Psychoterapia Agata Tal 'Oleynova' Olejniuk

20/04/2026

NIE WIEM

co by się w tobie zmieniło, gdybyś nie byłx karanx za te słowa jedynką, wyśmianiem, umniejszaniem, pogardą?

co by się stało w tobie i dla ciebie, gdyby dłuższe myślenie nie było uznawane za “nie wiem”?

kto w twoim życiu uznawał wiedzę wyłącznie za przyswojone informacje, a nie za własną refleksje?

jaką strategię przetrwania nosisz w sercu? perfekcjonizm? maskowanie niewiedzy ochoczym przytakiwaniem? wycofywaniem się z rozmowy?

czy pogardzasz tymi, które i którzy nie mają jakiejś informacji z wiedzy tak zwanej powszechnej? czy pogardzasz sobą za taki brak?

a co by się stało, gdyby ktoś ciebie nauczył, że między NIE WIEM wcale nie jest stanem, którego należy unikać? co, jeśli za tymi słowami kryje się wielka przestrzeń dla poszukiwań i zaciekawień? wyobraź sobie przestrzeń oceanu i weź teraz spokojny oddech.

czy bycie zawsze w WIEM może zabierać ciekawość? czy może prowadzić do powtórzeń, bezrefleksyjnego kopiowania? czy WIEM może zaślepić?

moje NIE WIEM kryło kiedyś wiele wstydu, lęku i pogardy. znam mechanizmy obronnego mego serca z tamtego czasu.

mówienia NIE WIEM uczyłxm się od ważnych dla mnie osób mentorskich, świetnych w swoich dziedzinach. wciąż uczę się, jak wiele dobra robi w mojej pracy i życiu lekkie, radosne ‚nie wiem’ lub po prostu uznane przeze mnie ‚nie wiem’. tak przyjęte, otwiera czas i przestrzeń na ochocze poszukiwania, krytyczne myślenie, przeżuwanie informacji i odnajdywanie nowych, ważnych ścieżek. otwiera przestrzeń do szukania wsparcia w poszukiwaniach zamiast wyciskania z siebie znanych, choć może w danej sytuacji niewystarczających rozwiązań.

staram się uważać na momenty bezkrytycznego połknięcia informacji.

i dziś wiem, że nie wiem i wiedza potrzebują czasu, którego już nie wstydzę się sobie dawać, bo wiem, że to będzie żyzne miejsce.

życzę i tobie lekkości i uznania w braniu sobie czasu na niewiedzenie oraz ochocze poszukiwania. odkrywaj.

z uśmiechem
tal agata oleynova olejniuk

01/04/2026

„(…) gdy jesteś ciałem, gdy doświadczasz siebie w pełni jako ciała, wtedy stajesz się kimś, kimś w pełni tego słowa znaczeniu. Język wie, o czym mówi. A kiedy tego brak, bardzo łatwo poczuć się nikim.”

- Laura Pearls „Żyjąc na granicy” .zwiazek.otwarty

dlatego praca ciałem w terapii jest oczywista. istniejemy w świecie ciałami. ciałami przeżywamy siebie i kontakt ze światem. nie da się prowadzić terapii w oderwaniu od ciała, bo znaczyłoby to, że jest ona w oderwaniu od nas samych. praca ciałem nie musi być spektakularna. zaczyna się od obserwacji oddechu, mikroruchów, spojrzenia, głosu, grymasu, zastygnięć … to wszystko mówi szepcząc głośno o naszej historii🌿

z ucieleśnieniem
tal agata oleynova olejniuk

31/03/2026

🏳️‍⚧️dziś obchodzimy dzień widoczności osób transpłciowych🏳️‍🌈

🏳️‍⚧️ życzę wszystkim osobom transpłciowym, niebinarnym rozkwitu, wolności ekspresji i bycia widzianymi ze wszystkim, co jako istoty żyjące wnosimy do świata.

