Dziecko u Psychologa

24/08/2026

Kiedy zaczynałam pracę w zawodzie, miałam w głowie całkiem sporo obaw.

1️⃣Bałam się, że jestem za młoda.
Że rodzice będą patrzeć na mnie i myśleć: „Co ona może wiedzieć o dzieciach i rodzicielstwie?”
Że nie będą traktować mnie poważnie.

😮‍💨Ostatecznie moje obawy nigdy się nie potwierdziły.

2️⃣Bałam się, że nie będę wiedziała, co robić.
Studia dają wiedzę, ale niekoniecznie przygotowują do momentu, w którym po drugiej stronie gabinetu siada prawdziwy człowiek ze swoim prawdziwym problemem i czeka, aż mu pomożesz.

😮‍💨Paradoksalnie właśnie ten początek był jednym z najbardziej wartościowych etapów mojej pracy. Chyba nigdy później nie miałam w sobie aż takiej motywacji do uczenia się. Czytałam, szkoliłam się, szukałam narzędzi, sprawdzałam różne rozwiązania, analizowałam swoje spotkania i zastanawiałam się, co mogę zrobić lepiej.

4️⃣Bałam się zapraszania rodziców na spotkania i pracy z całą rodziną.
Jedna osoba w gabinecie wydawała mi się do opanowania. Ale kilka osób naraz? To wydawało się strasznie trudne. Różne emocje, różne potrzeby, różne perspektywy, a ja miałam jeszcze nad tym wszystkim czuwać i prowadzić proces.

😮‍💨 Przeżyłam tych spotkań już tyle, że dzisiaj należą do moich ulubionych. Często właśnie wtedy można zobaczyć najwięcej.

I była jeszcze jedna rzecz, o której chyba rzadziej mówi się, kiedy zaczyna się pracę w zawodzie pomocowym.

4️⃣Bałam się… brać pieniądze.
Przyjmowanie płatności było dla mnie krępujące. Miałam poczucie, że pomaganie komuś i wystawianie za to rachunku jakoś do siebie nie pasują.

😮‍💨Z czasem się z tym oswoiłam. Nadal nie jest to moja ulubiona część tej pracy, ale przestała być czymś, co wywołuje we mnie dyskomfort.

Kiedy patrzę na te wszystkie obawy z perspektywy czasu, myślę sobie, że wiele rzeczy, których najbardziej boimy się na początku, później staje się po prostu częścią naszej codzienności. I najważniejsza lekcja, którą z tego wyciągnęłam to BÓJ SIĘ I RÓB!

19/08/2026

Mam poczucie, że w rozmowie o rodzicielstwie bardzo długo skupialiśmy się na tym, jak ważne jest rozumienie i akceptowanie emocji dziecka.

I słusznie.

Ale dziś coraz mocniej widzę, że potrzebujemy jeszcze jednej rozmowy: o tym, jak być blisko dziecka, a jednocześnie nie bać się jego frustracji, złości czy rozczarowania.

Bo wspieranie dziecka nie zawsze oznacza usuwanie tego, co trudne.

Czasem oznacza po prostu bycie obok, kiedy ono uczy się sobie z tym radzić.



rodzicielstwo bliskości • granice w wychowaniu • emocje dziecka • odporność psychiczna dzieci • frustracja u dziecka • jak stawiać granice • wspieranie dziecka • inteligencja emocjonalna • stanowczość i bliskość • jak budować odporność psychiczną dziecka

24/07/2026

Depresja poporodowa nie zawsze jest widoczna.
Czasem za uśmiechem kryją się myśli:
„Jestem złą mamą.”
„Moje życie się skończyło.”
„Już nigdy nie będę szczęśliwa.”

Jeśli rozpoznajesz u siebie takie myśli, nie świadczą o tym, kim jesteś. Mogą być objawem depresji poporodowej, która dotyka nawet co piątą kobietę po porodzie.

Nie jesteś sama.
Nie musisz sobie z tym radzić w pojedynkę.
Nie wstydź się prosić o pomoc.

