Synapsa - Terapia INPP i EEG Biofeedback

09/08/2026

22/07/2026

22 lipca - Światowy Dzień Mózgu 🧠

Mózg pracuje dla nas nieprzerwanie. Odpowiada za myślenie, pamięć, emocje, ruch oraz codzienne funkcjonowanie.

Warto dbać o niego każdego dnia poprzez odpowiednią ilość snu, regularną aktywność fizyczną, rozwijanie nowych umiejętności oraz chwile odpoczynku i wyciszenia.

Zadbaj o swój mózg, bo jest wyjątkowy. 💚

20/07/2026

Wielu rodziców zastanawia się nad wyborem najlepszej ścieżki terapeutycznej dla swojego dziecka z trudnościami rozwojowymi – zarówno z tym...

17/07/2026

🧠 Czy impulsywność zawsze wynika z charakteru?

Nie zawsze.

U części osób z trudnościami w kontrolowaniu emocji, nagłymi wybuchami złości czy impulsywnymi reakcjami obserwuje się zmienioną aktywność niektórych obszarów mózgu.

Jednym z nich jest lewy płat skroniowy, który uczestniczy m.in. w:
-regulacji emocji,
-przetwarzaniu bodźców,
- kontroli reakcji,
- pamięci i rozumieniu komunikacji.

Gdy jego funkcjonowanie jest zaburzone, mogą pojawiać się:
- impulsywność,
- drażliwość,
- wybuchy złości,
- nadmierna reaktywność emocjonalna,
- trudności z koncentracją.

To oczywiście nie oznacza, że każdy człowiek z impulsywnością ma problem właśnie w tym obszarze. Zachowanie jest wynikiem współpracy wielu struktur mózgu oraz wpływu doświadczeń, stresu i środowiska.

Dlatego tak ważna jest indywidualna diagnoza, a nie ocenianie dziecka czy dorosłego jako „niegrzecznego” lub „złośliwego”.
Czasem warto zadać pytanie:
„Co dzieje się w układzie nerwowym?”, zamiast „Dlaczego on się tak zachowuje?”

Zrozumienie przyczyny to pierwszy krok do skutecznego wsparcia.

13/07/2026

🤢 🤢 🤢 O chorobie lokomocyjnej 🤢 🤢 🤢

🤢 Sezon dalekich podróży w pełni, więc to dobry moment, żeby zająć się tym tematem i zastanowić się, czy można pomóc dzieciom z problemem choroby lokomocyjnej. A jest to bolączka nie tylko wielu dzieci, ale też ich Rodziców.

🤢 W teorii odruchów, na której opiera się terapia INPP, choroba lokomocyjna jest wynikiem problemów przedsionkowych i słabego poczucia równowagi, które towarzyszą niezintegrowanym odruchom pierwotnym i posturalnym: niewyhamowanemu odruchowi Moro i tonicznemu odruchowi błędnikowemu (TOB) oraz niedojrzałemu optycznemu i błędnikowemu odruchowi prostowania głowy. Przeprowadzając wstępny wywiad z Rodzicami terapeuci INPP zawsze zadają pytanie, „Czy Twoje dziecko cierpi na chorobę lokomocyjną?”

🤢 Na szczęście z tym aspektem funkcjonowania dobrze dobrana i prowadzona terapia INPP radzi sobie stosunkowo szybko (zwykle od dwóch do sześciu miesięcy terapii). Przypominamy, że terapia odruchów wbrew pozorom nie jest prosta do zaplanowania.

🤢 Odruchów jest wiele, wchodzą ze sobą w interakcję, a terapia musi postępować zgodnie z zasadami od dołu do góry układu nerwowego. Oddziaływanie na odruchy późniejsze rozwojowo nie tylko może okazać się nieskuteczne terapeutycznie, ale również potencjalnie szkodliwe dla funkcjonowania dziecka.

🤢 Dlatego wybierając terapeutę odruchów zwróćcie Państwo uwagę, czy jest to licencjonowany terapeuta INPP Polska po rocznym szkoleniu, które daje umiejętności bezpiecznego i skutecznego integrowania odruchów. Kontakty znajdziecie Państwo na naszej stronie:
http://inpp.pl/licencjonowani_terapeuci_inpp_dzieci_i...