🏳️‍⚧️ życzę każdej i każdemu z nas, każdej osobie praw człowieka, równych praw dla nas wszystkich, niezależnie od tożsamości, płci, klasy, rasy, religii etc.
tak samo jak życzę prawa do życia w zdrowiu i szacunku każdej istocie żyjącej na tej ziemii.

🌿 różnorodność wzbogaca i wzmacnia każdy ekosystem 🌿

🏳️‍⚧️ życzę osobom cispłciowyn, aby przestały się bać i straszyć różnorodnością, aby dały żyć innym w szacunku, miłości i wolności, jak same tego pragną.

🏳️‍⚧️ życzę ochronie zdrowia i urzędom żeby wprowadziły te różne proste rozwiązania, które pozwolą zobaczyć człowieka w człowieku.

🏳️‍⚧️ życzę na wszystkim miłości, szacunku i otwartości, bo świat potrzebuje tego bardziej niż kiedykolwiek, od kiedy przyszło mi żyć w tym ludzkim ekosystemie.

z miłością
tal agata oleynova olejniuk

25/02/2026

luty tego roku był dla mnie o pożegnaniach.

pierwszy raz tak uważnie wysycałam ten czas. zakończyłyśmy wspólne współprowadzenie rocznej grupy rozwojowej “Zgrani w Relacji” z - 3 ostatnie spotkania były o świadomym żegnaniu się. zaplotłyśmy sobie bryloki z kolorowych kamyków. każdy kolor oznacza jedno z nas. dziękuję wam za zaufanie i zaangażowanie, a Aniu Tobie za rozmowy, wspieranie się i różnicowanie w naszych stylach prowadzenia💜

zakończyłam też współpracę z miejscem, w którym zakorzeniłam się na 4 lata. od lipca zeszłego roku wiedziałam już, że się rozstajemy i to był czas przygotowań bezpiecznego gruntu. żegnałam się z uwagą, zauważając przez te miesiące, co robię ostatni raz w tych relacjach. będę za wami tęsknić. dużo dowiedziałam się tam o sobie i o ludziach, relacjach, dynamikach. o tym co możliwe, a co zupełnie nie. dzięki za zaufanie.

pożegnaliśmy się też z osobami uczestniczącymi w kursie terapii traumy złożonej .sadecka , do którego zaprosiła mnie i do współprowadzenia. w kwietniu będę miała zaszczyt poprowadzić wykład o dekolonizacji terapii jako bonus do kursu.🙏❤️

pierwszy raz z uwagą przyglądałam się moim uczuciom podczas nadchodzących pożegnań, w trakcie pożegnalnych kontaktów i po nich. nadal się obserwuję. dużo w tym wdzięczności, radości, smutku, straty, ekscytacji, lęków, czułości, miłości, zaciekawienia. tak, pożegnania są bogate. 🌿

wraz z nadchodzącymi za kilka dni 41 urodzinami i nadchodzącą wiosną witam nowe, które nadchodzi i do którego na prawdę ciężko się przygotowywałam. gratuluję sobie za wytrwałość, dziękuję ciału, że to zniosło. dziękuję wszystkim za wsparcie. tymczasem uciekam na 5 dni wolnego przed nową przygodą :) trzymajcie kciuki! 🌱🌿💚

do zobaczenia w gabinecie i innych przestrzeniach!

z nadzieją i ekscytacją
agata tal oleynova olejniuk

07/02/2026

patrząc na was z podłogi sali szkoleniowej w szkole psychoterapii przychodzę do was ze słowami Irvina Yaloma, które w ostatnim tygodniu wyraźnie we mnie płyną. na przykład wtedy, gdy spaceruję i wracacie do mnie, czasem prowadząc dialog, czasem zauważając coś, co mi umknęło i jak Yalom pytając siebie, czy to było napewno zrozumiałe. ta praca nie kończy się po tym jak zamkną się za wami drzwi. stajecie się na czas naszej wspólnej pracy wyraźną częścią mojego ekosystemu, pozostajecie nią nawet po zakończeniu, tylko te połączenia wycofują się wtedy bardziej do tła, by dać innym zająć miejsce wyraźnych figur i połączeń.

