Psychoterapia Tal 'Oleynova' Olejniuk

07/08/2026

dlaczego nie tworzę tu rolek edukacyjnych?
potrzebne by było drugie tyle godzin:)
piszę do was z głębi brzucha i serca, gdy mam moment. czasem nagrywam się na wasze pytania na prv/ śmiało możecie pytać:) odpowiadam!

jest intensywnie. od początku roku, zakończyłyśmy duży kurs terapii traumy złożonej wspierając z Alicją Biedą Sabina Sadecka - terapia traumy w wyjątkowych spotkaniach kursowych. dzięki uprzejmości Sabiny mogłxm się podzielić podczas kursu tym co mam w sercu i czego się uczę pokornie czyli mowiłxm o dekolonizacji terapii traumy oraz terapii antyopresyjnej. zamierzam o tym opublikować trochę treści, możecie być pewnx, że dam znać. zakończyłyśmy z Anią Karczewska roczną grupę rozwojową ze wspaniałymi osobami:)
bywam więcej jeszcze w relacji z naturą i istotami poza ludzkimi oraz ważnymi ludzkimi. mam za sobą 50h kolejny trening terapeutyczny, wiele dzikich i mniej dzikich superwizji, intensywne szkolenia w szkole w której kończę edukację w grudniu, ukończony staż na oddziale dziennym, gdzie współprowadziłxm dwie trzymiesięczne grupy terapeutyczne. powstały recenzje ważnych książek. udało mi się przeżyć konferencję naukową PTPG przy 40 stopniowym upale (źle je znoszę). spotkanie Grupy Trzymającej las było karmiące w wiedze i ludzi. wiele więcej się działo.

do tego staram się być najlepiej jak mogę w pracy gabinetowej, czytam, uczę się i staram wysypiać:) to ważne. dlatego zamierzam dawać Wam treści, ale te z serca, teoriii różnej już w social mediach dużo- są osoby koleżeńskie różnych nurtów, które są dobre w tworzenie krótkich, wartościowych treści.

jeśli masz potrzebę, pytanie też edukacyjne, pisz- pewnie się nagram :)

czytać możecie mnie na portalu opsychologii, będzie więcej niż recenzje. może w końcu ruszę podcast jesienią:) będzie żywo mam nadzieję! w zgodzie i higienie, dbałości o siebie i bliskie istoty 💚🌿

z miłością
Tal

30/07/2026

Jedne z najpiękniejszych i najbardziej wzmacniających wędrówek doświadczam z Moniką (Dziki brzeg Monika Gendek). Wspaniale mieć ucieleśnione słowa, gesty, doświadczenia. Nie zawsze jest wygodnie, ale zawsze jest o głębokiej miłości. Tak ja czuję.

Jeśli masz możliwość i przestrzeń, daj sobie ten prezent i dołącz do grupy :)

z miłością
Tal

(zwojowa)

“Gdy jesteśmy w kontakcie z tym co odwieczne znajdujemy naszą drogę do domu.”
Marion Woodman
..Spiralna moc lasu gubiąc ścieżki pod stopami zawiodła mnie do matecznika dzikich zwierząt. Tych, których nie ma w mitologii, a symbolizują życiodajne rejony duszy. Wewnętrzne ziemie, które do nikogo nie przynależą. Moje sny zamieszkały prastare żubry, wieloryby starych lasów, pamięć Ziemi. Nie wypowiadając ani jednego słowa, dały znak, że czas ruszać. W małej wspólnocie, która usłyszy wołanie. Kłącza i sploty. Grupa-naczynie, wędrująca w rizomatycznej przestrzeni, w której króluje dynamika grzybni, sieci, gobelinu, mandali. Grupa naczynie, grupa kłącze. Kłącze to podziemna łodyga, która pełni funkcję życiodajnego magazynu, który pozwala roślinie przetrwać suszę i zimę, a później zasila procesy wzrostu. Krnąbrego wzrostu.

