Ewa Pieranska-Norek Studio Psychoterapii Gestalt Poznań

24/09/2026

Zapraszamy do grupy terapeutycznej:
https://www.facebook.com/photo?fbid=1989037699178555&set=a.662353481846990

Rezonujemy. Terapia grupowa Gestalt dla osób dorosłych

„Ciało śpiewa życie”
M.Marleau- Ponty

Terapia grupowa Gestalt jest przestrzenią, w której self wyłania się nieustannie w procesie grupowym. Rezonująca grupa staje się gruntem dla spotkania, doświadczenia i refleksji- w jaki sposób to co indywidualne wpływa na to co grupowe i odwrotnie- w jaki sposób szerszy kontekst wpływa na proces indywidualny. W procesie terapeutycznym to, co domaga się wyrażenia, domknięcia, nadania znaczenia ujawnia się w polu współtworzonym przez wszystkie osoby uczestniczące w procesie. To czas i miejsce na eksperyment, próbę bycia inaczej niż dotychczas, na doświadczenie siebie i rozpoznanie swoich zasobów. To także okazja do towarzyszenia innym w ich własnym rozwoju.

Zapraszam Cię do tej podróży jeśli poszukujesz grupy o którą chcesz zadbać i której chcesz się powierzyć w rozwoju i pogłębieniu świadomości siebie, chcesz rozwijać świadomość swojego cielesnego ja w rezonansie i poszukiwać znaczenia dla tego czego doświadczasz w spotkaniu z drugim człowiekiem,
chcesz próbować być inaczej niż dotychczas, chcesz zaopiekować się tym, co w Tobie delikatne i wrażliwe, chcesz rozwijać swoje zasoby interpersonalne.

Warunkiem uczestnictwa w grupie jest udział w konsultacji- kwalifikacji do grupy. Zapisy na konsultacje telefonicznie pod numerem tel: 509-028 098 (Ewa) i 504-968-883 (Kasia)

Koszt spotkania: 250 zł.
Minimalna liczba osób: 5
Maksymalna liczba: 12
Grupa półotwarta - wejścia nowych osób co 3 miesiące
Otwarta dla osób spoza środowiska psychoterapeutycznego.

Spotkania grupy będą odbywać się we czwartki w godzinach 18.30-20.30 w siedzibie Wielkopolskiej Szkoły Psychoterapii Gestalt w Poznaniu przy ul. Dąbrowskiego 75/18

Pierwsze spotkanie grupy - październik 2026 r.
Kolejne spotkania: co czwartek

O prowadzących grupę:

Ewa Pierańska-Norek:
Jestem certyfikowaną psychoterapeutką Gestalt (Certyfikat EAGT nr 23-3337). Praktykuję w Studio Psychoterapii i współtworzę zespół gabinetów Ja Ty My wraz z psychoterapeutami innych modalności. Od ponad dwóch lat współpracuję ze Stowarzyszeniem Monar, gdzie współprowadzę grupy terapeutyczne i wspieram rodziny osób uzależnionych i zagrożonych uzależnieniem. Jestem w zespole Wielkopolskiej Szkoły Psychoterapii Gestalt. Superwizuję swoją pracę.
Odbyłam staże kliniczne na oddziałach psychiatrycznych dla dzieci, młodzieży oraz dla osób dorosłych, w tym także dla osób uzależnionych. Ukończyłam dwuletnie szkolenie Phenomenological-Gestalt Psychopathology w Turin School of Psychopathology. Obecnie uczestniczę w programie klinicznym prowadzonym przez Carmen Vasquez Bandin, pogłębiając swoje zainteresowanie polami fenomenologicznymi współtworzonymi w relacji terapeutycznej. Swoją pracę opieram na związanej z ciałem świadomości doznaniowej i refleksyjnej. W wolnych chwilach tańczę, żegluję i spaceruję z psem. Marzę o własnym teatrze. W sztuce nieustannie poszukuję inspiracji do opisu tego wyjątkowego doświadczenia, jakim jest spotkanie na granicy kontaktu i zmian, które ze sobą niesie.