🤢 Szerzej o chorobie lokomocyjnej i jej przyczynach pisze w książce „Jak osiągać sukcesy w nauce? Uwaga, równowaga i koordynacja” dyrektor INPP Ltd - Sally Blythe:

🤢 „Choroba lokomocyjna rzadko pojawia się przed drugim rokiem życia, zanim dziecko opanuje umiejętność samodzielnego utrzymywania pozycji stojącej i przemieszczania się. Podatność na chorobę lokomocyjną wzrasta z wiekiem, osiągając największe natężenie między 4 a 10 rokiem życia, następnie zaś systematycznie maleje. Dziewczynki/kobiety wydają się bardziej podatne na chorobę lokomocyjną niż chłopcy/mężczyźni, bez względu na wiek, a podatność zwiększa się w trakcie przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych, podczas miesiączki oraz w okresie ciąży.

🤢 Istnieje wiele hipotez dotyczących przypuszczalnych przyczyn choroby lokomocyjnej, jednakże ogólnie przyjmuje się, że pojawia się ona w sytuacji rozbieżności w rozkładzie czasowym i w synchronizacji informacji płynących z różnych mózgowych ośrodków odbierających i przetwarzających dane czuciowe, które należą do percepcji ruchu.

🤢 W proces postrzegania ruchu zaangażowane są trzy podstawowe układy:
1) mechanizm równowagi w uchu wewnętrznym (układ przedsionkowy);
2) informacje zwrotne z ciała przekazywane za pośrednictwem mięśni, ścięgien i stawów (propriocepcja);
3) układ wzrokowy.

🤢 Informacje przekazywane do mózgu za pośrednictwem tych trzech odmiennych systemów dostarczają doń dane na temat płaszczyzny, kierunku oraz natężenia ruchu. Jeśli informacje pochodzące ze wszystkich trzech układów są spójne, percepcja w warunkach ruchu pozostaje względnie stała.

🤢 Choroba lokomocyjna pojawia się, gdy dochodzi do powstania sprzeczności na skutek porównania sygnałów otrzymywanych ze strony układu wzrokowego i przedsionkowego lub dwóch komponentów układu przedsionkowego (kanałów półkolistych i narządów otolitycznych) z oczekiwaniami jednostki wynikającymi z jej dotychczasowego doświadczenia. Niedopasowanie rozkładu czasowego przekazywania do mózgu informacji pochodzących z różnych receptorów ruchu powoduje pojawienie się fizycznych objawów choroby lokomocyjnej – zawrotów głowy, dezorientacji, początkowego odczucia ciepła, po którym następują zimne poty, nudności czy nawet wymioty. Uważa się, że nudności występują w rezultacie drażnienia tych aksonów jąder przedsionkowych, które biegną do obszaru w pniu mózgu, zwanego polem najdalszym (area postrema), które jest ośrodkiem wywoływania wymiotów.

🤢 Objawy mogą wystąpić nawet bez bodźca powodowanego przez rzeczywisty ruch ciała. Do wywołania fizycznych objawów choroby lokomocyjnej wystarczyć może na przykład sam bodziec wzrokowy dostarczony przez gry wideo, symulator ruchu czy film obejrzany na dużym ekranie. Kiedy w 2006 r. telewizja brytyjska (BBC) zmieniła mapę pogodową tak, by móc dokonać symulacji przemieszczania się po mapie Wielkiej Brytanii, otrzymała listy od wielu widzów, którzy skarżyli się na nudności wywołane przez samo obejrzenie prognozy pogody! Objawy choroby lokomocyjnej nie ograniczają się jedynie do nudności i wymiotów, lecz mogą obejmować również senność, bóle głowy, apatię, depresję i ogólne poczucie dyskomfortu.