Grupa sploty, grupa wędrówka. Wędrowanie to twórczy akt spotkania z krajobrazem i wyobraźnią. Rebecca Solnit pisała, że wyobraźnia kształtuje pokonywaną na dwóch nogach przestrzeń, jak i jest przez nią kształtowana. Wędrowanie to moment kruchej równowagi pomiędzy byciem i działaniem. Jest stanem, w którym umysł, ciało i świat spotykają się ze sobą. Bywa procesem, labiryntem, rytuałem i medytacją. Aktem świadomego spotkania ze sobą, zdrowiskiem dla serca. Kłącza i sploty, wędrujący krąg w poszukiwaniu mocy, która ma łagodne brzegi.

***
Intencją powołania grupy jest wspólna praktyka wędrówki. Grupa będzie się wspierać wzajemnie w budowaniu wewnętrznych zasobów, regeneracji, odporności i witalności (metafora kłącza) i budować świadomą relację z Ziemią, z Drugim (metafora splotu). Babie lato i czas jesieni będą naszymi nauczycielkami i przewodniczkami. Będziemy świętować razem zbiory lata i magazynować zasoby na czas z mniejszą ilością światła. Będzie czas na praktyki solo, w ciszy oraz w całym kręgu.

***

Grupa jest dedykowana dla osób pracujących rozwojowo, czy terapeutycznie z ludźmi. Jej intencją jest wsparcie rezyliencji i profilaktyka wypalenia zawodowego. Jest gestem miłości i wdzięczności do świata przyrody, który ciągle pomaga mi w kształtowaniu postawy Tańczącego Uzdrowiciela. Inspirują mnie praktyki ekoterapii, Wilderness Therapy, Work That Reconnects (Joanna Macy)

Zgłoszenia: https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSeJtkmPFWnqCXZgBvXDXJa8jPfYmXUASDOy5B-k3-6n4t06qw/viewform?usp=preview

[email protected]

*Jeśli przed udziałem w grupie zatrzymują Cię ograniczenia finansowe, odezwij się do mnie proszę. Możliwa jest również płatność przed każdym spotkaniem.

Grupa formuje się do 21 sierpnia.

Link do wydarzenia w komentarzu.

23/06/2026

To były ważne cztery godziny, ze wspaniałymi osobami.

Dziękuję Magda Szewciów - psychoterapia, TRE, warsztaty i szkolenia za tworzenie takich warsztatów i przestrzeni!

16/06/2026

Z przyjemnością dzielę się kolejną recenzją książki z Oficyna Związek Otwarty / OZO dla pięknego portalu opsychologii.pl

Jak widzicie na fotografii, książka już sporo przeszła. Spaceruję z nią i podróżuję rozmawiając z Laurą w różnych okolicznościach, o różnych okolicznościach.

Każdorazowo, gdy otwieram książkę, porusza mnie jej praca, a słowa trafiają w różne miejsca mojego wewnętrznego krajobrazu.

Dobrej lektury.

z wdzięcznością
Tal Agata Oleynova Olejniuk

Dzień dobry!
Przed Wami spotkanie Psychoterapia Agata Tal 'Oleynova' Olejniuk z książką Laury Perls, "Żyjąc na granicy", w przekładzie Piotra Mierkowskiego. Książkę wydała Oficyna Związek Otwarty / OZO za co mamy dla Was, OZO, głęboką wdzięczność 🙏

"Ta część z was, która uczy się lub lubi czytać o psychologii, psychoterapii pewnie słyszała o człowieku, który jawi się jako ojciec-założyciel nurtu gestalt*, Fritz Perls. Poznanie jego biografii rozpoczynało moją naukę w szkole psychoterapii. Jak już niektóre osoby czytające wiedzą, nie obdarowuję go najczulszym z uczuć. Szanuję jego pracę, jednak wielokrotnie wywoływał u mnie trudne emocje, jak wielu ojców-założycieli różnych nurtów. To jednak nie jest tekst o nich. Chcę abyście mogły i mogli poznać Laurę Perls [...].