Irvin Yalom: „Prowadzę z nimi wewnętrzny dialog. Ich historie wracają do mnie przy kolacji i w nocy. Czasem budzę się z myślą: czy powiedziałem to właściwie? czy mnie zrozumiał?”

z czułością
agata tal oleynova olejniuk

* cytat ten i inne jakiś czas temu przyszły do mnie z konta .terapii_przystan i wylądowały w moim dzienniku- przyglądam się im i oddycham

31/12/2025

widzę ile tu podsumowań. czytam was 🙂

ja przychodzę dziś tylko dlatego, że piec gazowy zatrzymał mnie w domu i nie mogę być zasypana śniegiem w domu przyjaciółki z jej pięcioma psami. tam nie pomyślałabym o instagramie:)

w tym roku działo się tak dużo w moim własnym rozwoju ludzkim i zawodowym, że umieszczenie tego tutaj w słowach wydaje mi się dziś nieadekwatne i niemożliwe.

wiem jednak bardzo dobrze jakie lekcje przyjęłam, o co zmądrzałam 🙂 jestem wdzięczna za osoby, które są w moim życiu, które mnie przyjmują taką jaką jestem dziś. to wielkie szczęście Was mieć. jestem wdzięczna za pracę i za Wasze zaufanie. to dla mnie ogromny przywilej i zaszczyt móc Wam towarzyszyć. jestem wdzięczna sobie też za ogromnie zawiłą drogę ostatnich pięciu lat, która bywała jak przekopywanie ton kamieni. za swoją cierpliwość, wytrwałość i siłę, wrażliwość, miękkość i odwagę do stawania się tym, kim jestem dzisiaj. zarówno w sobie, jak i w pracy, świecie.

idę symbolicznie w kolejny rok, zostawiając Wam kilka cytatów, które jakoś mi towarzyszyły i będą pewnie towarzyszyć w kolejnym roku.

z dodatkowym: „make waves”🐳

idę pisać do siebie list - praktykuję co jakiś czas, czytając ponownie po miesiącach lub latach. zachęcam 🙂 piszcie do siebie czule 💚🌿

z uśmiechem i miłością

tal agata oleynova olejniuk

23/12/2025

dziś było ostatnie spotkanie grupy terapeutycznej (oddział dzienny psychiatryczny) z którą dane mi było pracować ostatnie trzy miesiące.

obserwować, współtworzyć, oddychać, gruntować, wzruszać się, pomieszczać, zachwycać się, smucić, pozwalać przepływać przez siebie życiom osób, które odważyły się sięgnąć po wsparcie.

jestem z wdzięcznością dla zespołu, który przyjął mnie otwarcie i serdecznie. zespołu, który otworzył przede mną przestrzeń do tych doświadczeń i możliwości rozwoju.

tak dobrze mi tam, że zostaje z nimi na kolejny turnus. od stycznia we wtorki, zanim spotkam się z wami w gabinecie, będę towarzyszyć kolejnej grupie w ich trzymiesięcznej drodze.

* jeśli znasz kogoś lub jesteś osobą, która szuka oddziału dziennego w Poznaniu daj znać. warto sięgać do nich w kolejnych turnusach. wspaniałe osoby tworzą to miejsce.

uśmiecham się do osób, które dziś się z nami żegnały. wzruszam się i żegnam w sercu, dmuchając w skrzydła, aby szły dalej, krok za krokiem, ku życiom jakie chcą żyć 🌿💚 a w takie szkiełka dziś wcieralxsmy to, co zabieramy sobie z tego czasu. ja też sobie biorę :) praca z drugim człowiekiem to zawsze wymiana.