🤢 Dr Lawrence Beuret, który specjalizuje się w diagnozie i leczeniu młodzieży i młodych osób dorosłych z problemami neurorozwojowymi, zauważył, że obecność w wywiadzie choroby lokomocyjnej i/lub regularnych bólów głowy oraz senności w reakcji na ruch, jeśli trwa nadal po okresie dojrzewania, jest często rzetelnym wskaźnikiem niedojrzałości mechanizmów posturalnych działających jako czynniki sprawcze lęku i problemów w procesach uczenia się wyższego rzędu.

🤢 Związek z lękiem jest o tyle znaczący, że wiele spośród fizycznych doznań towarzyszących odczuwaniu lęku jest takie same jak te, które występują w chorobie lokomocyjnej w reakcji na desynchronizację informacji otrzymywanych z układu przedsionkowego, wzrokowego i proprioceptywnego.

🤢 Brak integracji w funkcjonowaniu receptorów czucia ruchu w reakcji na przemieszczanie się może mieć wiele przyczyn, które bezpośrednio wynikają z wad specyficznych receptorów, jak słabe widzenie czy choroba błędnika. Ludzie mogą być wrażliwi wyłącznie na ruch w jednej płaszczyźnie grawitacyjnej, będąc wytrawnymi podróżnikami na lądzie, a jednocześnie nie będąc w stanie funkcjonować sprawnie na pokładzie łodzi czy statku. Dzieje się tak dlatego, że podróżowanie drogą wodną (a w mniejszym stopniu także powietrzną) znacząco zwiększa stymulację ruchem wahadłowym. Także podróżowanie nowoczesnymi pociągami szybkobieżnymi powoduje ruch wahadłowy wymuszający kołysanie się z boku na bok. Niektóre osoby doświadczają łagodnych objawów choroby lokomocyjnej jadąc na tylnym siedzeniu samochodu, nie odczuwają zaś żadnych dolegliwości zajmując miejsce z przodu. Jest tak dlatego, że na tylnym siedzeniu dochodzi do silniejszej stymulacji widzenia peryferycznego z jednoczesną redukcją widzenia centralnego, które w normalnych warunkach jest wykorzystywane do tego, by dopasować informacje wzrokowe do stymulacji otrzymywanej z receptorów przedsionkowych i proprioceptywnych. Z kolei jeszcze inne osoby są wolne od choroby lokomocyjnej jedynie wtedy, gdy same prowadzą samochód. Dzieje się tak dlatego, że kierowca odbiera dodatkowe informacje proprioceptywne, które są dopasowywane do intencji kory mózgowej (przewidywanie i planowanie motoryczne). Silniejsza stymulacja jednego typu receptorów może zwiększyć lub zmniejszyć doświadczanie choroby lokomocyjnej.

🤢 Wiele dzieci doświadcza łagodnych objawów choroby lokomocyjnej w jakimś momencie okresu średniego dzieciństwa, kiedy następują dwa główne etapy mielinizacji, z których pierwszy trwa od szóstego i pół do ósmego roku życia, drugi zaś przypada w okresie pokwitania. Jeżeli choroba lokomocyjna była bardzo nasilona i przetrwała w okresie wczesnego dzieciństwa, gdy brak innych przyczyn, bądź jeśli trwa nadal po okresie dojrzewania, może wskazywać na ukryte problemy posturalne oraz brak integracji przedsionkowo-proprioceptywno-wzrokowej.”

🤢 Jesteś rodzicem i chcesz sprawdzić, czy można zmniejszyć objawy choroby lokomocyjnej u Twojego dziecka? Znajdź licencjonowanego terapeutę INPP w swojej okolicy:
https://inpp.pl/licencjonowani_terapeuci_inpp_dzieci_i_mlodziezy-179.html

🤢 Jesteś terapeutą, który chciałby wiedzieć jak diagnozować i leczyć niedojrzałość neuromotoryczną? Zgłoś się na roczne szkolenie INPP dla terapeutów, które rusza już we wrześniu:
https://inpp.pl/roczne_szkolenie_inpp_dla_terapeutow_20262027-225.html

09/07/2026

To nie jest zwykły fotel.

