Irmina Bobowska-Gabinet Psychoterapii i Rozwoju Osobistego

18/08/2026

23/06/2026

Dla wielu osób bycie naprawdę wysłuchaną jest doświadczeniem nowym.
Bez poprawiania. Bez ocen. Bez pośpiechu i rad w pierwszej minucie.

Prawdziwe słuchanie to zgoda na to, że druga osoba może być taka, jaka jest w danym momencie. Z emocjami, sprzecznościami, wątpliwościami. Bez konieczności porządkowania się pod czyjeś oczekiwania.

W psychoterapii to właśnie takie słuchanie często pozwala po raz pierwszy poczuć, że jest miejsce na całość doświadczenia – także na to, co trudne, wstydliwe albo jeszcze nienazwane.

Dopiero wtedy coś może się naprawdę wydarzyć.
Bo kiedy ktoś może w pełni istnieć w relacji, przestaje się kurczyć, kontrolować i dopasowywać.

24/05/2026

Zmiana rzadko zaczyna się od decyzji, że „od dziś będzie inaczej”.
Częściej zaczyna się od momentu, w którym coś nagle staje się widoczne.

Reakcja, która wraca.
Emocja, która pojawia się zbyt szybko.
Schemat, który powtarza się mimo wysiłku, żeby było inaczej.

To, co przez lata było ukryte, zwykle miało swój sens. Chroniło, porządkowało, pozwalało przetrwać. Dlatego tak długo pozostawało poza świadomością.

Zauważenie tego nie jest jeszcze zmianą, ale bez tego zmiana się nie wydarza.
Dopiero gdy coś można zobaczyć, nazwać i potraktować poważnie, pojawia się przestrzeń na inny sposób bycia ze sobą i z innymi.

W terapii właśnie od tego często zaczyna się proces.

26/04/2026

Bliskość bywa trudna, bo wymaga odsłonięcia się.
Pokazania emocji, potrzeb, niepewności. Zaryzykowania, że ktoś zobaczy więcej, niż chcielibyśmy pokazać.

Dystans często daje ulgę. Chroni przed zranieniem, przed zależnością, przed poczuciem, że coś może wymknąć się spod kontroli. Dlatego dla wielu osób jest bezpieczniejszy – nawet jeśli jednocześnie bardzo boli.

Trudność z bliskością rzadko bierze się znikąd.
Często ma swoje źródło w doświadczeniach, w których bycie blisko wiązało się z napięciem, odrzuceniem albo koniecznością rezygnowania z siebie.

W terapii można przyjrzeć się temu, co sprawia, że dystans wydaje się łatwiejszy niż kontakt. I sprawdzić, czy dziś nadal musi tak być.

12/04/2026

To zdanie bywa ważne zwłaszcza dla osób, które przychodzą z oczekiwaniem, że „dowiedzą się, co robić”.

Psychoterapia nie polega na udzielaniu gotowych odpowiedzi ani ocenianiu, czy coś robisz dobrze. To raczej wspólne bycie w tym, co aktualne – w emocjach, myślach, wątpliwościach, które pojawiają się tu i teraz.

W tym spotkaniu liczy się relacja.
To, co mówisz, jak mówisz, co przemilczasz, co się w Tobie uruchamia w kontakcie z drugą osobą. Często właśnie tam ujawniają się ważne wzorce i doświadczenia, których wcześniej nie było gdzie zobaczyć.

Zmiana rzadko przychodzi z samego „zrozumienia”.
Częściej rodzi się z bycia w relacji, w której można mówić prawdziwie i stopniowo doświadczać czegoś innego niż dotąd.

22/03/2026

Wiele osób ma poczucie, że „znowu trafiło tak samo”. Inna relacja, inny człowiek, a emocje, napięcia i rozczarowania bardzo podobne.

To rzadko kwestia przypadku.
Psychika wybiera to, co jest jej znane. Nawet wtedy, gdy to, co znane, było bolesne albo frustrujące. Wczesne doświadczenia relacyjne zapisują się jako wzorce – sposoby bycia blisko, radzenia sobie z lękiem, odrzuceniem, zależnością. Później uruchamiają się automatycznie.

Dlatego można świadomie chcieć „czegoś innego”, a i tak wchodzić w relacje, które kończą się podobnie. Na poziomie emocji działa coś starszego niż racjonalna decyzja.

W terapii psychodynamicznej przyglądamy się tym powtarzalnym sytuacjom.
Nie po to, żeby się obwiniać, ale żeby zrozumieć, skąd się wzięły i jaką funkcję kiedyś pełniły. Dopiero wtedy pojawia się realna możliwość wyboru czegoś nowego – a nie tylko powtórzenia tego samego scenariusza.

06/03/2026

To zdanie jest bliskie codziennemu doświadczeniu wielu osób, nawet jeśli na co dzień trudno je tak nazwać.

Samopoczucie bardzo często zmienia się w zależności od tego, jak wyglądają nasze relacje. Od tego, czy mamy obok kogoś, przy kim można być sobą. Czy jest miejsce na złość, bezradność, potrzebę bliskości. Czy trzeba się pilnować i dostosowywać, żeby „było w porządku”.

Problemy w relacjach rzadko zostają tylko w relacjach.
Z czasem zaczynają być odczuwalne w ciele, w nastroju, w poczuciu własnej wartości, w sposobie myślenia o sobie i o innych.

W terapii często okazuje się, że to właśnie relacje – obecne albo bardzo wczesne – mają największy wpływ na to, jak dziś radzisz sobie z emocjami, bliskością i samotnością.

Praca nad zdrowiem psychicznym bardzo często oznacza przyjrzenie się temu, jak jesteś z innymi i jak było to możliwe wcześniej.