Gadajnia z Basią

30/08/2026

Moje ciało to świątynia… 🧠✨

Brzmi jak wyświechtany frazes? Może trochę. 😉

Ale jako ratownik medyczny codziennie widzę, jak bardzo nasze małe, codzienne wybory wpływają na to, jak funkcjonujemy.

A jako coach wiem, że ciało i głowa nie działają osobno. To, co dzieje się w jednym, często odbija się na drugim.

Dbanie o siebie nie musi oznaczać wielkich rewolucji.

To suma mikrodecyzji, które podejmujesz każdego dnia:

🌱 zatrzymanie się zamiast kolejnego „muszę”
🍋 szklanka wody o poranku zamiast automatycznego sięgania po telefon
🚶‍♂️ krótki spacer po posiłku zamiast natychmiastowego powrotu do biurka
🧠 uważne jedzenie, choćby przez kilka minut, bez telefonu w dłoni
🌬️ jeden głęboki oddech, zanim zareagujesz

BĄDŹ. NIE BYWAJ.

Bądź obecny we własnym ciele.
Zauważaj jego sygnały.
Zatrzymaj się.
Weź oddech.

Nie musisz zmieniać całego życia dzisiaj.
Czasem wystarczy jedna mała decyzja podjęta trochę bardziej świadomie.

Który z tych kroków jest dziś dla Ciebie najłatwiejszy?
@ @ @

29/08/2026

https://www.instagram.com/p/DcnZfuwMW8T/?igsi=MW9zbms0M2s5dmFqNw==

16/08/2026

Widzę ich i natychmiast wraca znajome wrażenie — jakby moje życie na chwilę cofało się o pół kroku.

Wyjeżdżają, doświadczają, chłoną. W mediach społecznościowych ich codzienność mieni się jak nieustanna premiera — głośniejsza i bardziej intensywna od mojej. Wtedy uruchamia się wewnętrzna waga, a mój świat cichnie, jakby przesunięty w cień.

A przecież idę własną drogą, niosąc pasje, które mnie karmią. Skąd więc to ukłucie straty?

W cyfrowym teatrze luster łatwo uwierzyć, że życie dzieje się gdzie indziej. Prawda jest prostsza: nie da się przeżyć wszystkiego. Każde „tak” oznacza jakieś „nie”. Nie tęsknię za cudzym losem, lecz za złudzeniem pełni — że można doświadczać wszystkiego naraz.

Zmienia się pytanie. Zamiast: „Czy biegnę w ich tempie?”, pytam: „Na ile ta droga mnie nasyca?”

Życie nie dzieje się na cudzych profilach ani za kolejnym zakrętem. Dzieje się tutaj — w wyborach, codziennym trudzie, relacjach i tym, co namacalne. Każdy krok coś zamyka, ale też coś otwiera. Nie chodzi o rozpamiętywanie nieprzeżytych żyć, lecz o przyjęcie tego jednego, które jest nasze.

Może więc nie chodzi o to, by niczego nie stracić, ale by świadomie wybierać, co chcemy ocalić.

Kiedy przestajemy gonić cudze cienie, zaczynamy widzieć własne życie wyraźniej. Nie wszystko zdążymy przeżyć. I to jest w porządku.

To, co ważne, dojrzewa powoli — w ciszy codzienności i w kolejnych wyborach.

Tutaj.

16/08/2026

10/08/2026

🌞 Czy ktoś ma okulary do obserwacji zaćmienia Słońca?

Szukam bezpiecznych, certyfikowanych okularów do oglądania zaćmienia Słońca (najlepiej zgodnych z ISO 12312-2).

Jeśli ktoś ma na sprzedaż albo może pożyczyć, proszę o wiadomość prywatną. Chętnie odbiorę osobiście. 😊

Z góry dzięki!

09/08/2026

https://www.instagram.com/reel/Db0BlNFsIul/?igsh=MXRlcWxyaWJhaWZpag==

02/08/2026

Są dni, kiedy potrafię „dowalić się” do każdej małej rzeczy. Poprzeczka zawsze wędruje wyżej, a lista wymagań nie ma końca. 📈Moja codzienna praca to obecnie nauka... zwalniania. Uczę się odpoczywać bez wyrzutów sumienia i po prostu łapać oddech w tym całym biegu. 🧘🏼‍♀️A z czym Ty mierzysz się najczęściej?

31/07/2026

Oficjalnie wracam do szkoły. 📚

Otrzymałem wiadomość: „Z radością informujemy, że zakwalifikował się Pan…”

14–15 września będę uczestniczył w szkoleniu z IFS (Internal Family Systems / System Wewnętrznej Rodziny) organizowanym przez ROPS Poznań.

Można zapytać: po co ratownikowi medycznemu i coachowi IFS?

Bo niezależnie od tego, czy pracuję z pacjentem w sytuacji kryzysowej, czy z klientem podczas sesji coachingowej, widzę jedno – ludzkie zachowanie zawsze ma swoją funkcję.

Pacjent w panice nie jest „trudny”. Często uruchamia się część, która za wszelką cenę próbuje zapewnić mu bezpieczeństwo.

Klient odkładający ważne działania nie zawsze jest „niezmotywowany”. Nierzadko działa w nim mechanizm, który chroni przed rozczarowaniem, oceną lub porażką.

Właśnie dlatego chcę lepiej poznać model IFS. To podejście uczy patrzeć na człowieka z większą ciekawością niż oceną i szukać źródła zachowania zamiast walczyć z jego objawami.

Wierzę, że ta wiedza pomoże mi jeszcze skuteczniej wspierać ludzi – zarówno w pracy ratownika medycznego, jak i w coachingu.

Rozwój zawodowy nie kończy się z dyplomem. Każde nowe narzędzie to kolejna szansa, aby pomagać mądrzej i skuteczniej.

A Wy – jakie szkolenie lub książka w ostatnim czasie najbardziej wpłynęły na Wasz sposób pracy?