To miejsce, w którym Twój mózg może nauczyć się nowych, bardziej efektywnych wzorców pracy.

EEG Biofeedback nie myśli za Ciebie i nie wykonuje pracy za Twój mózg. Dostarcza mu informacji zwrotnej, dzięki której uczy się rozpoznawać bardziej korzystne wzorce swojej aktywności i stopniowo je utrwala.

To właśnie wykorzystanie neuroplastyczności – naturalnej zdolności mózgu do zmian i uczenia się.

Każdy trening to kolejny krok.
Dzięki regularnym treningom mózg stopniowo tworzy i utrwala nowe wzorce pracy, wykorzystując swoją naturalną zdolność do uczenia się i zmian.

Bo Twój mózg potrafi uczyć się przez całe życie. 🌱🧠

22/06/2026

Historia oparta na doświadczeniach z pracy gabinetowej. Szczegóły zostały zmienione, aby zachować anonimowość.

Do mojego gabinetu zgłosili się rodzice 8-letniego chłopca, który często reagował złością.

W szkole coraz częściej dochodziło do konfliktów z rówieśnikami. Nauczyciele zwracali uwagę na wybuchowe reakcje, a rodzice mówili, że po powrocie do domu nawet niewielka trudność potrafiła wywołać płacz lub złość.

Rodzice opowiadali mi, że najbardziej zaskakiwało ich to, jak szybko zmieniały się emocje chłopca. W jednej chwili był spokojny, a chwilę później reagował krzykiem, płaczem lub złością.

Słyszeli różne komentarze:

„On wszystko robi na złość.”
„Jest niegrzeczny.”
„Powinien bardziej panować nad emocjami.”

Tymczasem podczas rozmowy okazało się, że problem był znacznie bardziej złożony.

Chłopiec miał trudności z wyciszeniem, szybko się przeciążał i bardzo intensywnie reagował na stresujące sytuacje.

Często skupiamy się na samym zachowaniu dziecka. Warto jednak pamiętać, że za złością, płaczem czy wybuchami emocji może kryć się przeciążony układ nerwowy, trudność w samoregulacji lub nadmierne napięcie.

W pracy z dzieckiem zawsze staram się patrzeć szerzej i szukać przyczyn, a nie tylko objawów.

Bo zachowanie jest często informacją o tym, że dziecku jest trudno. I za każdym zachowaniem stoi jakaś potrzeba, emocja lub trudność, której na pierwszy rzut oka nie widać.

Zamiast pytać:

„Dlaczego ono tak się zachowuje?”

warto czasem zapytać:

„Z czym ono sobie nie radzi?”

17/06/2026

😴 Czy Twoje dziecko naprawdę śpi 8–10 godzin?

Rodzice często odpowiadają:
„Tak, moje dziecko śpi wystarczająco długo.”

Ale warto zadać sobie jeszcze kilka dodatkowych pytań:

• Ile czasu potrzebuje, żeby zasnąć?
• Czy długo kręci się w łóżku?
• Czy często wybudza się w nocy?
• Czy rano trudno je obudzić?
• Czy budzi się wypoczęte?

Bo czas spędzony w łóżku nie zawsze oznacza czas spędzony we śnie.

Jeśli dziecko kładzie się spać o 21:00, ale zasypia dopiero po godzinie, a w nocy kilkukrotnie się wybudza, jego organizm może nie mieć wystarczająco dużo czasu na pełną regenerację.

Sen jest jednym z najważniejszych elementów wpływających na funkcjonowanie układu nerwowego 🧠

To właśnie podczas snu mózg:
• porządkuje informacje,
• utrwala nowe umiejętności,
• regeneruje organizm,
• przygotowuje się do kolejnego dnia.

Dlatego przy trudnościach z koncentracją, nauką, regulacją emocji czy nadmiernym pobudzeniem zawsze warto przyjrzeć się jakości snu.

Czasem odpowiedź znajduje się właśnie tam.

👇
Jak wygląda zasypianie u Waszego dziecka? Zasypia szybko czy potrzebuje dużo czasu, żeby „wyłączyć głowę”?