dobrego wolnego czasu, dbaj o siebie jak potrafisz, sięgaj po wsparcie, odpocznij, traktuj się z czułością 🌿

z miłością
agata tal oleynova olejniuk

08/12/2025

ostatni wieczór na poznańskiej Wildzie.
gabinet przy ulicy Fabrycznej pomieszczał wiele, tworzył bezpieczną przestrzeń dla naszych spotkań.

dziś się żegnam z wdzięcznością, jednocześnie uśmiechając się do ruchu, życia i zmian.

w poniedziałki i wtorki (nowe terminy od 16.12.2025) zapraszać was będę do gabinetu przy Alejach Marcinkowskiego, w sąsiedztwie drzew i Muzeum Narodowego.

do zobaczenia 🌿
z miłością
agata tal oleynova olejniuk

26/11/2025

miałam przyjemność napisać queerową recenzję 🌿🌈

niech się sieje 🌱
zapraszam

z miłością
agata tal oleynova olejniuk

"Jeśli masz ochotę narysuj oś czasu swojego życia i czytając słowa osób autorskich kreśl na papierze swoje własne odkrycia o sobie. Możesz narysować skalę, gdzie po obu stronach masz binarny podział, a wszystko pomiędzy jest całą różnorodnością doświadczenia, zobacz gdzie byłxś, a gdzie jesteś dziś. Zaciekaw się sobą, to może być odkrywcza podróż.

Czytając “Queerowanie” otworzysz wiele przegródek w sposobie myślenia o świecie i ludziach. Poznasz część języka, znaczeń, które mogą być ci pomocne do rozumienia, co osoba kliencka do ciebie mówi. Dowiesz się, czym jest “tożsamość”, “dysforia” albo “historia trans” “stres mniejszościowy” i wiele innych. Możesz doświadczać wielu różnych emocji czytając historie doświadczeń opisanych na kartach tej książki, ponieważ osoby LGBTQIAP+ doświadczają wielu trudności, traum na przestrzeni swojego życia. Dlatego ta praca potrzebuje od nas wielkiej uważności i wrażliwości, ale też wiedzy. Dlaczego wiedzy? Dlaczego nie mogę prosić o wyjaśnienie wszystkiego osoby, która do mnie przychodzi po wsparcie? Ponieważ to nie jej rolą jest edukowanie osoby prowadzącej psychoterapię. Obowiązek leży po mojej, naszej stronie, aby się dokształcać. Jednocześnie nie rezygnując z zaciekawienia się fenomenologią osoby – jakie jest jej własne, unikalne doświadczenie.

Wyobraź sobie, że cały świat mówi do ciebie innymi zaimkami niż potrzebujesz. Nie słyszą cię. Mówią do ciebie zaimkami, które w ogóle nie korespondują z Twoją tożsamością. Pobądź z tym, jak się czujesz?"

ach. dzień dobry, w ten śnieżny w Poznaniu dzień.
przynosimy dziś dla Was w podarunku tekst agaty tal olejnovej olejniuk, który jest i piękny i ważny.

tekst wpisuje się w nasze portalove sny o pokoju. sny, które wplatamy w codzienność naszego życia-pracy.

link do pełnego tekstu znajdziecie w komentarzu.
Psychoterapia Agata 'Oleynova' Olejniuk dziękujemy 🙏
Oficyna Związek Otwarty / OZO, dzięki za waszą pracę!

07/11/2025

recenzja miała być na koniec października. taki był mój ostateczny plan.

jesień przyniosła mi inne sytuacje, do których stawałam i choć był w nich moment, że chciałam rzucić dwa obszary, to inne zasilały mnie do stawiania im czoła. sięgałam też po mądre i czułe wsparcie. kompostowałam myśli i emocje. opiekowałam ciało.

dziś jestem dalej w swoim rozwoju jako człowiek, uczę się jeszcze bardziej niż być przy sobie i wartościach, które są moim wewnętrznym pniem. chociaż hulały dwie burze, ja stoję jeszcze silniej niż zwykle i uśmiecham się do dziejącego słońca, które jutro zniknie za szarą pierzyną na dłuższy czas (tak mówią ci, co się znają).