Katarzyna Kubiak
Jestem magistrem psychologii o specjalności psychologia kliniczna. Psychologię ukończyłam w trakcie jednolitych 5 - letnich studiów magisterskich na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pierwsze 4 - letnie studia podyplomowe jako psychoterapeuta indywidualny i grupowy ukończyłam w Wielkopolskiej Szkole Psychoterapii Gestalt w Poznaniu. Ponadto kontynuowałam naukę i posiadam dyplom ukończenia 4 – letniej Szkoły Psychoterapii w nurcie Analizy Transakcyjnej w Centrum Analizy Transakcyjnej w Poznaniu. Posiadam Europejski Certyfikat Psychoterapeuty Gestalt (No: 23-3336), wydany przez Europejskie Towarzystwo Psychoterapii Gestalt (European Association for
Gestalt Therapy EAGT), oraz Polski Certyfikat Psychoterapeuty wydany przez Polską Radę Psychoterapii (nr 14526-777). Poza tym, nieustannie podnoszę swoje kwalifikacje i doświadczenie, uczestnicząc w szkoleniach, warsztatach i konferencjach z zakresu psychologii i psychoterapii. Na co dzień pracuję na Oddziale Dziennym Psychiatrycznym dla Dorosłych w Centrum Medycznym HCP w Poznaniu, gdzie prowadzę krótkoterminową psychoterapię grupową oraz w gabinecie prywatnym w Poznaniu, gdzie prowadzę psychoterapię indywidualną dorosłych i młodzieży od 16 rż. Swoją pracę psychoterapeutyczną poddaję systematycznej superwizji indywidualnej i grupowej.

09/09/2026

Czy możemy podejmować decyzje nie raniąc- siebie lub innych?
Retrofleksja to zatrzymanie, zawrócenie emocji do siebie w obawie przed zranieniem lub byciem zranionym. Na ile ta obawa dotyczy tu i teraz a na ile zakorzeniona jest w historii kontaktów, które nie gwarantowały bezpiecznego wyrażenia się i w usztywnionej formie przetrwały w postaci powtarzającej się przerwy w procesie kontaktowania? Retrofleksja może być świadoma i wykorzystywana jako umiejętność albo stać się stylem kontaktu prowadzącym do somatyzacji i niesatysfakcjonujących relacji z otoczeniem, w skrajnych przypadkach objawiając się bólem, cierpieniem czy chorobą ciała pomieszczającego wysoki poziom pobudzenia-emocję- zawracaną wgłąb zamiast wyrażaną na zewnątrz- do świata.
Są sytuacje, role społeczne wymagające mniejszej lub większej umiejętności retrofleksji- w filmie Paolo Sorentino towarzyszymy ostatnim miesiącom urzędowania Prezydenta Włoch. Jego decyzje jako głowy państwa poprzedza długi proces rozważań nad konsekwencjami, jakie przyniosą nie tylko dla kraju ale też dla oceny całego okresu prezydentury. A prezydent ma przecież jeszcze życie prywatne i wiele decyzji i uczuć związanych z najbliższymi mu osobami- czy ten obszar życia także wymaga dyplomacji?
Zapraszam w imieniu WSPG i swoim na kolejne spotkanie w ramach cyklu Gestalt i kino we wtorek 15 września o godz.20.
https://www.facebook.com/100042170331794/posts/1971609830921342/?app=fbl

Gestalt i kino

Tematem naszej dyskusji są zjawiska, mechanizmy, relacje, organizacja istnienia w polu w rozumieniu psychoterapii Gestalt, w oparciu o fabułę filmu. Tematem naszej dyskusji będzie zjawisko retrofleksji

Spotkanie online odbędzie się w dniu 15.09.2026 o godzinie 20.00
Osoby zainteresowane spotkaniem i rozmową prosimy o zapoznanie się z filmem ,,La Grazia” w reżyserii Paolo Sorrentino. Film dostępny jest na platformach streamingowych.

https://us02web.zoom.us/j/83163452325?pwd=rBjdEAYJEGS8LYl9TXaxBdX3yR9TBr.1
Identyfikator spotkania: 831 6345 2325
Kod dostępu: 589118

Spotkania będą nagrywane i umieszczone na naszym kanale YT.

22/07/2026

„W istocie rolą lidera jest umiejętność wspierania spontanicznego przejmowania przywództwa przez uczestników grupy. Z perspektywy Gestalt dobrze funkcjonująca grupa to nie taka, która przestrzega „społecznych” reguł, lecz taka która umożliwia swobodny przepływ przywództwa między członkami. Ale czym właściwie jest przywództwo w rozumieniu Gestalt? Jest ono rozumiane jako zdolność do leczenia i jednoczenia grupy. To przejęcie roli siły scalającej i znalezienie miejsca dla tematu wyłonionego przez grupę. W ten sposób podtrzymywany jest rozwój relacji pomiędzy członkami grupy i pokonywane są przeszkody, przed którymi oni stają. Grupa funkcjonująca prowadzi do indywiduacji jej członków przez proces wzajemnego odzwierciedlania, podzielania potrzeb i pragnień oraz szanowania odmienności drugiego.”
Margherita Spagnuolo Lobb

