczny.

15/12/2025

Wysoki kortyzol a przewlekły stres – cichy wróg zdrowia fizycznego
Kortyzol to hormon stresu, który w krótkim czasie pomaga organizmowi radzić sobie z zagrożeniem. Problem pojawia się wtedy, gdy jego poziom utrzymuje się na wysokim poziomie przez długi czas. Przewlekły stres powoduje ciągłe wydzielanie kortyzolu, co stopniowo niszczy zdrowie fizyczne.
Długotrwale podwyższony kortyzol negatywnie wpływa na układ odpornościowy, osłabiając zdolność organizmu do walki z infekcjami. Sprzyja również stanom zapalnym, zaburzeniom hormonalnym oraz problemom z regeneracją. Osoby narażone na wysoki stres często doświadczają częstszych chorób, przewlekłego zmęczenia i obniżonej odporności.
Wysoki poziom kortyzolu zaburza także metabolizm. Może prowadzić do odkładania tkanki tłuszczowej, szczególnie w okolicach brzucha, zwiększać poziom cukru we krwi oraz sprzyjać insulinooporności. Z czasem podnosi to ryzyko cukrzycy typu 2 i chorób sercowo-naczyniowych.
Nie bez znaczenia jest również wpływ kortyzolu na mięśnie i kości. Przewlekły stres przyspiesza rozpad tkanki mięśniowej, osłabia kości i może zwiększać ryzyko osteoporozy. Dodatkowo negatywnie wpływa na sen, co jeszcze bardziej pogłębia problemy zdrowotne i utrudnia regenerację organizmu.
Dlatego tak ważne jest świadome zarządzanie stresem. Odpowiednia ilość snu, regularna aktywność fizyczna, techniki relaksacyjne oraz dbanie o równowagę między pracą a odpoczynkiem mogą znacząco obniżyć poziom kortyzolu i chronić zdrowie fizyczne na długie lata.

11/12/2025

Gdy rodzic nie przyjmuje uczuć dziecka – co się wtedy dzieje?
Każde dziecko rodzi się z naturalną potrzebą bycia widzianym, słyszanym i rozumianym. To właśnie w kontakcie z rodzicem uczy się, co czuje i jak sobie z tym radzić. Kiedy jednak rodzic nie potrafi przyjąć emocji dziecka — odrzuca je, bagatelizuje, zawstydza lub ignoruje — w dziecku zaczyna tworzyć się wewnętrzny chaos.
1. Dziecko traci zaufanie do swoich uczuć
Jeśli słyszy: „Nie przesadzaj”, „Nic się nie stało”, „Złość jest brzydka”, zaczyna wierzyć, że to, co czuje, jest niewłaściwe lub niebezpieczne. Uczy się odcinać od swoich emocji, bo przestają być dla niego źródłem informacji — stają się powodem do wstydu.
2. Uczy się tłumić emocje, zamiast je rozumieć
Emocje, których nikt nie „konteneruje”, nie znikają. Zostają w ciele i psychice, przybierając postać lęku, napięcia, wybuchów złości albo zamrożenia. Dziecko nie wie, co z nimi zrobić, więc zaczyna zamykać się w sobie albo reagować impulsywnie.
3. Powstaje schemat: „Moje potrzeby są mniej ważne”
Kiedy rodzic nie daje przestrzeni na uczucia, dziecko uczy się, że nie warto ich pokazywać. Z czasem może to przerodzić się w dorosłe przekonanie, że nie ma prawa prosić o wsparcie czy stawiać granic.
4. Rodzi się lęk przed odrzuceniem
Brak emocjonalnego kontaktu sprawia, że dziecko zaczyna obawiać się bliskości. Może stać się nadmiernie zależne od innych lub przeciwnie — uczyć się radzenia sobie „samemu”, unikając relacji, które wymagają wrażliwości.
5. Traci zdolność do samoregulacji
„Kontenerowanie” emocji przez rodzica to nic innego jak pomoc w nazwaniu uczuć, uspokojeniu i znalezieniu sensu w tym, co dziecko przeżywa. Gdy tego zabraknie, dziecko nie rozwija fundamentów, które odpowiadają za radzenie sobie ze stresem. W dorosłości może szybciej się przeciążać, wpadać w panikę lub reagować nadmiernie.
Dlaczego to takie ważne?
Emocje nie są ani dobre, ani złe — są sygnałami. Rodzic, który przyjmuje uczucia dziecka, uczy je, jak czytać te sygnały, jak je wyrażać i jak przechodzić przez trudne chwile bez lęku.
Gdy tego zabraknie, dziecko dorasta, ale wewnętrznie nadal pozostaje samotne z tym, czego nikt mu nie pomógł zrozumieć.

Adres

Dąbrowskiego 25
Ozarow Mazowiecki
05-850

Telefon

+48500243183

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy YourSelf- Gabinet psychoterapii umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Praktyka

Wyślij wiadomość do YourSelf- Gabinet psychoterapii:

Skróty

Udostępnij

Kategoria