Mottem przyświecającym jej pracy było: „udzielanie tak dużego wsparcia, jak to konieczne, i tak małego, jak tylko możliwe, co pozwalało na rozwój umiejętności wspierania samego siebie i współzależności. W swojej pracy Laura bezustannie podkreślała znaczenie zapewnienia wystarczającego wsparcia jako warunku koniecznego do nawiązania kontaktu”. Książka „Żyjąc na granicy” może być pewnym wsparciem dla osób studenckich, które szukają swojego indywidualnego stylu. Poszerza ona spojrzenie na nurt gestalt i na osoby go współtworzące o ważną perspektywę matki-założycielki".

dziękujemy, Tal 💜

link to pełnej treści tekstu znajdziecie w komentarzu 🙏

03/06/2026

“(…) w relacjach międzyludzkich poświęcenie sprowadza się praktycznie do łapówki.(…) Osoba, która się poświęca, oczekuje, że jej ofiara będzie miała znaczenie dla odbiorcy, tj. pokaże i doceni wynikające z niej korzyści, co samo w sobie sprawi, że poświęcenie będzie warte zachodu. Poświęcenie bezosobowe stara się uzyskać od odbiorcy coś w zamian (miłość, przywiązanie, uznanie, wdzięczność itp.), co w przeciwnym razie mogłoby nie nastąpić. Ofiarujący pozbawiony jest poczucia własnej wartości i próbuje je wymusić od odbiorcy, tj. wyolbrzymia to, co mu daje lub robi, “wypomina”, sprawiając, że odbiorca ani na chwilę o tym nie zapomni.”

“(…) poświęcenie interpersonalne polega na zdobyciu osobistego uznania i w ten sposób rekompensuje brak poczucia własnej wartości. Rozczarowanie jest nieuniknione, ponieważ im więcej się ofiarowuje, tym bardziej odbiorca przyjmuje to za coś zupełnie oczywistego, tak więc wdzięczność stopniowo maleje, a poświęcający się popada w coraz większe poczucie zubożenia i dezintegracji.”

- Laura Perls “Żyjąc na granicy” .zwiazek.otwarty

20/04/2026

NIE WIEM

co by się w tobie zmieniło, gdybyś nie byłx karanx za te słowa jedynką, wyśmianiem, umniejszaniem, pogardą?

co by się stało w tobie i dla ciebie, gdyby dłuższe myślenie nie było uznawane za “nie wiem”?

kto w twoim życiu uznawał wiedzę wyłącznie za przyswojone informacje, a nie za własną refleksje?

jaką strategię przetrwania nosisz w sercu? perfekcjonizm? maskowanie niewiedzy ochoczym przytakiwaniem? wycofywaniem się z rozmowy?

czy pogardzasz tymi, które i którzy nie mają jakiejś informacji z wiedzy tak zwanej powszechnej? czy pogardzasz sobą za taki brak?

a co by się stało, gdyby ktoś ciebie nauczył, że między NIE WIEM wcale nie jest stanem, którego należy unikać? co, jeśli za tymi słowami kryje się wielka przestrzeń dla poszukiwań i zaciekawień? wyobraź sobie przestrzeń oceanu i weź teraz spokojny oddech.

czy bycie zawsze w WIEM może zabierać ciekawość? czy może prowadzić do powtórzeń, bezrefleksyjnego kopiowania? czy WIEM może zaślepić?

moje NIE WIEM kryło kiedyś wiele wstydu, lęku i pogardy. znam mechanizmy obronnego mego serca z tamtego czasu.

mówienia NIE WIEM uczyłxm się od ważnych dla mnie osób mentorskich, świetnych w swoich dziedzinach. wciąż uczę się, jak wiele dobra robi w mojej pracy i życiu lekkie, radosne ‚nie wiem’ lub po prostu uznane przeze mnie ‚nie wiem’. tak przyjęte, otwiera czas i przestrzeń na ochocze poszukiwania, krytyczne myślenie, przeżuwanie informacji i odnajdywanie nowych, ważnych ścieżek. otwiera przestrzeń do szukania wsparcia w poszukiwaniach zamiast wyciskania z siebie znanych, choć może w danej sytuacji niewystarczających rozwiązań.

staram się uważać na momenty bezkrytycznego połknięcia informacji.

i dziś wiem, że nie wiem i wiedza potrzebują czasu, którego już nie wstydzę się sobie dawać, bo wiem, że to będzie żyzne miejsce.