14/07/2026

Konferencja naukowa PTPG była przeżyciem a raczej serią przeżyć na wielu poziomach. W najgorętszy w tym sezonie weekend spotkaliśmy się w Poznaniu z psychoterapeutami z całej Polski nie tylko po to, żeby poznać i omówić najnowsze badania, refleksje i prognozy w pracy terapeutycznej ale także po to, żeby zintegrować się spędzając ze sobą czas. Bardzo owocny czas, który nadal asymiluję i podsumowuję dla siebie i dla potrzeb swojej pracy. Spośród wielu uświadomień chcę podzielić się z Wami tym, które jest dzisiaj we mnie najżywsze i dające mi najwięcej nadziei Dynamicznie zmieniające się społeczeństwo- szersze pole relacji terapeutycznej- wymaga od nas- psychoterapeutek i psychoterapeutów dostrajania się do potrzeb związanych z tymże tłem, w którym doświadczenie jest fragmentaryczne a pamięć stanowiąca trzon tożsamości traci ciągłość. W świecie, w którym rozwój technologii jest nieunikniony doświadczenie lęku, niepewność splatają się z fascynacją i nadzieją- co przyniesie przyszłość?
W tym niestabilnym świecie gruntem międzyludzkiego kontaktu jest nadal wspólne doświadczenie człowieczeństwa. Zgadzam się z Philipem Brownellem, jednym z prelegentów, że nasze człowieczeństwo, zdolność do miłości, do budowania relacji opartych nie tylko na zgodzie ale także na pomieszczaniu różnic, tworzenia relacji w których jest miejsce na autentyczne wyrażenie siebie to zasoby, których nie zastąpi sztuczna inteligencja. Potrzebujemy drugiego człowieka by doświadczać swojego własnego człowieczeństwa i tego właśnie nam życzę- zdolnych do tworzenia relacji, czujących ludzi obok.
https://www.facebook.com/photo?fbid=1322582156687500&set=pcb.1322591706686545

29/04/2026

Taniec jest dialogiem i wiąże się z odpowiedzialnością za swój ruch w odpowiedzi na ruch świata.

W terapii Gestalt, pogłębiając świadomość tu i teraz poszerzamy zakres swoich ruchów ucząc się brać odpowiedzialność za to jak, z kim i co tańczymy. Na jakie zaproszenia ze świata odpowiadamy a jakie odrzucamy.

Eksperymentując, zaciekawiając się, pozwalając sobie na ryzyko lub decydując się nie ryzykować, w terapii Gestalt możesz wspierać się mniej lub bardziej o mnie- swoją terapeutkę i partnerkę w swoistym tańcu- dialogu, który odbywa się gabinecie. To co współtworzymy bywa harmonijne i pełne wdzięku ale też trudne i mozolne.

Jak w tańcu.

Twórczego życia w tańcu ze światem życzę Wam w Międzynarodowym Dniu Tańca,
Ewa

📣 29 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Tańca!

✒️ Jak co roku Międzynarodowy Instytut Teatralny ITI publikuje z tej okazji orędzie, a tegoroczną autorką jest Crystal Pite – uznana kanadyjska choreografka.

🤸 „Ruch to język – w takim samym stopniu jak działanie. To właśnie to, co ciało ma do powiedzenia o naszych potrzebach, porażkach, o odwadze, rozpaczy, o pragnieniach, o radości, sprzeczności uczuć, frustracji i miłości. Te obrazy wywołują w nas emocje, ponieważ wyraźnie zapisały się w ciele – poruszyły nas”.

📝 Pełną treść polskiego tłumaczenia orędzia przygotowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca znajdziecie na naszej stronie (link w komentarzu).

📷 Na zdjęciu: Crystal Pite, fot. Rolex / Anoush Abrar

01/10/2025

Głowa a reszta ciała

We współczesnym świecie głowy mamy tak przeładowane, że nie dość, że zaczynamy odczuwać to co dzieje się powyżej szyi jako dosłowne obciążenie i zamieszanie to na dodatek zaczynamy wierzyć, ze to co stamtąd pochodzi to jedyna prawda.

Kiedy jednak wąskim i często słabo udrożnionym przesmykiem szyi uda się komuś powędrować uwagą w dół ciała być może czeka ją_jego kilka zaskoczeń. Głowa pisze scenariusze, wybiega w przyszłość lub wraca do wspomnień, podczas gdy świadome ciało, w połączeniu z oddechem osadza nas w tu i teraz.