A jeśli jesteś blisko młodej mamy, zamiast zapytać tylko: „Jak dziecko?”, zapytaj również: „A jak Ty się dziś czujesz?” To pytanie może mieć ogromne znaczenie.

Wyślij ten post komuś, kto może właśnie potrzebować usłyszeć, że nie musi przez to przechodzić w samotności.

psychologia kobieta połóg

08/06/2026

Czasem włączasz bajkę, bo potrzebujesz coś zrobić.
Czasem podnosisz głos, choć obiecywałaś sobie, że tego nie zrobisz.
Czasem wybierasz szybki obiad, zamiast „idealnego” posiłku.
Czasem nie masz ochoty na kolejną zabawę.
Czasem po prostu chcesz chwilę ciszy.

I wtedy pojawia się znajoma myśl:
„Jestem złą mamą?”

Nie. Jesteś mamą, która ma swoje granice.

Macierzyństwo w czasach instagrama niesie ze sobą ogromną presję. Mamy czują, że powinny być cierpliwe, kreatywne, dostępne, spokojne, zaangażowane i uśmiechnięte, najlepiej przez cały czas.
Nie musisz być idealną mamą, żeby być dobrą mamą. Twoje dziecko nie potrzebuje perfekcji, potrzebuje relacji, bezpieczeństwa i Twojej obecności. To, że czasem wybierasz prostsze rozwiązanie, jesteś zmęczona albo potrzebujesz chwili dla siebie, nie znaczy, że zawodzisz jako mama.


wyrzuty sumienia w macierzyństwie, poczucie winy mamy, czy jestem dobrą mamą, zmęczona mama, presja w rodzicielstwie, porównywanie się do innych rodziców, mama też ma prawo odpocząć, emocje mamy, wsparcie dla mam, rodzicielstwo bez presji

26/05/2026

Nikt nie przygotowuje Cię na to, jak bardzo macierzyństwo może zmienić sposób, w jaki patrzysz na siebie.
Bo nagle jesteś silna wtedy, kiedy czujesz się słaba.
Dajesz radę wtedy, kiedy myślisz, że już nie masz z czego.
Tulisz, karmisz, uspokajasz, nosisz, czuwasz nawet gdy sama potrzebujesz przytulenia.

Macierzyństwo to nie tylko miłość.
To też łzy, lęk, zmęczenie i codzienne przekraczanie własnych granic.

Dlatego, mamo, zatrzymaj się na chwilę.
Zobacz, ile już uniosłaś.
Naprawdę możesz być z siebie dumna.

•
macierzyństwo, mama, Dzień Matki, siła mamy, emocje mamy, bezsilność, czułość, zmęczenie mamy, miłość do dziecka, codzienność mamy, mama też człowiek, nieidealna mama, wystarczająca mama, wsparcie dla mamy, trudne emocje w macierzyństwie, macierzyństwo bez lukru, kobieta w macierzyństwie, matczyna siła, mama potrzebuje wsparcia, prawdziwe macierzyństwo

22/05/2026

Dzieci nie uczą się regulacji emocji przez strach.
Uczą się jej poprzez relację, spokój i poczucie bezpieczeństwa. ❤️

Napad złości to moment przeciążenia emocjonalnego, a nie „manipulacja”.
To, co dziecko usłyszy po takim doświadczeniu, zostaje z nim na długo.

Nie chodzi o brak granic.
Chodzi o to, by granice stawiać bez zawstydzania, odrzucenia i straszenia.