życzę i tobie lekkości i uznania w braniu sobie czasu na niewiedzenie oraz ochocze poszukiwania. odkrywaj.

z uśmiechem
tal agata oleynova olejniuk

01/04/2026

„(…) gdy jesteś ciałem, gdy doświadczasz siebie w pełni jako ciała, wtedy stajesz się kimś, kimś w pełni tego słowa znaczeniu. Język wie, o czym mówi. A kiedy tego brak, bardzo łatwo poczuć się nikim.”

- Laura Pearls „Żyjąc na granicy” .zwiazek.otwarty

dlatego praca ciałem w terapii jest oczywista. istniejemy w świecie ciałami. ciałami przeżywamy siebie i kontakt ze światem. nie da się prowadzić terapii w oderwaniu od ciała, bo znaczyłoby to, że jest ona w oderwaniu od nas samych. praca ciałem nie musi być spektakularna. zaczyna się od obserwacji oddechu, mikroruchów, spojrzenia, głosu, grymasu, zastygnięć … to wszystko mówi szepcząc głośno o naszej historii🌿

z ucieleśnieniem
tal agata oleynova olejniuk

31/03/2026

🏳️‍⚧️dziś obchodzimy dzień widoczności osób transpłciowych🏳️‍🌈

🏳️‍⚧️ życzę wszystkim osobom transpłciowym, niebinarnym rozkwitu, wolności ekspresji i bycia widzianymi ze wszystkim, co jako istoty żyjące wnosimy do świata.

🏳️‍⚧️ życzę każdej i każdemu z nas, każdej osobie praw człowieka, równych praw dla nas wszystkich, niezależnie od tożsamości, płci, klasy, rasy, religii etc.
tak samo jak życzę prawa do życia w zdrowiu i szacunku każdej istocie żyjącej na tej ziemii.

🌿 różnorodność wzbogaca i wzmacnia każdy ekosystem 🌿

🏳️‍⚧️ życzę osobom cispłciowyn, aby przestały się bać i straszyć różnorodnością, aby dały żyć innym w szacunku, miłości i wolności, jak same tego pragną.

🏳️‍⚧️ życzę ochronie zdrowia i urzędom żeby wprowadziły te różne proste rozwiązania, które pozwolą zobaczyć człowieka w człowieku.

🏳️‍⚧️ życzę na wszystkim miłości, szacunku i otwartości, bo świat potrzebuje tego bardziej niż kiedykolwiek, od kiedy przyszło mi żyć w tym ludzkim ekosystemie.

z miłością
tal agata oleynova olejniuk

07/02/2026

patrząc na was z podłogi sali szkoleniowej w szkole psychoterapii przychodzę do was ze słowami Irvina Yaloma, które w ostatnim tygodniu wyraźnie we mnie płyną. na przykład wtedy, gdy spaceruję i wracacie do mnie, czasem prowadząc dialog, czasem zauważając coś, co mi umknęło i jak Yalom pytając siebie, czy to było napewno zrozumiałe. ta praca nie kończy się po tym jak zamkną się za wami drzwi. stajecie się na czas naszej wspólnej pracy wyraźną częścią mojego ekosystemu, pozostajecie nią nawet po zakończeniu, tylko te połączenia wycofują się wtedy bardziej do tła, by dać innym zająć miejsce wyraźnych figur i połączeń.

Irvin Yalom: „Prowadzę z nimi wewnętrzny dialog. Ich historie wracają do mnie przy kolacji i w nocy. Czasem budzę się z myślą: czy powiedziałem to właściwie? czy mnie zrozumiał?”

z czułością
agata tal oleynova olejniuk

* cytat ten i inne jakiś czas temu przyszły do mnie z konta .terapii_przystan i wylądowały w moim dzienniku- przyglądam się im i oddycham