Każda_y z nas doświadcza siebie na swój sposób wynikający ze splotu wielu czynników składających się na drogę, która doprowadziła ją_jego do tu i teraz. Ta historia zapisana w ciele wpływa nieustannie na każdy kontakt, każde doświadczenie czyniąc je wyjątkowym… i jednocześnie osadzając je pośród innych, ludzkich doświadczeń związanych nieodłącznie z cielesnym ja, i w związku z tym- w jakiś sposób także do siebie podobnych.

Uwaga skierowana do wnętrza ciała i świadomość kierunku, który tej uwadze nadajemy, zaciekawienie tym z czym się kontaktujemy i umiejetność przyjęcia tego takim jakie jest a zatem również i rezygnacji z poddania ocenie tego czego doświadczamy może być naszym zasobem w kontaktowaniu się ze światem.

Głowa, jako część ciała stanowi ważny ale niejedyny element tego procesu.
Tu i teraz , pisząc te słowa, oddycham z ulgą i jakaś część ciężaru związanego z próbą kontroli, wiedzy i rozumienia świata opada w dół mojego ciała Docieram do ważnych zasobów kiedy, jak powiedział Fritz Perls, odpuszczam głowę i wracam do zmysłów.
Do cielesnego ja, w którym nie ma podziału na głowę i resztę ciała.

25/09/2025

Być tu i teraz. Ciałem, intelektem i duchem w relacji ze światem. Pomieścić świadomość, która się z obecności w świecie tu i teraz wydarza. Czasami to dużo. Czasami świadomość jest przytłaczająca. Czasami trudno pomieścić w sobie to co się wydarza. Dlatego potrzebujemy relacji, wspólnot, wspólnych doświadczeń i współtworzenia większych "zbiorników" po to by rzeczywistość asymilować i nadawać jej znaczenie. Móc pozostawać w obecności, świadomą_ym złożoności świata..

Obecność za Słownikiem Języka Polskiego ma dwa znaczenia:

1. «znajdowanie się gdzieś, przebywanie czasowe»�2. «funkcjonowanie gdzieś, zaznaczanie swojego istnienia w jakiejś sferze lub dziedzinie»

31/08/2025

Zaglądam tu ostatnio rzadko i jeszcze rzadziej coś publikuję. Obserwuję tę tendencję i konsekwencje, które ze sobą niesie. Zastanawiam się też nad przyczynami mojego zatrzymania i trudności z sięganiem w stronę społeczności w wirtualnym świecie.

Relacyjność jest podstawą terapii Gestalt. Relację współtworzymy w kontakcie, w poszukiwaniu dróg do siebie, w trudzie sięgania i bycia sięganą-sięganym. To doświadczenie cielesne, bazujące na doświadczeniach składających się na nasze indywidualne historie, które stają się tłem tego co wydarza się tu i teraz w kontakcie.

Z kim spotykam się, po kogo sięgam lub przez kogo jestem sięgana w świecie wirtualnym? To często osoby, które znam ze świata realnego, wnoszę to doświadczenie kontaktu cielesnego odczytując treści zamieszczane przez każdą z osób przez pryzmat wspólnej historii. Brak tego współtworzonego doświadczenia w tle powoduje, że komunikaty wirtualne odczytuję i przekazuję przez pryzmat wyobrażeń i założeń, które trudno jest mi urealnić. Nie chcę tworzyć takich założeń i nie chcę opierać się w kontakcie wyłącznie o intelekt. O co mogę oprzeć się w kontakcie z treściami komunikatów nadawców, których nie znam?
Pozostawiając to pytanie bez odpowiedzi wracam uwagą do swojego oddechu. Zauważam, że siedzę w niewygodnej pozycji, napinam szyję i brzuch.
Do brzucha zaczyna docierać oddech a ja czuję smutek i bezradność. Chcę wycofać się z próby opisania tego czego doświadczam.
I jednocześnie chcę to zrobić.
Oddycham, pozwalając sobie na ten moment niepewności.
Patrzę na kwiat, który zamierzam podlać gdy skończę pisać ten tekst.
Realny świat jest tu obok.
W nim się wspieram i decyduję się wrócić do pisania.

W jaki sposób dosięgają mnie w sieci te a nie inne osoby? To już tajemniczy dla mnie efekt działania algorytmów we wspólnym, wirtualnym tle. Z kolei ja (tak to rozumiem?)- im więcej wyprodukuję treści akceptowalnych i podlegających wymaganiom algorytmów tym większe mam szanse dotrzeć do kogoś. Do kogo? Często nie wiem. I jest mi coraz trudniej z tworzeniem uniwersalnych treści dla uniwersalnych odbiorców. Pragnę realnych, zmysłowych spotkań, w których wspólna i indywidualne historie ujawniają się tu i teraz w wyjątkowy, niepowtarzalny sposób. Bez reżysera.