kiedy zaopiekowałam, co było do zaopiekowania, ugruntowałam się i odetchnęłam, mogę dokończyć pisać dla was tekst o książce z fotografii. z przyjemnością, rozmowami i spacerami. może drzemką?;)

tekst ukaże się za jakiś czas na portalu opsychologii.pl-dam znać 🙂

tymczasem dzielę się z wami własną lekcją października 2025:

🌿 pozostając przy własnych wartościach, mówiąc z serca, robiąc wystarczająco (tyle ile mogę na dany moment, nie nadopiekowując świata) mogę rozczarowywać innych- po prostu będąc taka, jaka jestem dziś

🌿 gdy ktoś wrzuca mi swoją odpowiedzialność i nie chce słyszeć mojej odpowiedzi na to, to nie muszę z tym chodzić w napięciu, mogę sięgnąć po wsparcie i oddać to, co nie moje

🌿 mogę być taka, jaka jestem, mogę się wyprostować i zająć przestrzeń tak jak mogę na ten moment (nie kurczyć się i nie stroszyć, by wyglądać na większą) - realnie w tym, jak jest teraz i jaka jestem teraz. będziemy różnie, na wszystkie i wszystkich jest miejsce

🌿 nie muszę opiekować świata, wciągać innych z zaangażowaniem, gdy nie mam na to przestrzeni. wystarczy, że trzymam przestrzeń, aby inne osoby mogły wejść, nie obwarowuje się murem

🌿 potrzebuję chmary, a nawet kilku- bo moja siła zasila się wrażliwością, a wrażliwość potrzebuje stada, może się z tego rodzić wielka odwaga

🌿 będę nadal wytrwała, co nie znaczy, że mam się przekraczać, wyzyskiwać i dociskać

🌿 uczę się rozczarowywać świat, jeśli dzięki temu ma otrzymać dary, które mam do dania, a lęk przed rozczarowaniem innych mógłby mnie w tym zatrzymać.

z miłością
Agata Tal Oleynova Olejniuk 🌿

09/10/2025

kolejna lekcja od innych ssaków. potrzebujemy stada.

słynne zdanie mówi: “aby wychować dziecko potrzebna jest cała wioska”. mam przekonanie, że wioski potrzebujemy wszystkie i wszyscy, aby przejść przez życie.

potrzebujemy swojego stada by chronić się wzajemnie, gdy któreś jest słabe lub chore. potrzebujemy stada by nasze zasoby, umiejętności i talenty mogły się wzajemnie zasilać. potrzebujemy stada by czuć się na tyle bezpiecznie, aby odpuścić i odpocząć. czasem potrzebujemy stada, aby się popłakać. potrzebujemy stada, aby dzielić radość, czułość i miłość. by móc szczodrze się dzielić i szczodrość przyjmować. potrzebujemy stada by regulować układy nerwowe, by pomieszczać lęki i strachy. potrzebujemy stada by przynależeć. potrzebujemy stada by czasem nas szturchnęło w stagnacji, “dmuchnęło w skrzydła”, widziało i słuchało.

potrzebujemy stada… bo osamotnienie wpływa na nasze ciała jak palenie fajek.

potrzebujemy stada… (dodasz coś?)

budowanie własnego stada to ciągła praca na rzecz danych relacji (nie ma być wielka i wyczerpująca) , decyzja i wymiana. ruch. ruch w stadzie i przepływy ławicy.

ssaki lądowe i morskie. uczę się od was z wdzięcznością. 🌿

na fotografii stado żubrów, które dało nam się zobaczyć (szłyśmy z przyjaciółką 10 km ze sklepu do miejsca gdzie spałyśmy) zupełnie niespodziewanie i nieoczekiwane tam i wtedy.
dziękuję 💚

z wdzięcznością
agata