Emocje dziecka potrzebują najpierw regulacji, dopiero później rozmowy i nauki. 🤍


Wsparcie dziecka w radzeniu sobie z emocjami

11/05/2026

W szkole jest „grzeczny”, nauczyciele się nie skarżą, a w domu nie można z nim wytrzymać. Znasz to? Z tym problemem mierzy się wielu rodziców.
Czasem dziecko przez cały dzień tłumi lęk i napięcie.
A dom jest jedynym miejscem, gdzie w końcu może je uwolnić. Będąc w szkoła wkłada ogromny wysiłek w to, żeby się dostosować, kontrolować emocje i tłumić napięcie. A kiedy wraca do domu, tama budowana przez cały dzień pęka.
Dlatego dzieci mierzące się z lękiem lub przeciążeniem emocjonalnym często:
• po szkole są skrajnie zmęczone,
• łatwo wybuchają,
• wycofują się lub zamykają w sobie,
• skarżą się na bóle brzucha lub głowy,
• nie potrafią powiedzieć, co dokładnie jest nie tak.
Ich układ nerwowy po prostu przestaje już dawać radę utrzymywać napięcie.

Najważniejsze, co możesz zrobić jako rodzic, to nie patrzeć wyłącznie na zachowanie — ale próbować zrozumieć emocje i potrzeby, które się pod nim kryją ❤️

lęk u dziecka • emocje dziecka • przebodzcowanie • bunt dziecka • stres szkolny • rodzicielstwo • psycholog dziecięcy • trudne emocje • wsparcie dziecka • regulacja emocji

15/04/2026

Nie każde „trudne zachowanie” oznacza bycie niegrzecznym lub złośliwym.
Czasem to po prostu lęk, który wygląda jak problem z zachowaniem.

Oto sygnały, które mogą świadczyć o tym, że za zachowaniem dziecka stoi napięcie lub lęk:

1. wybuchy emocji „bez powodu”
2. odmowa zrobienia czegoś , zanim w ogóle spróbuje
3. zadawanie w kółko tych samych pytań („Na pewno?”, „A co jeśli…?”)
4. silne reakcje nieadekwatne do sytuacji
5. stopniowe wycofywanie się z aktywności, które wcześniej lubiło

Kiedy spojrzymy na zachowanie dziecka przez pryzmat emocji, zamiast pytać:
„Dlaczego ono tak się zachowuje?”
warto zapytać:
„Co ono próbuje mi tym powiedzieć?”

Bo dziecko nie potrzebuje wtedy kary.
Potrzebuje zrozumienia, wsparcia i narzędzi do radzenia sobie z emocjami 🤍

lęk u dziecka • trudne zachowania dziecka • emocje dziecka • regulacja emocji • dziecięcy układ nerwowy • rodzicielstwo bliskości • wspieranie dziecka • psychologia dziecka • rozwój emocjonalny • napady złości u dziecka

trudnezachowania psychologdziecka dzieckoemocje

29/03/2026

04/03/2026

Pamiętacie pierwszy uśmiech Waszego dziecka?Tę radość, którą poczuliście po tych trudnych pierwszych miesiącach w roli rodzica?

Pierwsze tygodnie z niemowlęciem potrafią być wymagające. Mało snu, wiele nowych emocji, zmęczenie i niepewność, czy wszystko robimy dobrze. To czas intensywnej nauki – dla dziecka i dla rodziców.

A potem nagle pojawia się on.

Pierwszy świadomy uśmiech skierowany prosto do Was. Nie przez sen, nie przypadkiem – tylko w odpowiedzi na Wasz głos, twarz, bliskość.

Dla wielu rodziców to moment przełomowy. Jakby dziecko mówiło: „Widzę Cię. Znam Cię. Jesteś dla mnie ważny”.

Ten jeden uśmiech potrafi wynagrodzić wszystkie nieprzespane noce i chwile zwątpienia. I przypomina, że między rodzicem a dzieckiem zaczyna budować się wyjątkowa więź.

Bo kiedy śmieje się dziecko… naprawdę śmieje się cały świat. 💛


rodzicielstwo • pierwszy uśmiech dziecka • rozwój niemowlęcia • pierwsze miesiące z dzieckiem • życie z niemowlakiem • emocje rodzica • młodzi rodzice • macierzyństwo • ojcostwo • więź z dzieckiem • rozwój dziecka • psychologia dziecka • wsparcie dla rodziców • rodzicielstwo bliskości • psycholog dziecięcy Poznań