Sesja terapeutyczna trwa 50 minut. Odbywa się zazwyczaj na fotelach ustawionych naprzeciwko siebie lub przed kamerkami skierowanymi na terapeutę i klienta/pacjenta.

Te okoliczności wspierają współtworzenie gruntu, na którym możemy się spotkać tu i teraz wzajemnie na siebie wpływając. Jako istoty będące częścią natury możemy korzystać z zasobów, w które nas ta natura wyposażyła- czujące ciała i umysły zdolne do rozumienia i nieustannego pogłębiana świadomości.
To nasze zasoby, które na internetowych stronach, na wirtualnych czatach, w korespondencji mailowej wykorzystujemy w specyficzny (ograniczony?) sposób- najczęściej poza spotkaniem, poza relacją, często w samotności. W wirtualnym świecie spotykamy się z wyobrażeniem, w najlepszym razie przefiltrowane przez wspomnienie wspólnego doświadczenie, jednak zazwyczaj nie w jednoczesności. Potencjalne wspólne doświadczenie staje doświadczeniem indywidualnym. Kreowanie posta, wiadomości, odczytanie treści w nich zawartych wydarzają się w innym momencie, w innej realności.

Świat wirtualny jest światem samotnych doświadczeń, często bez możliwości wsparcia ze strony drugiej osoby. Doznanie, uczucie, emocja związane z treścią wirtualnego komunikatu wydarzają się w dużej części poza realnym kontaktem z nadawcą treści i jako takie nabierają formy i znaczenia poza relacją, w której coraz mniej realnego wspólnego gruntu, na którym można tę relację budować.

Wracam na swoją stronę tym postem z intencją pogłębiania świadomości współtworzenia doświadczenia kontaktu. W świecie realnym- zmysłowym, cielesnym i w świecie wirtualnym. Tu i teraz pisząc wspieram się o swoje zasoby- świadomość ciała, ciekawość, doświadczenia nawiązywania i pozostawania w relacji, potrzebę bycia częścią wspólnoty wraz ze wszystkimi tego konsekwencjami.

Czuję ulgę kończąc tego posta, jest we mnie wiele treści i. uczuć które chcę ujawniać, którymi chcę się dzielić i jednocześnie odczuwam niepokój- kto odczyta i w jaki sposób zrozumie to co napisałam? Trochę mnie mdli od tego ruchu do i od. Ostatecznie decyduję się zamieścić ten post.

Wracając do rzeczywistości głaszczę Brutusa, który wyraźnie lubi leżeć koło mnie kiedy kładę na kolana laptopa i osiadam na dłużej w jednym miejscu.
Mój oddech się uspokaja, wracam do świata zmysłów, niedzielne popołudnie jeszcze przede mną.

Pozdrawiam Cię, kimkolwiek jesteś i jestem ciekawa Twojej reakcji na to co napisałam,
Ewa
Na dolnym zdjęciu "Postacie siedzące" Magdaleny Abakanowicz z Muzeum Sztuki Współczesnej we Wrocławiu

21/05/2025

Monar w Poznaniu zaprasza na warsztaty

20/05/2025

Mądre, uważne i czułe pole współtworzone przez zespół Wielkopolskiej Szkoły Psychoterapeutów Gestalt. Z wdzięcznością i ekscytacją wspieram ten zespół swoimi zasobami i wspieram się o jego zasoby w swojej pracy trenerskiej Niech ten taniec trwa i niech będzie gruntem dla dalszego rozwoju i autentycznych spotkań ze studentami WSPG.
❤️

Do zespołu Wielkopolskiej Szkoły Psychoterapii Gestalt dołączyły kolejne osoby więc witając je, spotkaliśmy się na kolejnej superwizji z Nurith Levi, która od lat towarzyszy nam w rozwoju i w drodze. W tym roku celebrujemy 10-lecie działalności szkoły oraz organizujemy konferencję w temacie "Ugruntowanie. Kontakt. Przynależność. Szukanie połączeń w różnorodnym świecie"* I o przynależeniu, o zobaczeniu się w kontakcie rozmawialiśmy podczas superwizji. O włączaniu (się), współodpowiedzialności i uważności jedno na drugie. W zespole trenerskim, w społeczności studenckiej i w pracy ze światem.

To był niezwykle owocny i karmiący dzień.

*więcej o konferencji i zapisy: www.konferencjalochow.pl